ΔΕΝ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΑΣΥΡΜΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ?

Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟΔΙΚΗ ΣΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
Α.- Η συμμετοχή της Ελλάδος στη Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σαν συνέπεια την υπαγωγή της στη αρμοδιότητα του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου, το οποίο έχει αρμοδιότητα στην τήρηση της νομιμότητας της Χώρας μας στη Κοινοτική νομοθεσία . Η Ελλάδα φαίνεται όμως,ότι δεν τηρεί τις Κοινοτικές της υποχρεώσεις της και γι αυτό ,όλο και περισσότερο σύρεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο . Ίσως το γεγονός αυτό να μην ενδιαφέρει τους Έλληνες πολίτες αφού πολλοί αγνοούν ότι οι καταδίκες της Χωρας από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο, είναι η επιβολή προστίμων πολλών εκατομμυρίων Ευρώ που πληρώνει ο Κρατικός Προϋπολογισμός, δηλαδή εμείς. Έτσι 28 ελληνικές υποθέσεις βρίσκονται «κρεμασμένες» προς εκδίκαση στο πινάκιο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Οι υποθέσεις αυτές αφορούν μόνο παραπομπές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά της χώρας μας για παραβάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, χωρίς να περιλαμβάνονται προσφυγές άλλων φορέων ή προσώπων. Είναι εντυπωσιακό ότι συνολικά 90 υποθέσεις ελληνικού ενδιαφέροντος είναι εκκρεμείς στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) και στο ΠΕΚ - Πρωτοδικείο, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ΔΕΚ ( 26.9.2005). Επειδή όμως οι παραπάνω υποθέσεις δεν είναι αρκετές έπεται συνέχεια στις προσφυγές της Κομισιόν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της χώρας μας. Ηδη 107 υποθέσεις που αφορούν παραβάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, κυρίως στους τομείς της Υγείας, του περιβάλλοντος και της λειτουργίας της αγοράς, βρίσκονται στο στάδιο της «αιτιολογημένης γνώμης» (ένα βήμα πριν από την παραπομπή). Οι 63 χρονολογούνται από την περίοδο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και οι 44 από την περίοδο διακυβέρνησης του ΠαΣοΚ. Μάλιστα μόνο στο χρονικό διάστημα από 1.1.2005 ως 19.7.2005 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε στην Ελλάδα 44 επιστολές αιτιολογημένης γνώμης -ένα στάδιο πριν από την προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο -ζητώντας από τη χώρα μας να λάβει μέτρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κομισιόν έχει κινήσει διαδικασία κατά της Ελλάδας για συνολικά 312 υποθέσεις. Πρέπει να επισημάνουμε ότι καταδικάστηκε η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον. Ειδικότερα, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι η χώρα μας δεν θέσπισε τις αναγκαίες νομοθετικές διατάξεις για την εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας προς την Οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 2001, σχετικά με τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και για την κατάργηση της προηγούμενης Οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Η εν λόγω Οδηγία του 2001 αποσκοπεί στην προσέγγιση των διατάξεων των νομοθεσιών των κρατών - μελών και την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Τα κράτη - μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις, προκειμένου να συμμορφωθούν με την οδηγία, μέχρι τις 17 Οκτωβρίου 2002. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η Ελλάδα υποστήριξε ότι εκπόνησε σχέδιο υπουργικής απόφασης, που βρίσκεται στο τελικό στάδιο επεξεργασίας. Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παραπέμπεται η Ελλάδα για τη μη εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 200/34/ΕΚ για την οργάνωση του χρόνου εργασίας, όπως προκύπτει από την απάντηση του αρμόδιου για την Απασχόληση επίτροπου Βλαντιμίρ Σπίντλα Στην απάντησή του ο Τσέχος επίτροπος αναφέρει ότι όσον αφορά τη μεταφορά της οδηγίας 2000/34/ΕΚ «η Επιτροπή ξεκίνησε διαδικασία παράβασης εναντίον της Ελλάδας για τη μη κοινοποίηση των εθνικών μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στην προβλεπόμενη ημερομηνία, δηλαδή την 1η Αυγούστου 2003 για όλους τους τομείς και τις δραστηριότητες, εκτός από τους ασκούμενους ιατρούς. Μετά την αποστολή στην Ελλάδα της προειδοποιητικής επιστολής και της αιτιολογημένης γνώμης που προβλέπεται στο άρθρο 226 της Συνθήκης, η Επιτροπή αποφάσισε, στις 14 Δεκεμβρίου 2004, να παραπέμψει την υπόθεση αυτή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο». Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μεταφέρεται και η διαφορά με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την άρνηση της Ελλάδας να αναγνωρίσει τα πτυχία των ιδιωτικών Κολλεγίων-Πανεπιστημίων. H Επιτροπή υποστηρίζει, ότι η Ελλάδα παραβιάζει τις κοινοτικές Οδηγίες επειδή δεν αναγνωρίζει τα διπλώματα που χορηγήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές άλλου κράτους-μέλους, στο πλαίσιο σπουδών βάσει συμφωνιών δικαιόχρησης. (franchise) Τέλος, η υπουργός Παιδείας επαναλαμβάνει ότι το Σύνταγμα απαγορεύει τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Έτσι και η υπόθεση αυτή θα κριθεί από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο ,όπως και η υπόθεση της επιδότησης της< ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ.
ΟΙ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Β) Τελείως ανεξάρτητο από την Ευρωπαϊκή Ένωση Όργανο είναι «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων » με έδρα το Στρασβούργο: που αντλεί την εξουσία του από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που υπεγράφη στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης θεμελίωσε ένα πρωτότυπο σύστημα διεθνούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παρέχοντας στα άτομα το πλεονέκτημα του δικαστικού ελέγχου όσον αφορά το σεβασμό των δικαιωμάτων τους. Το σημαντικό είναι ότι οι προσφυγές στο «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποβάλλονται από ένα κράτος ή από ένα άτομο• Η ιδέα της προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ΕΣΔΑ διατυπώθηκε επανειλημμένα αλλά σε γνώμη της 28ης Μαρτίου 1996, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης απεφάνθη ότι η Κοινότητα δεν έχει τη δυνατότητα να προσχωρήσει στη σύμβαση δεδομένου ότι η συνθήκη ΕΚ δεν προέβλεπε καμία αρμοδιότητα για θέσπιση κανόνων ή σύναψη διεθνών συμφωνιών σε θέματα Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε τη σαφή αναφορά στο κείμενο της συνθήκης του ¶μστερνταμ στο σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων τα οποία εγγυάται η σύμβαση, σχηματοποιώντας παράλληλα τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον εν λόγω τομέα. Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ των δύο δικαστηρίων, η πρακτική που ανέπτυξε το Δικαστήριο να ενσωματώσει τις αρχές της σύμβασης στο δίκαιο της Ένωσης, επέτρεψε να διατηρηθεί η συνοχή στις εργασίες των δικαστηρίων αυτών καθώς και η ανεξαρτησία τους. Η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που κύρωσαν με νόμο ( ν.δ. 2329/1953) την Ευρωπαϊκή Σύμβαση «για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών» (ΕΣΔΑ), ενσωματώνοντάς την έτσι στο εσωτερικό δίκαιο. Μετά την καταγγελία της από το δικτατορικό καθεστώς την 12.12.1969, η Σύμβαση κυρώθηκε εκ νέου με το ν.δ. 53/1974 και απέκτησε αυξημένη έναντι των κοινών νόμων τυπική ισχύ με βάση το άρθρο 28 παρ.1 Συντ. 1975. Η συνταγματική αυτή ρύθμιση, η οποία αφορά βέβαια όλες τις κυρωμένες με νόμο διεθνείς συμβάσεις, εξακολουθεί και σήμερα να είναι αρκετά προωθημένη, με βάση τα διεθνή δεδομένα, αφού πολλά από τα συμβαλλόμενα κράτη έχουν ενσωματώσει την ΕΣΔΑ στο εσωτερικό τους δίκαιο με ισχύ απλού νόμου και μερικά μάλιστα με χαρακτηριστική καθυστέρηση ( π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο μόλις τον Νοέμβριο του 1998, μισό σχεδόν αιώνα αφότου συνυπέγραψε τη Σύμβαση στις 4.11.1950). Και όμως στην πράξη η προσαρμογή της ελληνικής έννομης τάξης στο ευρωπαϊκό «κεκτημένο» προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων αποδεικνύεται, σε ορισμένους τομείς τουλάχιστον, όπως η θρησκευτική ελευθερία, η προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων και οι εγγυήσεις απονομής δικαιοσύνης, δυσχερής. Δεν είναι προς τιμήν της Χώρας η καταδίκη της για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,λόγω της αδικαιολόγητης βραδύτητας απονομής της Δικαιοσύνης Ειδικά όμως οι Έλληνες Νομικοί (δικαστές και Δικηγόροι ) αδιαφορούν για τη επίκληση στις δικαστικές υποθέσεις της ΕΣΔΑ ,όπως και η επιμονή των ελληνικών δικαστηρίων ν' αγνοούν επιδεικτικά τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και πάντως ν' αποφεύγουν την παραπομπή στις αποφάσεις του τελευταίου, Τέλος υπάρχουν παμπολλοι Έλληνες πολίτες, που από άγνοια στερούνται βασικών δικαιωμάτων τους από την Ευρωπαϊκή σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων , αλλά και παντελώς αγνοούν ότι μπορούν να επικαλεσθούν στις δίκες τους την «Ευρωπαϊκή σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και έτσι να έχουν από τα Ελληνικά δικαστήρια πιο αποτελεσματική δικαστική προστασία . Παράλληλα οι Έλληνες Πολίτες έχουν μετά την εξάντληση των ενδίκων μέσων στα Ελληνικά δικαστήρια δικαίωμα να καταφύγουν στο «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»,όπου θα βρουν οπωσδήποτε αποτελεσματική προστασία και θα λάβουν δίκαιη αποζημίωση για παραβίαση στα ανθρωπινα δικαιώματα ,οπως ενδεικτικά :της ιδιοκτησίας(όπως π.χ. παράνομη και χωρίς αποζημίωση καταπάτηση της ιδιοκτησίας από το δημόσιο η το δήμο, ή για αδικαιολόγητη καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης, για παράνομη μη πληρωμή δεδουλευμένων μισθών ιδιοκτησίας από το δημόσιο ή το δήμο, για προσβολή των ατομικών δικαιωμάτων κ.λ.π Η είσοδος μας στη Ευρωπαϊκή Οικογένεια ,μας φέρνει πιο κοντά στη δικαίωση των επιδιώξεων μας για ένα πιο δίκαιο και ασφαλή κόσμο. Η πρακτική απεδειξε οτι το Κρατος διαχρονικά δεν ασχολειται και πολύ με την διασφαλιση των δικαιωματων μας ,ετσι απαιτείται η ατομική μας δραση..Ας μην περιμενουμε απο κανέναν απόλύτως να καμει κατι για μάς,χωρις την αποφασιστική ασκηση των δικαιωμάτων μας.Τα αποτελεσματικά όπλα που παρέχονται για την προστασία των δικαιωμάτων των Ελλήνων Πολιτών μέσα από τα παραπάνω όργανα :το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις παραβιάσεις της Κοινοτικής Νομοθεσίας και το «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τις παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πρέπει να χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά από τους Έλληνες και ιδίως από τους νομικούς . Έτσι η Πολιτεία μας θα υποχρεωθεί και θα αποφασίσει επιτέλους μετά 184 χρόνια Ελευθέρου Ελληνικού Έθνους να προσαρμόσει την καθημερινότητα μας στα Ευρωπαϊκά πρότυπα.
Σε λίγο προβλέπεται να δούμε και τούς Ελληνες Δικαστές (!!!!)να καταφεύγουν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ,αφού προσφατα Ευρωπαίοι δικαστές κερδισαν σχετική υποθεση στο δικαστήριο αυτο , για ζητηματα που αφορούν τα μισθολογικά τους ,για την οποία υποθεση θα μιλήσουμε σύντομα.