ΕΠΙΤΟΚΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ 6% ΕΙΠΕ ΤΟ ΑΕΔ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΕΔΔΑ

ΑΝΩΤΑΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Η προστατευτική για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις νομολογία κατέρρευσε

Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο ανέτρεψε τα έως τώρα δεδομένα στηρίζοντας το προνομιακό επιτόκιο του Δημοσίου ως συνταγματικό

Κατέρρευσε οριστικά λόγω της οικονομικής κρίσης η προστατευτική για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις νομολογία (ευρωπαϊκών και ελληνικών δικαστηρίων), καθώς το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) σύμφωνα με πληροφορίες έκανε τη μεγάλη ανατροπή και κράτησε «ζωντανό» το προνομιακό για το Δημόσιο επιτόκιο (6%) με το οποίο πληρώνει τις οφειλές του.
Το επιτόκιο αυτό, που πρωτοθεσπίστηκε το 1944, επέτρεπε στο κράτος να πληρώνει πολύ λιγότερα σε όσους χρωστά και να καθυστερεί επίτηδες τις πληρωμές του με τακτική δύστροπου οφειλέτη, αφού παράλληλα μπορούσε να εισπράττει πολύ περισσότερα (από πολίτες και επιχειρήσεις) με αυξημένους τόκους υπερημερίας (από 9-44%).
Γι' αυτό την τελευταία δεκαετία κρίθηκε κατ' επανάληψη αντισυνταγματικό και ανίσχυρο με αποφάσεις διοικητικών δικαστηρίων, αλλά και των Ολομελειών του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΣ) και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Ομως χθες, το ΑΕΔ σε «κεκλεισμένων των θυρών» συνεδρίαση ανέτρεψε τα έως τώρα δεδομένα στηρίζοντας το προνομιακό επιτόκιο του Δημοσίου ως συνταγματικό, λόγω της οξείας δημοσιονομικής κρίσης που απειλεί τη χώρα με κατάρρευση και της ανάγκης αποκατάστασης της οικονομίας, αφού εκκρεμούν εκατοντάδες χιλιάδες δίκες που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν με μεγάλα κονδύλια το Δημόσιο μέσω των τόκων.
Πριν από λίγους μήνες το ΑΕΔ (λόγω της μνημονιακής κρίσης) με ανατροπή και πάλι κράτησε «ζωντανή» την προνομιακή για το Δημόσιο 2ετή παραγραφή των σε βάρος του οικονομικών αξιώσεων (ενώ εκείνο μπορεί να διεκδικεί σε βάθος 5ετίας), ενώ τώρα παραμένει ισχυρό το προνομιακό επιτόκιο 6% για τα κάθε είδους χρέη του (για μισθούς, συντάξεις, αποζημιώσεις, προμήθειες, έργα, παροχή υπηρεσιών κ.λπ.) και σε περιόδους με διψήφιο πληθωρισμό και με δυνατότητα να εισπράττει το κράτος με τόκους υπερημερίας 9 έως 44%.
Αντισυνταγματικότητα
Την αντισυνταγματικότητα του προνομιακού επιτοκίου επισήμαινε το ΣτΕ το 2002 και την επιβεβαίωσαν το 2009 οι Ολομέλειες ΣτΕ (1663/09) και ΕΣ (513/09, 744/10, 2812/11). Το Ευρωδικαστήριο το απέκρουσε επίσης λόγω της αδικαιολόγητα προνομιακής μεταχείρισης του κράτους έναντι των αντιδίκων του πολιτών, θίγοντας περιουσιακά δικαιώματα προστατευόμενα από διεθνείς συμβάσεις.

Το ζήτημα έφθασε στο ΑΕΔ λόγω αντίθετης νομολογίας τμήματος του Αρείου Πάγου (1128/10) υπέρ του επιτοκίου και η χθεσινή απόφαση του ΑΕΔ είναι πλέον δεσμευτική για όλα τα ελληνικά δικαστήρια, αφού έχει ισχύ νόμου.

Τεράστιο νομικό πρόβλημα (που μπορεί να αγγίξει και κυριαρχικά ζητήματα) ίσως προκαλέσει η αναμενόμενη προσφυγή στο Ευρωδικαστήριο εφόσον, εκείνο επιμείνει στην απόρριψη του επιτοκίου και ανατρέψει την κρίση του ΑΕΔ, που όμως είναι το μόνο αρμόδιο να ερμηνεύει αυθεντικά το Ελληνικό Σύνταγμα...

Το ΑΕΔ έκρινε, σύμφωνα με πληροφορίες, με ψήφους 10-3 ότι με βάση τις δυσμενείς επικρατούσες οικονομικές συνθήκες, το προνομιακό επιτόκιο είναι δικαιολογημένο και συνταγματικά ανεκτό, προκειμένου να γνωρίζει το κράτος τι χρωστά και να μην αιφνιδιάζεται με αύξηση χρεών, λόγω μεγάλων επιτοκίων.

Ετσι, έγινε δεκτό ότι ακόμα και αν η ανάγκη προστασίας της κρατικής περιουσίας δεν αρκεί να δικαιολογήσει τη διαφοροποίηση του ύψους του επιτοκίου (υπέρ του κράτους).

Πιστά στην αντισυνταγματικότητα του προνομιακού επιτοκίου έμειναν μόνο 3 μέλη του δικαστηρίου, η σύμβουλος Επικρατείας Π. Καρλή και οι καθηγητές ΑΕΙ Θ. Φορτσάκης, Γ. Αρχανιωτάκης, που έκριναν ότι υπάρχει αδικαιολόγητη άνιση προνομιακή μεταχείριση του κράτους έναντι των ιδιωτών, χωρίς να συντρέχει λόγος δημοσίου συμφέροντος (αφού δεν αποτελούν τέτοιον οι κρατικές ταμειακές ανάγκες).