ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΒΡΕΤΤΟΥ
«Η ΑΙΧΜΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΩΣ
ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ»
Πρόλογος:
Ν. Αλιβιζάτος
Έκδοση:
2014 ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Σελ.:
356
(Προδημοσιευση απο το ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ)
Το ΝΟΜΙΚΌ ΒΗΜΑ ,αποτελεί αναμφισβήτητα
ένα επιστημονικό εργαλείο σκέψης, του Έλληνα
νομικού και είναι καθήκον του να παρουσιάζει την επιστημονική εργασία-μόχθο ιδίως των νέων
ανθρώπων. Έτσι η παρούσα βιβλιοπαρουσίαση του έργου «Η ΑΙΧΜΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΩΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ» μιας λαμπρής νέας επιστήμονος της κ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΡΕΤΤΟΥ αποτελεί
καθήκον αλλά και τιμή για το περιοδικό μας. Το έργο προλογίζει ο γνωστός
νομοδιδάσκαλος καθηγητής Νίκος
Αλιβιζάτος και αυτό δίνει ένα
ιδιαίτερο θετικό στίγμα στην έκδοση.
Η συγγραφέας στον επίλογο
του βιβλίου επιγραμματικά αναφέρει: « Η
παρούσα μελέτη εξετάζει το
πρόβλημα του καθορισμό των επιτρεπτών
ορίων της ελευθερίας της πολιτικής πληροφόρησης και κριτικής». Το ελληνικό
Σύνταγμα προστατεύει την ελευθερία της έκφρασης στο άρθρο 14, μια πολύ
μακροσκελής διάταξη που αναλύει λεπτομερώς τα δικαιώματα και τους περιορισμούς.
Όπως ορίζεται στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 14, «κάθε άτομο είναι ελεύθερο να
εκφράζει και να διαδίδει τις σκέψεις του προφορικά, γραπτά, και μέσω του τύπου,
σύμφωνα με τους νόμους του Κράτους.» Στις 16 Απριλίου 2013 ο Nils Muižnieks, ο
Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δημοσίευσε μια
έκθεση σχετικά με θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το 2013 η Ελλάδα έδειξε δραματική πτώση τον
Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου, γεγονός που αποδεικνύει το την ύπαρξη
σημαντικού προβλήματος στη ελευθερία της
έκφρασης . Από το 2008 η θέση της Ελλάδας κατρακύλησε από τη 31η θέση στην 84η.
"Ποια η σημασία της ελευθερίας του λόγου και του τύπου σε μία
δημοκρατική κοινωνία; Ποια είναι τα όρια της επιτρεπτής αιχμηρής κριτικής;
Καθίσταται δημόσιο πρόσωπο ο δικηγόρος γνωστής υπόθεσης, η εξωσυζυγική
σύντροφος γνωστού πολιτικού, ο επιστήμονας ο οποίος εκφέρει δημοσίως τις
επιστημονικές του απόψεις; Είναι επιτρεπτή η χρήση, από τον τύπο, χαρακτηρισμών
όπως «ηλίθιος», «τρελός», «τραμπούκος», «επίορκος», «καραγκιόζης»"; Τα
παραπάνω ερωτήματα αποτελούν μερικά από τα σημαντικά ζητήματα που
εξετάζει το επίκαιρο και ιδιαίτερα επιμελημένο βιβλίο της κ Βρεττού και που
αφορούν ένα κομβικό ζήτημα στην ελευθερία της έκφρασης και ιδίως τα όρια που
η αιχμηρή κριτική προστατεύεται
ως συνταγματικό δικαίωμα και υπερισχύει όταν συγκρούεται με το δικαίωμα του
θιγομένου στην προστασία της τιμής του. Η αναφορά σε εξαντλητικό σημείο στη
Ελληνική και διεθνή νομολογία ,αλλά και η πληρέστατη επιστημονική και βιβλιογραφική παρουσίαση του θέματος
καθιστούν το βιβλίο πολύτιμο για κάθε εφαρμοστή του δικαίου. Είναι αξιοσημείωτη
η αναλυτική παρουσίαση της συγγραφέως:
α )ως προς τη ιδιότητα του θιγομένου ως
δημοσίου προσώπου ,β) την αναγκαία ενημέρωση των πολιτών πάνω σε θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος γ) την επίδειξη
υπεύθυνης συμπεριφοράς του εκπροσώπου τύπου κατά την προσβολή δυσφημιστικών ισχυρισμών-καλή
πίστη δ) τις αξιολογικές κρίσεις και την σχετική νομολογία.
Το εξαιρετικό βιβλίο της
εκλεκτής νομικού κ. ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΡΕΤΤΟΥ είναι μια απόλυτα τεκμηριωμένη, αλλά
και εμπεριστατωμένη ανάλυση που προσφέρει ένα θαυμάσιο βοήθημα σε κάθε μελετητή
του ζητήματος που ανάγεται στη ίδια την λειτουργία της ελευθερίας της έκφρασης
και στα όρια της, δηλαδή στην πραγματικότητα στην ίδια την ελευθερία για την οποία δεν
πρέπει να λησμονούμε:
« Η
ελευθερία είναι μία πρακτική. δεν εξασφαλίζεται ποτέ από θεσμούς και νόμους που
έχουν την πρόθεση να την εγγυηθούν. Είναι κάτι που πρέπει να ασκηθεί. δεν
υπάρχουν μηχανές ελευθερίας»[1].
Μ. Foucault»
ΑΝΤΩΝΗΣ
Π.ΑΡΓΥΡΟΣ
argyros,office@gmail.com
[1]
Από το έργο Γιώργου Κόκκινου «ΣΤΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ» (1844-1927)ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ
ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ!
