ΜΕΛΕΤΕΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ- ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

https://www.academia.edu/22810193/_%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B5%CF%82_%CE%B5%CF%80%CE%AF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%9F%CE%9B%CE%9F_%CE%A4%CE%9F_%CE%92%CE%99%CE%92%CE%9B%CE%99%CE%9F

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών κυκλοφόρησε επιστημονική  έκδοση 461 σελίδων "ΜΕΛΕΤΕΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ", στο οποίο περιλαμβάνονται μελέτες ειδικών επιστημόνων για τα ζητήματα που έχουν ανακύψει από την εφαρμογή του ΜΝΗΜΟΝΊΟΥ .Το βιβλίο δεν κυκλοφορεί πλέον και σχεδον εξαφανίσθηκε.

Είναι αξιόλογο ότι αρκετοί απο τους συγγραφείς έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση των θέσεων των πλευρών στις σχετικές δίκες, είτε ελαβαν μέρος διαμόρφωσαν τις σχετικές  δικαστικές αποφασεις .

Αξιοσημείωτοι συγγραφείς:

• ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΙΚΡΑΜΜΕΝΟΣ τ.Πρωθυπουργός,τεως Προέδρος του ΣτΕ (Προηδρευσε στη δίκη του Μνημονίου στο ΣτΕ
• ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΡΗΓΑΣ,αεροπαγιτης ετ, Διευθυντης  περιοδικού  ΔΣΑ: Νομικού Βήματος
• ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ,Καθηγητης Συνταγματικού Δικαίου
• ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: Καθηγητης Συνταγματικού Δικαίου
• ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ:Καθηγητης Συνταγματικού Δικαίου
• ΑΚΡΙΤΑΣ ΚΑΪΔΑΤΖΗΣ,Λέκτορας Συνταγματικού Δικαίου
• ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΡΕΛΟΣ,Εφέτης
• ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΚΛΑΒΙΝΗΣ:Καθηγητης Διεθνούς Οικονομικού  Δικαίου
• ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ, Παρεδρος του ΣτΕ(βοηθός Εισηγητης στη δικη του Μνημονίου)
• ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ Καθηγητης Συνταγματικού Δικαίου
• ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ, Παρεδρος του ΣτΕ
• ΜΑΡΙΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΗ,Εισηγήτρια ΣτΕ
• ΧΡΥΣ ΑΦ ΟΥΛΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ,Νομικός Σύμβουλος του Κράτους
• ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ,ΔικηγόροςΑΠ, ,τ Υπουργός Επικρατείας,επιμελητής της εκδόσεως
• ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΜΠΑΚΑΛΗΣ,δικηγόρος,DEA Φορολογικού Δικαίου
• ΑΡΙΣ ΚΑΖΑΚΟΣ Καθηγητής Εργατικού Δικαίου
• ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΚΑΛΗΣ,Αντεπίτροπος Επικρατίας
• ΘΑΝΑΣΗΣ ΞΗΡΟΣ,Δικηγόρος,τεως Γ.Γ Υπουργείου Δικαιοσύνης,Εσωτερικών
• ΙΩΑΝΝΑ ΚΟΥΦΑΚΗ, Δικηγορος

Αντώνης Αργυρόςτ( τΥπουργός Επικρατείας,επιμελητής της εκδόσεως):

 Συλλογικό έργο εκλεκτών επιστημόνων

Ένα συλλογικό  έργο, που γράφτηκε από τόσους εκλεκτούς επιστήμονες, για ένα τόσο επίκαιρο ζήτημα, όπως της επικρατούσης  δημοσιονομικής κρίσεως, αποτελεί αναμφισβήτητα αφορμή επιστημονικού και όχι μόνο διαλόγου. Η ανάγνωση των μεγάλου ενδιαφέροντος μελετών, βεβαιώνει μεταξύ άλλων την δημιουργία και την ύπαρξη εξαιρετικά σοβαρών και επίκαιρων νομικών ζητημάτων, αλλά αποτυπώνει και την τρομακτική κρισιμότητα των περιστάσεων που περνά η Ελλάδα και μαρτυρεί ότι ο ευλογημένος και μαρτυρικός συνάμα Τόπος μας, βιώνει ξανά την σημερινή αλγεινή πραγματικότητα .Όσα ο ταλαιπωρημένος Λαός μας κατέχτησε με τον ιδρώτα και το αίμα Του αμφισβητούνται πλέον στ’ όνομα της «ανάγκης 1».

Η κρίση της οποίας την εξέλιξη παρακολουθούμε στα ζητήματα δικαιοσύνης και δημοκρατίας μέσα από το συλλογικό αυτό έργο  βρίσκεται στην κορύφωση της. Δεν μπορώ να προβλέψω ποιο μπορεί νάναι το αύριο και το μεθαύριο της κρίσης στο μέλλον της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάντως εκείνο που φαίνεται καθαρά στον ορίζοντα είναι, ότι υπάρχει τεράστιο ζήτημα από την αμφισβήτηση ακόμη και οπισθοδρόμηση που υφίστανται οι πολίτες  σε ζητήματα που άπτονται  του νομικού μας πολιτισμού κι έτσι αποτυπώνεται στην πλειονότητα των μελετών του συλλογικού αυτού έργου.

Είναι βέβαιο πως ο πολιτισμός ενός τόπου είναι προϊόν αγώνων, είναι γέννημα γενναίων και άγρυπνων συνειδήσεων έντιμων ανθρώπων  που θέλουν να ζουν με ή χωρίς υλικά αγαθά, αλλά προ πάντων με ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ που δεν είναι προϊόν υλικού πλούτου.

Νομίζω, όμως, ότι προέχει η προσπάθεια να ξεπεράσει ο τόπος πρώτα την ηθική κρίση μέσα στα όρια που διαγράφει ο νόμος, η Δημοκρατία, η ζωή, η αρμονία της Πόλης και η ευτυχία των πολιτών .

1 Κατά τους αρχαίους τραγικούς ποιητές (Αισχύλος, Ευριπίδης, Καλλίμαχος) η Ανάγκη αποτελεί βαρύ ζυγό με δύναμη ακαταμάχητη τόσο για θεούς, όσο και ανθρώπους. Εξ ου και η αρχαία ρήση – παροιμία που αποδίδει ο Διογένης ο Λαέρτιος στον φιλόσοφο Πιττακό «Ανάγκα ουδέ θεοί μάχονται».

ΣτΕ 4/2016 Συνταγματικό δικαίωμα στην υγεία - Απόδοση δαπάνης νοσηλείας

ΣτΕ 4/2016 Συνταγματικό δικαίωμα στην υγεία - Απόδοση δαπάνης νοσηλείας

[27.01.2016]

ΣτΕ 4/2016 Συνταγματικό δικαίωμα στην υγεία – Απόδοση δαπάνης νοσηλείας 

Με τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 και 5 παρ. 5 Σ. έχει κατοχυρωθεί το δικαίωμα των πολιτών στην προστασία της υγείας 

– Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 21 παρ. 3 και 22 παρ. 5 Σ. συνάγεται ότι το Κράτος και οι οργανισμοί κοινωνικών ασφαλίσεων υποχρεούνται να παρέχουν στα ασφαλιζόμενα πρόσωπα υπηρεσίες υγείας υψηλού επιπέδου, οι οποίες πρέπει να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες διαγνώσεως και θεραπείας των σχετικών παθήσεων, τις χειρουργικές επεμβάσεις, εφόσον απαιτούνται, ως και γενικώς τις ανάγκες νοσηλείας των εν λόγω προσώπων 

– Η υποχρέωση αυτή υπόκειται σε νομοθετικούς περιορισμούς, υπό τον όρο ότι οι περιορισμοί αυτοί δεν οδηγούν στην ανατροπή του δικαιώματος στην προστασία της υγείας (ΣτΕ 1187/2009 Ολομ., 613/2012)
Με την διάταξη του άρθρου 4 του π.δ. 350/1976 και την ταυτοσήμου με αυτήν περιεχομένου διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 31 του π.δ. 234/1980 ορίσθηκε ότι τα τιμολόγια νοσηλίων που καθορίζονται από τις σχετικές διατάξεις (ημερήσια νοσήλια, αμοιβές ιατρικών πράξεων και έξοδα χειρουργείου) για ασφαλισμένους, καθώς και για ασθενείς των οποίων η δαπάνη νοσηλείας βαρύνει το Δημόσιο, σε περιπτώσεις εκτάκτου εισαγωγής ασθενούς σε ιδιωτικές κλινικές και νοσηλευτικά ιδρύματα, εφαρμόζονται υποχρεωτικά από τις ιδιωτικές κλινικές και τα νοσηλευτικά ιδρύματα, ανεξάρτητα αν υπάρχει ή όχι σύμβαση μεταξύ τούτων και των ασφαλιστικών οργανισμών 

– Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 4 του π.δ. 350/1976 και της ταυτοσήμου περιεχομένου με αυτήν διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 31 του π.δ. 234/1980, η οποία ισχύει για το Δημόσιο και για όλους τους οργανισμούς κοινωνικής ασφαλίσεως, σε περίπτωση που, λόγω επείγουσας ανάγκης, ασθενείς ασφαλισμένοι εισαχθούν αυτοβούλως σε νοσηλευτικά ιδρύματα ή ιδιωτικές κλινικές μη συμβεβλημένα με τους ανωτέρω φορείς, για τον λόγο ότι εκ της αναβολής απειλείται κίνδυνος διά τη ζωή ή την υγεία του ασθενή, οι φορείς αυτοί καταβάλλουν τα νοσήλια που ορίζονται από τα τιμολόγια νοσηλίων που καθορίζονται από τις σχετικές διατάξεις για τη νοσηλεία των ασφαλισμένων, ανεξαρτήτως εάν υπάρχει σύμβαση μεταξύ των εν λόγω θεραπευτηρίων και των ασφαλιστικών φορέων 

– Στην όλως εξαιρετική όμως περίπτωση που οι ασφαλισμένοι ασθενείς εισάγονται μεν σε συμβεβλημένα με τους πιο πάνω φορείς θεραπευτήρια, τα θεραπευτήρια όμως αυτά αδυνατούν να παράσχουν στους ασφαλισμένους ασθενείς τις απαραίτητες υπηρεσίες υγείας είτε διότι υστερούν, ως προς τις σύγχρονες μεθόδους διαγνώσεως και θεραπείας, είτε λόγω ανεπαρκείας των αναγκαίων υποδομών για να καλυφθούν οι υπάρχουσες ανάγκες νοσηλείας των ανωτέρω προσώπων, είτε, τέλος, λόγω ελλείψεως του απαραίτητου εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού και, για τους λόγους αυτούς οι ασθενείς καταφύγουν αναγκαίως σε μη συμβεβλημένα με οργανισμούς κοινωνικής ασφαλίσεως, θεραπευτήρια προκειμένου να αποφύγουν κίνδυνο της ζωής τους ή της υγείας τους, στην περίπτωση αυτή και για τον απολύτως αναγκαίο χρόνο νοσηλείας του ασθενούς σε τέτοιο θεραπευτήριο, το ΙΚΑ, όπως και κάθε ασφαλιστικός φορέας, υποχρεούται να αποδώσει στους ενδιαφερόμενους το σύνολο της δαπάνης νοσηλείας τους 

– Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, θα ανέτρεπε το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα στην υγεία και την αντίστοιχη υποχρέωση του Κράτους και των οργανισμών κοινωνικής ασφαλίσεως να μεριμνούν για την υγεία των πολιτών 

– Διαφορετικό δε είναι το ζήτημα ότι, σε περίπτωση κατά την οποία το μη συμβεβλημένο με τον οικείο φορέα κοινωνικής ασφαλίσεως ιδιωτικό θεραπευτήριο, στο οποίο αναγκάσθηκε, κατά τα ανωτέρω, να καταφύγει ο ασθενής ασφαλισμένος, εισέπραξε από αυτόν δαπάνη νοσηλείας ανώτερη από την επιτρεπόμενη κατά νόμον -μάλιστα δε και με βάση το ισχύον κατά το χρόνο νοσηλείας κρατικό τιμολόγιο- ο φορέας αυτός έχει τη δυνατότητα να αναχθεί κατά του θεραπευτηρίου και να αξιώσει την καταβολή σε αυτόν τη διαφορά του ποσού που κατέβαλε ο ασφαλισμένος στο παραπάνω θεραπευτήριο και του ποσού, με το οποίο έπρεπε να τον είχε χρεώσει το θεραπευτήριο, με βάση το ισχύον κατά τον ένδικο χρόνο κρατικό τιμολόγιο νοσηλείας (ΣτΕ 1187/2009 Ολομ., ΣτΕ 613/2012)

Πηγή: Taxheaven © Δείτε περισσότερα http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/27372

Αναδρομική φορολόγηση αποθεματικών τραπεζών

ΣτΕ 112/2016 επταμ. - Αναδρομική φορολόγηση αποθεματικών τραπεζών

]

Με το άρθρο 10 του ν. 3513/2006, που δημοσιεύθηκε στην ΕτΚ την 5.12.2006, επιβλήθηκε ειδικώς στις ημεδαπές τραπεζικές ανώνυμες εταιρίες και στα εγκατεστημένα στη χώρα υποκαταστήματα αλλοδαπών τραπεζών φόρος εισοδήματος επί των αποθεματικών τους, τα οποία εμφανίζονταν στον τελευταίο πριν από την 1.1.2006 ισολογισμό τους και  προήρχοντο  είτε από κέρδη απαλλασσόμενα κατά τον χρόνο που προέκυψαν δυνάμει διαφόρων διατάξεων είτε από εισοδήματα φορολογηθέντα κατ’ ειδικό τρόπο με εξάντληση της φορολογικής υποχρεώσεως, δεν είχαν δε έως τότε διανεμηθεί ή κεφαλαιοποιηθεί και, ως εκ τούτου, παρέμεναν, κατά τα προεκτεθέντα,  αφορολόγητα

– Η εν λόγω ρύθμιση του ν. 3513/2006, ασχέτως εάν θεσπίζονται με αυτήν συντελεστές (15% ή 10%) που είναι μικρότεροι των γενικώς ισχυόντων στη φορολογία εισοδήματος, συνιστά αναδρομική επαχθή μεταβολή τού φορολογικού καθεστώτος των εταιριών, στις οποίες αναφέρεται, διότι επιβάλλεται, πάντως, αμέσως και υποχρεωτικώς, φόρος εισοδήματος για ύλη, η οποία, κατά τον σχηματισμό της και μέχρι την δημοσίευση του ως άνω νόμου, ήταν  εν όλω ή εν μέρει αφορολόγητη, εξαρτωμένη, για την υπαγωγή της σε φόρο, από γεγονότα μελλοντικά και, κατ’ αρχήν, συναπτόμενα με την βούληση των εταιριών αυτών (διανομή ή κεφαλαιοποίηση των αποθεματικών ή διάλυση της εταιρίας)

– Συνεπώς, η επίμαχη διάταξη του ν. 3513/2006, καθ’ όσον η θεσπιζομένη με αυτήν ως άνω φορολογική υποχρέωση εκτείνεται πέραν του προηγουμένου της επιβολής της έτους, καταλαμβάνοντας αποθεματικά που έχουν σχηματισθεί πριν από την 1.1.2006, αντίκειται στο άρθρο 78 παρ. 2 Σ.

– Οριστική κρίση, δίχως παραπομπή στην Ολομέλεια, διότι πρόκειται για το αυτό κατ’ ουσίαν νομικό ζήτημα που επιλύθηκε με τη ΣτΕ Ολομ. 1912/2009, η οποία αφορούσε στο άρθρο 8 του ν. 2579/1998.

Πηγή: Taxheaven © Δείτε περισσότερα http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/27370

Παραγραφή αξιώσεων κατά του Δημοσίου, που βεβαιώθηκαν με τελεσίδικη δικαστική απόφαση

ΣτΕ 54/2016 - Παραγραφή αξιώσεων κατά του Δημοσίου, που βεβαιώθηκαν με τελεσίδικη δικαστική απόφαση

Με το άρθρο 90 παρ. 6 του ν. 2362/1995 θεσπίσθηκε συντομότερη παραγραφή (5ετής) για τις αξιώσεις κατά του Δημοσίου που βεβαιώθηκαν με τελεσίδικη δικαστική απόφαση, σε σχέση με την παραγραφή (20ετή) που θεσπίσθηκε με το άρθρο 86 παρ. 3 του ιδίου νόμου για τις αντίστοιχες αξιώσεις του Δημοσίου κατά τρίτων αλλά και με την παραγραφή (20ετή), που θεσπίζει για τις αξιώσεις αυτές η γενική διάταξη του άρθρου 268 ΑΚ

– Η διαφοροποίηση αυτή αποβλέπουσα στην ορθή άσκηση της δημόσιας εξουσίας μέσω της διαφύλαξης της δημοσιονομικής ισορροπίας και της περιουσίας του Κράτους, σε λόγους δηλαδή γενικότερου δημοσίου συμφέροντος, δεν αντίκειται κατ’ αρχήν στο άρθρο 4 παρ. 1 Σ. ούτε στο άρθρο 26 ΔΣΑΠΔ

– Εξάλλου, η προβλεπόμενη ως άνω 5ετής παραγραφή, είναι εύλογη και μέσα στα πλαίσια των συνήθη χρόνο παραγραφής, από την άποψη ότι παρέχει επαρκή χρόνο στον επιμελή διάδικο για την διεκδίκηση των αξιώσεών του, έτσι ώστε να μην καθίσταται εκ του λόγου αυτού αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερής η αποτελεσματική άσκηση του δικαιώματός του

– Κατ’ ακολουθία η εν λόγω ρύθμιση δεν αντίκειται στο άρθρο 17 Σ. και στο άρ. 1 ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, ούτε στην κατοχυρωμένη με το άρθρο 25 παρ. 1 Σ. αρχή της αναλογικότητας, εφόσον το θεσπιζόμενο με αυτήν μέτρο που έχει ως σκοπό την ταχεία εκκαθάριση των υποχρεώσεων του Δημοσίου αλλά και των ΟΤΑ, προς αποφυγή ανατροπής, μετά την πάροδο μακρού χρονικού διαστήματος, των οικονομικών δεδομένων, κατά συνεκτίμηση των οποίων αυτά προβαίνουν στο σχεδιασμό της οργανώσεως και του τρόπου λειτουργίας τους, αλλά και στην σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισμού τους είναι κατάλληλο προς επίτευξη του σκοπού αυτού και δεν υπερβαίνει το αναγκαίο προς τούτο μέτρο.

Πηγή: Taxheaven © Δείτε περισσότερα http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/27371

* Αντιδικηγορικό παραλήρημα, μια λέξη της μόδας!

*Τι άλλο θέλουν επιτέλους;

MEA CULPA ΕΙΜΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ..ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΗ ΜΟΥ

Υπάρχουν εξωνημένες   γραφίδες και δημαγωγοί, που με την αναιδή δίψα της δημοσιότητας, εμετικά, συνεχώς  υποστηρίζουν την ηθική εξουθένωση των δικηγόρων και στη συνέχεια των ελεύθερων επαγγελματιών   και όλων των ανθρώπων της δράσης .Λένε λοιπόν οι “ταπεινοί” και ευτελείς  υπηρέτες των αφεντάδων τους ,οι απάνθρωπο  γκεμπελίσκοι για το δικηγορικό Σώμα τις  γνωστές ύβρεις τους...

Μ’αυτον τον τρόπο, σπάζονται ραχοκοκαλιές, πληγώνονται συνειδήσεις  καλλιεργείται ενα διαλυτικό  αίσθημα ενοχής που ταπεινώνει οποιον τολμά ν’ αγωνίζεται, που  αμαυρώνει άνθρωποι, αγώνες και συνειδήσεις.

Αυτά λένε και επαναλαμβάνουν τα ίδια περίπου  πρόσωπα, σε απάντηση κάθε κοινωνικού αγώνα οποιουδήποτε κλάδου και χθες και  σήμερα και  αύριο. (τα ίδια λένε για του δικαστές, τους εργάτες, τους φαρμακοποιούς ,τους οικοδόμους, τους γιατρούς, για όσους τολμούν ν’ αγωνίζονται. Οι ίδιοι υμνούσαν και έβριζαν τα μνημόνια, οι  ίδιοι περιγελούσαν τους πρόσφυγες και μετά έκλαιγαν για το κατάντημα. Είναι θέμα εντολών άνωθεν, άλλωστε πάντοτε είναι υπέρ των απόψεων του εντολέα τους. 

Συνειδητοποιώ ότι πάθαμε (όχι όλοι ευτυχώς) μια σοβαρή μείωση της συντροφικότητας και της ατομικής  ευγένειας μας και «μεταβληθηκαμε» σιγά σιγά σε πρόσωπα πουθελουν να σώσουν απλώς  το τομάρι τους

Τώρα όμως τα ψέματα τελείωσαν.

Είναι η κατάσταση  αυτή της κοινωνικής σύγκρουσης  που επιδιώκει ο λεγόμενος “κοινωνικός αυτοματισμός” για εξουθενώνει κάθε δίκαιο αγώνα  .Καθένας  λοιπόν  που αντιδρά ,δίκαια ή άδικα, δέχεται οχετούς ύβρεων και συκοφαντίας, από τους έμμισθους κονδυλοφόρους του ψεύδους και της διαβολής.

 Ακούω  κάποιον μονίμως  έναν σταθερό υποστηρικτή της διαπλοκής και της “δωροληψίας” να κατηγορεί τους άλλους ως φοροφυγάδες ,ακούω αίφνης έναν διαπλεκόμενο  να κόπτεται για την  εντιμότητα ,ακούω και βλέπω τους μονίμους θαμώνες των δικαστικών αιθουσών με τη “ευγενή” ιδιότητα του κατηγορουμένου (και πελάτες  δικηγόρων) να κοπτονται  τάχα υπέρ του δημοσίου συμφέροντος!

Όλα και το ψεύδος και την συκοφαντία, ο φθονερός χρόνος τα καταλύει.

Για όλους έρχεται μια αναπότρεπτη ώρα που μεταμορφώνονται σε σκιές ,έτσι θα καταρρεύσουν όλα τα λοφία που διάφοροι κόλλησαν στο άδειο κεφάλι τους.

Η δημοκρατία εξαρτάται από τη δύναμη της λογικής των ανθρώπων.

Το ψεύδος η διαβολή και η συκοφαντία είναι τα όπλα του ολοκληρωτισμού.

Οι δικηγόροι από τη φύση του επαγγέλματος  τους είναι μαχητές και  υπερασπιστές δεν ανήκουν σ ’αυτούς που   θα συνεχίσουν με το «σφάξε με αγά μου να αγιάσω» .Το απέδειξαν  με την Ιστορία τους!

“Η ανυποταγή είναι το προνόμιο μας “,έγραφε ο Γκράχαμ Γκρήν το 1948 και αυτό είναι το μοναδικό προνόμιο των αληθινών δικηγόρων.

  “Να αφανίσουμε τους δικηγόρους, αυτοί είναι η πηγή όλων των κακών λένε κάποιοι . Είναι επικίνδυνοι οι δικηγόροι”!

MEA CULPA ΕΙΜΑΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ .....

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

22/1/2016