Ο Λάκων, ο λάκκος και ο ΔΣΑ "ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ"

Ο Λάκων, ο λάκκος και ο ΔΣΑ "ΟΧΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ"

Με χαρά αναγεννημένου δάσους διάβασα τα νέα σχετικά με την εξέλιξη του προεκλογικού αγώνος στον ΔΣΑ (ουδεμία σχέση έχουν εν προκειμένω οι υποψήφιοι οι καθ' όλα αξιλολογοι Πρόεδροι μας ,προς άρση κάθε παρεξηγήσεως),άλλα οι τόννοι λάσπης που διοχετεύονται πρός αμοιβαίαν τέρψη από διάφορα "όργανα" υπόγεια και υπέργεια , εναντίον και των δύο υποψηφίων .
Αύριο οι "λεβέντες" ή μάλλον τα τρωκτικά θα μας έχουν ξεχασμένους και θα πανηγυρίζουν για την περιφανή "νίκη" επί των μελών ενός λόγω της συγκυρίας εξουθενωμένου και ταπεινωμένου ιστορικού Συλλόγου! Έπονται οι υποψήφιοι δήμαρχοι κλπ.Δουλειά να υπάρχει και λάσπη μπόλικη υπάρχει.Είναι τώρα οι ίδιοι που λοιδορούσαν τους δικαστές,τους εφοριακούς,τους οδηγούς,τους δασκάλους,τους φορτηγατζήδες,τους δημόσιους υπαλλήλους,τους απολυμένους της ΕΡΤ,ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ και μούγκα για τα λαμόγια ,τις ΜΚΟ κλπ .-
Πάντως άς ξέρουν oi κάθε φύσεως και χρώματος Γκαιμπελίσκοι ,οτι την Τρίτη,όπιον Πρόεδρο κι αν έχουμε στον ΔΣΑ θα υπερασπισθούμε όπως εμείς πολύ καλά ξέρουμε την τιμή μας,την ζωή μας και την δουλειά μας......

Πέρα από τα οικεία τηλεφωνήματα "πυρκαγιών", οι "λασποθύρες" θα έχουν και το πατροπαράδοτο καθήκον εκσκαφής λάκκων...συγνώμη, ανακάλυψης λάκκων, όπως λέει και ο σχετικός γλωσσοδέτης:

"Λάκων τι ώρυξε λάκκον, ίνα πέση άλλος Λάκων.
Κάποιος των Αγροφυλάκων ανεκάλυψε τον λάκκον
και δεν έπεσε εις τον λάκκον,
ως ο Λάκων ήθελεν ιδείν στον λάκκον,
αλλ' ως γνήσιος και εκείνος Λάκων
ήνοιξε και εκείνος λάκκον, ίνα πέση άλλος Λάκων
και να εκφρασθή ως Λάκων:
κάθε Λάκων και έναν λάκκον"
«Όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια».

"Των οικιών εμπιπραμένων υμείς άδετε" 

ΣΥΓΓΝΏΜΗΝ ΚΎΡΙΟΙ ΣΥΝΆΔΕΛΦΟΙ.

Αισώπειο το γνωμικό∙. Κόχλαζαν τα σαλιγκάρια καθώς ψήνονταν στη φωτιά. Τον ήχο από το κόχλασμα αθώο χωριατόπουλο τον πήρε για τραγούδι, και οργισμένο αναφώνησε: «Ατιμα ζωντανά, καίγονται τα σπίτια σας κι εσείς το γυρίσατε στο τραγούδι;», «…των οικιών υμών εμπιπραμένων υμείς άδετε;». Με τα χρόνια –κοντά δυόμισι χιλιάδες!– και τη χρήση το δευτεροπρόσωπο «υμών» έγινε και πρωτοπρόσωπο: «ημών». «Των οικιών ημών εμπιπραμένων εσείς τραγουδάτε;»
 Και όχι μόνο τραγουδάνε οι ανεκδιήγητοι. Δεν ξέρουν και το… θέμα, όταν τους ρωτάς: «Τι τραγούδι λέτε, επί τέλους;», ψελλίζουν διάφορα και… αδιάφορα.
Τέλος ο προεκλογικός αγώνας του "σταυρωματος".  Νέα παιδιά,άγουρα με νεανική  ζέση και άγνοια, τηλεφωνούσαν,εστελναν μηνύματα,ζητούσαν ψήφο.
Μακάριοι στην άγνοια τους.
Μακάριοι που δεν ξέρουν πώς αυτό το επάγγελμα που έθρεψε γεννιές ΤΕΛΕΙΩΣΕ.
 Η  ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ "ΑΠΕΒΙΩΣΕ" οριστικά ή μάλλον είναι σαν τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά "πάλι μέ χρόνους". 
Σάς ζητάμε συγγνώμην,αδέφια μας , που καταστρέψαμε εναν ηρωικό σύλλογο,έναν χώρο αγώνων ,μιά ελπίδα στα νιάτα.
Δέν μας φταίνε μόνο οι Κασσαάνδρες και οι ΕΦιάλτες,πάντα  υπήρχαν παντού ,μάς φταίει το κακό μας το κεφάλι και οχι μόνον .
Το ζήτημα  είναι πιος πληρώνει το βαρκάρη .
 Συγγνώμην για την ευθύνη της δική μας γεννιάς στους νέους που "προδώσαμε".
"Των οικιών εμπιπραμένων υμείς άδετε" εκτός και άν το νέο Συμβούλιο το πάρει απόφαση και σηκώσει τον σταυρό του μαρτυρίου.
Λέτε;
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ 25/2/2014

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΕΣΔΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ

Σημαντική νομολογία Ε.Δ.Δ.Α. ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ  Ν 4055/12 

http://www.scribd.com/doc/209019538/%CE%94%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%99%CE%97-%CE%99%CE%9A%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%97%CE%A3%CE%97-%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%A6%CE%91%CE%A3%CE%97-%CE%95%CE%A3%CE%94%CE%91

Με την από 1-10-2013 απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση Τεχνική Ολυμπιακή Α.Ε. κατά Ελλάδας (αριθμ. προσφυγής 40547/10), η οποία δημοσιεύθηκε στις 16-10-2013 και είναι οριστική, το Ε.Δ.Δ.Α. απέρριψε ομόφωνα ως απαράδεκτη την ατομική προσφυγή της εταιρείας «ΤΕΧΝΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ Α.Ε.» κατά της Ελλάδος, με την οποία η προσφεύγουσα παραπονείτο για παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας ενώπιον των διοικητικών Δικαστηρίων και του Συμβουλίου της Επικρατείας και του άρθρου 13 της ΕΣΔΑ, λόγω έλλειψης αποτελεσματικής προσφυγής στην ελληνική έννομη τάξη για να προβάλει το ανωτέρω παράπονό της. Ειδικότερα, το Ε.Δ.Δ.Α. δέχθηκε ότι η εν θέματι προσφυγή, κατά την αιτίασή της που αφορούσε στην παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ, ήταν απαράδεκτη, διότι η προσφεύγουσα δεν είχε εξαντλήσει τα εθνικά ένδικα βοηθήματα που υπήρχαν στη διάθεσή της μετά τη θέση σε ισχύ του ν. 4055/12. Για να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό, το Ε.Δ.Δ.Α. εξέτασε τον αποτελεσματικό χαρακτήρα της αίτησης επιτάχυνσης και της αίτησης αποζημίωσης που προβλέπει ο ν. 4055/12, υπό το φως των κριτηρίων της νομολογίας του. ? Αναφορικά με την αίτηση επιτάχυνσης (άρθρα 59-60 ν. 4055/12), το Ε.Δ.Δ.Α. διαπίστωσε ότι η δυνατότητα άσκησης αίτησης επιτάχυνσης της διαδικασίας ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, που προβλέπουν οι ανωτέρω διατάξεις του ν. 4055/2012, επιτρέπει πράγματι την επιτάχυνση της έκδοσης απόφασης από το δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υπόθεσης. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τους κανόνες εφαρμογής της αίτησης επιτάχυνσης του ανωτέρω νόμου, έκρινε ότι διασφαλίζουν μία σημαντική επίδραση στη διάρκεια της διαδικασίας στο σύνολό της, είτε καταλήγοντάς στην επιτάχυνσή της, είτε εμποδίζοντας να διαρκέσει πέραν του ευλόγου χρόνου και κατέληξε ότι μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματική προσφυγή, κατά την έννοια του άρθρου 35 παρ. 1 της ΕΣΔΑ ( βλ. παρ. 38-40). ? Αναφορικά με την αίτηση αποζημίωσης (άρθρα 53-58 του ν. 4055/12), το Ε.Δ.Δ.Α. εξέτασε αρχικά τα σχετικά με τις δικονομικές εγγυήσεις κριτήρια, ήτοι το δίκαιο χαρακτήρα, την ταχύτητα και τη δικαστική δαπάνη της διαδικασίας. α) Όσον αφορά στο δίκαιο χαρακτήρα της διαδικασίας, το Ε.Δ.Δ.Α. σημείωσε ότι τα άρθρα 54-56 του ν. 4055/12 προβλέπουν μία δικαστική διαδικασία που είναι κατ΄αρχήν σύμφωνη με τις δικονομικές εγγυήσεις του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ, ότι τα λειτουργικά κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 57 παρ. 1 του ίδιου νόμου είναι τα θεσπισθέντα με τη σχετική νομολογία του και ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών εφάρμοσαν τα εν λόγω κριτήρια στις σχετικές υποθέσεις που εξέτασαν (παρ. 42). Περαιτέρω, το Ε.Δ.Δ.Α. σημείωσε ότι, εφόσον το άρθρο 56 του ν. 4055/12 προβλέπει ειδική διαδικασία ορισμού του αρμόδιου δικαστικού οργάνου για κάθε βαθμό δικαιοδοσίας, η διαδικασία αυτή και ο τρόπος κατανομής της δικαστικής αρμοδιότητας δεν εγείρουν από μόνες τους θέμα αμεροληψίας και εναπόκειται στα αρμόδια δικαστικά όργανα να φροντίσουν ώστε να τηρείται η εγγύηση της αμεροληψίας (παρ. 43-44). Εξάλλου, το Ε.Δ.Δ.Α. παρατήρησε ότι ο ν. 4055/12 δεν επιτρέπει την άσκηση αίτησης αποζημίωσης πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας σε κάθε βαθμό δικαιοδοσίας. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους μέλους να οργανώσει ένα εσωτερικό ένδικο βοήθημα κατά τρόπο που να παρουσιάζει συνοχή με το δικαιϊκό του σύστημα, αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη του ανωτέρω νόμου, σύμφωνα με την οποία δεν είναι παράλογο να απαιτείται το πέρας της δίκης ανά βαθμό δικαιοδοσίας για να αποφευχθεί η άσκηση άσκοπων προσφυγών, στο μέτρο που οι ενδιαφερόμενοι διατηρούν το δικαίωμα να παραπονούνται σε κάθε βαθμό, για όλα τα στάδια διαδικασίας, σημειώνοντας, επιπλέον, ότι ο νομοθέτης δεν περιορίστηκε στην πρόβλεψη της αίτησης αποζημίωσης, αλλά τη συνδύασε με μία διαδικασία επιτάχυνσης (παρ. 45-46). Τέλος, ως προς το θέμα την έναρξης της εξάμηνης προθεσμίας για την άσκηση της αίτησης αποζημίωσης από τη δημοσίευση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου, και όχι από την καθαρογραφή και την έκδοση επικυρωμένου αντιγράφου της απόφασης, το τελευταίο δέχθηκε ότι η διαφοροποίηση αυτή δεν μπορεί να επιφέρει από μόνη της τη «μη αποτελεσματικότητα» της αίτησης αποζημίωσης και πρόκειται για μία επιλογή του νομοθέτη. Το Ε.Δ.Δ.Α. δεν θεώρησε αποφασιστικό ότι οι κανόνες άσκησης της αίτησης αποζημίωσης δεν αντιστοιχούν ακριβώς στα κριτήρια που έχει διατυπώσει το Δικαστήριο, υπό την προϋπόθεση ότι τα εθνικά δικαστήρια θα επιδικάζουν αποζημιώσεις που θα είναι σε αναλογία με αυτές που επιδικάζει το Ε.Δ.Δ.Α. σε παρόμοιες υποθέσεις (παρ. 47-49). β) Αναφορικά με την ταχύτητα της διαδικασίας, το Ε.Δ.Δ.Α. σημείωσε ότι η απόφαση επί της αίτησης αποζημίωσης δημοσιεύεται το αργότερο εντός προθεσμίας δύο μηνών από τη συζήτηση της υπόθεσης, η οποία πρέπει να οριστεί εντός πέντε μηνών το αργότερο από την άσκηση της αίτησης αποζημίωσης και σύμφωνα με τη σχετική νομολογία των εθνικών δικαστηρίων (ΣτΕ 4467/2012 και ΔΕΑ 1/2013), οι ανωτέρω προθεσμίες μέχρι στιγμής φαίνεται να τηρούνται από τα δικαστήρια (παρ. 50-51). γ) Τέλος, αναφορικά με τη δικαστική δαπάνη της διαδικασίας της αίτησης αποζημίωσης, το Ε.Δ.Δ.Α. δέχθηκε ότι δεν είναι μη εύλογη, λαμβάνοντας υπόψη το ύψος του παραβόλου (200 ευρώ) για την άσκησή της, ότι σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης η δικαστική δαπάνη καταλογίζεται στο Κράτος και ότι σε περίπτωση απόρριψης, η συμπληρωματική δαπάνη δεν είναι υπερβολική (παρ. 52-53). Εν συνεχεία, το Ε.Δ.Δ.Α. εξέτασε τα κριτήρια που αφορούν στην υπολογισμό και στην καταβολή της αποζημίωσης. α) Στο πλαίσιο αυτό, λαμβάνοντας υπόψη τα ποσά που επιδικάσθηκαν με την 4467/2012 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και την 1/2013 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, διαπίστωσε ότι κυμαίνονται μεταξύ 60-80% των ποσών που επιδικάζει γενικά το Δικαστήριο σε παρόμοιες ελληνικές υποθέσεις και έκρινε ότι δεν είναι μη εύλογα (παρ. 55). β) Επιπλέον ως προς την καταβολή της αποζημίωσης, το Ε.Δ.Δ.Α. σημείωσε ότι ν. 4055/12 (άρθρο 58) προβλέπει ότι η απόφαση με την οποία επιδικάζεται αποζημίωση εκτελείται εντός έξι μηνών από την κοινοποίησή της στο Υπουργείο Οικονομικών, γεγονός που εγγυάται την ταχεία εκτέλεση των αποφάσεων επί των αιτήσεων αποζημίωσης. Επεσήμανε, επίσης, δύο πρόσθετα στοιχεία που εγγυώνται την ταχεία εκτέλεση των αποφάσεων, δηλαδή ότι δεν επιτρέπεται η άσκηση ενδίκου μέσου κατ΄αυτών (άρθρο 56 παρ. 5) και ότι ο ενδιαφερόμενος έχει δικαίωμα να προβεί σε αναγκαστική εκτέλεση κατά του Δημοσίου, αν δεν του καταβληθεί αποζημίωση εντός έξι μηνών (άρθρο 58 παρ. 1) (παρ. 56). Ενόψει των ανωτέρω έκρινε ότι και η αίτηση αποζημίωσης του ν. 4055/12 είναι μία πραγματική και προσβάσιμη προσφυγή (παρ. 57). Ενόψει όλων των ανωτέρω, το Ε.Δ.Δ.Α. κατέληξε ότι «έχει πειστεί» ότι τα δύο ένδικα βοηθήματα που έθεσε η Ελλάδα σε ισχύ, δηλαδή τόσο η αίτηση επιτάχυνσης όσο και η αίτηση αποζημίωσης, είναι πραγματικές προσφυγές, υπό την έννοια ότι μπορούν συγχρόνως να εμποδίσουν την εξακολούθηση της επικαλούμενης παραβίασης του δικαιώματος του προσφεύγοντος να εξετασθεί η υπόθεσή του χωρίς υπερβολική καθυστέρηση και να αποκατασταθεί δεόντως η παραβίαση που έγινε. Επιπρόσθετα, λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (απόφαση 4467/2012) και των διοικητικών Δικαστηρίων (απόφαση 1/2013 ΔΕΑ), που αφορά σε αιτήσεις αποζημίωσης του ν. 4055/12, δέχθηκε ότι το εν λόγω αποζημιωτικό ένδικο βοήθημα είναι αποτελεσματικό όχι μόνο στη θεωρία, αλλά και στην πράξη και είναι σύμφωνο προς την υποχρέωση του καθ΄ου η προσφυγή Κράτους να διασφαλίσει την ύπαρξη πραγματικών ενδίκων μέσων για την εκδίκαση των ισχυρισμών περί παραβιάσεως των ατομικών δικαιωμάτων που κατοχυρώνει η ΕΣΔΑ (παρ. 58). ? Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, το Ε.Δ.Δ.Α. δέχθηκε ότι η προσφεύγουσα υποχρεούταν εν προκειμένω να κάνει χρήση της αίτησης αποζημίωσης του ν. 4055/12, προκειμένου να παραπονεθεί για τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και ως εκ τούτου απέρριψε την προσφυγή της, ως προς την αιτίαση υπό το πρίσμα του άρθρου 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ, λόγω μη εξάντλησης των εθνικών ενδίκων μέσων, κατ΄εφαρμογή του άρθρου 35 παρ. 1 και 4 ΕΣΔΑ (παρ. 67). Όσον αφορά στην αιτίαση της προσφεύγουσας υπό το πρίσμα του άρθρου 13 ΕΣΔΑ, το Ε.Δ.Δ.Α. έκρινε ότι, ενόψει των ανωτέρω διαπιστώσεών του, ήταν απορριπτέα ως προδήλως αβάσιμη (παρ. 68).

Ζ. Χατζηπαύλου

Strauss - Radetzky March - Karajan

Ο Θ.ΚΟΛΟΚΤΡΩΝΗΣ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Μεταξύ δε των άλλων ο Βασιλεύς του διηγήθη [του αυλάρχου Νοταρά] και το περί του Πανεπιστημίου ανέκδοτον του Κολοκοτρώνη. Κτιζομένου του Πανεπιστημίου, ο Βασιλεύς διήλθεν εκείθεν έφιππος και είδε τον Κολοκοτρώνη εξηπλωμένον με την κάπαν του εις τον ήλιον εκεί προ του Πανεπιστημίου.      Ο Κολοκοτρώνης, όταν είδε τον Βασιλέα, εσηκώθη· ο δε Όθων του είπε:      ― Πώς σας φαίνεται, Στρατηγέ, αυτό το μεγάλο σχολείο που κτίζομεν;     ― Να Σου πω, Μεγαλειότατε, μου φαίνεται ότι τούτο εδώ δεν έπρεπε να κτισθή κοντά εις εκείνο (και έδειξε το Παλάτι), διότι φοβούμαι ότι τούτο θα φάη εκείνο.

Γιάννης Bλαχογιάννης, Iστορική Aνθολογία, 1927. 218.

Η δικαιοσύνη επιτέλους έβγαλε το σπαθί Της; Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ:

Η δικαιοσύνη επιτέλους  έβγαλε το σπαθί Της;

Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ:

 H δικαιοσύνη στην περίοδο της τρεχούσης δημοσιονομικής κρίσης  έγινε και πάλι αντικείμενο χλευασμού και ειρωνείας. Εκτοξεύτηκε εναντίον της όλη η χυδαιότητα  κάποιων υπανθρώπων και πληρωμένων κονδυλοφόρων ,με στόχο το φρόνημα των δικαστών. Ο  στόχος  να «συμμορφωθούν» στην τρέχουσα συγκυρία και να μείνουν αλώβητα  τα κάστρα της ανομίας.

 Κάποιοι τρόμαξαν φαίνεται μπροστά στο μέτρο της αξίας του Ανθρώπου που φανέρωνε η ορθή λειτουργία της Δικαιοσύνης.

Τρόμαξαν μπροστά στην Ελευθερία που εξασφαλίζει η λειτουργία Της. Βάλθηκαν λοιπόν να  την αμφισβητήσουν και να την  καταστρέψουν και τελικώς να  την καθυποτάξουν, αυτήν την μοναδική ασπίδα της Ελευθερίας μας .

Μάταια όμως.

Τα δείγματα ότι η Δικαιοσύνη δεν πρόκειται  να λειτουργήσει στο γνωστό  κλίμα  της οιασδήποτε «γραμμής» έχουν φανεί σε αρκετές περιπτώσεις τους τελευταίους μήνες. Οι εποχές άλλαξαν ,η πλήρης αλήθεια για την συγκυρία αποκαλύπτεται πλήρως,όπως και οι σκοτεινές διαδρομές του «μαύρου χρήματος». Οι Δικαστές μας  φαίνεται άκουσαν καθαρά την φωνή της κοινωνίας, την φωνή της συνείδησης τους και αποφάσισαν να πάρουν τη  υπόθεση στα χέρια τους.

Τα λάθη(γιατί έγιναν τραγικά λάθη )  σιγά σιγά αρχίζουν να διορθώνονται.   

Δυο πράγματα δείχνουν τι θα γίνει από εδώ και πέρα:

1)Η απόλυτα αταλάντευτη  γραμμή όλων των δικαστικών λειτουργών στο θέμα της κάθαρσης του δημόσιου βίου μας από το «άγος» της διαφθοράς.

2)Η  τελευταία απόφαση του Σ.τ.Ε με την οποία μετά τους δικαστικούς, δικαιώθηκαν επιτέλους και οι ένστολοι όλων των Σωμάτων για τις μειώσεις των αποδοχών τους που έγιναν στο πλαίσιο του Μνημονίου ΙΙΙ με το Νόμο 4093/2012.

Τι αποφάσισε Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών, σχεδόν ομόφωνα; Ότι οι περικοπές των αποδοχών των στρατιωτικών, αστυνομικών, κ.λπ., αντιμετωπίζουν συνταγματικά προβλήματα.

3) Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την με αριθμό. 9/2013 απόφασή της, έκρινε αντισυνταγματική τη διάταξη του άρθρου 326 του μνημονικού  νόμου 4072/2012, που προβλέπει ότι για την εκτέλεση μη τελεσίδικης δικαστικής απόφασης σε βάρος του Δημοσίου απαιτείται η ύπαρξη τραπεζικής εγγυητικής επιστολής

Επιτέλους μια λαμπρή αχτίδα φωτός φαίνεται στον ορίζοντα.

Αλλά και οι Εισαγγελείς επιμελούνται της «κάθαρσης»  παρά πολύ καλά πλέον. Ένα μεγάλο εύγε στους ακούραστους και γενναίους  υπηρέτες του Δημοσίου συμφέροντος, τους Εισαγγελείς διαφθοράς και ιδίως τις εκλεκτές και ατρόμητες  Κυρίες Ράϊκου και Παπανδρέου.

Νέοι "πελάτες" ακούγεται εντόνως ότι  ετοιμάζονται να διαβούν την πόρτα του Κορυδαλλού, προς μεγάλη στενοχώρια πολλών και τέρψη του καταταλαιπωρημένου μας Λαού .

Η άνοιξη φαίνεται ότι  θα είναι πολύ θερμή στις δικαστικές Αίθουσες  και το καλοκαίρι εξαιρετικά  καυτό. Ειδικά Δικαστήρια  προετοιμάζονται και πολλά ενδιαφέροντα φαίνεται οτι θα συμβούν στον Τομέα αυτό. Και κάτι σημαντικό στο έργο αυτό η Ηγεσία της Δικαιοσύνης φαίνεται ότι ορθά δεν μπορεί να παίξει ευτυχώς για την Δημοκρατία  μας οποιονδήποτε ρόλο .

Έχουν ανοίξει πλέον  οι ασκοί του Αιόλου.

Πριν από τις Ευρωεκλογές όλα θα πάρουν ελπίζω και εύχομαι να πάρουν  τον δρόμο τους στον τομέα αυτό !.

«Γένοιτο».... Και δεν φοβούνται τίποτα πλέον οι δικαστές μας ....Οι εξαιρέσεις που δυστυχώς υπάρχουν επιβεβαιώνουν τον κανόνα:

«Υπάρχουν Δικαστές είς τας Αθήνας»..

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

21/1/14

Δεν παραγράφονται τα αδικήματα του Γ. Παπακωνσταντίνου

Δεν παραγράφονται τα αδικήματα του Γ. Παπακωνσταντίνου

Ομόφωνη απόφαση των πέντε δικαστικών του Συμβουλίου του Ειδικού Δικαστηρίου

Δεν τίθεται θέμα παραγραφής των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται ο πρώην υπουργός Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος εμπλέκεται στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, όπως αποφάσισε το Δικαστικό Συμβούλιο την Κυριακή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση ελήφθη ομόφωνα από τους πέντε δικαστικούς του Συμβουλίου του Ειδικού Δικαστηρίου.

Το Δικαστικό Συμβούλιο κατέληξηε ότι η διπλή εκλογική αναμέτρηση του 2012 δεν επέφερε παραγραφή των αδικημάτων του πρώην υπουργού, καθώς η Βουλή της 8ης Μαΐου συνεδρίασε μόλις μία ημέρα.

Έτσι, ανοίγει δρόμος για τη διενέργεια ανακρίσεων για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και την παραπομπή του πρώην υπουργού στο Ειδικό Δικαστήριο.

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της απιστίας στην υπηρεσία και της νόθευσης εγγράφου, σε βαθμό κακουργήματος, καθώς και το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος.