ΤΟ ΕΔΔΑ ΕΚΡΙΝΕ ΟΤΙ Ο ΤΟΚΟΣ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΑ ΝΠΔΔ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΗΘΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ 6%

ΤΟ ΕΔΔΑ ΕΚΡΙΝΕ ΟΤΙ Ο ΤΟΚΟΣ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΑ ΝΠΔΔ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΗΘΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ 6%

26/5/2008
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δικαίωσε τον Ευθύμιο Μεϊδάνη, ο οποίος προσέφυγε κατά της Ελλάδος όσον αφορά το δικαίωμα του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου να καταβάλουν ποσοστό τόκου υπερημερίας (6%) μικρότερο από εκείνο που καταβάλουν οι ιδιώτες (το ποσοστό αυτό σήμερα είναι 12%, ενώ ήταν 27% και 23% κατά την επίμαχη χρονική περίοδο). Ο Ευθύμιος Μεϊδάνης προσελήφθη από το «Σισμανόγλειο - Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής» στις 2.9.1996 για να εργαστεί ως ειδικευόμενος ιατρός με σύμβαση «εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου» στο τμήμα της Α΄ Παθολογικής Κλινικής. Ο προσφεύγων αποχώρησε μετά το πέρας του συμβατικού χρόνου εργασίας του και αφού περάτωσε την ειδίκευσή του. Κατά το χρονικό διάστημα 1-1-1998 έως και 30-9-1998 και προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του νοσοκομείου, ο προσφεύγων πραγματοποίησε εφημερίες, οι οποίες βεβαιώθηκαν και εγκρίθηκαν με την υπ' αριθ. 24/16-11-1998 ομόφωνη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Ν.Π.Δ.Δ. Ο προσφεύγων άσκησε στις 20-11-2000 αγωγή σε βάρος του νοσοκομείου διότι το νοσοκομείο δεν του είχε εξοφλήσει το ποσό των 1.637.669 δρχ. (ή 4.806,07 ευρώ) που του όφειλε από τις υπερωρίες. Ο προσφεύγων ζήτησε να υποχρεωθεί το νοσοκομείο να καταβάλει την οφειλή του εντόκως και νομίμως μέχρι την εξόφληση, με τον τόκο υπερημερίας που ορίζει η γενική διάταξη του άρθρου 15 παρ. 5 του νόμου 876/1979 (27% από 9-1-1998 έως 30-3-1998 και 23% από 31-3-1998 έως 13-1-1999) και όχι εκείνη του άρθρου 7 παρ. 2 του νομοθετικού διατάγματος 496/1974 περί λογιστικού των Ν.Π.Δ.Δ., η οποία ορίζει ότι ο νόμιμος τόκος υπερημερίας πάσης οφειλής των ν.π.δ.δ. ανέρχεται σε 6% ετησίως διότι η τελευταία είναι αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Από το Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου, η υπόθεση έφθασε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου αφού προηγουμένως κρίθηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και από το Β1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου. Με την υπ' αριθμ. 3/2006 απόφασή της η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε κατά πλειοψηφία ότι η διαφοροποίηση μεταξύ του Ν.Π.Δ.Δ.-οφειλέτη και του ιδιώτη-οφειλέτη, ως προς το ύψος του οφειλόμενου τόκου υπερημερίας, είναι δικαιολογημένη και ότι η επίμαχη ρύθμιση του άρθρου 7 παρ. 2 του νομοθετικού διατάγματος 496/1974 περί λογιστικού των Ν.Π.Δ.Δ. δεν αντίκειται στα άρθρα 20 του Συντάγματος, 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ και 1 του πρώτου πρόσθετου στην ΕΣΔΑ πρωτοκόλλου. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ομόφωνα ότι, τόσο η επίμαχη ρύθμιση του άρθρου 7 παρ. 2 του νομοθετικού διατάγματος 496/1974 περί λογιστικού των Ν.Π.Δ.Δ. η οποία ορίζει ότι ο νόμιμος τόκος υπερημερίας πάσης οφειλής των ν.π.δ.δ. ανέρχεται σε 6% ετησίως, όσο και η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (3/2006) που την έκρινε συνταγματική, παραβίασε το δικαίωμα του συγκεκριμένου προσφεύγοντος στην περιουσία, όπως αυτό προστατεύεται από το άρθρο 1 του πρώτου, πρόσθετου στην ΕΣΔΑ, πρωτοκόλλου.
Το Δικαστήριο επιδίκασε τον τόκο υπερημερίας των ιδιωτών της επίδικης περιόδου (27% και 23%) υπέρ του προσφεύγοντος (σύνολο 6.572 ευρώ).

ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Η κατάσταση της καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης οδεύει σε πλήρη αρνησιδικία . Την ίδια ώρα οι καταδίκες από το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος τη; Ελλάδας για καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης συνεχίζονται

Έτσι πρέπει να προτείνουμε μερικά πρακτικά μέτρα:

1)Μπορούν να δημιουργηθούν καινούργιες συνθέσεις πολυμελούς και να απελευθερωθούν αίθουσες και μπορούν να αξιοποιηθούν δικαστές για να ενισχύσουν τα ασφαλιστικά (που τώρα προσδιορίζουν για το άλλο εξάμηνο), εφ όσον η προφορική συζήτηση συναινετικών προσημειώσεων που αποτελεί το 1/3 της δικαστηριακής απασχολήσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών αντικατασταθεί με διαδικασία αντίστοιχη διαδικασία με τις διαταγές πληρωμής(θα παρίστανται όπως μέχρι σήμερα οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ,θα υποβάλουν το φάκελο στο δικαστήριο ,χωρίς παραστάσεις στο ακροατήριο και συναίνεση να δίνεται με ιδιω τικό έγγραφο βεβαίας χρονολογίας.

2) Επιτάχυνση της ποινικής διαδικασίας και μάλιστα της προανάκρισης με εγγυήσεις :απαιτεί την δημιουργία δικαστικής αστυνομίας
3) Υποχρεωτική διαιτησία

Α)Στα δημόσια έργα: Υπάρχει εξαιρετική καθυστέρηση στην επίλυση διαφορών δημοσιών έργων, πράγμα που επιβαρύνει το Δημόσιο με υπερβολικούς τόκους.

Επιβάλλεται η αλλαγή του ν 1418/84 και η υποχρεωτική διαιτησία με διαιτητές δικαστές ,σαν υποχρεωτική διαδικασία προ της ασκήσεως ενδίκου μέσου

Β) να επιβληθεί η διαμεσολάβηση στις υποθέσεις διατροφής από τον νόμο

4) Οι μισθωτικές διαφορές ανεξαρτήτως ποσού να δικάζονται στο ειρηνοδικείο και κατ' έφεση στο μονομελές πρωτοδικείο αντί του εφετείου.

5)Οι εργατικές διαφορές ανεξαρτήτως ποσού να δικάζονται στο ειρηνοδικείο και κατ' έφεση στο μονομελές πρωτοδικείο αντί του εφετείου.

6) Οι δικαστικές δαπάνες πρέπει να είναι αντίστοιχες της πραγματικότητας και όχι αστείες όπως είναι σήμερα.

7) Στα διοικητικά Δικαστήρια και το ΣτΕ ,στην ακυρωτική διαδικασία , η εισήγηση πρέπει να καταργηθεί και σε κάθε περίπτωση δεν χρειάζεται να αναγιγνώσκεται .

8) Η αγωγή αποζημιώσεως ,σε βάρος του δημοσίου και των νπδδ του 105 του ΕΙΣΝΑΚ πρέπει να υπαχθεί στο αποδεικτικό σύστημα και να μην απαιτείται η αποστολή του φακέλου από την Διοίκηση. Η Διοίκηση παρισταμένη κατά την συζήτηση προσκομίζει τον διοικητικό φάκελο, αλλιώς δικάζεται και θεωρούνται ομολογημένοι οι ισχυρισμοί του ενάγοντος.

9) Στο Πολυμελές Πρωτοδικείο ,να καταργηθεί η παρακατάθεση προτάσεων η δε εξέταση των μαρτύρων να γίνεται στο ακροατήριο.

10) Η δημιουργία θεσμού διαμεσολάβησης(όχι διαιτησίας) ,με αντικατάσταση του σημερινού αποτυχημένου συστήματος .

Να ορίζεται διαμεσολαβητής δικαστικός; Λειτουργός και να διαπιστώνεται η συμφωνία ή όχι σε μια και μόνη συνάντηση, που θα μπορεί να λύσει το ζήτημα.

Σε περίπτωση αδυναμίας να λειτουργήσει η υποχρεωτική διαμεσολάβηση και να υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής σε εκούσια μορφή.

11)Να καταργηθεί η σημερινή μορφή άσκησης των ασκούμενων δικηγόρων. Η άσκηση να γίνεται από τα Πανεπιστήμια και τους δικηγορικούς συλλόγους με δυο υποχρεωτικά μεταπτυχιακά εξάμηνα , με υποχρεωτικά σεμινάρια και η άσκηση επί ένα εξάμηνο στα δικηγορικά γραφεία που θα ορίζονται από τους δικηγορικούς συλλόγους ή από τους ιδίους τους συλλόγους και τα δικαστήρια.-

12)Κάθε ένδικο μέσο που ασκεί το Δημόσιο ή ΝΠΔΔ στα διοικητικά Εφετεία και το ΣτΕ ,προ του προσδιορισμού του θα ελέγχεται(φίλτρο) αν έχει κριθεί το νομικό ζήτημα με απόφαση ΣτΕ ή ΑΕΔ, οπότε θα εισάγεται σε συμβούλιο και θα απορρίπτεται ή αλλιώς εφ΄ όσον υπάρχει σπουδαίος λόγος θα εισάγεται κανονικά προς συζήτηση