Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

https://online.fliphtml5.com/flkvf/amac/#p=1

ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ -Η συντεχνία της συμφοράς

 ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ

-Η συντεχνία της συμφοράς

ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ

-Η συντεχνία της συμφοράς

Τον τελευταίο διάστημα βρισκόμαστε μπροστά σε μια ομαδική μπορώ να πω οπαδική επίθεση κατά του δικηγορικού σώματος. Ξεκίνησε από κάποιους που αποκάλεσαν τους δικηγόρους συντεχνία!!! Η τυφλή επίθεση κατά του Δικηγορικού Σώματος συνεχίσθηκε από «ευγενείς» σχολιαστές που υπεδείκνυαν τους δικηγόρους, ως εχθρούς της κοινωνίας και τους απένειμαν  και άλλα «κομψά» και όχι  κολακευτικά σχόλια και χαρακτηρισμούς. Της επιθέσεως επακολούθησαν και αλλά εξαιρετικά κόσμια και ενδιαφέροντα που σκοπούσαν την δημιουργία κλίματος εχθροπάθειας και τοξικότητας πρωτοφανούς στα χρονικά. Η πραγματικότητα είναι άλλη, αλλά ελάχιστοι ,πλην των ενδιαφερομένων ,την αναζητούν.

Ίσως τα πολλά λόγια να είναι περιττά όταν συμβαίνει αυτό που δεν μπορούσες να φανταστείς. Ότι δηλαδή κάποιοι(οι δικηγόροι) θα «οδηγούνταν» στην γκρίζα ζώνη, όπου συναντώνται ο ευτελισμός και η αποσύνθεση, μέσα σε ένα κλίμα ιλαρότητας, με  τον μόχθο μιας συνεχώς αγωνιζόμενης επιστημονικής ομάδας τα δίκαια της οποίας ελάχιστοι υπερασπίζονται.

Γιατί αυτή η εχθρότητα; Οι απορίες παραμένουν αναπάντητες: 

Μήπως η «συντεχνία των δικηγόρων» ευθύνεται και όχι το εκάστοτε  Υπουργείο Παιδείας(!) για τον δικηγορικό πληθωρισμό, όταν η Πολιτεία καθορίζει τον αριθμό των εισακτέων στις Νομικές Σχολές;

Μήπως η «συντεχνία των δικηγόρων» ευθύνεται για την καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης(!), όταν η διοίκηση ασκεί χιλιάδες αβάσιμα και προπετή ένδικα μέσα και περιφρονεί βαθύτατα τις δικαστικές Αποφάσεις ,με αποτέλεσμα να σύρονται οι πολίτες στα δικαστήρια  από το δημόσιο; Η μήπως η συντεχνία των δικηγόρων ευθύνεται για την πολυνομία και την κακονομία και την μη εφαρμογή των νόμων ;

Μήπως η «συντεχνία των δικηγόρων» ευθύνεται για τις συνεχείς καταδίκες της Χώρας από το ΕΔΔΑ για παραβίαση του άρθρου 6 παρ1 ΕΣΔΑ για την «δίκαιη δίκη»;

Μήπως η «συντεχνία των δικηγόρων» ευθύνεται για την μη υλοποίηση του νόμου 4937/2022 για την επίδοση εγγράφων με ηλεκτρονικά μέσα((ΦΕΚ Β'  2318/12.05.2022).

Μήπως η «συντεχνία των δικηγόρων» ευθύνεται που τα ήδη υπάρχοντα δικαστήρια αντιμετωπίζουν προβλήματα υποστελέχωσης και αδυναμία να ανταποκριθούν ακόμη και στα βασικά λειτουργικά έξοδα; Μήπως ευθύνονται οι δικηγόροι που εκλιπαρούν χρόνια να πληρωθούν την νομική βοήθεια; Μήπως είναι υπεύθυνοι οι δικηγόροι που αναβάλλονται οι υποθέσεις, αφού δεν υπάρχουν αίθουσες, μεταφραστές και τα  πινάκια είναι γεμάτα και οι υποθέσεις αναβάλλονται λόγω ωραρίου; Μήπως φταίνε οι δικηγόροι που υποθέσεις που μπορούν να αντιμετωπισθούν εξωδικαστικά, όπως η προσημείωση υποθήκης , αλλά αυτό δεν συμβαίνει γιατί δεν το επιθυμούν οι Τράπεζες.

Μήπως η «συντεχνία των δικηγόρων» ευθύνεται που υπάρχουν ενδιαφερόμενοι για να μετατρέψουν τους δικηγόρους σε «υπαλλήλους των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, χωρίς ανεξάρτητη βούληση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη; Κάποιοι θεωρούν αναγκαίο τον κοινωνικό αυτοματισμό, όπου μια επαγγελματική ομάδα, εδώ οι ελεύθεροι επαγγελματίες  αντιδρά σε μια ρύθμιση που την αφορά και κάποιοι  προσπαθούν να στρέψουμε την υπόλοιπη κοινωνία εναντίον της, ώστε να τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός επικοινωνιακής διαπόμπευσης τους.

Παρ’ όλα όσα συμβαίνουν σήμερα, με πάθος και πνεύμα αυτοθυσίας πορεύεται ο δικηγορικός κόσμος στον κοινό δρόμο της Δικαιοσύνης. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν παρόμοια γεγονότα σε βάρος του δικηγορικού Σώματος.  Μπορεί να είναι – και είναι αναμφίβολα – ανηφορικός και δυσβάστακτος ο δρόμος του δικηγόρου, μπορεί  κάποτε να μας εκτρέπει από την ευθεία. Αρκετές  μερικές φορές να μας ποτίζει με πικρίες ή απογοητεύσεις. Δυστυχώς δεν διαθέτω μεγάλες ελπίδες για αλλαγή της στάσης της κοινωνίας και  της  Πολιτείας και μέρους των λειτουργών της Δικαιοσύνης απέναντι στο χειμαζόμενο από την ανεργία και την μιζέρια δικηγορικό Σώμα. Μας κατηγορούν συλλήβδην  για τις «απρέπειες» κάποιων που επικαλούνται στο κατρακύλισμα τους την δικηγορική ιδιότητα. Δυστυχώς σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και ομάδες υπάρχουν και τα κοινωνικά «περιτρίμματα», αυτό δεν μπορεί να χαρακτηρίζει την κοινωνία.

Δεν είμαστε αντίδικοι στην αγωνία μας για την λειτουργία των Θεσμών, αντίθετα κατανοούμε πώς ευνομούμενο Κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει αν όλοι, χωρίς καμμιά εξαίρεση, δεν υπηρετούν τον ίδιο σκοπό ,την λειτουργία του Κράτους  μέσα στα Συνταγματικά πλαίσια και την υποχρέωση του άρθρου 4 παρ 5  του Συντάγματος για την αναλογική συμμετοχή στα δημόσια βάρη, σύμφωνα με τις δυνατότητες εκάστου.. Πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να κατηγορούνται αδιακρίτως όλοι οι δικηγόροι και να τσουβαλιάζονται στη βάση γενικών αναφορών, με τρόπο που προσβάλλει το δικηγορικό λειτούργημα και πλήττει τον θεσμικό του ρόλο σε μια ευνομούμενη κοινωνία. Όλοι δεν είμαστε ίδιοι… Ο καλύτερος τρόπος για να υπερασπιστούμε τον ρόλο και το κύρος του συνηγόρου απέναντι σε αμφισβητήσεις και επιθέσεις είναι να λειτουργήσουμε ως φωνή της κοινωνίας, να αφουγκραστούμε τις αγωνίες της και το αίτημα να αποδοθεί δικαιοσύνη, να λειτουργούμε δεοντολογικά στην ενάσκηση των καθηκόντων μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αποτελεί υποχρέωση του δικηγορικού Σώματος όπως αυτή επισημάνθηκε από τον πρώην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Κρουσταλλάκη: «Σε μια  δημοκρατική  κοινωνία ο  Δικηγόρος έχει να  επιτελέσει το ύψιστο λειτούργημα. Λειτούργημα που συνδέεται με την ανακάλυψη της αλήθειας και με την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου. Και έχει να υλοποιήσει ένα έργο που στοχεύει στην υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών. Μπροστά στην πραγματικότητα της πολύπλοκης νομοθεσίας, η ισότητα των ανύποπτων πολιτών θα ήταν κενό γράμμα αν δεν υπήρχε η βοήθεια του νομικού συμπαραστάτη, του Δικηγόρου, ο οποίος επιτυγχάνει να εξισώσει τους εκ των πραγμάτων άνισους μεταξύ τους πολίτες, που είναι ακόμη πιο άνισοι και αισθάνονται ανίσχυροι έναντι της ποικιλόμορφης εξουσίας.»

Η νομισματική και υγειονομική  κρίση υπήρξε καταλύτης  στην λειτουργία του δικηγορικού λειτουργήματος και στην απονομή της δικαιοσύνης , η δικηγορία είναι πλέον στο απόσπασμα.

Όχι  λοιπόν, οι δικηγόροι δεν είμαστε “συντεχνία”, όπως βολεύει μερικούς, είμαστε «ΚΑΡΒΕΛΟΜΆΧΟΙ».

Ο δικηγόρος ήτανε  πάντα και πρέπει να παραμένει “ο συνήγορος”. Αυτός ο μέγας τίτλος  που συνοδεύει τον υπερασπιστή στον επαγγελματικό του βίο. Το ΕΔΔΑ στη υπόθεση EZELIN c. FRANCE (Requête no11800/85) έκρινε ότι ο δικηγόρος είναι “Συλλειτουργός της δικαιοσύνης”.

 

 

 

 

ΑΝΤΩΝΗΣΠ.ΑΡΓΥΡΟΣ
14/12/2023

Ένας μαχόμενος δικηγόρος. Αθηνών

 

ΤΕΛΟΣ ελάχιστες αμοιβές των δικηγόρων

Να καταργηθούν οι ελάχιστες αμοιβές των δικηγόρων ζητεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με επιστολή της που διαβίβασε στα υπουργεία Οικονομίας, Εξωτερικών και Δικαιοσύνης, ενώ αναμένονται και νέες επιστολές που αφορούν την απελευθέρωση των λεγομένων κλειστών επαγγελμάτων (συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, οπτικοί, διαμεταφορείς κ.ά.).

Η ΕΕ υποστηρίζει ότι ο καθορισμός ελαχίστων αμοιβών για τους δικηγόρους αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία που αφορά την απελευθέρωση των υπηρεσιών και την ελεύθερη διακίνηση των επαγγελματιών από χώρα σε χώρα και τον ανταγωνισμό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει επίσης ότι ένας Bούλγαρος ή Eσθονός ή Oύγγρος δικηγόρος, π.χ., μπορεί να ζητήσει να παρέχει υπηρεσία με χαμηλότερες αμοιβές και στα επίπεδα που καθορίζονται από τον ελεύθερο ανταγωνισμό στη χώρα τους.

Τα συναρμόδια υπουργεία δεν ανέμεναν την εξέλιξη αυτή, διότι θεωρούσαν ότι λόγω της κρίσης όλες οι σχετικές οδηγίες που αφορούν την απελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς θα «πάγωναν». Ωστόσο το Συμβούλιο Υπουργών πριν από λίγες ημέρες παρότρυνε για μία ακόμη φορά τις χώρες-μέλη να προχωρήσουν στην απελευθέρωση της εσωτερικής αγοράς.

Η εξυπηρέτηση

Η οδηγία για την απελευθέρωση των υπηρεσιών όχι μόνο αποβλέπει στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, αλλά και προβλέπει τη δημιουργία Ενιαίου Κέντρου Εξυπηρέτησης (ΕΚΕ) στα κράτη-μέλη για τους παρόχους υπηρεσιών. Τα ΕΚΕ θα αποτελούν τον μοναδικό θεσμικό συνομιλητή για τον πάροχο υπηρεσιών, ώστε ο τελευταίος να μη χρειάζεται να έλθει σε επαφή με πολλές αρμόδιες αρχές ή φορείς για να συγκεντρώνει όλες τις συναφείς πληροφορίες και να διεκπεραιώνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες σχετικά με τις δραστηριότητές του για παροχή υπηρεσιών.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε πάροχος υπηρεσιών από από άλλο κράτος-μέλος θα μπορεί να ολοκληρώνει όλες τις απαιτούμενες διατυπώσεις και διαδικασίες σχετικά με τις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών, ιδίως αυτές που αφορούν τη χορήγηση άδειας, ώστε να αποφεύγεται η μετάβασή του σε πολλούς οργανισμούς, φορείς, διευθύνσεις κτλ.

Ταυτόχρονα όμως και ο Έλληνας δικηγόρος ή συμβολαιογράφος κτλ. θα μπορεί να στραφεί σε ένα ΕΚΕ σε οποιαδήποτε χώρα-μέλος της ΕΕ και όχι μόνο να ζητήσει πληροφορίες για την άσκηση του επαγγέλματός του σε άλλη χώρα-μέλος αλλά και να προμηθευθεί κάθε απαραίτητο πιστοποιητικό.

ΠΑΡΑΓΑΦΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΩΝ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑΤΩΝ

Αρκετοί δικηγόροι έχουν τιμωρηθεί πειθαρχικά για τη απαράδεκτη συμπεριφορά τους στη κοινωνία ,απαράδεκτη συμπεριφορά σε πελάτες αντιδίκους κλπ ,τηλεδικες και ότι μπορεί να φανταστεί ο νους του ανθρώπου. Ο Νόμος (ΑΡΘΡΟ 65 ΔΚΚ)προβλέπει να παραγράφονται τα πειθαρχικά παραπτώματα των δικηγορων στα 5 χρόνια εκτός κι ' αν υπάρχει ποινική δίκη σε εξέλιξη .

Κατά των αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων και του ανωτάτου πειθαρχικού συμβουλίου των δικηγόρων χωρεί το ένδικο βοήθημα της αιτήσεως κυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας,. όπως ΟΡΘΑ έκρινε η Ολομέλεια του Σ.τ.Ε με την με αριθμό189/2007, η οποία έκρινε ότι είναι Αντισυνταγματικός ο αποκλεισμός της άσκησης της αίτησης ακύρωσης κατά όλων, αδιακρίτως των αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων των δικηγόρων.

Κατόπιν της εξελίξεως αυτής οδηγούμεθα μοιραίως ,εν όψει και της μεγάλης βραδύτητας απονομής της δικαιοσύνης στο Σ.τ.Ε, σε περίπτωση ακυρώσεως των αποφάσεων του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου σε οριστική παραγραφή των όλων των υποθέσεων αυτών και εντεύθεν σε αδυναμία πειθαρχικού ελέγχου από τους δικηγορικούς Συλλόγους πολύ σοβαρών πειθαρχικών παραπτωμάτων .

Το πρόβλημα θα ανακύψει άμεσα ,ευθύς ως υπάρξουν ακυρωτικές αποφάσεις του Σ.τ.Ε και το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο ,θα μεταβληθεί σε όργανο που θα βεβαιώνει την παραγραφή.

ΥΓ

ΤΟ ΘΕΜΑ ΡΥΘΜΙΣΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ 65 ΔΚΚ

Ως ΕΞΗΣ:

  "Αρθρον 65.
 
      1. Τα πειθαρχικά παραπτώματα παραγράφονται μετά τριετίαν από  της 
 τελέσεως  αυτών,  πάσα  όμως  πράξις  πειθαρχικής διαδικασίας ως και η 
 υποβολή της εγκλήσεως και πάσα πράξις ο  ποινικής  διώξεως,  διακόπτει 
 την  παραγραφήν.  Εν  πάση όμως περιπτώσει η προς οριστικήν παραγραφήν 
 προθεσμίαν ούδεποτε δύναται  να  υπερβή  τα  5  έτη.   Το  πειθαρχικόν 
 συμβούλιον  δύναται  δι`  αποφάσεώς  του  να διατάξη την αναστολήν της 
 πειθαρχικής διώξεως εφ` όσον υφίσταται εκκρεμής ποινική  δίωξις  μέχρι 
 πέρατος  αυτής.  Εν  τοιαύτη  περιπτώσει  ο  χρόνος της παραγραφής του 
 πειθαρχικού παραπτώματος δεν συμπληρούται προ της παρόδου  ενός  έτους 
 από της τελεσιδικίας της αποφάσεως του ποινικού Δικαστηρίου.
 
"Δεν παραγράφεται το πειθαρχικό παράπτωμα για το οποίο εκδόθηκε πειθαρχική 
απόφαση που επιβάλλει πειθαρχική ποινή σε πρώτο βαθμό."

***  Το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 προστέθηκε με το άρθρο 78 παρ.1 
Ν.3659/2008,ΦΕΚ Α 77/7.5.2008.ΠΡΟΣΟΧΗ: `Εναρξη ισχύος από 8/6/2008.

      2.   Ο αρμόδιος Εισαγγελεύς υποχρεούται ν` ανακοινοί αμελλητί εις 
 τον Πρόεδρον του  οικείου  Δικηγορικού  Συλλόγου  παν  κατά  Δικηγόρου 
 Βούλευμα και πάσαν καταδικαστικήν ή απαλλακτικήν απόφασιν.
 
      3.   Ο  Γραμματεύς  παντός  πολιτικού  ή   ποινικού   Δικαστηρίου 
 υποχρεούται   ν`  αποστέλλη  προς  τον  οικείον  Δικηγορικόν  Σύλλογον 
 αντίγραφα των κατά Δικηγόρων βουλευμάτων ή αποφάσεων εντός  10  ημερών 
 από της εκδόσεως των.
 
      4.  Περί της απονομής χάριτος εις κατιδικασθέντα Δικηγόρον ή περί 
 της αποκαταστάσεως τοιούτου, ειδοποιείται πάντοτε,  υπό  του  επί  της 
 Δικαιοσύνης  Υπουργείου,  ο  Δικηγορικός  Σύλλογος,  εις  ον  ανήκει ο 
 καταδικασθείς."

"