ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΟΧΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

 

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

 

Ανήκω μεταξύ πολλών Ελλήνων, που διαμαρτύρονται για τις   παθογένειες της Ελληνικής δικαιοσύνης. Όμως φαίνεται ότι πρέπει να μην χάσουμε την ελπίδα μας .

Αφορμή για την αισιόδοξη αυτή ματιά είναι μεταξύ άλλων, η απόφαση 4/2021 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου  με την οποία κρίθηκε ότι κατά την ορθή έννοια του νόμου, σε περίπτωση άκυρης σύμβασης εργασίας, αλλά και γενικότερα σύμβασης παροχής υπηρεσιών (συμβάσεις έργου, ορισμένου χρόνου, stage, κ.λπ.), ο πλουτισμός του εργοδότη συνίσταται σε αυτήν καθ’ εαυτήν την εργασία που ο εργοδότης έλαβε και η οποία ενσωματώθηκε στην υπάρχουσα περιουσία του, από την οποία και δεν μπορεί πλέον να αποχωρισθεί. Η απόφαση είναι ιστορική  αφού οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα με κάθε μορφής σύμβαση εργασίας (έργου, ορισμένου χρόνου, stage, κ.λπ.) δικαιούνται πλήρη τα δεδουλευμένα τους (αποδοχές τους) ακόμη και στις περιπτώσεις εκείνες που οι συμβάσεις τους είναι άκυρες.

Με πρόσφατη απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών  μειώθηκαν σχεδόν στο μισό οι οφειλές  υπόθεσης του νόμου Κατσέλη, και ορίστηκε ορίζοντας πενταετίας για την αποπληρωμή, ενώ εξαιρέθηκε από εκποίηση το ποσοστό συνιδιοκτησίας του οφειλέτη σε αγροτεμάχιο και το αυτοκίνητό του.

Aποτελεί σημάδι ιδιαίτερης αισιοδοξίας η με αριθμό 1806/2021 απόφαση του         Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία επιδικάσθηκε αποζημιώση από τον  e-ΕΦΚΑ, λόγω μεγάλης  καθυστέρησης απονομής σύνταξης με διαδοχική ασφάλιση

Η έκπληξη μου είναι μεγαλύτερη, όταν συζητήθηκε στο Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών(Αριθμ απόφασης 6118/21)  αγωγή αποζημιώσεως του ΕισΝΑΚ 105 κατατέθηκε 28/12/2015, συζητήθηκε 28/5/2021,δημοσιεύθηκε η απόφαση 11.6.2021 και επιδόθηκε 29/6/2021!!!! Είναι γεγονός ότι υπάρχουν υποθέσεις που μένουν στα ράφια των δικαστηρίων απροσδιόριστες επί έτη πολλά , όμως πρέπει να πω πώς στην συγκεκριμένη περίπτωση ο δικαστής αυτός που επελήφθη της υποθέσεως και εξέδωσε πλήρως εμπεριστατωμένη απόφαση(απορριπτική)   μέσα σε  13 μέρες είναι άξιος δημόσιου επαίνου.  Το ίδιο θετικά μπορώ να πω για τους Εισαγγελικούς και δικαστικούς λειτουργούς, που επιλαμβάνονται με ταχύτητα και επιστημοσύνη  υποθέσεων με μεγάλο κοινωνικού ενδιαφέροντος, όπως των υποθέσεων σεξουαλικών εγκλημάτων.

Όμως πάντα οι εικόνα έχει περισσότερες όψεις κι αυτό με αφορμή  τις αποφάσεις ΣτΕ Ολ 799-803/2021: που  αφορούν την  Αστική ευθύνη του Δημοσίου από ζημιογόνο δράση οργάνου ενταγμένου στην δικαστική λειτουργία και με τις οποίες ανατράπηκε η νομολογία του δικαστηρίου(η ιστορική ΣτΕ Ολ 1501/2014) και έτσι μια τέτοια ζημία (με εξαίρεση την παραβίαση κανόνα  του Ενωσιακού Δικαίου, βλ ΣτΕ Ολ 799/2021 ) δεν μπορεί πλέον να αποκατασταθεί. Κατά τη μειοψηφούσα γνώμη στις αποφάσεις αυτές και σε συνέχεια προηγούμενης νομολογίας του Δικαστηρίου (ΣτΕ Ολ 1501/2014), εφόσον το Σύνταγμα δεν ανέχεται να παραμένουν αναποζημίωτες ζημίες που κάποιος υφίσταται από ενέργειες οποιουδήποτε κρατικού οργάνου, μέχρις ότου ο νομοθέτης ρυθμίσει ειδικώς την ευθύνη του Δημοσίου από πράξεις των οργάνων της δικαστικής λειτουργίας, η δικαστική επιδίωξη των σχετικών αξιώσεων χωρεί κατ’ επίκληση του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ αναλόγως εφαρμοζομένου (θεμελίωση ευθύνης από πρόδηλο σφάλμα του ενταγμένου στη δικαστική λειτουργία οργάνου).

Η πανδημία έχει  φέρει τη Δικαιοσύνη μπροστά σε ένα πρωτοφανή όγκο δικαστικών αποφάσεων (καθώς χιλιάδες υποθέσεις έχουν αναβληθεί λόγω covid) που θα πρέπει να διαχειριστούν οι δικαστικοί λειτουργοί, δημιουργώντας για κατάσταση που αυτή τη στιγμή δείχνει δύσκολα αντιμετωπίσιμη. Όμως αν σκεφθούμε και τις συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένα δικαστήρια η κατάσταση φοβούμαι ότι θα γίνει αφόρητη, Χαρακτηριστική η εικόνα του μεγαλύτερου Πρωτοδικείου Αθηνών. Όμως Η αισιοδοξία βασίζεται στο φιλότιμο όλων  των παραγόντων απονομής της δικαιοσύνης που μέσα σ’αυτήν εφιαλτική κατάσταση μάχονται και μας δίνουν θετικά δείγματα μερικά από τα οποία προανέφερα. Τώρα, το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ με την υπ΄ αριθμ. 135/2021 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών εκρινε ότι τα υποχρεωτικά self test εξυπηρετούν την προστασία της δημόσιας Υγείας στην επαναλειτουργία των σχολείων. Παράλληλα η  Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας σε σχηματισμό Τμήματος Αναστολών με την υπ΄ αριθ. 133/2021 απόφαση, απέρριψε για λόγους Δημοσίου συμφέροντος, την αίτηση πυροσβεστών που υπηρετούν στις Ειδικές Μονάδες Αντιμετώπισης Καταστροφών (Ε.Μ.Α.Κ.) και ζητούσαν την αναστολή εκτελέσεως της 28550 Φ 215.2/18.5.2021 πράξης του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, που επέβαλε τον υποχρεωτικό εμβολιασμό τους κατά του COVID-19.

 Επιτρέψατε μου ν’ αναφερθώ στο απόσπασμα από την  Ομιλία του Εισαγγελέα του ΑΠ Βασίλη Πλιώτα  στην τελετή του Αρείου Πάγου και της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου προς τιμήν των αποχωρούντων δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών : «Δώσατε αληθώς τιμή στο δικαστικό λειτούργημα και δεν πήρατε απ’ αυτό, «μη σεμνυνόμενοι από την θέσιν, αλλά την θέσιν σεμνύνοντες αφ’ εαυτών», όπως έχει γραφεί (Μ. Βασίλειος, Migne, P.G., 32,497).»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΝΤΡΟΠΗ

 

Τι ντροπή για την ανθρωπότητα!

Giovanni Brusca: Ένα «τέρας» κυκλοφορεί ξανά ελεύθερον.

Μετά από 25 χρόνια φυλάκισης, το αφεντικό της μαφίας Giovanni Brusca είναι ελεύθερος. Ο Giovanni Brusca είναι Ιταλός μαφιόζος και πρώην μέλος της φυλής Corleonesi της μαφίας της Σικελίας. Είχε μείζονα ρόλο στις δολοφονίες του εισαγγελέα της Επιτροπής Αντιμοφίας Giovanni Falcone το 1992 και του επιχειρηματία Ignazio Salvo, και δήλωσε κάποτε ότι είχε διαπράξει μεταξύ 100 και 200 ​​δολοφονιών.

Στην Χώρα μας το έγκλημα έχει πάρει περίεργες διαστάσεις όπως και οι αποφυλακίσεις γνωστών και μεγάλων εγκληματιών με την εφαρμογή ευεργετικών νόμων, όπως κατήγγειλε αρμόδιος Υπουργός . Τα εγκληματικά κυκλώματα χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τις νέες τεχνολογίες και εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία για την εξάπλωση των παράνομων δραστηριοτήτων τους, τόσο στο διαδίκτυο όσο και εκτός διαδικτύου.  Τα τελευταία ειδεχθή εγκλήματα, στα Γλυκά Νερά ,στην Ζάκυνθο κλπ, αν και είναι βέβαιο ότι θα αποκαλυφθούν, προκαλούν εύλογη ανησυχία στους πολίτες. Ακόμη ανησυχία προκαλούν μεμονωμένα γεγονότα  όπως προέκυψε από έρευνα, αστυνομικός είχε παραδώσει, έναντι μηνιαίας χρηματικής αμοιβής(!!) ύψους 2.000 ευρώ, υπηρεσιακό ασύρματο σε δύο άτομα, προκειμένου να τον χρησιμοποιούν στις παράνομες δραστηριότητές τους.( Βλ. TA NEA 7 Ιουνίου 2021). Θεωρώ επιτυχημένη την τελευταία παρέμβαση του Εισαγγελέα του ΑΠ στο θέμα της πάταξης της εγκληματικότητας. Παράλληλα πρέπει να παταχθούν τα φαινόμενα που ταλανίζουν τις φυλακές, όπως να ελεγχθούν  τα συστήματα επικοινωνίας των κρατουμένων, με συστήματα σίγασης των κινητών τηλεφώνων κλπ.

Σήμερα η κοινωνία μας ζει για μια ακόμα φορά στην ιστορία της τον εφιάλτη της ασύμμετρης εγκληματικότητας. Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα σημαντικό και σε ένταση με το πέρασμα της πανδημίας. Η κοινή γνώμη αντιλαμβάνεται με αγωνία τα νέα δεδομένα αναφορικά με τις νέες μορφές απειλών και το πρόβλημα που αναδεικνύεται κάθε μέρα και περισσότερο, από την δράση  του οργανωμένου εγκλήματος στην καθημερινότητα μας. Η αντιμετώπιση της εγκληματικής πράξης στον πολιτισμένο κόσμο είναι δεδομένη, η διαλεύκανση, η αποκάλυψη των ενόχων και η παραπομπή τους στη δικαιοσύνη. Η απειλή αυτή αφορά προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών, την προστασία της ιδιοκτησίας και τη διασφάλιση της ευνομίας και ευταξίας. Η εγκληματικότητα αποτελεί τον καθρέφτη της κοινωνίας. Οποιαδήποτε αψυχολόγητη κίνηση, μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ακόμα χειρότερη κατάσταση στο μέλλον. Εδώ βέβαια, εισηγούμαστε στην εκπόνηση σωφρονιστικού σχεδίου με στόχο την αντιμετώπιση της απειλής. Μέσα στο σχέδιο αυτό είναι να δούμε  ξανά με αυστηρότητα τα μέτρα σωφρονισμού και δημιουργίας συστήματος ποινών που θα αντικατοπτρίζουν την υπαρκτή πραγματικότητα αντιμετωπίσεως του εγκλήματος.  Εκείνο που είναι ουσιώδες στο σοβαρό έγκλημα είναι όταν δεν αποκαλύπτονται οι δράστες ή παραμένουν ασύλληπτοι ή ακόμα χρησιμοποιούν μέσα και μεθόδους που η Πολιτεία αδυνατεί ν’ αντιμετωπίσει. Απαιτούνται μέτρα και όχι δημοσιογραφικές ανούσιες συζητήσεις, προτείνεται ενδεικτικά : α) η χρήση ρηξικέλευθων τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας. Προετοιμασία των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και των δικαστικών αρχών για την ψηφιακή εποχή  β)  εκστρατείες διαφώτισης του κοινού για το πρόβλημα γ) αναδιάταξη του αστυνομικού προσωπικού και προεχόντως  η εκπαίδευση και ενημέρωση του δ)η αυστηρή απαγόρευση εσκεμμένων ή μη διαρροών στα ΜΜΕ για σοβαρά εγκλήματα και ιδίως από τους προανακριτικούς υπαλλήλους.

Επιτέλους  ήρθε η ώρα της δημιουργίας της δικαστικής αστυνομίας, ενός μικρού και ευέλικτου σώματος που θα διοικείται από ανώτατο δικαστικό λειτουργό και θα στελεχώνεται από πτυχιούχους της νομικής και οι οποίοι θα συμπράττουν αποτελεσματικά στην διαλεύκανση πολύ σοβαρών υποθέσεων όπως π.χ. συμβαίνει στις ΗΠΑ, στο Βέλγιο, στη Γαλλία, τη Γερμανία,. Διαχρονικά δεν υπάρχει Υπουργός Δικαιοσύνης που να μην το έχει εξαγγείλει την ίδρυση δικαστικής αστυνομίας  και η εξαγγελία να μένει στα χαρτιά, όπως και ο νόμος της Άννας Μπενάκη (ν.2145/1993) παρά το γεγονός ότι η λειτουργία της προβλέπεται από του… Οθωνα τα χρόνια με το Β.Δ. 85/31-12-1836 το οποίο ποτέ δεν εφαρμόστηκε.

Την άμεση λήψη σειράς νομοθετικών μέτρων για την αντιμετώπιση της διαφθοράς στο δημόσιο τομέα ζήτησε τον Δεκέμβριο του 2002 η Ολομέλεια της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου με εισήγηση του τότε Εισαγγελέα του ΑΠ, αείμνηστου  Ευαγγέλου Κρουσταλάκη .. Η  Ολομέλεια έκρινε ότι: «Επιβάλλεται η δημιουργία δικαστικής αστυνομίας. Σε αυτήν θα μετέχουν και άλλοι φορείς από κλάδους βασικών ειδικοτήτων (γραφολόγοι, μηχανικοί κ.λπ.), επιλεγόμενοι με κριτήρια δικαστικά και αδιάβλητα.»  Η έκκληση της Ολομελείας των Εισαγγελέων του ΑΠ έμεινε στο κενό ,όπως και ανάλογες εκκλήσεις των δικηγορικών συλλόγων, των δικαστικών Ενώσεων, της επιστημονικής κοινότητας ,των κομμάτων.

Δεν μπορώ να αγνοήσω ότι στον πόλεμο για την πάταξη των εγκληματικότητας υπάρχουν πολλά θύματα ,αλλά και θύματα του καθήκοντος, αστυνομικοί και δικαστικοί και σ’ αυτούς και τις οικογένειες τους η Πολιτεία οφείλει τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη της. Σημειώνεται  ότι  από το έτος 1984 έως 2019 έχουν τραυματισθεί θανάσιμα εκατόν τριάντα οκτώ (138) αστυνομικοί συνεπεία τρομοκρατικών ενεργειών, ένοπλων συμπλοκών, τροχαίων και άλλων ατυχημάτων εν ώρα Υπηρεσίας και πολλοί δεν αποζημιώνονται.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΚΑΣΤΕΣ…

 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΚΑΣΤΕΣ…

Πέθανε η Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ, που αποτέλεσε μία ιστορική φυσιογνωμία για τις ΗΠΑ, έχοντας διοριστεί από το 1993 ως δικαστής στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Η Γκίνσμπεργκ ήταν διάσημη νομικός που πάλεψε όλη της τη ζωή για τα πολιτικά δικαιώματα, με έμφαση στα δικαιώματα των γυναικών και των μαύρων, πετυχαίνοντας την αλλαγή πολλών σημαντικών νομοθεσιών που βρίσκονται σε ισχύ μέχρι και σήμερα.To Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ είχε μετατραπεί σε προπύργιο των Ρεπουμπλικανών, μετά και το διορισμό του Μπρετ Κάβανο από τον Ντόναλντ Τραμπ. Η ουσιαστική φωνή αντίστασης ήταν η Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ γνωστής με το προσωνύμιο «Notorious RBG». Παρ’ όλα τα προβλήματά υγείας της, η Γκίνσμπεργκ δεν είχε  απουσιάσει από καμία συνεδρίαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το τελευταίο διάστημα είχε αναδειχθεί σε ίνδαλμα των προοδευτικών Αμερικανών.

Αλήθεια και στην Ελληνική δικαστική ιστορία υπάρχουν δικαστές  που με το κύρος, την επιστημοσύνη, το ήθος και την παρρησία τους στάθηκαν και στέκονται φάροι και ελπίδα της Κοινωνίας. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ ενδεικτικά  στους αείμνηστους: Πρόεδρο του ΣτΕ Μιχάλη Στασινόπουλο και πρώτο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στον Εισαγγελέα του ΑΠ Ε. Κρουσταλλάκη , στον Προέδρο του ΑΠ Στέφανο Ματθία, στον Κ. Ρακτιβάν ο οποίος  υπήρξε ο οργανωτής, ο πρωτεργάτης και ο πρώτος πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Στις 29 Μαΐου 1968, τριάντα δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί όλων των βαθμών της τακτικής δικαιοσύνης απολύονται από τη δικτατορία Είκοσι τρεις από αυτούς προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αιτήσεις ακυρώσεως κατά των απολύσεών τους. Πρώτη εκδικάζεται η αίτηση ακυρώσεως του Αντωνίου Φλώρου, αρεοπαγίτη και τέως προέδρου της Ενώσεως Ελλήνων Δικαστών και Εισαγγελέων. Η απόφαση είναι απορριπτική στην υπόθεση αυτή (ΟλΣτΕ 503/1969). Λίγους μήνες αργότερα, οι αιτήσεις είκοσι ενός απολυμένων δικαστών και εισαγγελέων γίνονται όλες δεκτές (ΟλΣτΕ 1811-1831), παρά το νομολογιακό προηγούμενο της υποθέσεως Αντωνίου Φλώρου. Στις 26 Ιουνίου 1969 δημοσιεύεται το διάταγμα «αποδοχής» της μηδέποτε υποβληθείσης γραπτώς παραιτήσεως του προέδρου ΣτΕ Μιχαήλ Στασινόπουλου (ΦΕΚ Γ’ 197/26.6.1969). Στη συνέχεια, παραιτούνται ο αντιπροέδρος Διον. Καρβελλάς και επτά σύμβουλοι, οι Γ. Δ. Σπυρόπουλος, Γ. Μαραγκόπουλος, Χ. Παναγιωτόπουλος, Διον. Τσιμαράτος, Όθων Κυριακός, Νικ. Μπουρόπουλος και Γ. Αγγελίδης. Ο σύμβουλος Αγγ. Ιατρίδης  εξαναγκάζεται σε παραίτηση.

Ο δικαστής πρέπει πρώτα απ’ όλα να ζει μετέχει και αντιλαμβάνεται την δύσκολη καθημερινότητα της κοινωνίας και πρέπει να διακρίνεται για την νομική κατάρτιση, το ήθος, η αμεροληψία του. Ο δικαστής δεν είναι ένας απλός δημόσιος υπάλληλος, αλλ’ ασκεί ένα ύψιστο λειτούργημα, από την καλή λειτουργία του οποίου εξαρτάται εν πολλοίς και η εύρυθμη  λειτουργία της Δικαιοσύνης και εντεύθεν της δημοκρατίας και η κοινωνική ευρυθμία. Δεν μπορούμε να λησμονούμε όμως ότι ο δικαστής  είναι «άνθρωπος» που δέχεται πιέσεις τόσον από την καθημερινότητα που ζει ως μέλος της κοινωνίας αλλά και από την έμμεση και σπανίως άμεση προσπάθεια των ισχυρών να «ελέγξουν» και να «καθοδηγήσουν» ενίοτε την σκέψη του. Οι περισσότεροι πολίτες όμως δεν ασχολούνται με τα μεγάλα ζητήματα της Δικαιοσύνης, τις μεγάλες δίκες και τις πολιτικές αντιδικίες, ασχολούνται με την αδυναμία να βρουν το δίκιο τους στην καθημερινότητα όγω πολλών παραγόντων. Ας σκεφτούμε την επαχθέστατη θέση των εργαζομένων και συνταξιούχων στην εποχή μας . Είναι αναμφισβήτητο ότι η ποιότητα της απονομής της Ελληνικής  δικαιοσύνης είναι πολύ ψηλό επίπεδο εκεί που υπάρχει πρόβλημα είναι στην ταχύτητα. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι αναμφισβήτητη και  σημαίνει, πρώτα απ’ όλα, ανεξαρτησία έναντι της εκτελεστικής εξουσίας. Αυτή κατοχυρώνεται στο ισχύον ελληνικό Σύνταγμα (άρθρα 87 και επόμενα) και διακρίνεται στην προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία.

Εδώ είναι το μεγαλείο της απονομής της Δικαιοσύνης. Έρχεται ο δικαστικός λειτουργός  και  αποφασίζει μόνο με βάση το νόμο και τη συνείδησή του.  

Η Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ συνέχισε την παράδοση των έντιμων και αγωνιστών δικαστικών λειτουργών που παλεύουν στη ζωή τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕΝ ΑΣΤΕΙΥΟΝΤΑΙ

 

«Οι Έλληνες δεν αστειεύονται»

 

«Κανείς να μην εκπλαγεί εάν έρθουμε κάποια νύχτα ξαφνικά» αναφέρει σε ένα παραληρηματικό του άρθρο ο Τούρκος δημοσιογράφος Emin Şirin, λέγοντας ότι "σύντομα" η Τουρκία μπορεί να προχωρήσει σε επιχείρηση «σε κάποιο από τα νησιά  που έχει υπό κατάληψη η Ελλάδα."

Είναι σχεδόν καθημερινό, έντονο αποκρουστικό και απαράδεκτο αυτό που  συμβαίνει σε όλους τους τόνους από την γειτονική μας Χώρα. Η Άγκυρα θα προχωρήσει σε έρευνες ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια έχει προγραμματίσει στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτό είναι βέβαιο πλέον.

Η μία κρίση διαδέχεται την άλλη και απειλή συνεχής. Ακούω εύλογα  ν’ απορούν οι μη ειδικοί στα διεθνή θέματα και στα πολεμικά γυμνάσματα: δεν υπάρχει κανείς και τίποτε που μπορεί να σταματήσει αυτή την ξέφρενη απειλή; Μήπως ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ κανείς ; Κατ’ αρχήν ας είμαστε ευγνώμονες που είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής  Ένωσης γιατί αλλιώς τα χειρότερα θα είχαν συμβεί πολύ καιρό, ακόμα και όταν κανείς μα κανείς δεν μπορεί ν’ αναχαιτίσει αυτήν την βαρβαρότητα. Πέρα όμως από κάποιες δηλώσεις συμπαράστασης και απειλές κυρώσεων κατά προσώπων, η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη να παραβιάζει την κυριαρχία ενός πλήρους κράτους-μέλους της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. Η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι να μειώσει την παρουσία της Ελλάδος στα δρώμενα στην Μεσόγειο και να γίνει ο κυρίαρχος στρατηγικός παίχτης στην περιοχή. Η επιθετική στάση αυτή είναι προπομπός δυσάρεστων εξελίξεων για το σύνολο της περιοχής. Η Κύπρος μας δίδει το στίγμα των μελλόντων να συμβούν.

Πρέπει να προετοιμασθούμε για τις εξελίξεις, χωρίς να αποκλείουμε τον διάλογο, όμως πρέπει να δούμε άμεσα την διεθνή  ενημέρωση για την απειλή και κυρίως να χαλυβδώσουμε την άμυνα μας.

Χρόνια τώρα προσπαθούμε να κερδίσουμε «χρόνο», φαίνεται όμως πως το ρολόι της ιστορίας τρέχει γρήγορα γι’ αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι. Η Χώρα στάθηκε όρθια δυο φορές μέσα στον ίδιο χρόνο μία στον Έβρο και την άλλη στο Αιγαίο. Αυτό οφείλεται στην αποφασιστικότητα των παιδιών της και της ηγεσίας που είπε τα πράγματα με το όνομα τους.

Είναι γνωστό ότι είπε η Μέρκελ σε Ερντογάν: «Οι Έλληνες δεν αστειεύονται»

1.8.2020

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

 

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΡΑ

 

Η δικαιοσύνη χρειάζεται άμεση  ουσιαστική στήριξη…

«…Ο βασιλιάς Ξέρξης αναρωτιέται πώς μπορούν οι Έλληνες να αντισταθούν στον τεράστιο στρατό του.  Ένας Σπαρτιάτης που βρίσκεται κοντά του, του δίνει μία εκπληκτική απάντηση. Ο βασιλιάς ρωτά λοιπόν: «Πως θα μπορέσει να αντισταθεί αυτός ο μικρός λαός; Δεν έχουν έναν αρχηγό ο οποίος, όπως εγώ, μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να υπακούσουν χτυπώντας τους, χρησιμοποιώντας τη βία». Και ο Σπαρτιάτης απαντά: «Επειδή έχουν έναν αρχηγό τον οποίον τρέμουν ακόμη περισσότερο απ’ ότι τρέμουν εσένα οι υποτελείς σου. Ο Αρχηγός αυτός είναι ο Νόμος»[1]

Η κατάσταση  όμως που επικρατεί στην Δικαιοσύνη δεν είναι  καθόλου ευχάριστη και λόγω της καθυστέρησης απονομής της και λόγω των εγγενών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, παρά τον μόχθο των δικαστών .

Επιτέλους ακούστηκαν(;) οι φωνές της κοινωνίας για την βραδύτητα και  άρχισε συζήτηση για την αναθεώρηση ενός  αναποτελεσματικού δικονομικού  συστήματος που επικρατεί σε όλους τους κλάδους  απονομής της Δικαιοσύνης. Δεν είναι προς τιμήν της Χώρας μας  οι  συνεχείς καταδίκες της για παραβιάσεις  των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,λόγω της αδικαιολόγητης βραδύτητας απονομής της Δικαιοσύνης και ιδίως της Ποινικής.

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν  βάσιμες ελπίδες για βελτίωση της καταστάσεως με  την διαμεσολάβηση, αλλά δεν αρκεί χρειάζονται δραστικά μέτρα και πρώτα υποστήριξη των λειτουργών της . Χωρίς την συνεργασία όλων και ιδίως των δικαστών και  δικηγόρων δεν μπορεί να προκύψει κάτι θετικό στην προσπάθεια.

Στο ζήτημα της εμπέδωσης της διαμεσολάβησης ως εργαλείου επιτάχυνσης απονομής της δικαιοσύνης, θεωρώ αναγκαίο να πρωτοστατήσουν οι δικηγόροι.

Βέβαια ούτε σκέψη υπάρχει  από την δημοσία διοίκηση να εφαρμόσει ένα τέτοιο ζήτημα στις δικές της αποζημιωτικές  διαφορές και να επιταχύνει έτσι την απονομή της δικαιοσύνης.

Όλο και περισσότεροι  ομιλούν για τον μεγάλο ασθενή που επιβραδύνει ακόμη  και αναστέλλει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια διαχρονικά και αυτός είναι αποκλειστικά :η Δημόσια Διοίκηση. Δεν υπάρχει υπόθεση και δικαιοδοσία στην οποία εμπλέκεται το Δημόσιο σαν διάδικος που να μην εξαντληθούν από την πλευρά του  όλα τα ένδικα μέσα και τελικά να μην εφαρμοσθούν οι δικαστικές αποφάσεις. Το ΝΣΚ «συμβάλλει αποφασιστικά» σε κάθε προσπάθεια της Διοίκησης για την καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης, με την άσκηση παρελκυστικών και αβάσιμων ενδίκων μέσων ταλαιπωρίας του Έλληνα Πολίτη.

Όλοι ανεξαιρέτως οι Υπουργοί της δικαιοσύνης εξαγγέλλουν την  ίδρυση της Δικαστικής Αστυνομίας. τον Δεκέμβριο του 2002 η Ολομέλεια της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου με εισήγηση του τότε Εισαγγελέα του ΑΠ ,αείμνηστου  Ευαγγέλου Κρουσταλάκη έκρινε ότι επιβάλλεται: «Η δημιουργία δικαστικής αστυνομίας. Σε αυτήν θα μετέχουν και άλλοι φορείς από κλάδους βασικών ειδικοτήτων (γραφολόγοι, μηχανικοί κ.λπ.), επιλεγόμενοι με κριτήρια δικαστικά και αδιάβλητα.» Η Κυρία Άννα Μπενάκη ως Υπουργός Δικαιοσύνης με εντολή του Κωσταντίνου Μητσοτάκη, με τον Ν 2145/1993 στο άρθρο 36 έκαμε το πρώτο βήμα για την δημιουργία Δικαστικής Αστυνομίας. Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόσθηκε ποτέ επί 27 ολόκληρα χρόνια!!!!!  Το γεγονός αυτό και όλα τα παραπάνω αποτελούν βάναυση προσβολή στο  «Κράτος Δικαίου» που οφείλει να είναι η Χώρα μας  και έτσι δικαιώνεται ο Εμμανουήλ Ροΐδης «Εν Ελλάδι», είχε πει κάποτε, «ενός μόνον νόμου έχομεν χρείαν, του περί εφαρμογής των νόμων».

ΥΓ Είναι αδύνατη κάθε βελτίωση της κατάστασης  στην Δικαιοσύνης αν δεν αναβαθμισθεί το τρωθέν κύρος της, από τις καθημερινές επιθέσεις που δέχεται και αυτό είναι καθήκον όλων και προεχόντως της ιδίας.

3/8/2020

---

[1]Jacqueline De Romilly  της Γαλλικής Ακαδημίας. «Πόσο επίκαιρη είναι η Αθηναϊκή Δημοκρατία σήμερα ;». Εκδοτική Ερμής ΕΠΕ, 2009. 

ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι …

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 46 ετών το «κοριτσάκι με τις Ξύστρες» όπως όλοι την αποκαλούσαν η Δήμητρα Κουτσουρίδου από τα Βαλτόνερα Φλώρινας που μπήκε στο ρεκόρ Γκίνες το 2004 συγκεντρώνοντας 8.514 ξύστρες από όλο το κόσμο. Η ιστορία του τυφλού κοριτσιού είχε συγκινήσει όλο το κόσμο όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, καθώς χιλιάδες γράμματα έφταναν από όλη τη γη με ξύστρες για τις περιλάβει στην συλλογή της.

Μέσα σ’ ένα κόσμο που σπαράσσεται  από την βία, υπάρχουν γεγονότα που μας κάνουν να συγκινηθούμε γιατί μιλούν στην καρδιά μας. Εμείς ακόμη ζούμε στη γη του «φιλότιμου», της «φιλοξενίας» και της «καλοσύνης» και της «ανθρωπιάς». Αυτές οι Ελληνικές λέξεις αντιπροσωπεύουν καλύτερα αυτό που αγαπώ στον Ελληνικό πολιτισμό και για το οποίο είμαστε περήφανοι. Το «κοριτσάκι με τις ξύστρες» είναι μια ανθρώπινη ιστορία που συγκίνησε  τον κόσμο ολόκληρο και συγκινεί ο αγώνας ενός  ανθρώπου . Πέθανε σε ηλικία 90 ετών η Μαρίτσα Μαυραπίδου, παιδί προσφύγων από τα Μοσχονήσια της Μικρασίας, η μία από τις τρεις γιαγιάδες που αποτέλεσαν σύμβολο της αλληλεγγύης του λαού της Λέσβου στους εκατοντάδες χιλιάδες Σύρους -στη μεγάλη πλειονότητά τους- πρόσφυγες, που πέρασαν τη διετία 2015 - 2016 από τις απέναντι ακτές στο χωριό της, τη Σκάλα Συκαμινιάς. Η γιαγιά Μαρίτσα μαζί με τις φίλες της, την Αιμιλία Καμβύση και την Ευστρατία Μαυραπίδου, οι οποίες πέρασαν όλη τη ζωή τους στο ψαροχώρι, τη Σκάλα, έγιναν σύμβολα της εθελοντικής προσφοράς της Λέσβου, όταν ο φωτογραφικός φακός τις «συνέλαβε» να περιποιούνται στην ακτή ένα βρέφος, παιδί μίας γυναίκας πρόσφυγα από τη Συρία, που μόλις είχε αποβιβασθεί στην ακτή. Συνέχιζαν, δε, να κάνουν το ίδιο, προσφέροντας -παρά τα χρόνια τους- ό,τι μπορούσαν στους πρόσφυγες, όλον αυτόν τον καιρό που το χωριό τους έγινε το επίκεντρο της προσφυγικής-ανθρωπιστικής κρίσης. Κάθε μέρα κατέβαιναν στην ακτή και κάθονταν μαζί με άλλους αλληλέγγυους στους πρόσφυγες πολίτες, συμπαραστεκόμενοι με όποιον τρόπο μπορούσαν στους ανθρώπους που καθημερινά φτάνουν από τις απέναντι τουρκικές ακτές. Όταν τον Νοέμβριο του 2015 επισκέφθηκε τη Συκαμινιά ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, είχε συναντηθεί με μία από τις τρεις γιαγιάδες, τη γιαγιά Μηλίτσα, την οποία είχε συγχαρεί για ό,τι έκανε μαζί με τις δύο φίλες της. Τότε εκείνη, εκ μέρους και των άλλων δύο γιαγιάδων, του είχε απαντήσει: «Γιατί λες μπράβο, γιε μου; Τι έκανα;».

Παιδιά από την Κρήτη ήταν κι εκείνα, σε εκπαιδευτική εκδρομή των παιδιών στο Λονδίνο που πήγαν στο Βρετανικό Μουσείο  που ξεδίπλωσαν μιαν ελληνική σημαία, πλαισίωσαν την ορφανεμένη στα ξένα Καρυάτιδα και της τραγούδησαν το «Τζιβαέρι». Το τραγούδι, αφορά τον πόνο μιας μάνας που το πολύτιμο «τζιαβέρι της ξενιτιάς το χαίρεται».

Αυτά τα τόσο σημαντικά τα κρύβουμε, προβάλουμε ότι πουλάει,  θεώμεθα τα τρομερά  συμβαίνοντα,όπως τον βασανισμό του μαθητή στο Βύρωνα,  απαθείς, χωρίς ενοχές, χωρίς αντιδράσεις. Αντικαταστήσαμε τα οράματα με τα λάθη, παραγνωρίζοντας ότι τα λάθη, κατά τραγική ειρωνεία, προλογίζουν επικήδειο...                    

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ ;

ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ ;

Από τα μαθητικά μας χρόνια (προτού υποβαθμιστεί τελείως η κλασική παιδεία και οι ανθρωπιστικοί κλάδοι) διδασκόμασταν τις έννοιες της ηθικής και της δικαιοσύνης. Πέρασαν τα χρόνια κι αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα στην κοινωνία μας θεωρούνται πια ζητήματα  μικρής σημασίας . Κάθε κακό που έρχεται στην κοινωνία μας ξεχνιέται γρήγορα και κάθε καλό έργο θεωρείται ότι «δεν πουλάει» και θάβεται από στις οθόνες των τηλεοράσεων. Η απαξίωση τα σκεπάζει όλα και η Δικαιοσύνη αργεί τόσο πολύ, που όταν έρχεται η Νέμεσις όλοι έχουν ξεχάσει τα γεγονότα. Σε μια κοινωνία που δεν έχει πλέον ανθρωπιστική παιδεία, τα διλήμματα αυτά δεν απασχολούν σχεδόν κανέναν. Το εκπαιδευτικό σύστημα προσεγγίζει τους μαθητές σαν κοτόπουλα της φάρμας, που πρέπει πάση θυσία να μείνουν ακινητοποιημένα στο πόστο τους για να συνεχίσουν να μασούν αδιάκοπα την ογκώδη ύλη που θα τους παχύνει αρκετά ώστε να πιάσουν τόπο τα λεφτά των γονιών τους στα φροντιστήρια. Η αναζήτηση ηθικών αξιών και αρχών έχει αφαιρεθεί από τις προτεραιότητες της παιδείας, αφού πρώτα υποβιβάστηκαν στη συνείδηση της κοινωνίας. Τα τραγικά αποτελέσματα αυτής της κατάστασης  αρχίσαν να φαίνονται, ενώ υπάρχουν πολλά φωτεινά αντίθετα παραδείγματα, απόδειξη πως ίσως υπάρχει ελπίδα ακόμη.

 Έτσι θεωρώ  αναγκαίο ν’ αναφερθώ  σε μερικά κατ’ εμέ σπουδαία γεγονότα που αξίζουν της προσοχής μας :

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί στην κοινωνία το περιστατικό ομαδικού ξυλοδαρμού μαθητή στον Βύρωνα. Το συγκλονιστικό περιστατικό σημειώθηκε το πρωί της περασμένης Δευτέρας στο 1ο ΓΕΛ Βύρωνα, το οποίο μοιράζεται το ίδιο προαύλιο με το 1ο Γυμνάσιο της περιοχής. Σύμφωνα με την καταγγελία που έκανε ο 17χρονος μαθητής του Βύρωνα, δέχθηκε βίαιη επίθεση από 17 μαθητές του Γυμνασίου, όταν εκείνος προσπάθησε να υπερασπιστεί την αδελφή του Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, παρά την αναφορά του θύματος για 17 άτομα, στο αστυνομικό τμήμα Βύρωνα προσήχθησαν μόνον 8 άτομα!!! Κατά την παραμονή τους στο ΑΤ Βύρωνα, οι νεαροί, , ανέβασαν στο διαδίκτυο φωτογραφίες, δείχνοντας ότι δεν έχουν καμία συναίσθηση της πράξης τους.

Την ίδια  ώρα ένα βίντεο στο διαδίκτυο  που δείχνει μια ομάδα παιδιών από σχολείο της Κρήτης στην αίθουσα με τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο, να κάθονται οκλαδόν μπροστά σε κλεμμένο άγαλμα μιας από τις Καρυάτιδές μας, στη βάση του οποίου άπλωσαν την ελληνική σημαία, και ταυτόχρονα να τραγουδούν το «Τζιβαέρι». Ένα δημοτικό τραγούδι για τον καημό μιας μάνας που το παιδί της λείπει στο εξωτερικό.

Δύο  διαφορετικά γεγονότα που δίνουν μια αλήθεια, πώς  η κοινωνία μας  πρέπει να δείχνει Μόνο θαυμασμό και σεβασμό έχω προς τέτοιους ανθρώπους σαν και τη Δασκάλα που πήγε τα παιδιά στο Μουσείο, αποδεικνύοντας στα παιδιά ότι καμιά φορά τα καλύτερα μαθήματα δίνονται έξω από τις σχολικές αίθουσες. Όσο για τα παιδιά  του Βύρωνα χρειάζονται απ’ τους δασκάλους τους να μάθουν τι σημαίνει σεβασμός στον συνάνθρωπο, ελευθερία και αξιοπρέπεια και ντροπή. Δεν θα γίνουν καλύτεροι με τις ποινικές καταδίκες, μάλλον χειρότεροι θα γίνουν νομίζω. Παιδεία χρειάζονται τα παιδιά και αγάπη.

Η ανάγκη για αντίδραση και ενδιαφέρον από κάθε έναν που θέλει και πρέπει να είναι ενεργός πολίτης, πρέπει να αφορά όλα τα ζητήματα που βλέπει να εκτυλίσσονται μπροστά του και για τα οποία αισθάνεται ή διαπιστώνει τη συντέλεση μιας αδικίας ή μιας μη επιτρεπτής ηθικά και όχι μόνο πράξης. Η αδιαφορία βλάπτει και η σιωπή δεν είναι χρυσός.-

ΥΓ. Τρομερό,29χρονος αστυφύλακας συνελήφθη στην Αγία Παρασκευή και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας για 11 ληστείες κατ’ εξακολούθηση και παράβαση του νόμου περί όπλων! Στις 21/6/2017 φοιτήτρια κατήγγειλε βιασμό από τον υπάλληλο security, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την φύλαξη των εστιών του Πανεπιστημίου Αιγαίου. «Ποιος μας φυλάει από τους φύλακες;»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΙΑ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας» 2

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

ΑΝΤΩΝΗ Π.ΑΡΓΥΡΟΥ

Όταν πολλά χρόνια πριν ξεκινούσα την δικηγορία, έβλεπα με τρόμο στο Αρχείο του Πρωτοδικείου τις δικογραφίες βορά των τρωκτικών ,τις αίθουσες των συνεδριάσεων  παγωμένες και τα Πρακτικά των συνεδριάσεων να γράφονται στο χέρι. Κατά καιρούς φιλότιμοι δικαστές και δικηγόροι έχαναν τη ζωή τους ακόμα και μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων από τον μόχθο και την ένταση της εργασίας. Τα χρόνια περνούσαν  και κάθε τόσο  ένα καινούργιο νομοθέτημα για την «επιτάχυνση» της Δικαιοσύνης έρχονταν  για να καθυστερήσει τελικά την υπόθεση της απονομής της δικαιοσύνης. Μόνο τα τελευταία χρόνια ψηφίστηκαν, πάνω από  40  νόμοι για την επιτάχυνση απονομής της Δικαιοσύνης, αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε, αφού οι όποιες δικονομικές ρυθμίσεις δεν πλήττουν την ρίζα του προβλήματος. Η πολυνομία και η κακή νομοθέτηση  μας βασανίζει όλους  από το 2001 έως το 2016 θεσπίστηκαν 1.569 νόμοι, δηλαδή 100 νόμοι περίπου ανά έτος. Εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός των Προεδρικών Διαταγμάτων, καθώς μέχρι το 2016 εκδόθηκαν 3.585, ενώ οι κανονιστικές και ατομικές διοικητικές πράξεις αγγίζουν τις 43.250. Σε διάστημα 50 μόλις μηνών, σε 4 από τους βασικότερους νόμους που εφαρμόστηκαν το 2014 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, κλπ) έγιναν 82 μεταβολές, προσθέτοντας ή καταργώντας ταυτόχρονα διατάξεις. Όσον αφορά στην απονομή δικαιοσύνης, οι εκκρεμείς αποφάσεις ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων ανέρχονταν σε 288.229 το καλοκαίρι του 2017, από 400.238 το 2013, και 306.918 το 2015.Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνεχώς καταδικάζει την Ελλάδα για την κατάσταση αυτή, όμως τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο  εφιαλτικά στο ζήτημα αυτό.

Έχω την εντύπωση ότι αντί βαρύγδουπών διατάξεων χρειάζονται πρακτικά μέτρα και απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα:

1)      Τι εμποδίζει και δεν εφαρμόζεται σε όλα τα δικαστήρια η τήρηση των Πρακτικών ηλεκτρονικά;

2)      Τι εμποδίζει η υποχρεωτική κατάθεση δικογράφων σε όλα τα δικαστήρια που μόνο θεωρητικά  γίνεται;

3)      Τι εμποδίζει η αντίστοιχη ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων στην Ποινική  διαδικασία  σε όλα τα στάδια της;

4)      Τι εμποδίζει  η εφαρμογή φραγής ασύρματων τηλεφωνικών επικοινωνιών σε όλα και χωρίς εξαίρεση τα σωφρονιστικά καταστήματα;

5)      Τι εμποδίζει η εγκατάσταση ενός Εισαγγελέα Ποινικής  Δίωξης στο κτίριο της ΓΑΔΑ, ώστε να αποφεύγονται άσκοπες μεταγωγές;

6)      Τι εμποδίζει η ηλεκτρονική τήρηση των Αρχείων των Δικαστηρίων;

7)      Τι εμποδίζει η δημιουργία ενός φορέα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης   με την συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων με το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, έτσι ώστε να υπάρχει η αναγκαία αλληλοενημέρωση κλπ ;

8)      Τι εμποδίζει η εισαγωγή των Ειρηνοδικών στην Σχολή Δικαστών και εξέλιξη τους ;

9)      Τι εμποδίζει ώστε να ανασχεδιαστεί ο δικαστικός χάρτης και να δημιουργηθούν ή καταργηθούν δικαστήρια εκεί που υπάρχουν ανάγκες πραγματικές;

10)   Τι εμποδίζει να αυξηθούν οι θέσεις δικαστικών λειτουργών έτσι που ν’ απορροφηθούν τα ζητήματα των νέων κωδίκων και να επιτυχανθεί άμεσα  η ποινική δικαιοσύνη ;

Αυτά τα εντελώς ενδεικτικά που πολλά δεν προκαλούν δημοσιονομικό κόστος, αλλιώς με αργή δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

Ο ΦΟΒΕΡΌΣ 2019 ΦΕΎΓΕΙ κι έρχεται ο καινούργιος 2020

Ο ΦΟΒΕΡΌΣ 2019 ΦΕΎΓΕΙ  κι έρχεται ο καινούργιος 2020!

 Ήταν η χρονιά των εκλογών. Ψηφίσαμε για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και για βουλευτικές εκλογές. Ο χάρτης άλλαξε εντελώς. Έχουμε μία νέα Κυβέρνηση που προσπαθεί μέσα σε δυσκολίες  μα εφαρμόσει το πρόγραμμα της. Ένα όμως δεν μπορεί να εξαφανισθεί  δια μαγείας: τη βαθιά δυσπιστία των Ελλήνων απέναντι στην δημοσιονομική κρίση που δέκα χρόνια βασάνισε κάθε Ελληνική οικογένεια .Έτσι κάθε μέτρο ανακούφισης είναι καλοδεχούμενο. Μπορεί να επικρατεί μια συγκρατημένη αισιοδοξία στου πολίτες .Τα χρόνια που πέρασαν η Ευρωπαϊκή Οικογένεια να ασχολήθηκε με το «Ελληνικό πρόβλημα» τώρα πρέπει ασχοληθεί με το Brexit. Το δράμα που παίχτηκε στην Αγγλία από το καλοκαίρι του 2016 που η πλειοψηφία των Βρετανών αποφάσισε ότι θέλουν να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται πως, μετά τις εκλογές έφτασε στην τελευταία πράξη του, τουλάχιστον ως προς το τυπικό της αποχώρησης. «Δεν είχαμε επιδείξει επαρκή αλληλεγγύη απέναντι στην Ελλάδα στη διάρκεια της κρίσης», επεσήμανε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, μιλώντας σε σύντομη τελετή για τα 20 χρόνια του ευρώ στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η Ευρώπη αλλάζει ενώ στην περιοχή μας συντελείται αλλά και στον κόσμο μια ανακατανομή ισχύος. Η Άγκυρα προφανώς και γνωρίζει πως μέσα από αυτή την ανακατανομή πρέπει να παίξει και το τελευταίο της χαρτί κυρίως να αποτρέψει την δημιουργία Κουρδικού κράτους και να επεκταθεί στις Μεσογειακές  ενεργειακές ζώνες. Γι’ αυτό και επιστρατεύει τη στρατηγική τής ισχύος» των κανονιοφόρων» για να κερδίσει. Το πνεύμα των εορταστικών ημερών, φέτος, σκιάζεται από το πνεύμα των συνήθων τουρκικών απειλών και της μεγάλης ελληνικής διπλωματικής υπερπροσπάθειας, αν όμως τελικά το Τουρκικό  γεωτρύπανο μπει στην ελληνική ΑΟΖ τότε τα πράγματα αλλάζουν, τότε πλέον ανοίγει  τότε την πόρτα του τρελοκομείου ο Ερντογάν; Η Χώρα στην ιστορία της για πρώτη φορά έζησε 70 ολόκληρα χρόνια ειρήνης και ευημερίας (1949-2020) και από το 1974 η Πολιτεία  μας απέκτησε ένα σταθερό Σύνταγμα που αναθεωρήθηκε (αν  και ατελώς φέτος). Η λειτουργία των θεσμών μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης δέκα ετών και είναι ικανοποιητική και η ομαλή εναλλαγή των πολιτικών κομμάτων στην Εξουσία  εμπέδωσε την λειτουργία του Πολιτεύματος . Αποτελεί εθνική επιτυχία η καθιέρωση της ψήφου Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό ,με μοναδική έκφραση εθνικής συναίνεσης, του πολιτικού κόσμου και των Ελλήνων συνολικά. Τόσο η κυβερνητική πλειοψηφία της Ν.Δ. όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛΛ., ΚΚΕ, Ελληνική Λύση), πλην του ΜέΡΑ25, υπερψήφισαν τις σχετικές διατάξεις του υπουργείου Εσωτερικών. Επισήμανε ο Πρωθυπουργός, κάνοντας λόγο για το γεγονός αυτό «νίκη του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας και υπόδειγμα συναίνεσης και πολιτικής συνεννόησης».  Η  καινούργια Κυβέρνηση προέκυψε από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και ένας νέος βηματισμός της οδηγεί τα δεδομένα σε νέες κατευθύνσεις με πιο αισιόδοξες προοπτικές για την οικονομία, με την ελπίδα και την ευχή να μην ανακοπεί η προσπάθεια από εξωγενή γεγονότα. Στη δικαιοσύνη όμως, τα πράγματα καθόλου ευχάριστα δεν είναι και η εικόνα της αλληλοσπαρασσομένης δικαιοσύνης δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας στον Πολίτη, εδώ χρειάζονται άμεσα μέτρα  έκτακτης ανάγκης. Επείγει η λήψη ουσιαστικών μέτρων στην Παιδεία ,έτσι ώστε να εμπεδωθεί το πνεύμα της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας για τα οποία έχει δημιουργηθεί μέγα έλλειμμα στο παρελθόν , ιδίως με την αλόγιστη και προεκλογική ανωτατοποίηση  των ΤΕΙ και  τις εκπαιδευτικές πολιτικές της αμάθειας και της απάθειας. Υπάρχουν πολλά όμως που πρέπει να γίνουν για να καταστεί η Χώρα ένα αληθινό Κράτος δικαίου.  Σήμερα το ζητούμενο για τον Τόπο  είναι η συναίνεση για το αυτονόητο. Αν η λέξη συναίνεση είναι το νέο πολιτικό σύνθημα, ανεξαρτήτως πολιτικού περιεχομένου, ακόμη και χωρίς κανένα περιεχόμενο, μας προδιαθέτει θετικά. Αλήθεια , γιατί όχι, καλό είναι να συνενώνουμε τις δυνάμεις μας, εγκαταλείποντας την αντιπαλότητα. Το ζητούμενο δεν μπορεί όμως σε καμιά περίπτωση να έχει εκπτώσεις  σε θέματα Αρχών και ιδίως προσώπων που  χρησιμοποιούν την συναίνεση ως εργαλείου ανόδου και μόνον.

 ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 2020

12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944 αρχή ne bis in idem

12  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944  ΜΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 

43 ΧΡΟΝΙΑ

ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΙΑ

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

Βουλίας δικάζει, έλεγαν οι αρχαίοι για υποθέσεις των οποίων η τακτοποίηση αργοπορούσε πολύ. Ο Βουλίας ήταν ένας Αθηναίος δικαστής, ο οποίος ανέβαλε συνεχώς τις υποθέσεις, ώστε το πιθανότερο ήταν να έχουν πεθάνει οι διάδικοι μέχρι να γίνει η δίκη.

Αυτό το κατάντημα βιώνουν αρκετές φορές και σήμερα οι Έλληνες Πολίτες που βασανίζονται να βρουν το δίκιο τους σ’ ένα κράτος που κάνει ότι μπορεί για να ταλαιπωρήσει τους υπηκόους του και να εισπράξει ότι μπορεί περισσότερα . Το κράτος δεν είναι κατά την άποψη του Πλάτωνα μια σύμβαση, αλλά βασίζεται στη φύση του ανθρώπου . Είναι αδιανόητη η λειτουργία του κράτους όμως, χωρίς γρήγορη και αποτελεσματική δικαιοσύνη.

Σε άλλες  χώρες η  γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης είναι θαυμαστή όπως: Ο πλέον αποτρόπαιος εγκληματίας δολοφόνος Anders Behring Breivik που εμφανίστηκε στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες και μάλιστα στην ειρηνικότερη χώρα της, στην Νορβηγία, δικάστηκε και καταδικάστηκε μόλις μερικούς μήνες από την σύλληψη του. Η δίκη του Timothy McVeigh, του τρομοκράτη της Οκλαχόμα ξεκίνησε ένα χρόνο μετά. Στην Κύπρο ο κατά συρροήν δολοφόνος, λοχαγός της Εθνικής Φρουράς, Νίκος Μεταξάς, συνελήφθη  και δικάστηκε το 2019. Ο νόμος (διαφορετικός σε κάθε περίπτωση) εφαρμόστηκε. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα ικανοποιήθηκε. Στην Ελλάδα, χρόνια κάποιοι περιμένουν την δικαίωση και στο μεταξύ η ζωή δίνει άλλες λύσεις.

Όλες οι προσπάθειες που έγιναν διαχρονικά για την αναμόρφωση της Δικαιοσύνης  και μέχρι σήμερα απέτυχαν παταγωδώς κι αυτό γιατί όλες γίνονται χωρίς μελέτη και προετοιμασία και έτσι είναι βέβαιο ότι τελικά  θα αποτύχουν.

Για να ζήσει αυτός ο τόπος χρειάζεται Ανάπτυξη.

Όλοι ξέρουν ότι  ανάπτυξη με την  δικαιοσύνη να  λειτουργεί  σε ρυθμούς χελώνας δεν  μπορεί να υπάρξει, αλλά ούτε με το σύστημα λειτουργίας του να περιφρονεί τους πολίτες ,να αγνοεί συστηματικά τις δικαστικές αποφάσεις και εκδίδει νόμους που δεν είναι απλά ανεφάρμοστοι δεν μπορούν κάν να διαβαστούν λόγω του μεγέθους τους .Καλή η συζήτηση στα συνέδρια για την απονομή της δικαιοσύνης από ανθρώπους με πλούσια βιογραφικά και σπουδές οι οποίοι όμως δεν έχουν μπει σε δικαστική αίθουσα ή έχουν μπει και θέλουν να προωθήσουν τα συμφέροντα της επαγγελματικής τους τάξης.

Επιτροπές πολυπρόσωπες συγκροτούνται που δεν μπορούν να συνεδριάσουν αποτελεσματικά λόγω του αριθμού των μελών τους.   Υπάρχουν και κάποιοι που διαμαρτύρονται  αλλά δεν τους ακούει κανείς.

Περιμένουν απαντήσεις τα προβλήματα της Δικαιοσύνης:

 Η Ελλάδα έχει, μία από τις χειρότερες αναλογίες δικαστικών υπαλλήλων ανά δικαστή (1,5:1, το 2016 –μέσος όρος χωρών Συμβουλίου της Ευρώπης 3,9:1)ενώ τεχνολογικά βρίσκεται στον προηγούμενο αιώνα, παρά τις διακηρύξεις. Εύχομαι την ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων σε όλα τα δικαστήρια και ιδίως στη Πολιτική Δικαιοσύνη.

Η Ελλάδα έχει, από τους μεγαλύτερους αριθμούς δικαστηρίων κατά κεφαλήν στην Ε.Ε. Μερικά από τα δικαστήρια αυτά υπολειτουργούν εντελώς και υπάρχουν όπως και τα άχρηστα στρατόπεδα, για εξυπηρέτηση του πελατειακού κράτους. Η στατιστική το αποδεικνύει άμεσα.

Η Ελλάδα έχει δαπανά λιγότερα χρήματα για τη λειτουργία του δικαστικού της συστήματος. (-33% οι δημόσιες δαπάνες για τη δικαιοσύνη το διάστημα 2014-2016)

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, στην Ελλάδα χρειάζονται 1.580 ημέρες για την επίλυση μιας συγκεκριμένου τύπου δικαστικής διαφοράς για μια επιχείρηση.

Η Ελλάδα είναι η 132η από τις 190 χώρες στη λίστα «Doing Business» της Παγκόσμιας Τράπεζας ως προς την ταχύτητα της απονομής της δικαιοσύνης (2018)

Είναι επιτακτική ανάγκη  η ριζική αναμόρφωση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας εν γένει Η Πολιτεία με επαχθή μέτρα και τα τεράστια παράβολα και δυσθεώρητα τέλη και μεγάλα δικονομικά εμπόδια, την μεροληπτική νομοθέτηση υπερ. του πανίσχυρου Κράτους με συνεχή προνόμια υπερ. του και σε βάρος των αδυνάτων, εμποδίζει τον αδύναμο πολίτη να καταφύγει στην Δικαιοσύνη και έτσι μαζί με την μακρόχρονη καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης ,την πολυνομία και την κακονομία ,δεν μπορούμε να μιλάμε για την δυνατότητα του πολίτη να βρει το δίκιο του μπορούμε να μιλάμε για γενικευμένη αρνησιδικία . Οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με τα μεγάλα ζητήματα της Δικαιοσύνης, τις μεγάλες δίκες και τις πολιτικές αντιδικίες, ασχολούνται με την αδυναμία να βρουν το δίκιο τους. Ας σκεφτούμε την επαχθέστατη θέση των εργαζομένων και συνταξιούχων στην εποχή μας.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ

15/7/74 :Η ΝΤΡΟΠΗ

20/7/1974:  Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ  ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

«Αν αυτοί οι άνθρωποι παραμείνουν ατιμώρητοι, τότε η έννοια του νόμου θα έχει χάσει το νόημά της και η υπόλοιπη ανθρωπότητα θα πρέπει να ζήσει στον φόβο»

Αυτά ήταν τα λόγια του Μπένζαμιν Φεράντζ, ενός από τους κατηγόρους στη δίκη της Νυρεμβέργης.

 Αυτοί που άφησαν τον ΑΤΤΙΛΑ να περάσει, οι παρόμοιοί τους της 15ης του Ιούλη 1974 παρέμειναν ατιμώρητοι... Σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια μετά!

Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου και την ΕΟΚΑ Β΄, κατ' εντολή του Ιωαννίδη , με σκοπό την ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπου Μακάριου Γ .

Τα γεγονότα του πραξικοπήματος  έφεραν τους Τούρκους στην  Κύπρο. Ο “Αττίλας” ήταν θέμα ημερών. Στις 4 το πρωί της 20ης Ιουλίου ο Τούρκος πρωθυπουργός του ανακοινώνει ότι η Τουρκία θα επέμβει στην Κύπρο. Τα τουρκικά αποβατικά ήδη έχουν ξεκινήσει από τη Μερσίνα, με προορισμό την περιοχή της Κερύνειας...Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν. Η ελληνική πλευρά  δυστυχώς λόγω της προδοσίας δεν εφάρμοσε τα σχέδια άμυνας  και αντίδρασή της εκδηλώθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974). Ήταν μέρος ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού και όσοι συνεργάστηκαν, συμμετείχαν και στηρίζουν, έχουν συμβάλει προς την κατεύθυνση ολοκλήρωσής του, με την εισβολή και κατάληψη τμήματος της Κύπρου από τους Τούρκους.  Η εισβολή στην Κύπρο και οι προδοτικοί χειρισμοί της  δικτατορίας Ιωαννίδη,  οδήγησαν ώστε ένας λαός συντρίφτηκε στην ΕΘΝΙΚΉ ΜΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ ΤΟΥ 1974. Η 20η Ιουλίου 1974 αποτελεί την πιο τραγική σελίδα στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και του Ελληνισμού γενικότερα, Ήταν το νέο 1922. Δεν έλειψαν πράξεις υψίστου  ηρωισμού από τους Ελληνοκυπρίους και Έλληνες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς, και τους άνδρες της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ).

Οι πρώτοι νεκροί ήταν ο τότε υποπλοίαρχος του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, Ελευθέριος Τσομάκης, οι αξιωματικοί και οι ναύτες δυο παλιών τορπιλακάτων, που βγήκαν στα ανοικτά της Κερύνειας για να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό αποβατικό στόλο. Μάλιστα δύο τορπιλάκατοι βγήκαν να πολεμήσουν το στόλο εισβολής, ένα εξαίρετο δείγμα προγονικής αρετής και ανδρείας, Η ΕΛΔΥΚ έδωσε άνισες μάχες στο αεροδρόμιο Λευκωσίας και στο στρατόπεδο της διοίκησης της στον Γερόλακο. Οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν, χωρίς κάλυψη από πυροβολικό και αεροπορία. Οι απώλειες πολλές… Μεταξύ των νεκρών και τότε λοχαγός Σωτήρης Σταυριανάκος, ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρίες, πολέμησε με ένα πιστόλι εναντίον των τουρκικών αρμάτων. Χάρη στο σθένος των μαχητών της ΕΛΔΥΚ, των Λοκατζήδων υπό  τον Ταγματάρχη  Παπαμελετίου  το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και το στρατόπεδο βρίσκονται από το 1974 στην «νεκρή ζώνη» της Λευκωσίας.

Οι πρωταγωνιστές και θύτες της κυπριακής τραγωδίας, δεν κατηγορήθηκαν και δεν δικάστηκαν ποτέ, για το ότι άφησαν τη “μικροκόρη” της Μεσογείου αβοήθητη και μόνη στις ορέξεις του Αττίλα. Η ιστορία θα είναι αμείλικτη μαζί τους: Θα έχουν την αιώνια καταδίκη της. Άφησαν τα παιδιά της Ελλάδας να σφαγιαστούν ενώ πολεμούσαν για την πατρίδα, οι συγκλονιστικά τραγικές στιγμές των παλληκαριών που δεν πέταξαν το όπλο τους αλλά στάθηκαν και έδωσαν την ζωή τους

"Τότε πεθαίνουν οι νεκροί,

όταν τους λησμονούνε".

Κωστής Παλαμάς

ΕΚΛΟΓΕΣ….ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ….ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

Κυρίες και κύριοι βαίνομεν προς εκλογάς...

Οι εκλογές, η γιορτή της πολιτικής, έχουν και αυτές τις δικές τους μεγάλες ιστορίες.

Πρέπει να θυμηθούμε τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και να  θυμηθούμε τις ταινίες με θέμα τις εκλογές που έχουν ένα διαφορετικό άρωμα και που θυμίζουν στους παλαιότερους εποχές που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αν και πάντα υπάρχουν οι δεσμοί με τις σύγχρονες εποχές. Θα θυμηθούμε «βαίνομε προς εκλογάς», τους αξέχαστους Γκρούεζα, Μαυρογιαλούρο και Γκόρτσο, τους ψευτοθόδωρους και τους απαραίτητους κλακαδόρους. Η ταινία  «Υπάρχει και Φιλότιμο» διαθέτει αξέχαστες ατάκες και διαλόγους («μαύρο δαγκωτό», «φάγανε, φάγανε, φάγανε..») ή τις οικείες πλέον σκηνές με τα φάσκελα των χωρικών όταν ακούγεται το όνομα του Μαυρογιαλούρου , αλλά και την περίφημη σκηνή που ο Μαυρογιαλούρος προβάρει τον λόγο του και είναι έτοιμος να πει ακόμη ένα από τα «θα» του και τον καλύπτει ένα γκάρισμα γαϊδάρου. Πως να  ξεχάσουμε και τον θρυλικό «Καλοχαιρέτα» και την αθάνατη ατάκα του: «Ε-τε-λεί-ω-σε».

Ο μποναμάς (στα Ιταλικά ‘’bona mano’’ – δηλαδή, «καλό χέρι») μεταφέρθηκε στην Ελλάδα σαν το πρωτοχρονιάτικο δώρο σε μετρητά  των γονιών ,αλλά και των συγγενών και νονών   προς τα μικρά παιδιά. Όλοι σαν μικρά παιδιά  περιμέναμε το μαγικό φακελάκι με τα λιγοστά χαρτονομίσματα , προκειμένου να σπεύσουμε για την αγορά των απαραίτητων βόλων ,εφ’ όσον ο μποναμάς δεν είχε κατασχεθεί από τους γονείς προκειμένου να μπει στον απαραίτητο κουμπαρά. Σήμερα και λόγω της κρίσης οι μποναμάδες έχουν σχεδόν εκλείψει υπάρχουν όμως είτε ως προεκλογικές παροχές είτε ως ειδοποιητήρια οφειλών  μας προς την Δ.Ο.Υ, τον ΕΦΚΑ την ΔΕΗ και τους λοιπούς «φιλανθρωπικούς και ευρωδιαίτους» οργανισμούς και επιχειρήσεις.

Οι εκλογές του παρελθόντος και ιδίως της περιόδου 1950-1967 ,όταν μάλιστα δεν υπήρχε τηλεόραση είχαν την «γοητεία» τους. Στην προεκλογική περίοδο, στα χωριά μας έκανε την εμφάνιση της η κάθε φύσεως «εξουσία», προκειμένου ν’ «αφουγκρασθεί» τα τοπικά αιτήματα και να τα μεταφέρει προς ενημέρωση στους υποψηφίους ,οι οποίοι όταν εμφανίζονταν με κουστωδία μπράβων και οπαδών γνώριζαν πολύ καλά τα τοπικά προβλήματα και ήταν έτοιμοι  να τα επιλύσουν. Για τους πιτσιρικάδες οι χαρά ήταν μεγάλη γιατί απολάμβαναν του κεράσματος του τοπικού κομματάρχη στους παρευρισκόμενους στην  προεκλογική μάζωξη και δεν ξεχνώ ότι για τα παιδιά ήταν η χαρά τους ν ’απολαμβάνουν μια σοκολάτα της δραχμής. Όμως το κέρασμα για τους μεγαλύτερους ήταν η εγγραφή στο τεφτέρι του κομματάρχη που πανηγυρικά και δημόσια μεταβιβάζονταν στον υποψήφιο και τα αιτήματα ήταν ο διορισμός του παιδιού, η μετάθεση του φαντάρου, το δάνειο της αγροτικής, αλλά και προώθηση αρμοδίως για ευνοϊκό χαρτί κοινωνικών φρονημάτων για μπορέσει ν’ αποδημήσει κάποιος ή λάβει ναυτικό φυλλάδιο. Έτσι οι υποσχέσεις έπεφταν «σύννεφο» η υλοποίηση τους όμως πολλές φορές αργούσαν μέχρι τις επόμενες εκλογές και βάλε. Στο παρελθόν υπήρξαν λεφούσια  κομματόσκυλων  που ακολουθούσαν ως περιπλανώμενοι χειροκροτητές. τον εκλεκτό τους πολιτικάντη στις περιοδείες του . Ήταν αυτοί που έπειτα από τόσο αγώνα εμφάνιζαν μια ανήκεστο βλάβη της υγείας τους(μία ασθένεια ήτανε αυτή της τυφλότητας) και διεκδικούσαν και κατόρθωναν να πάρουν μια ισόβια συνταξούλα κι έτσι κυλούσε η ζωή  ή πετύχαιναν τον πολυπόθητο διορισμό στο Ελληνικό Δημόσιο. Είναι αξιοσημείωτο ότι πολιτευτής έπρεπε να έχει πολλά βαφτιστήρια με τα οποία συναντιόνταν στις προεκλογικές περιοδείες και που συνήθως δεν τα γνώριζε καν, έφερναν οι κουμπαριές ψήφους. Όχι όμως τα ρουσφέτια ,όπως μου έλεγε ο  μακαρίτης Θανάσης ο Κανελλοπουλος που  έλαβε τους μίσους ψήφους από όσους διόρισε! Τέτοια αχαριστία.

Μεγάλο πανηγύρι η μέρα των εκλογών, που προηγείτο της αφίξεως στο δημοτικό σχολείο που θα ήταν το εκλογικό κατάστημα ομάδας ενόπλων στρατιωτών για την φρούρηση της κάλπης.  Στην είσοδο του σχολείου τοποθείτο ένοπλος φρουρός με κράνος και ξιφολόγχη το όπλο μου, που η παρουσία του προκαλούσε το ενδιαφέρον των παιδιών, που σε χωριά σαν το δικό μου, δεν είχαν δει ποτέ ένοπλο φαντάρο. Μετά κατέφθανε  ο δικαστικός αντιπρόσωπος που  συνήθως ήταν Αθηναίος δικηγόρος . Όλοι έσπευδαν να περιποιηθούν τον κ αντιπρόσωπο και να το φιλοξενήσουν προνόμιο που συνήθως είχε ο πρόεδρος της κοινότητος . Μερικοί τυχεροί δικαστικοί αντιπρόσωποι σε τέτοιες εκλογές γνώρισαν τον έρωτα της ζωής τους. Αξίζει να σημειωθεί η αυστηρή  απαγόρευση από την παραμονή  των εκλογών και όλη την ημέρα, για κατανάλωση οινοπνεύματος σε ταβέρνες, καφενεία κλπ. Οι συνήθεις ύποπτοι έπρεπε να αποφύγουν τέτοιες παγίδες, όμως οι κομματάρχες πάντα εύρισκαν τον τρόπο να παραβιάσουν την απαγόρευση.

Υπήρχε  άλλωστε πλην της μέθης και η μέθοδος του ελέγχου και εξαγοράς ή καταδολιεύσεως   της ψήφου, με το σύστημα της κλοπής ενός άδειου φακέλου ψηφοφορίας με την μονογραφή του δικαστικού αντιπροσώπου. Ο ύποπτος έπαιρνε από τον κομματάρχη  τον κλειστό φάκελο μέσα στον οποίο υπήρχε το ψηφοδέλτιο που επιθυμούσε ο κομματάρχης σταυρωμένο ,ο ύποπτος ψήφιζε με τον κλειστό φάκελο  και  επέστρεφε τα ψηφοδέλτια και τον φάκελο που έδωσαν για ψηφίσει. Έτσι στήνονταν η ασφαλής μηχανή αλλοιώσεως του εκλογικού αποτελέσματος που δεν κινδύνευε κανείς ν’ αποκαλυφθεί, αν ακολουθούνταν σωστά τα βήματα. Απεκάλυψα ένα τέτοιο δίκτυο σε εκλογές στην Πελοπόννησο ,ως δικαστικός αντιπρόσωπος .

 Το βράδυ της εκλογής, από το ΕΙΡ στο τοπικό καφενείο ακούγαμε τα αποτελέσματα που καταγράφονταν σε στρατσόχαρτο περιτυλίγματος από τον πιο προκομμένο μαθητή και σε σταδιακά ανακοινώνονταν τα τελικά αποτελέσματα, όποτε είχαμε τις συνήθεις επιδοκιμασίες, ύβρεις και αλαλαγμού, ακόμη και συμπλοκές. Τα κεράσματα αλληλοδιαδέχονταν το ένα το άλλο και τελικά έφθανε το πρωί και τελικό αποτέλεσμα δεν υπήρχε.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Υπάρχει η ελπίδα να γυρίσει σελίδα η χώρα με αυτές τις εκλογές;

 Οι εκλογές είναι μια ελληνική γιορτή. Αφορμή για να βρεθούν οι φίλοι και οι οικογένειες στο μεγάλο κυριακάτικο τραπέζι. Δεν λείπουν φυσικά οι καυγάδες «για τα πολιτικά» και η σχετική καζούρα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων Όμως το πιο σημαντικό είναι :

«Λίγοι είμαστε κι αλίμονο στη γης αν ξοφληθεί η γενιά μας» είχε πει ο Ν.Καζαντζάκης. 

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Τα δίκαια, τα συμφέροντα και η δικαιοσύνη

Δεν υπάρχει τέλος πριν από το τέλος

-

« Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα….

 Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους.    

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.»

Από το ποίημα του Καβάφη Περιμένοντας τους βαρβάρους

«Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι αγαπημένε/ Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε» Το “προς Επτανησίους” δίστιχο του Διονυσίου Σολωμού αυτές τις μέρες,  είναι στον νου μου. Μαζί με τη γνωστή φράση του Ελευθερίου Βενιζέλου ότι «δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, αλλά μόνο εθνικά συμφέροντα», ωστόσο εδώ είναι  πολλά και αλληλοσυγκρουόμενα τα συμφέροντα των μεγάλων στην περιοχή μας. Οι τελευταίες εξελίξεις του Κυπριακού και του Τουρκικού επεκτατισμού στην Ανατολική Μεσόγειο  επιβεβαιώνουν ότι η έννοια του δικαίου έχει διαγραφεί από τις προδιαγραφές της διεθνούς κοινότητας. Στην Ελλάδα, αμφισβητεί  η Τουρκία απροκάλυπτα τα κυριαρχικά δικαιώματά της στο μισό Αιγαίο (εναέριος, θαλάσσιος χώρος, 152 νησιά, νησίδες, βραχονησίδες) και στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Κύπρο πλέον η διχοτόμηση επιδιώκεται προφανώς και μέσω αυτής ο έλεγχος των κοιτασμάτων του νησιού. 

 «Κατρακυλήσαμε στην αθλιότητα» κάποιοι ελάχιστοι, να είναι  ικανοποιημένοι απλώς από την θλιβερή πραγματικότητα  του σήμερα και  μοιραίοι και άβουλοι μπροστά στον καθημερινό πιά προπηλακισμό της διεθνούς νομιμότητας από τον Σουλτάνο και στην πράξη εκλιπαρώντας στρατιωτική κάλυψη από υπερδυνάμεις!!!.

Όχι μην περιμένουμε τίποτε από τους ισχυρούς του κόσμου την κρίσιμη στιγμή, να ευχόμαστε να τηρήσουν τις Αρχές του διεθνούς Δικαίου, στο οποίο ορκίζονται και δεν το εφαρμόζουν. Που είναι ο ΟΑΣΕ ,ο ΟΗΕ κλπ. Διεθνείς  Οργανισμοί; Απουσιάζουν ,όπως απουσίαζε η ΚτΕ  μπροστά στην ανθρωποσφαγή που ετοίμαζε ο Χίτλερ !

Έζησα την θλιβερή ιστορία του 1974, όταν εγκληματίες με το προδοτικό πραξικόπημα, οδήγησαν στην μεγαλύτερη εθνική συμφορά μετά το 1922.Εχω τις φρικτές πολεμικές αναμνήσεις του πατέρα μου για την ζοφερή περίοδο 1940-1049,όχι στον πόλεμο.

Ζήσαμε ειρηνικά, μα δύσκολα  από το 1950 μέχρι σήμερα. Ο Τόπος θέλει προκοπή και δουλειές, όμως κανένας τόπος δεν ζει ,όπως και κανένας Άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια. Οι «φίλοι» μας θα δράσουν, έτσι έκαναν πάντα κατά συμφέροντα τους.

Για δικαιοσύνη ούτε λόγος να γίνεται. Εάν εφαρμόζονταν οι αρχές της ΕΕ και του ΟΗΕ, δεν θα συζητούσαμε  σήμερα για την διχοτομημένη Κύπρο για την αρπαγή των υδρογονανθράκων της από τον «ληστή» γείτονα , ούτε για τους ομόδοξους συμμάχους του. Αλλά αυτά δεν αγγίζουν την υπόθεση μας,  ειδικά όταν όλοι ξέρουν ότι ο τουρκικός στόλος έχει περικυκλωμένη την Κύπρο και μας απειλεί το Καστελόριζο.. Η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία είναι ένα σημαντικό ζητούμενο στην έκβαση της υποθέσεως.

Θα χαραχτεί  μετά τις εκλογές ελπίζω και εύχομαι μια πραγματικά εθνική πολιτική που θα εκμεταλλευτεί τις όποιες χαραμάδες υπάρχουν με το δεδομένο ότι  «το διεθνές δίκαιο, το δίκαιο εν γένει, δεν αποτελεί σήμερα τη βάση των λύσεων των διεθνών συγκρούσεων και προβλημάτων. Κυριαρχεί το δίκαιο της ισχύος και όχι η ισχύς του δικαίου». Η διεκδίκηση των δικαίων μας δεν είναι έργο εύκολο. Απαιτεί ενότητα, αγώνα και θυσίες, όπως επισημαίνεται και από τον Θουκυδίδη, «το δε δίκαιον και καλόν μετά κινδύνου δράσθαι». Πρέπει Κύπρος και Ελλάδα να αναζητήσουμε νέους τρόπους προβολής, προώθησης και στήριξης των εθνικών μας συμφερόντων και διεκδικήσεων με ενίσχυσης της άμυνας και της οικονομίας  αλλά και να δράσουμε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Η στάση μας πρέπει να είναι  αποφασιστική απέναντι σ’ όλους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στάσης του Καποδίστρια απέναντι στους ισχυρούς του κόσμου  , όπως το καταγράφει ο Γ. Βλαχογιάννης στην Ιστορική Ανθολογία του: «Όταν αναγκάστηκε να παραιτηθεί ο Σπ. Τρικούπης από Γραμματέας της Επικρατείας, ο αντιπρέσβυς της Αγγλίας Ντώκινς πήγε στον Κυβερνήτη και του είπε: –Η Αγγλία θα δυσαρεστηθεί, αν αποχωρήσει ο κ. Τρικούπης. Ο Καποδίστριας είπε: –Τη στιγμή που η Αγγλία, ή όποια άλλη Δύναμη, θελήσει να επιβάλλει στην Κυβέρνηση της Ελλάδας τον έναν ή τον άλλον, εγώ δε θα είμαι πιά Κυβερνήτης της Ελλάδος».-

               

ΑΝΤΩΝΗΣ Π .ΑΡΓΥΡΟΣ