ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ

ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ 

Μια ζωη στην γραμμή του φεγγαριού

Έναν Αύγουστο όμορφο . Ζεστό, σαν το πρώτο άγγιγμα αγάπης, στην καρδιά ενός χειμώνα. Ανεξέλεγκτο, σαν αυτά που νιώθω .

 Ηταν η αναγκη να χωρέσω τις λέξεις που δε σου είπα ταλαίπωρε εαυτέ μου. Να πάρω, όσες στιγμές και νύχτες γυριζα στ κρεβάτι προσμένοντας την λύτρωση του ακούσιου βάσανου,το καλοκαίρι . Να χαρίσω θάλασσες και ξημερώματα, ήλιους και το τραγούδι που ποτε δεν επαψες να λές,ακόμα στη στιγμή της αγωνίας και του πόνου. Να ψιθυρίσω συναισθήματα και να φωνάξω γέλια. Να ζήσω για μια φορά ακόμα, όπως θέλω εγω,τόσα καλοκαίρια περάσαμε και νομίζω πως δεν πέρασε κανένα . Να ζήσεις εαυτέ μου,για μια φορά, όπως σου αρμόζει. Μην περιμένεις αλλο ελεος και απο κανέναν κυριολεκτικά,παρά τα βαθειά νερα της θαλασσας μας να σε χαιδεύουν σχεδόν ερωτικά σχεδόν βελούδινα,οπως πάντα όλα τα χρόνια που πέρασαν και φετος . Μου τον χρωστούσες εναν Αύγουστο, για να κλείσει η αλμύρα της θάλασσας τις πληγές που άνοιξε η ζωή και να μην πονάνε άλλο πια,δύσκολο πράγμα φαίνεται μα οχι αδύνατο .

 Εναν Αύγουστο,εαυτέ μου αφού μου ρήμαξες το χειμώνα,μου τον εδωσες ως σήμερα πλούσιο,χαμογελαστό,αληθινό,χωρίς ματωμένα τηλέφωνα,χωρίς την πίκρα που δεν ελειψε ολο τον χρόνο,εναν λυτρωτικό Αυγουστο,αυτόν θέλω ως το τέλος του και εχει λιγες μέρες ακόμα. 

Χαρισες το μήνα, που το γαλάζιο γίνεται πιο έντονο κι ο ήλιος καίει πιο πολύ, που όλοι είναι χαρούμενοι κι η ζωή χαμογελάει. Μου τον χρωστούσες το μήνα, που ομορφαίνουν όλα. 

Ο Αύγουστος ηταν η ευκαιρία, που σου ζητούσα καιρό και λίγη καλή τυχη. Ενας Αύγουστος γεμάτος παραλίες και φεγγάρια.

 Με γεύση καρπούζι και ουζακι. Ένας Αύγουστος τρελός και παθιασμένος, γεμάτος χρώματα και μουσικές.Με τις παρακλήσεις στην Παναγιά ,με τα πανηγύρια στα χωριά μας, με το σμίξιμο των συμμαθητών του δημοτικού Σχολείου,με την φεγγαρολουστη λεωφόρο της πανσελήνου «που ο τρελλός ανέβαίνει μεχρι τ΄ αστρα»

.Πρεπει να μην λησμονήσω τη συνάντηση των συμμαθητών με το γέρο Λυκειάρχη τον φιλολόγο μας  ,που με την αγάπη του και την σοφία του μας φωτισε και μας φωτίζει ακόμα .

Αυτόν τον Αύγουστο κάποιοι μας ξέχασαν,καποιοι μας ελειψαν,κάποιοι μας λείπουν.Κάποιοι μας διέγραψαν οριστικά απ’την ζωή τους....οπως συμβαίνει  πάντα στις μεγάλες αλλαγές. 

Είναι όμως κι άλλοι που σου λείπουν τόσο ώστε να αναρωτιέσαι αν μπορείς χωρίς αυτούς,ναι τους θυμίζει η  φωτογραφία των αγαπημένων που ταξειδεύουν στην αιωνιότητα,ένα δακρυ μια επίσκεψη στο κοιμητήρι του χωριού μας.

Ποτέ δε σου είναι εύκολο να βγάζεις ανθρώπους απ’ τη ζωή σου.

Άλλωστε «ό,τι αξίζει, μένει».

Κι Αυγουστος μένει,

Μην πιστέψεις οτι αγαπησες δεν μένει,μενει και συντροφεύει και στα δύσκολα και στα όμορφα μενα πονο της εγκαταληψης.

Το καλοκαίρι ετοιμάζει βαλίτσες και μαζί του σιγα σιγά τις ετοιμάζω κι εγώ.

ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΕΛΙΓΟ.

«Έσσεται Ήμαρ»

Από το μέτωπο 28/8/2018

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ  “ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΘΥΕΛΛΑ”

«Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ»2018.

«Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ[i]»2018.

Ο Αύγουστος είναι αναμφισβήτητα ο αγαπημένος μήνας  όλων μας, ο μήνας της ξεγνιασιάς,των διακοπών,των παιδιών και των απανταχού ερωτευμένων.Μήνας χαλάρωσης. Ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού, ο Αύγουστος, ήταν γεμάτος σημαντικά γεγονότα που τάραξαν την ζωή και την καθημερινότητα μας,όπως εκείνος ο φοβερός Αυγουστος του 1974 με τον δύτερο Αττιλα να ξεκινά ανήμερα της Παναγιάς στην ματοβαμμένη Κύπρο μας και φέτος με την δολοφονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική που αρχισε την αποφράδα ημέρα της 23ης Ιουλιου και εδωσε κοντα 100 νεκρούς αλλά και την αιφνιδιαστική αποφυλάκιση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών μετά από 5μηνη και πλέον ομηρία.

Μας γεμισε πόνο και πίκρα η εκατόμβη των νεκρών της Ανατολικής Αττικής, υπήρξε γεμάτος προσμονή και αγωνία για το μέλλον μας μετα την οκταχρονη πίκρα της «πτώχευσης» και των μνημονίων της εθνικής μας ταπείνωσης.Βγήκαμε από την οκταχρονη οδυνηρή εμπειρία ,αλλά με βαρύτατες ανειλημμένες δεσμεύσεις για πολλές δεκαετίες και με καθεστώς αυστηρής εποπτείας. Παρόλα αυτά, ο οκταετής και βάλε μνημονιακός κύκλος κλείνει και ελπίζεται ότι η χώρα θα επανέλθει με κάποιον τρόπο στην κανονικότητα παρα το γεγονός ότι η Ελλάδα πρέπει να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060!. Σύντομα (οι εκλογές προβλέπονται αλλά δεν προαναγγέλονται) ο κυριάρχος λαός θα κληθεί να βαθμολογήσει τα πεπραγμένα όσων κυβέρνησαν τον τόπο και να δόσει τις προσδοκίες του σε εκείνους που του υπόσχονται «καλύτερες μέρες».

Οι συμφωνίες της Ελλάδας με τους εταίρους και πιστωτές πρέπει να τηρηθούν και μετά το τέλος του τρίτου μνημονίου, τονίζει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών και αντικαγκελάριος Όλαφ Σολτς σε συνέντευξή του και ετσι μπαίνουν νέα ζητήματα στην προεκλογική περιόδο που ερχεται και ας μην λησμονούμε παράλληλα τις εκλογές για το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο και της Δημοτικές εκλογές του Μαιου 2019 .

Μπροστά μας,η αναμφισβήτητη προεκλογική περιοδος που σηματοδοτεί το ξεκινημα της ο φερόμενος σαν επικείμενος κυβερνητικός ανασχηματισμός αλλά και τα μεγάλα προβλήματα που παραμέρησαν προσωρινά  η εθνική συμφορά της φωτιάς  και η θερινή ραστώνη.Το πρώτο αμεσο πρόβλημα είναι  η Συμφωνία των Πρεσπών, οι   σχέσεις της Τουρκίας με ΗΠΑ-Ρωσία που αναμφισβήτητα επηρεάζουν την Ελλάδα, η οικονομική κρίση στην Τουρκία. Η πιθανή επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, η  νεα πραγματικότητα της έντασης στο  Αιγαίο και την Θράκη, η κινητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, με επίκεντρο την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου είναι τα επόμενα ζητήματα. Ασφαλώς βρισκόμαστε εν αναμονή σημαντικών εξελίξεων,που σαφώς θα προσδιορίσουν και το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων και όχι μόνον.

Όμως αυτή μπορεί να είναι η δύσκολη κατάσταση που επηρεαζει ,όμως η καθημερινότητα είναι κάπως πιο δραματική και χρειαζονται λύσεις.

Το 2007 η Ελλάδα ήταν η 14η πλουσιότερη χώρα μεταξύ των 27 τότε κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης (δεν είχε γίνει μέλος ακόμη η Κροατία) και το πραγματικό μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ βρισκόταν στο 95,1% του κοινοτικού. Το 2017 η Ελλάδα ήταν πλέον η 24η πλουσιότερη χώρα της Ε.Ε.-28 και και το πραγματικό μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ είχε καταποντισθεί στο 69,7% του κοινοτικού.Παραλληλα πολλά ακουγονται για την αναστολή της μείωσης των συντάξεων μέχρι την αύξηση του κατώτατου μισθού και την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων.Ολα αυτά είναι ευκτέα αναμφισβήτητα μα το ζήτημα είναι  πολύ πιο σοβαρό και πρεπει να μας πουν οι αρμόδιοι αν η  συζήτηση δεν γίνεται για κατάργηση της μείωσης των συντάξεων, αλλά για «αναστολή»  του μέτρου κι αυτό είναι ανησυχητικό πολλαπλώς.

Μπορεί όλα αυτά να είναι δύσκολα, μα η Χώρα βρίσκεται ακόμη σε νηπιακή κατασταση στα ζητηματα του θεσμικού εκσυχρονισμού και γιαυτο δεν φταιει καιρίως η μνημνιακή οκταετία, η Αναθεώρηση του Συντάγματος συνεχώς εξαγγέλεται αλλά δεν προχωρά,η δικαιοσύνη καρκινοβατεί βραδυδρομούσα,ο νόμος για την ευθυνη των Υπουργών διατηρείται ακέραιος,η  «πολυνομία, κακονομία, ανομία» καλά κρατούν. Το κόστος της γραφειοκρατίας υπολογίζεται στο 6,5% του ΑΕΠ. Από το 2013 μέχρι και 2017, νομοθετήματα που επηρεάζουν τις ζωές όλων, όπως είναι ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ο Κώδικας Φορολογικών Διαδικασιών, ο νόμος του ΕΝΦΙΑ, ο νόμος του ΦΠΑ, αλλά και τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα, έχουν υποστεί τόσες παρεμβάσεις ώστε να επηρεάζονται 394 διαφορετικά άρθρα και 912 διαφορετικές παράγραφοι. Οι αλλαγές έρχονται με συχνότητα ακόμη και μία ανά 90 ημέρες, γεγονός που καταδεικνύει πόσο ασταθές είναι το φορολογικό περιβάλλον στην Ελλάδα και είναι αδιανόητη κάθε σοβαρή αναπτυξιακή προσπάθεια.Ο εκτρωματικός νόμος Κατρουγκαλου  εφερε ώστε 1,16 εκατ. Συνταξιούχοι να ζουν με κύρια σύνταξη μόλις 364 εύρω - Ο νόμος Κατρούγκαλου «κούρεψε» τις νέες κύριες συντάξεις έως 30%, μείωσε τις επικουρικές και τις συντάξεις χηρείας, ενώ αύξησε και τις εισφορές - Νέα μείωση κατά 18% στις κύριες και επικουρικές συντάξεις από 1/1/2019 !

Τώρα που Χώρα μπήκε στην κανικότητα ,πρέπει να ανοίξει ένα παραθυρο στην αποκατάσταση των αδικιών  και την κοινωνική δκαιοσύνη,πράγμα που μόνο μεσα από την Δικαιοσύνη μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να ανατραπεί η νομισματική σταθερότητητα που με τόσες βαρύτατες θυσίες  ελπίζουμε ότι επιτεύχθηκε.

26/8/2018

---

[i] «Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ» τίτλος βιβλίου Συγγραφέας: ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Εκδότης: ΛΙΒΑΝΗΣ-ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ 2

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ 2

 Σήμερα η Χώρα εξέρχεται των Μνημονίων,αλλά παραμένει στις

συνέπειες της πτώχευσης .Η μέρα είναι Ιστορική, αλλά και συνάμα μέρα περισυλλογής γιατί φθάσαμε εκεί που φθάσαμε και κυρίως γιατι εχουμε οδηγηθεί στην ομαδική κατάθλιψη της τελικής μη εξόδου, όχι από τα Μνημόνια μα από την Εθνική μας κρίση.

Αρχικά η Ελλάδα καλείται να αποπληρώσει τα δάνεια του ESM από το 2034 έως το 2060 ενώ τα δάνεια του EFSF (Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) έχει προγραμματιστεί να αποπληρωθούν από το 2023 έως το 2056.

Ωστόσο, εξαιτίας της συμφωνίας του Eurogroup του Ιουνίου, περί μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους, η αποπληρωμή δανείων ύψους 96,4 δισ. ευρώ παρατείνεται κατά 10 έτη.Παράλληλα, η χώρα έχει δεσμευθεί να διατηρεί πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022. Το ποσοστό αυτό θα πρέπει να παραμείνει κοντά στο 2%, στη συνέχεια.

Αναλογιζόμαστε το μαύρο παρελθόν και απορούμε καταπληκτοι,από την μαύρη οκταετία .

Ποιοι παράγοντες δεν επέτρεψαν, αλλ’ απαγόρευσαν την «Ανάσταση»;

Ποιοι Γραμματείς και Φαρισαίοι, Πιλάτοι και Κεντυρίωνες, Κουστωδίες και Ιούδες, απαγόρευσαν και απαγορεύουν την «Ανάσταση της Πατριδας» ;

Ποιοι άπιστοι, ολιγόπιστοι, δειλοί, απαρνησάμενοι, αργυρώνυτοι, Βαραββόφρονες, οδήγησαν τον λαό της Αναστάσεως στο να μην πιστεύει ότι είναι ο ίδιος Αναστάσιμος;

Ποιοι τον κατάντησαν να υποτάσσεται, να συμπράττει, να συμβιβάζεται και να διαπραγματεύεται με τους σταυρωτές του, σχέδια αποκλεισμού και απαγόρευσης της Ανάστασης; Σχέδια νομιμοποίησης και μονιμοποίησης της Σταύρωσης;

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ήττα δεν ήταν τελικά η Σταύρωση- η πτώχευση.

Δεν είναι ο Γολγοθάς. Δεν είναι τα Τριάκοντα Αργύρια, οι Κουστωδίες, οι Φαρισαίοι κι οι Πιλάτοι,το μαρτύρο της σταγόνας. Αλλά η αναίρεση, η θανάτωση της πίστης στην Ανάσταση,το τέλος της ελπίδας . Η αποτροπή κι η εξάλειψη εκείνη της αναστάσιμης πίστης που, μόνη αυτή, θα μπορούσε να οδηγήσει τον σταυρωμένο λαό, μονιασμένο, να διοργανώσει ομοθυμαδόν, επίμονα κι επίπονα, τα βήματά του, τις δυνάμεις του, τις ενέργειες, το νου και την καρδιά του, ψυχή τε και σώματι, στην Ανάσταση της πατρίδας, τη λευτεριά της από το «Κυλώνειο Άγος» της πτώχευσης.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ σημαίνει, πρώτ’ απ’ όλα, την πίστη σε αυτήν. Την ακράδαντη κι ανέκπτωτη πίστη ότι είναι η νομιμότερη και η υπέρτατη προσδοκία και δικαίωμα και καθήκον. Την πίστη ότι, με την ευψυχία στα έργα και στην επιμονή τους, οι αναστάσιμες δυνάμεις μπορούν να την καταστήσουν εφικτή. Η φρικτή, απαξιωτική, προσβλητική και θλιβερή πείρα και γνώση του συνεχιζόμενου Γολγοθά και της διαρκούσας Σταύρωσης το μαρτυρεί: Η υποταγή στους σταυρωτήδες, οι συμβιβασμοί με τα σχέδια των Πιλάτων, η συνάφεια κι η συνδιαλλαγή με τις Κουστωδίες και τους Κεντυρίωνες, δεν οδηγεί, αλλ’ απαγορεύει την Ανάσταση.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, λοιπόν, σημαίνει και προϋποθέτει και χρειάζεται, εμπράκτως υλοποιούμενη, την γρανιτένια κι αδαμάντινη πίστη του λαού ότι είναι ο ίδιος αναστάσιμος.Δηλαδή ότι θα πετάξει από πάνω του όλα εκείνα τα βαρίδια που τον κρατούν σταυρωμένο κι αυτό μόνος εκείνος που αφεντικό στο σπίτι του μπορεί να το κάνει ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ .

AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

 

«Μοναχή το δρόμο επήρες,

εξανάλθες μοναχή,

δεν ειν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλή»

Πλησιάζει η 21 Αυγούστου 2018 ,οποτε η Χώρα πρόκειται να «εξέλθει» του μνημονιακού ζυγού που της επεβλήθη από τους δανειστές της και ανακοινώθηκε  με το Πρωθυπουργικό Διάγγελμα από το Καστελόριζο.  H ανακοίνωση της προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης έγινε στις 23 Απριλίου 2010 και ήταν αποτέλεσμα της δραματικής δημοσιονομικής κρίσης χρέους της Χώρας.Η ανακοίνωση αυτή δεν συνοδεύτηκε από την πανηγυρική διαπίστωση «δυστυχώς επτωχεύσαμε» και μέχρι σήμερα η επίσημη Ελληνική Ηγεσία, δεν θέλησε να δώσει την πλήρη εκταση του γεγονότος και ας μου επιτραπεί της «εθνικής ήττας».Εκτοτε πέρασαν οκτώ χρόνια συνεχους αυστηρής λιτότητας και θυσιών του Ελληνικού Λαού που συνεχίζονται μέχρι σήμερα και εχουν δημιουργήσει σημαντικά προβληματα επιβιώσης στην Ελληνική Κοινωνία,με στόχο  την  δημοσιονομική προσαρμογή  και  ειδικότερα, την  δημοσιονομική εξυγίανση.

Οκτώ χρόνια ο Ελληνικός Λαός πέρασε το «μαρτύριο της σταγόνας» για την πληρωμή της επόμενης δόσης δανείου,τους εξευτελισμούς από τους εκπροσώπους των δανειστών,την ανώμαλη πολιτική παρακαταθήκη και κυρίως το αίσθημα της συνολικής εθνικής ανασφαλειας.

 Η κρίση εφερε τεράστια καθημερινα ζητήματα με διόγκωση της ανεργίας και της φτώχειας και της αναγκαστικής  μεταναστευσης των νεων επιστημόνων και  της νεολαίας για την ανεύρεση εργασίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.Η Εθνική μας Ασφάλεια υπονομεύθηκε καίρια από την αδυναμία καλύψεως του συνόλου των  αναγκών άμυνας και ασφάλειας, ενώ η διεθνής θέση της χώρας αντιμετωπίσθηκε πολλές φορές  μεσα στο κλίμα της οικονομικής μας ανεχειας και ευτυχώς μεσα στα πλαισια της στρατηγικής γεωπολιτικής θέσης.Εγκυροι αναλυτές συμφωνούν ότι μετά την εκπνοή του προγράμματος στήριξης η Ελλαδα  θα παραμείνει σε καθεστώς εποπτείας, όπως προκύπτει από το κείμενο του ‘Συμπληρωματικού Μνημονίου‘ της Κομισιόν. των ελέγχων που θα κληθούν να διασφαλίσουν ότι και μετά τις 20 Αυγούστου διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομική πειθαρχία θα συνεχιστούν. Ως προς τις περικοπές και τους στόχους του προϋπολογισμού η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευθεί. Το Μάρτιο του 2010, πριν τη προσφυγή στα μνημόνια, το χρέος ήταν στα 310,3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Δελτίο Δημοσίου Χρέους. Το 2013 το χρέος ήταν στο 175% AEΠ (319,1 δισ ευρώ), από 156,9% το 2012 και 171,3% το 2011. Στις 31.3.2015 διαμορφώθηκε στο ποσό των 312,7 δισ. ευρώ και σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ σε 174,7% (με ΑΕΠ αναφοράς 31.12.2014) σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ. Στο 180,4% του ΑΕΠ ανήλθε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας (322,568 δισ. ευρώ) το πρώτο τρίμηνο του 2018, καταγράφοντας αύξηση κατά 11,907 δισ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Οι πληγές της οικονομικής κρίσης δεν θεραπεύονται τόσο εύκολα.Η υποχρέωση που ανέλαβε η Χώρα για πρωτογεννή πλεονάσματα 3,5% έως το 2022 και 2,2% έως το 2060.Αν αναλογισθεί κανείς πως το φθινόπωρο του 1897 ενώ η Ελλάδα είχε χρεοκοπήσει επεβλήθη ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) δηλαδή ο έλεγχος των δημοσίων οικονομικών της Ελλάδας , με στόχο την αποπληρωμή των χρεών της προς τους πιστωτές της. Τον έλεγχο εκτελούσε μια εξαμελή επιτροπή, η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή (Commission Internationale Financière de la Grèce), με μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα από το 1897 μέχρι το 1978, για 81 χρόνια!

Είναι αλήθεια ότι η έξοδος από το καθεστώς των μνημονίων, δεν μας εκαμε σοφότερους όπως ισως θα έπρεπε,αλλά είναι αλήθεια αναμφισβητητη ότι είναι μια νέα αφετηρία ελπίδας. Πρεπει να επισημάνουμε ,ότι η Ελληνική Πολιτεια σε επίκληση της δημοσιονομικής κρίσης χρεους,δηλαδή της καταστάσεως «εκτακτης αναγκης» ,ελαβε εξαιρετικά μέτρα σε βάρος των ατομικών δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού, που παρεκλείνουν κατά πολύ, από τα προστατευομενα από το Σύνταγμα,την Ευρωπαική Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,το Ευρωπαικό Κοινωτικό κεκτημένο.Οι περικοπές μισθών και συντάξεων η επιβολή σκληρής (αβαστακτης)φορολογίας και η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας ήταν μέτρα και καταστάσεις που οπωσδήποτε βάρυναν την ζωή και την καθημερινότητα του Ελληνα πολίτη. Ελπίζουμε ότι τουλάχιστον δικαστικά θα ανοίξει ο δρόμος μετα την 21 Αυγούστου και μετα την «εξοδο» για την διεκδίκηση των χαμένων δικαιωμάτων μετα την κατάργηση του «εκτακτου καθεστώτος». Κάθε έκτακτο μέτρο που θα ληφθεί μετα την 21/8/2018 θα εχει νομίζω  προβλήματα συμβατότητας με το Σύνταγμα και την ΕΔΔΑ.

Μέχρι σήμερα η Αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μόνο μια συζήτηση, που μόνο προεκλογικές ανάγκες  θελει να υπηρετήσει αλλά αναγκαίος εκσυγχρονισμός δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς Αναθεώρηση.Η δικαιοσύνη βραδύνει στην αναγκαία κάθαρση του δραματος και στην αποκτασταση των αδικιών .

Ελπίζουμε οτι με την «εξόδο»  ότι επιτελους θα δημιουργηθει ένα κλίμα ευνοϊκό για επενδύσεις στη χώρα, απαραίτητες για την ανάκαμψη της οικονομίας, με αποτέλεσμα την αύξηση των δημοσίων εσόδων και τη μείωση της ανεργίας. Σε αυτές τις περιστάσεις εκείνο που προέχει είναι το εθνικό συμφέρον, έστω και αν αυτό θα διασφαλισθεί με την προσγείωση ολων  στην ωμή πραγματικότητα, χωρίς φαντασιώσεις και μεγαλοστομίες και χωρίς λαικισμούς,προεκλογικά ρουσφέτια και ανόητες ύβρεις και υστερίες.…Επιτέλους χρειάζεται ΤΩΡΑ εθνική ενότητα και αλήθεια.

Ας ακούσούμε τον Σολωμό στον Υμνο στη Ελευθερία:

«Αν μισούνται ανάμεσα τους δεν τους πρέπει λευτεριά»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

“Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ…”

“Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ…”

Πού έχουν κρύψει την ελπίδα" αναρωτιέται ο Φίλιππος Πλιάτσικας στο γνωστό τραγούδι του με τίτλο "Τι δεν έμαθε ο θεός". Την ίδια ακριβώς απορία έχει και ο ήρωας του γνωστού διηγήματος "Ζητείται ελπίς"  του Αντώνη Σαμαράκη. 

Σύμφωνα με το μύθο της Πανδώρας, πριγκίπισσας της αρχαίας Ελλάδας, οι θεοί της έκαναν δώρο ένα μυστηριώδες κουτί από ζήλεια για την ομορφιά της. Την είχαν όμως προειδοποιήσει να μην ανοίξει ποτέ το κουτί. Μια μέρα η Πανδώρα δεν άντεξε τον πειρασμό και νικημένη από την περιέργειά της να δει τι είχε μέσα το κουτί έχασε τον αυτοέλεγχό της και άνοιξε το καπάκι του. Τότε ελευθερώθηκαν στον κόσμο, ανεξέλεγκτα πια, τα μεγάλα δεινά: λιμοί, αρρώστιες και τρέλα.

Με τη βοήθεια ενός θεού η Πανδώρα έκλεισε το κουτί και πρόλαβε να κρατήσει το μοναδικό αντίδοτο που έκανε πλέον την ανθρώπινη δυστυχία υποφερτή: την ελπίδα.

Ελπίδα είναι η πίστη που έχει κάποιος ότι διαθέτει τόσο τη θέληση όσο και τον τρόπο ή τις συνθήκες, ώστε να πετύχει τους στόχους του, όποιοι κι αν είναι αυτοί.

«Η ελπίδα η μόνη ευνοϊκή θεότητα που έμεινε ανάμεσα στους ανθρώπους. Οι άλλες μας έχουν εγκαταλείψει κι ανέβηκαν στον Όλυμπο... Μα ο άνθρωπος, όσο βλέπει το φως του ήλιου, χαίρεται τα αγαθά της ελπίδας.» είπε  Θέογνις ο Μεγαρεύς.

Η ελπίδα είναι το μόνο  που απέμεινε στις καρδιές  μας. Οι περισσότεροι κάθε μέρα θρηνούμε  στα ερείπια της εγκατάλειψης  μας από εκείνους που έχουν ταχθεί να μάς προστατεύουν .Καθημερινά ζούμε έναν “καυγά” χωρίς νόημα. Μια ολοκληρωτική απογοήτευση η εικόνα του διαλόγου για εθνικά θέματα .Αντί για ανούσιες συναντήσεις  πρέπει να ανοίξει μια δημόσια συζήτηση «για το που πάμε;». Αυτό το θεωρώ χρήσιμο ανεξάρτητα από την κατάληξη του. Ο Ελληνικός Λαός δικαιούται ν’ ακούσει, να μάθει όλη την αλήθεια, ν’ ακούσει απόψεις κι όχι «θέσφατα». Διάλογος με «τακτικισμούς» και «κουτοπονιριές» δεν γίνεται. Ο Τόπος σήμερα χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε συναίνεση αλλά και την διαφωνία. Διαφωνούμε γι αυτό συζητάμε. Η διαφωνία παράγει πολιτική και τελικά βοηθά την σύνθεση και εμπεδώνει την Δημοκρατία κάτω από το άγρυπνο μάτι της Βουλής. Θέλουμε όλοι την Αναθεώρηση του Συντάγματος πολύ ωραία καταθέστε επιτέλους στη Βουλή την πρόταση σας για ν’ αρχίσει η συζήτηση άμεσα και όχι όταν συμφέρει τους τακτικισμούς και με την κρυφή ελπίδα ν’ αρχίσει αλλά μην ολοκληρωθεί ποτέ, θέλετε να καταργήσετε τον απαράδεκτο νόμο για την ευθύνη Υπουργών, εμπρός κάντε το άμεσα, τι συζητάτε τα ίδια και τα ίδια, ποιος εμποδίζει με νόμο την μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 200 ( χωρίς να χρειάζεται συνταγματική αναθεώρηση), μεταβολή που μπορεί να γίνει άμεσα. Ποιος εμποδίζει το Υπουργικό Συμβούλιο να έχει 15 Υπουργούς και μάλιστα  πρόσωπα κύρους που να μην είναι στην πλειοψηφία τους επαγγελματίες πολιτικοί; Θέλετε διάλογο για την Παιδεία; Εμπρός λοιπόν τι εμποδίζει ν’ αρχίσει αύριο; Ποιος εμποδίζει στα εσωτερικά της νομοθετικής λειτουργίας την κακή νομοθέτηση  και ιδίως την ψήφιση κάθε μέρα  των άσχετων τροπολογιών; Ζούμε τα τελευταία χρόνια  μια συνεχιζόμενη «κατάσταση ανάγκης», που αντί για προσωρινή έγινε πλέον μόνιμη μαζί με την νομισματική κρίση .Το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης στις 30.09.2015 ανέρχονταν σε €314,5 δις..€Το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης στις 31.03.2018 ανέρχεται σε:€343,7 δις.€!!!

Ο όρος «κατάσταση  ανάγκης» ,σημαίνει ότι προκειμένου ν’ αποτραπεί   ένας επικείμενος κίνδυνος για έννομο αγαθό ,επιτρέπεται η θυσία ενός άλλου αγαθού. Στην περίπτωση μας η διακινδύνευση από την νομισματική κρίση οδηγεί στην λήψη και νέων επαχθών μέτρων.   Κυβερνήσεις ανεβοκατεβαίνουν, μαζικές συνειδήσεις και αντιστάσεις κονιορτοποιούνται, με τρόπους που αδυνατούμε να αντιληφθούμε, και το βιοτικό επίπεδο της Κοινωνίας μας  μειώνεται συνεχώς, ενώ ο λαός αισθάνεται ανήμπορος να αποτρέψει τα σκληρά μέτρα! Κάποιοι επιζητούν να επωφεληθούν ….και κανείς δεν μας αποκαλύπτει με πρακτικά βήματα ελπίδας  πώς θα βγούμε από την κρίση, εκτός κι αν η αναγκαία έξοδος είναι η λήψη  νέων επώδυνων μέτρων ,όπως η μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου που φαίνεται πως είναι αναπόφευκτα.

Είπε ο Μίκης Θεοδωράκης :

“Το μόνο που με παρηγορεί, είναι ο συμβολισμός από την συνύπαρξη μέσα στον ίδιο Λαό του πόνου και της ελπίδας αλλά και της βεβαιότητας ότι κάποτε ο πόνος θα εξαλειφθεί, ενώ η ελπίδα θα γιγαντωθεί και θα γίνει πραγματικότητα”.

Στη ζωή μου ήμουνα πάντα αισιόδοξος ,ακόμα και σ’ αυτές τις πονεμένες εποχές .Είμαι και τώρα αισιόδοξος, δε μ’ αρέσει να ζω με φοβίες. Ελπίζω  στον αληθινό διάλογο που χρειάζεται άμεσα και όχι προσχηματικά, κάποιοι ας  εγκαταλείψουν τις ασκήσεις επί χάρτου  κι ας αποφασίσουν να δώσουν «λύση» και όχι να αναπαράγουν την εθνική μιζέρια. Η ελπίδα δεν μπορεί να είναι πολιτικό σύνθημα, είναι η  επιταγή  επιβίωσης του Έθνους.

ΥΓ: Νομίζω ότι έφθασε επιτέλους η ώρα για μια «ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ». Η προσπάθεια  όμως να πειστεί η κοινή γνώμη ότι η αιτία όλων των προβλημάτων της χώρας βρίσκεται σε κάποιες διατάξεις του Συντάγματος και ότι η λύση σε αυτά θα βρεθεί μέσα από την αναθεώρησή τους είναι ανακριβής ,τα περισσότερα προβλήματα μπορούν και πρέπει να λυθούν από την παρούσα Βουλή, με τυπικούς νόμους .

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

27/5/2018

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΔΣ ΔΣΑ

                                                                           Αθήναι  18/1/2018

Προς

1.-Τον  κ Δημήτριο Βερβεσό

Πρόεδρο του ΔΣ του ΔΣΑ

2. Τα μέλη του ΔΣ του ΔΣΑ

Ενταύθα

Επιτρέψατε μου  αφού Σας συγχαρώ για την εκλογή Σας  τις ακόλουθες Προτάσεις μου:

1. ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ:

 Α)Το ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ,  είναι  το πιο σημαντικό  έντυπο επιστημονικό νομικό  περιοδικό με μεγάλο αριθμό από αποδέκτες σε Ελλάδα και Κύπρο. Σήμερα το ΝοΒ  είναι  σχεδόν ανύπαρκτο  στο ν διαδίκτυο, δεν μπορεί αναζητηθεί (δημοσιεύεται σε PDF χωρίς λημματογράφηση, χωρίς ηλεκτρονική ευρετηρίαση link κλπ) και δεν αναρτάται  στον ΙΣΟΚΡΑΤΗ

Ο φορέας, με ευελιξία και ευαισθησία στις ανάγκες της  νομικής κοινότητας για ενημέρωση και ταυτόχρονα χωρίς κόστος πρέπει να προχωρήσει  στ ο ηλεκτρονικό περιοδικό «e- ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ» .

Το ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ  θα συνεχίσει πάνω στους ίδιους στόχους που έχει  το έντυπο περιοδικό αλλά και σε νεότερους.

Το e- ΝΟΜΙΚΟ ΒΗΜΑ ,θα μπορούν να το λαμβάνουν πολίτες και φορείς στέλνοντας ένα mail  στην ηλεκτρονική διεύθυνση του νομικού Βήματος Επίσης, όποιος ενδιαφέρεται θα μπορεί  να το βρίσκει στην ιστοσελίδα του φορέα  του ΔΣΑ, όπου θα μπορούν ν’ αναρτηθούν περισσότερα θέματα  και κυρίως να ενσωματωθεί σε ειδική στήλη, η επίκαιρη νομολογία.

Β)Προτείνεται η έκδοση θεματικών τευχών πχ, Αρθρογραφία και νομολογία για Ανθρώπινα δικαιώματα κλπ.  .

ΙΙ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΕΠΤΡΟΠΗΣ:

Στον πρώτο επιστημονικό  Σύλλογο της Χώρας, προτείνεται, η δημιουργία Επιστημονικής Επιτροπής στην οποία θα ανατίθεται:

1. Εισήγηση στο ΔΣ για κάθε  ζήτημα που αφορά την έκφραση γνώμης και προτάσεων  για το νομοπαρασκευαστικό έργο της Κυβέρνησης σε ζητήματα Δικαιοσύνης και ιδίως της Αναθεωρήσεως του Συντάγματος,
2. Γνωμοδοτήσεις για κάθε νομικό ζήτημα που θα ερωτάται ο ΔΣΑ, αλλά και της παροχής γνωμοδοτήσεων σε δικηγόρους για ζητήματα ασκήσεως του δικηγορικού λειτουργήματος.
3. Η  παροχή εξειδικευμένης νομικής υποστήριξης, σε μεγάλες ομάδες πληθυσμού, όπως εργατικά  σωματεία, ενώσεις προσώπων κλπ.  σε μεγάλα ζητήματα (πώληση δη, .επιχειρήσεων ,τύχη προσωπικού, ζητήματα  ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσφυγή σε διεθνή όργανα κλπ   

ΙΙΙ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ.

Για την συντονισμένη  αντιμετώπιση μεγάλων θεσμικών ζητημάτων ,όπως φορολογικού ,όρων λειτουργίας επαγγελματιών κλπ.

Το Συντονιστικό να αποτελείται από τους εκπροσώπους των φορέων (ΔΣΑ,ΤΕΕ,ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ κλπ)

Είμαι στην  διάθεση Σας  για κάθε διευκρίνιση.

                                            ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ  

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΑΜΕΝΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΑΜΕΝΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ

«Η αναβολή είναι το σφαγείο όλων των ωραίων αποφάσεων.»

Είναι βέβαιον ότι το 2018 που φθάνει σε λίγες μέρες είναι προεκλογικός χρόνος ,αφού  κατά το Σύνταγμα μας η εκλογική αναμέτρηση πρέπει να γίνει  το αργότερον μέχρι  και τον Σεπτεμβρίου 2019.

Ο δρόμος προς την άβυσσο, δηλαδή η  δημοσιονομική κρίση, αλλά και η σοβούσα κοινωνική αναταραχή και ανωμαλία, απεκάλυψε πλήρως την επιτακτική ανάγκη, για την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος μέσω μιας νέας ουσιαστικής και δραστικής συνταγματικής Αναθεωρήσεως. Η συζήτηση  και άμεση είναι και επίκαιρη. Η Βουλή ψηφίζει μόνη της, ως διακριτό αυτοτελές πολιτειακό όργανο, την αναθεώρηση του Συντάγματος. Η διαδικασία της αναθεώρησης εκτείνεται σε δύο συνεχόμενες περιόδους (άρα σε δύο συνεχόμενες Βουλές) και περιγράφεται αναλυτικά στο άρθρο 110 του Συντάγματος και στο άρθρο 119 του Κανονισμού της Βουλής. Το Σύνταγμα του 1975 έχει αναθεωρηθεί μέχρι σήμερα τρεις φορές: το 1986 (Α’ και Β’ Ψήφισμα), το 2001 και το 2008. Είναι προφανές εν όψει και της εκτάσεως της Αναθεωρητικής λειτουργίας.  ότι παράλληλα με το σύνηθες Έργο της η Βουλή πρέπει να προχωρήσει τάχιστα  με την επίσημη έναρξη της διαδικασίας Αναθεωρήσεως στις σχετικές εργασίες, ώστε στον  μέχρι τις βουλευτικές εκλογές χρόνο να έχει ολοκληρώσει το έργο της πρώτης φάσεως της Αναθεώρησης, Φοβούμαι ότι ο χρόνος δεν επαρκεί  για μια συστηματική και πλήρη Αναθεώρηση, ελλοχεύει και ο κίνδυνος ανατροπών από μικροπολιτικές σκοπιμότητες εν όψει των επικειμένων εκλογών. Έτσι κάθε καθυστέρηση είναι εγκληματικά επικίνδυνή. Ίσως ο Πολιτικός κόσμος να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων αντιλαμβανόμενος τις επιτακτικές ανάγκες της Κοινωνίας και το Εθνικά συμφέρον και  πρέπει να συμφωνήσει σε άμεσα ζητήματα υψίστης προτεραιότητας για τον εκσυγχρονισμό της Πολιτείας . Είναι ντροπή  να διαλύεται η Βουλή με πρόσχημα την Προεδρική εκλογή, είναι ντροπή τα προνομία και ασυλίες βουλευτών και Υπουργών , είναι ντροπή η έλλειψη λογοδοσίας και θητείας σε όλα  τα αιρετά όργανα, είναι ντροπή ο μισός νεανικός πληθυσμός να ξενιτεύεται για να σπουδάσει (περίπου 65.000 έλληνες φοιτητές σπουδάζουν σήμερα στο εξωτερικό, σχεδόν 1 δισ. ευρώ «βγαίνει» ετησίως από τη χώρα μας για σπουδές), ενώ θα μπορούσε να σπουδάζει σπίτι του, είναι ντροπή τα κληροδοτήματα να ρημάζουν, γιατί αδυνατεί το κράτος να τα διαχειριστεί (χαρακτηριστικό το κληροδότημα Ζαΐμη και Μεταξάτου ),είναι ντροπή να μην ελέγχει κανένας την κρατική σπατάλη (80 δημόσιοι υπάλληλοι σε 2 κτίρια 80.000 τ.μ. που κοστίζουν 6 εκατ. ετησίως...)

     Νομίζω ότι όλοι πρέπει να συμφωνήσουν τα ακόλουθα  ενδεικτικά σημεία:

1.- -Αξίζει θεραπευθεί το τεράστιο ζήτημα που δημιουργεί η διάταξη του άρθρου 32 Σ που επιτάσσει βουλευτικές εκλογές, αν στην εκλογή του ΠτΔ δεν επιτευχθεί αριθμητική πολιτική συναίνεση στη Βουλή. Προτείνεται να διεξάγονται τρείς ψηφοφορίες και στην Τρίτη να εκλέγεται Πρόεδρος με 151 ψήφους ,αλλιώς  οι δύο πλειοψηφήσαντες υποψήφιοι  Προέδροι τίθενται στην ψήφο του Λαού, που εκλέγει  τον ΠτΔ. Προτείνεται η  ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του ΠτΔ

2.- Την απόλυτη καθιέρωση της Δικαστικής Ανεξαρτησίας, με την επιλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης από τις Ολομέλειες  των Ανωτάτων Δικαστηρίων, τροποποιουμένου σχετικά του άρθρου 90 παρ 5 Σ. αλλιώς  Να προκριθεί αλλιως  ως λύση η επιλογή της Ηγεσίας να γίνεται τελικά μετά από πρόταση της οικείας Ολομέλειας μεταξύ των αρχαιότερων δικαστών του οικείου δικαστηρίου σε διπλάσιο αριθμό των κενουμένων θέσεων, τότε την επιλογή να κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

3.- Η αναβίβαση του ΑΕΔ,σε «Συνταγματικό» Δικαστήριο» που θα επιλύει τελικώς τα πάσης φύσεως συνταγματικά ζητήματα, με την χορήγηση δικαιώματος ατομικής προσφυγής από οποιονδήποτε πολίτη και την καθιέρωση προληπτικού ελέγχου συνταγματικότητος των νόμων και των κανονιστικών πράξεων από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Προτείνεται βέβαια να διατηρήσουν όλα τα δικαστήρια (όλων των βαθμίδων και δικαιοδοσιών) τον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων.

4.-Εκλογή λαϊκών δικαστών : Στα Ανώτατα Δικαστήρια να επιλέγονται (εκτός επετηρίδας) από τις Ολομέλειες τους κατά το 1/10 Δικαστές με ή χωρίς θητεία, που δεν προέρχονται όμως από το Δικαστικό Σώμα, διαθέτουν επαρκή νομική παιδεία και θα μεταφέρουν το λαϊκό αίσθημα στο δικαστήριο (όπως συμβαίνει με το ΑΕΔ στο οποίο συμμετέχουν σήμερα καθηγητές Πανεπιστημίου).

5.- Καθιέρωση θεσμού «Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας» με την μετατροπή της Γενικής Επιτροπείας της Επικράτειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σε ανεξάρτητο δικαστικό ελεγκτή νομιμότητας, για τη διαφύλαξη της σύννομης και χρηστής διοικητικής δράσης που επάγεται δημοσιονομικό αποτέλεσμα και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Στο Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας υπάγονται διοικητικά όλοι οι ελεγκτικοί  μηχανισμοί του Κράτους.

6.-Τα μέλη της Κυβερνήσεως να μην υπερβαίνουν τους 20. Το εκλογικό σύστημα θα είναι σταθερό και θα μπορεί να αλλάζει μόνο με αυξημένη πλειοψηφία  της Βουλής.   

7.- Η κατάργηση κάθε μορφής προνομίου ή ασυλίας για τους βουλευτές και Υπουργούς. Ο μισθός των βουλευτών δεν μπορεί να υπερβαίνει το μισθού του Γενικού Διευθυντή.

8.- Η δημιουργία εκλογικών περιφερειών με γνώμονα την διαίρεση σε επίπεδο Περιφερειών, με βουλευτές Περιφέρειας και μόνιμο εκλογικό σύστημα. Πρόβλεψη για την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων.

9. Να καθιερωθεί ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργικής και βουλευτικής ιδιότητας. Οι υπουργοί να κωλύονται να είναι υποψήφιοι βουλευτές μετά τη λήξη της θητείας τους, για μια βουλευτική περίοδο.

10.- Προτείνεται, επίσης, ανώτατο όριο θητειών για όλα τα αιρετά αξιώματα: Για τους βουλευτές το όριο αυτό θα είναι δύο θητείες.

11.- Η δημιουργία του ΑΣΔΥ: (Ανώτατο Συμβούλιο Δημόσιων Υπηρεσιών) με ευθύνη την οργάνωση και τη διοίκηση του προσωπικού των δημοσίων Υπηρεσιών.

12,- Την πλήρη αναμόρφωση του άρθρου 16 Σ με στόχο την  «δωρεάν παιδεία»  με πλήρη και απόλυτη προστασία της αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ κάτω υπό την αιγίδα του Κράτους, αλλά και την δημιουργία μη κρατικών Πανεπιστημίων και μάλιστα ξενόγλωσσων.

13. Η προστασία της Υγείας της  Εργασίας και της Κοινωνικής Ασφάλισης.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ «Στην πολιτική, όπως και στον πόλεμο, η χαμένη στιγμή δεν ξανάρχεται πλέον» (Ν Βοναπάρτης)

Η σημερινή κρίση επιβάλλει την προσαρμογή του Συντάγματος μας για την θωράκιση της Ελληνικής Πολιτείας στις καινούργιες πραγματικότητες Είναι γνωστόν ότι   οι αποφάσεις της παρούσας Βουλής δεν δεσμεύουν την επόμενη, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι μπορεί να τροποποιήσει κατά το δοκούν τις αναθεωρητέες διατάξεις αφού τις ψηφίσει με την απαιτούμενη πλειοψηφία

Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι το Σύνταγμα αλλά κυρίως η στρεβλή εφαρμογή του και ας προσέξουμε όμως  μην χάσουμε και αυτή την ευκαιρία

«Οι χαμένες ευκαιρίες δεν πηγαίνουν στον παράδεισο»

 ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ