ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΛΑ ΜΠΑΝΙΑ

ιθακη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρης,
αν μένη ή σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή συγκίνησις τό πνεύμα και το σώμα σου άγγίζη (...)
Πάντα στον νου σου νάχης τήν Ιθάκη (...)

Κ. Κ α β ά φ η ς : Άπάρνηση

Κ. Κ α β ά φ η ς : Άπάρνηση

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
πού πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το "Όχι
να πούνε.
Φανερώνεται αμέσως οποίος τoχει
έτοιμο μέσα του το Ναί, καί, λέγοντας το, πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθηση του.
Ό αρνηθείς δεν μετανοιώνει.
"Αν ρωτιονταν πάλι,όχι θα ξανάλεγε.
Κι όμως τον καταβάλλειεκείνο τ' όχι — το σωστό — εις ολην τη ζωή του

ΚΑΠΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΣ ΤΗΝ ΚΑΨΑΝΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ

Η μανια των οικοπεδοφαγων εχει καψει την ΕΛΛΑΔΑ και μενουν ατιμώρητοι ΕΛΕΟΣ

ΟΙ ΗΡΩΕΕΣ ΑΘΑΝΑΤΟΙ ΚΑΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ

Τιμή σε κείνους όπου στην ζωήν των
ώρισαν καί φυλάγουν Θερμοπύλες
ποτέ από το χρέος μη κινούντες...
Και περισσότερο τιμή τους πρέπει,
όταν προβλέπουν — και πολλοί προβλέπουν —
πώς ο Εφιάλτης θα φανή στο τέλος
κι οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΥΠΡΟΥ (ΕΛΔΥΚ) ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛ.ΔΥ.Κ) συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1959, στον Άγιο Στέφανο Αττικής (Μπογιάτι), μετά από την υπογραφή της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης της Δημοκρατίας της Κύπρου.

Στις 16 Αυγούστου 1960, ημέρα της ανακήρυξης της Κύπρου σε ανεξάρτητη Δημοκρατία, η ΕΛΔΥΚ αποβιβάζεται στο λιμάνι της Αμμοχώστου, στο αρματαγωγό «Αλιάκμων», προς ενθουσιασμό των κατοίκων του νησιού. Πρώτος της Δκτής ήταν ο Σχης (ΠΖ) Διονύσιος Αρμπούζης, η δύναμή της αριθμεί σε 3.000 άνδρες και γυναίκες.

Κατά την περίοδο 20 Ιουλίου με 17 Αυγούστου 1974, η ΕΛΔΥΚ ανέπτυξε εντονότατη πολεμική δράση κατά των Τούρκων και έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες με ηρωισμό και αυταπάρνηση, όπως αυτές του Κιόνελι, του ίδιου του Στρατοπέδου και της Βασίλειας, γράφοντας λαμπρές σελίδες δόξας, , Οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν στις επιχειρήσεις του 1974 και την καθιέρωσαν στην συνείδηση των Ελληνοκυπρίων αδελφών τους με την θυσία τους. Κάθε χρόνο βλέπουμε να έρχονται απ’ όλο τον κόσμο στους δέκτες των τηλεοράσεών μας τους μαυροφορεμένους συγγενείς των 100 πεσόντων (54 Καταδρομέων και 46 άλλων) και των 73 αγνοουμένων για να αποτίσουν τον ύστατο φόρο τιμής. Σε μία άνιση μάχη σώμα προς άρμα, υπέστησαν αλλά και προκάλεσαν βαρύτατες απώλειες, στην πείσμονα αντίστασή τους να μην εγκαταλείψουν το Στρατόπεδό τους. Είναι βέβαιο ότι η ΕΛΔΥΚ σε περίπτωση σύρραξης θα αποτελέσει τον πρώτο στόχο του αντιπάλου, για υλοποίηση των επεκτατικών σχεδίων του.

Το κεντρικό Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, το Στρατόπεδο του Τχη (ΜΧ) Σωτήριου Σταυριανάκου βρίσκεται στο χωριό Μαλούντα, όπου και εδρεύει η Διοίκηση της ΕΛΔΥΚ Στο στρατόπεδο υπάρχει Ηρώο των πεσόντων και αγνοούμένων της Δύναμης με πλάκα που φέρει τα ονόματα και τους βαθμούς των αγνοουμένων και πεσόντων κατά το 1974 Στο Ηρώο βρίσκεται και προτομή του Λγού (ΜΧ) Σωτήριου Σταυριανάκου, ο οποίος έπεσε ηρωικά μαχόμενος κατά την διάρκεια της Μάχης του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στον Γερόλακκο την 16 Αυγούστου 1974, παράλληλα με το Λγό (ΠΖ) Βασίλειο Σταμπουλή (στον οποίο είναι αφιερωμένο το Στρατόπεδο στον Άγιο Ιωάννη).

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΜΕΡΟΣ Η ΕΛΔΥΚ

Η συνέπεια αυτή πληρώθηκε με αίμα, και το 1964, στα βουνά της Τηλλυρίας, και το 1974, στα κράσπεδα της Λευκωσίας η οποία κρατήθηκε ελεύθερη.

Το ξημέρωμα της 20ής Ιουλίου 1974, έμελλε να καταγραφεί στη συλλογική μας μνήμη ως ημέρα εθνικής καταστροφής· καταγράφηκε, όμως, και ως ημέρα εθνικής αξιοπρέπειας για όλους αυτούς που τάχθηκαν να φυλάξουν Θερμοπύλες. Το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, ήταν ο κεντρικός στόχος των Τούρκων εισβολέων, οι οποίοι επεδίωξαν με κάθε κόστος να το καταλάβουν.Οι λυσσαλέες επιθέσεις με Πυροβολικό, Αεροπορία, άρματα και Πεζικό, αποδείχθηκαν ανεπαρκείς. Η ΕΛΔΥΚ όχι μόνο δεν έκανε βήμα πίσω, αλλά κατόρθωσε, κάτω από τις πλέον δυσμενείς συνθήκες, να αντεπιτεθεί και να προελάσει μέχρι τον τουρκικό θύλακα του Κιόνελι. Όταν κάποιοι εγκατέλειπαν το πεδίο της μάχης για να περισώσουν το σαρκίο τους, οι ΕΛΔΥΚάριοι έπεφταν στο πεδίο της τιμής
Στη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, τον Αύγουστο του '74, το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατέστη ένα νέο Κούγκι. Τα τουρκικά τεθωρακισμένα κατόρθωσαν να το καταλάβουν περνώντας στην κυριολεξία πάνω από τα πτώματα των παιδιών, που έγιναν άνδρες σε μια στιγμή, και άνοιξαν τις φλέβες τους προσφέροντας το μόνο που είχαν να δώσουν στην πατρίδα… το αίμα τους Κατά τη διάρκεια της εισβολής, τον ηρωικό αγώνα και τις θυσίες της μεγάλης πλειονότητας των οπλιτών και των κατώτερων και ανώτερων αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ και της Εθνικής Φρουράς υπονόμευσαν και κατέστησαν μάταιες οι ολίγοι, αλλά όχι ελάχιστοι, επίορκοι, ανίκανοι ή απλώς ριψάσπιδες κατώτεροι, ανώτεροι και (κυρίως) ανώτατοι αξιωματικοί που ευθύνονται για την πλημμελή αμυντική προετοιμασία, την πανικόβλητη αντίδραση και τη μη-αποστολή ενισχύσεων στην κρισιμότερη φάση των επιχειρήσεων. Δυστυχώς οι περισσότεροι από αυτούς όχι μόνο δεν παραπέμφθηκαν στο στρατοδικείο, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις προήχθησαν στα ανώτατα στρατιωτικά αξιώματα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ -Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ - ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ

"Δεν Ξεχνώ" "Το σήμα σύμβολο "Δεν ξεχνώ" δημιουργήθηκε το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974 την ημέρα που ο δεύτερος Αττίλας έκοψε την Κύπρο στα δύο. Ακούγοντας τα νέα στο ραδιόφωνο, οραματίστηκα την Κύπρο μαχαιρωμένη και την γραμμή του Αττίλα σαν μία ροή πηγμένου αίματος που σιγόσταζε. Όταν έφτασα στο γραφείο μου (τότε είχα την διαφημιστική εταιρία) κάλεσα τον διευθυντή του σχεδιαστηρίου, τον Δημήτρη Γεωργιόπουλο, του έδωσα ένα χάρτη της Κύπρου, την ιδέα και το κείμενο. Τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία. Τυπώσαμε χιλιάδες αυτοκόλλητα, τα στείλαμε στις εφημερίδες και κατακλυσθήκαμε από αιτήσεις. Τυπώσαμε ό,σα μπορούσαμε, κάναμε αντίγραφα της μακέτας και τα δίναμε σε όποιον ήθελε να τυπώσει για λογαριασμό του, μεταφράσαμε το σύνθημα σε πολλές γλώσσες (μας το ζητούσαν, μαζί με μακέτες, Έλληνες φοιτητές από όλο τον κόσμο). Πήραμε εκατοντάδες γράμματα το σημαντικότερο από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Τώρα το σήμα-σύμβολο έχει γίνει κοινό κτήμα ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν την προέλευσή του. Αλλά για μένα είναι κάτι πολύ προσωπικό: ένας φόρος τιμής και αγάπης στα μέρη εκείνα της Κύπρου Κυρήνεια, Μπελλαπάις, Σαλαμίνα, Αμμόχωστο που είχα επισκεφθεί και αγαπήσει τρία χρόνια πριν την εισβολή." Το κείμενο και την εικόνα την βρήκαμε στο site του κ. Νίκου Δήμου: http://www.ndimou.gr για την ανιγραφη Ο ΘΕΜΙΣΤΟΠΟΛΟΣ

ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ :Η ΠΑΡΝΗΘΑ

Τόσες μέρες μετα την συμφορά και κανείς υποπτος δεν συνελήφθη,κανείς δεν παραπέμφθηκε για τις παραλείψεις του,κανείς δεν είδε ούτε ακουσε τίποτε!!!!
Ακούει κανείς ?
ή μήπως να περιμενουμε υπομονετικά τα αλλα κακά που ερχονται....
ΑΦΕΡΙΜ ΕΦΕΝΤΗ!!!!!!!!!!!!!
Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ....
* Κάηκαν 42.500 στρέμματα. * Στάχτη έγινε ο μισός πυρήνας του εθνικού δρυμού, τα 15.510 από τα 38 χιλιάδες στρέμματα. * Τη μεγαλύτερη ζημία υπέστη το δάσος κεφαλληνιακής ελάτης. Κάηκαν τα 21.800 από τα 29.500 στρέμματα. * Οι περιοχές κατά μήκος των έξι ρεμάτων της Πάρνηθας απειλούνται με πλημμύρες. Μεγάλος ο κίνδυνος για Ασπρόπυργο, Μενίδι και Θρακομακεδόνες. * Αύξηση της μέσης θερμοκρασίας και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο Λεκανοπέδιο.