Η ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΠΟ ΝΟΜΙΜΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ

 ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΔΣΑ 

Ενίσχυση του κράτους δικαίου

 

To βιβλίο αυτό έχει μοναδικό σκοπό να αποτελέσει σύντομο βοήθημα στον Έλληνα πολίτη, αλλά και στον εφαρμοστή του δικαίου, προκειμένου να αναδειχθεί πλήρως η δυνατότητα αποζημίωσης από το Δημόσιο όχι μόνον από παράνομες πράξεις των οργάνων του, αλλά κυρίως από νόμιμες πράξεις που προκύπτουν:

1. από παραβίαση του κοινοτικού δικαίου,

2. από μη νόμιμες πράξεις των οργάνων της δικαστικής εξουσίας,

3. από καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης,

4. από την ανάκληση ευμενών πράξεων,

5. από υπαίτια πράξη διαστικού λειτουργού.

Θα ήθελα να επισημάνω ότι για την άσκηση των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολίτων, η τελική δικαστική κρίση πολλές φορές υπερβαίνει τη νομολογία των Ελληνικών Δικαστηρίων. Υπάρχουν δύο διεθνή δικαστήρια, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), τα οποία ήδη η ελληνική νομολογία ακολουθεί. Η νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) έχει πλέον θεμελιώσει την εξωσυμβατική ευθύνη των κρατών μελών προς αποζημίωση όταν τα εθνικά όργανα προκαλούν ζημιά στους ιδιώτες από τη μη εφαρμογή ευρωπαϊκού δικαίου (βλ. Υποθέσεις Francovich and Bonifaci (C-6,9/90), Απόφαση Brasserie du Pêcheur (C-46/93)). Είναι γεγονός ότι μετά τη νομολογία Köbler και Traghetti το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την ιστορική απόφασή του 1501/2014, αναγνώρισε την αρχή της αποζημιωτικής ευθύνης του Δημοσίου από ζημιογόνες αποφάσεις των οργάνων του και των δικαστικών οργάνων και έθεσε τις προϋποθέσεις θεμελίωσής της.

Η νομολογία αυτή μετεβλήθη με τις Αποφάσεις ΣτΕ Ολ. 801-803/2021, για τις οποίες υπάρχει εκτενής ανάλυση στο βιβλίο. Πιστεύω ακράδαντα και αυτό φιλοδοξεί να αναδείξει η μελέτη αητή, ότι «Το Σύνταγμα δεν ανέχεται να παραμένουν αναποζημίωτες ζημίες που κάποιος υφίσταται από ενέργειες οποιουδήποτε κρατικού οργάνου» (ΣτΕ 2527/2019).

Αληθινά πιστεύω ότι δεν ανεκτό σ’ένα κράτος δικαίου  να παραμείνουν χωρίς αποζημιώση οποισδήποτε ζημίες, που εχουν προκληθεί από τα οργανα του Κράτους .

13/9/2021

 

 

« δ ύβριν χρη σβεννύναι μάλλον ή πυρκαϊήν»

(Ηράκλειτος)

Η ΠΡΟΤΥΠΗ ΔΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

                                           Η ΠΡΟΤΥΠΗ ΔΙΚΗ

 
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Εισαγωγικά:

Ο Μιχαήλ Στασινόπουλος, [i]έγραφε το 1929:
« Διά της ταχείας εκδικάσεως κινείται ευχερέστερον ου μόνον η δικονομική μηχανή, αλλά και αυτή η σκέψις του δικαστού εν τη ουσία της. Διότι η δικαζόμενη παρ΄ αυτού σχέσις είναι εισέτι καθάρα και λεία και δεν υποφέρει από την σκωρίαν ήτις διά της παρόδου του χρόνου επικάθηται επί της παρακαίρως και οψίμως εκδικαζόμενης υποθέσεως. Η σκωρία αυτή επιδρά και επί της σκέψεως του δικαστού και ελαττώνει την διάθεσίν του να επιβάλη λύσεις αι οποίαι δυσκόλως θα τελεσφορήσουν, επειδή πρόκειται να προσκρούσουν εις την εκ του χρόνου δημιουργημένην και ήδη«σκληράν» γενομένην διοικητικήν κατάστασιν».

1.   Η πρότυπη δίκη στα διοικητικά δικαστήρια :

Με το άρθρο 1 του Ν 3900/2010 (ΦΕΚ Α΄ 213/17.12.2010), όπως τροποποιήθηκε από το ν. 4055/2012«Δίκαιη δίκη και εύλογη διάρκεια αυτής» (ΦΕΚ Α΄51/12.3.2012), ο νομοθέτης επιχείρησε μια δικονομική καινοτομία: όταν μια υπόθεση που εκκρεμεί στα διοικητικά δικαστήρια και υφίσταται ένα ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος με συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων, επιτρέπεται τόσο στους διαδίκους, διοίκηση και ιδιώτες, όσο και στα διοικητικά δικαστήρια, παρακάμπτοντας την συνηθισμένη μακροχρόνια  διαδρομή της (διοικητικό πρωτοδικείο – διοικητικό εφετείο - Συμβούλιο της Επικρατείας), να απευθύνονται απʼ ευθείας στο ανώτατο δικαστήριο, ώστε αυτό να χαράσσει σύντομα, μια ώρα αρχύτερα, μια Νομολογιακή θέση.
 Οι  ρυθμίσεις που εισάγει το άρθρο 1 του Ν 3900/2010  κατατείνουν στην ταχύτερη επίλυση των διαφορών και στην επιτάχυνση της διοικητικής δίκης[ii] αλλά και την ενότητα της νομολογίας των διοικητικών δικαστηρίων[iii].
Προκειμένου το Συμβούλιο της Επικρατείας να επιληφθεί ζητήματος που εκκρεμεί σε διοικητικό δικαστήριο, το άρθρο 1 του ν. 3900/2010: α)στην παράγραφο 1 την απευθείας εισαγωγή ενδίκου μέσου ή βοηθήματος ύστερα από αίτημα ενός των διαδίκων ή του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας στα Διοικητικά δικαστήρια και β) στην παράγραφο 2 την υποβολή προδικαστικού[iv] ερωτήματος του διοικητικού δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί η διαφορά.
Αναμφισβήτητά η ρύθμιση λειτουργεί απρόσκοπτα  μέχρι σήμερα  και αποτελεί  σημαντική εξέλιξη  για τα ελληνικά δεδομένα, και μία άκρως ριζοσπαστική πρόταση του Συμβουλίου της Επικρατείας[v] που προκάλεσε  σημαντικές αντιδράσεις στους θεωρητικούς [vi].Me το σύστημα της πρότυπης δίκης επιλύθηκαν πολλά ζητήματα από το ΣτΕ όπως μεταξύ άλλων  :της ευθύνης του δημοσίου από παραβιάσεις των οργάνων της δικαστικής λειτουργίας και του κοινοτικού δικαίου (βλ Ολ.ΣτΕ799-803/2021), περικοπών στην καταβολή της κύριας και επικουρικής σύνταξής(ΣτΕ Ολ 1439/2020), περικοπές των νόμων 4051 (A’40) και 4093 (A’222) του 2012, που ετέθησαν σε εφαρμογή του Β’ Μνημονίου Συνεννόησης (ΣτΕ Ολ 2287-8/2015), ΣτΕ 540/2021 – Παράνομη παράλειψη εργοδότη τήρησης προδιαγραφών ασφαλείας και υγείας σε εργασία με οθόνες οπτικής απεικόνισης.

2.      Η πρότυπη δίκη στα πολιτικά δικαστήρια :

Την καθιέρωση πρότυπης πιλοτικής δίκης στον Άρειο Πάγο για θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος προβλέπει μεταξύ άλλων  το σχέδιο νόμου του υπουργείου Δικαιοσύνης «Ταχεία Πολιτική Δίκη, προσαρμογή των διατάξεων της Πολιτικής Δικονομίας για την Ψηφιοποίηση της Πολιτικής Δικαιοσύνης και άλλες Τροποποιήσεις στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας».
Καθιερώνεται η πρότυπη ή πιλοτική δίκη στον Άρειο Πάγο για θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος. Με την πιλοτική δίκη σύμφωνα με τις απόψεις του Υπουργού της Δικαιοσύνης επιλύονται ζητήματα, που εξαιτίας της φύσης τους προκαλούν σημαντικό αριθμό εκκρεμών δικών, αποφεύγεται ο κίνδυνος έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων και η διαιώνιση των δικών ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας, με δυσμενείς συνέπειες για τους πολίτες.
Είναι γεγονός ότι αρκετές σημαντικές για τους διαδίκους υποθέσεις που  εκκρεμούν και εκκρεμούσαν στα πολιτικά δικαστήρια και  υφίσταται σ’ αυτές ένα ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος με συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων και η ταλαιπωρία των διαδίκων και η απασχόληση των δικαστηρίων ήταν και είναι μεγάλη όπως και η καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης. Τέτοιες υποθέσεις όπως υποθέσεις: στην περίπτωση των δανείων σε ελβετικό φράγκο, οι πρώτες πρωτοβάθμιες εκδοθείσες αποφάσεις ανάγονται στο έτος 2010, η δε Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (4/2019) που επέλυσε ένα από τα τιθέμενα δογματικά ζητήματα απεφάνθη μόλις το έτος 2019, δηλαδή μετά από μία περίπου δεκαετία, οι δίκες των «υπερχρεωμένων νοικοκυριών», θα μπορούσε να αποτελέσει η συνταγματικότητα της ρύθμισης του δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές[vii], όπως η κρίση για την εργασιακή σχέση εργαζομένων  που  καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, για ειδικά επιδόματα που  πρέπει αμετάκλητα να κριθεί αν δικαιούνται μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων, για ομαδικές απολύσεις, για τις συνέπειες του υποχρεωτικού εμβολιασμού σε μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων.

ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ:Η πρότυπη δίκη[viii] δεν θα έχει κανένα νόημα για την επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης[ix] και την ασφάλεια δικαίου, αν δεν συνδυάζεται με την προστασία των δικαιωμάτων των διαδίκων (χωρίς τα δικονομικά προνόμια του δημοσίου και την μη αποστολή του φακέλου) και οπωσδήποτε  με την άμεση συζήτηση της υποθέσεως, χωρίς τις συνήθεις αναβολές και καθυστερήσεις λόγω φακέλου  και κυρίως στην άμεση διάσκεψη της υποθέσεως και δημοσίευση της αποφάσεως, αλλιώς η πρότυπη δίκη θα αποτελεί ένα ακόμη πρόβλημα στην απονομή της δικαιοσύνης
 
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ
 
ΠΗΓΕΣ: Αρναούτογλου Φ: «Η «ΠΡΟΤΥΠΗ» Η «ΠΙΛΟΤΙΚΗ» ΔΙΚΗ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ» «Νομική Βιβλιοθήκη»2012

---

[i] Μιχαήλ Στασινόπουλος, «Εισαγωγή», σε Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929 – 1959, Εθνικό Τυπογραφείο Αθήνα 1961, σελ. 27
[ii] Βλ. Χρυσανθάκη Χ., Η πρόσφατη μεταρρύθμιση στο καθεστώς εκδίκασης των διοικητικών διαφορών (ν. 3659/2008), ΘΠΔΔ 2008, σ. 911.
[iii] Βλ. Τσιρωνάς Α., Η δικονομική μεταρρύθμιση του ν. 3900/2010 και ο νέος ρόλος του Συμβουλίου της Επικρατείας, ΕφημΔΔ 2011, σ. 424 επ. Βλ. Πικραμένος Μ., Το Συμβούλιο της Επικρατείας μετά το Ν. 3900/2010 στον Τόμο «Συμβούλιο της Επικρατείας. Εφαρμογές Διοικητικού Ουσιαστικού και Δικονομικού Δικαίου», επιμέλεια Χ.Χρυσανθάκη, Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 2012, σ. 1110.
[iv] Βλ. υπ΄ αριθμ. 1841-1843/2013Αποφασεις ΣτΕ όπου απείχε να απαντήσει στο τεθέν ερώτημα διότι δεν ετηρούντο οι νόμιμες προϋποθέσεις.βλ όμως Άποψη του Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας Α. Ράντου, που διατυπώθηκε στις αποφάσεις 1841/2013 και 1843/2013 Στε (Ολ)
[v] Βλ. Αιτιολογική Έκθεση στο σχέδιο νόμου «Εξορθολογισμός διαδικασιών και επιτάχυνση της διοικητικής δίκης και άλλες διατάξεις» , το οποίο υιοθέτησε σε μεγάλο βαθμό αυτούσιες τις θέσεις και τις προτάσεις των διοικητικών δικαστών, όπως αποτυπώθηκαν στο υπ΄ αριθμ. 4/2010 πρακτικό της διοικητικής Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας.
[vi] Βλ. Σοϊλεντάκης Ν., Προβληματισμοί από τον Ν. 3900/2010, ΘΠΔΔ 2012, σ. 93
[vii] Βλ. Ο ιός της «πρόκλησης»- Προτάσεις ως προς τον ΚΠολΔ, Ελευθερίας Κώνστα, Εφέτη σε https://ende.gr/
[viii] Βλ. Εβίτα Σαλαμούρα «Η διαδικασία των πιλοτικών αποφάσεων και η συστημική παραβίαση του δικαιώματος διεξαγωγής της δίκης εντός ευλόγου χρόνου από τα ελληνικά δικαστήρια» σε https://www.echrcaselaw.com/
[ix] Βλ Έκθεση του 2021 για το κράτος δικαίου της ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Βρυξέλλες, 20.7.2021
SWD(2021) 709 finaL.» Έκθεση του 2021 για το κράτος δικαίου Κεφάλαιο για την κατάσταση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα»

ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΟΧΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

 

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

 

Ανήκω μεταξύ πολλών Ελλήνων, που διαμαρτύρονται για τις   παθογένειες της Ελληνικής δικαιοσύνης. Όμως φαίνεται ότι πρέπει να μην χάσουμε την ελπίδα μας .

Αφορμή για την αισιόδοξη αυτή ματιά είναι μεταξύ άλλων, η απόφαση 4/2021 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου  με την οποία κρίθηκε ότι κατά την ορθή έννοια του νόμου, σε περίπτωση άκυρης σύμβασης εργασίας, αλλά και γενικότερα σύμβασης παροχής υπηρεσιών (συμβάσεις έργου, ορισμένου χρόνου, stage, κ.λπ.), ο πλουτισμός του εργοδότη συνίσταται σε αυτήν καθ’ εαυτήν την εργασία που ο εργοδότης έλαβε και η οποία ενσωματώθηκε στην υπάρχουσα περιουσία του, από την οποία και δεν μπορεί πλέον να αποχωρισθεί. Η απόφαση είναι ιστορική  αφού οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα με κάθε μορφής σύμβαση εργασίας (έργου, ορισμένου χρόνου, stage, κ.λπ.) δικαιούνται πλήρη τα δεδουλευμένα τους (αποδοχές τους) ακόμη και στις περιπτώσεις εκείνες που οι συμβάσεις τους είναι άκυρες.

Με πρόσφατη απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών  μειώθηκαν σχεδόν στο μισό οι οφειλές  υπόθεσης του νόμου Κατσέλη, και ορίστηκε ορίζοντας πενταετίας για την αποπληρωμή, ενώ εξαιρέθηκε από εκποίηση το ποσοστό συνιδιοκτησίας του οφειλέτη σε αγροτεμάχιο και το αυτοκίνητό του.

Aποτελεί σημάδι ιδιαίτερης αισιοδοξίας η με αριθμό 1806/2021 απόφαση του         Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία επιδικάσθηκε αποζημιώση από τον  e-ΕΦΚΑ, λόγω μεγάλης  καθυστέρησης απονομής σύνταξης με διαδοχική ασφάλιση

Η έκπληξη μου είναι μεγαλύτερη, όταν συζητήθηκε στο Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών(Αριθμ απόφασης 6118/21)  αγωγή αποζημιώσεως του ΕισΝΑΚ 105 κατατέθηκε 28/12/2015, συζητήθηκε 28/5/2021,δημοσιεύθηκε η απόφαση 11.6.2021 και επιδόθηκε 29/6/2021!!!! Είναι γεγονός ότι υπάρχουν υποθέσεις που μένουν στα ράφια των δικαστηρίων απροσδιόριστες επί έτη πολλά , όμως πρέπει να πω πώς στην συγκεκριμένη περίπτωση ο δικαστής αυτός που επελήφθη της υποθέσεως και εξέδωσε πλήρως εμπεριστατωμένη απόφαση(απορριπτική)   μέσα σε  13 μέρες είναι άξιος δημόσιου επαίνου.  Το ίδιο θετικά μπορώ να πω για τους Εισαγγελικούς και δικαστικούς λειτουργούς, που επιλαμβάνονται με ταχύτητα και επιστημοσύνη  υποθέσεων με μεγάλο κοινωνικού ενδιαφέροντος, όπως των υποθέσεων σεξουαλικών εγκλημάτων.

Όμως πάντα οι εικόνα έχει περισσότερες όψεις κι αυτό με αφορμή  τις αποφάσεις ΣτΕ Ολ 799-803/2021: που  αφορούν την  Αστική ευθύνη του Δημοσίου από ζημιογόνο δράση οργάνου ενταγμένου στην δικαστική λειτουργία και με τις οποίες ανατράπηκε η νομολογία του δικαστηρίου(η ιστορική ΣτΕ Ολ 1501/2014) και έτσι μια τέτοια ζημία (με εξαίρεση την παραβίαση κανόνα  του Ενωσιακού Δικαίου, βλ ΣτΕ Ολ 799/2021 ) δεν μπορεί πλέον να αποκατασταθεί. Κατά τη μειοψηφούσα γνώμη στις αποφάσεις αυτές και σε συνέχεια προηγούμενης νομολογίας του Δικαστηρίου (ΣτΕ Ολ 1501/2014), εφόσον το Σύνταγμα δεν ανέχεται να παραμένουν αναποζημίωτες ζημίες που κάποιος υφίσταται από ενέργειες οποιουδήποτε κρατικού οργάνου, μέχρις ότου ο νομοθέτης ρυθμίσει ειδικώς την ευθύνη του Δημοσίου από πράξεις των οργάνων της δικαστικής λειτουργίας, η δικαστική επιδίωξη των σχετικών αξιώσεων χωρεί κατ’ επίκληση του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ αναλόγως εφαρμοζομένου (θεμελίωση ευθύνης από πρόδηλο σφάλμα του ενταγμένου στη δικαστική λειτουργία οργάνου).

Η πανδημία έχει  φέρει τη Δικαιοσύνη μπροστά σε ένα πρωτοφανή όγκο δικαστικών αποφάσεων (καθώς χιλιάδες υποθέσεις έχουν αναβληθεί λόγω covid) που θα πρέπει να διαχειριστούν οι δικαστικοί λειτουργοί, δημιουργώντας για κατάσταση που αυτή τη στιγμή δείχνει δύσκολα αντιμετωπίσιμη. Όμως αν σκεφθούμε και τις συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένα δικαστήρια η κατάσταση φοβούμαι ότι θα γίνει αφόρητη, Χαρακτηριστική η εικόνα του μεγαλύτερου Πρωτοδικείου Αθηνών. Όμως Η αισιοδοξία βασίζεται στο φιλότιμο όλων  των παραγόντων απονομής της δικαιοσύνης που μέσα σ’αυτήν εφιαλτική κατάσταση μάχονται και μας δίνουν θετικά δείγματα μερικά από τα οποία προανέφερα. Τώρα, το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ με την υπ΄ αριθμ. 135/2021 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών εκρινε ότι τα υποχρεωτικά self test εξυπηρετούν την προστασία της δημόσιας Υγείας στην επαναλειτουργία των σχολείων. Παράλληλα η  Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας σε σχηματισμό Τμήματος Αναστολών με την υπ΄ αριθ. 133/2021 απόφαση, απέρριψε για λόγους Δημοσίου συμφέροντος, την αίτηση πυροσβεστών που υπηρετούν στις Ειδικές Μονάδες Αντιμετώπισης Καταστροφών (Ε.Μ.Α.Κ.) και ζητούσαν την αναστολή εκτελέσεως της 28550 Φ 215.2/18.5.2021 πράξης του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, που επέβαλε τον υποχρεωτικό εμβολιασμό τους κατά του COVID-19.

 Επιτρέψατε μου ν’ αναφερθώ στο απόσπασμα από την  Ομιλία του Εισαγγελέα του ΑΠ Βασίλη Πλιώτα  στην τελετή του Αρείου Πάγου και της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου προς τιμήν των αποχωρούντων δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών : «Δώσατε αληθώς τιμή στο δικαστικό λειτούργημα και δεν πήρατε απ’ αυτό, «μη σεμνυνόμενοι από την θέσιν, αλλά την θέσιν σεμνύνοντες αφ’ εαυτών», όπως έχει γραφεί (Μ. Βασίλειος, Migne, P.G., 32,497).»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 20ΧΡΟΝΗ ΚΑΡΟΛΑΙΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 20ΧΡΟΝΗ ΚΑΡΟΛΑΙΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΗΣ 

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ 

 Συγκλονισμένο το Πανελλήνιο, παρακολουθεί τη μεγάλη ανατροπή με τον σύζυγο που όλοι αρχικά λυπήθηκαν και του έστελναν μηνύματα συμπαράστασης να μετατρέπεται σε τέρας και δολοφόνο. Επειδή κανένα έγκλημα τελικά δεν μένει ατιμώρητο έρχεται η ώρα της τιμωρίας. Όμως οι ρυθμίσεις του ισχύοντος ποινικού κώδικα δυστυχώς είναι επιεικείς σε τέτοιου είδους ειδεχθή εγκλήματα. Βέβαια η ποινή πιθανότατα θα είναι ισόβια , που μόνο στο όνομα ισόβια είναι. Δυστυχώς η Πολιτεία πρέπει να δει άμεσα αυτό το νομικό έλλειμα. Η κοινωνική ευαισθησία δεν ανέχεται αυτήν την πρωτοφανή στάση «ανοχής» σε επικίνδυνους εγκληματίες ,που μετα από λίγο βγαίνουν από την φυλακή για συνεχίσουν την δραστηριότητα τους.

 Ακούω μάλιστα και δεν μπορώ να το πιστέψω μετα τόσα δεινά που έφερε ο νέος Ποινικός Κώδικας ,ότι ισχύει το δόγμα «επιεικής ποινική μεταχείριση» η διατήρηση του ανώτατου ορίου κάθειρξης στα 15 έτη (αντί στα 20, που ήταν πριν τον Ιούνιο 2019), η κατάργηση της αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων για καταδίκη για κακούργημα, ότι κάποιοι θέλουν την αντικατάσταση του όρου «έγκλημα» με τον όρο «πράξη». Η κοινωνία διέρχεται ένα κυκεώνα από αυτή την βαρύτατη εγκληματικότητα. 

Είναι αναμφισβήτητο ότι η επαύξηση των ποινών δεν λύνει το πρόβλημα, αν δεν δούμε το ζήτημα με την άμεση κατάρτιση σχεδίου αντεγκλητικής πολιτικής. Δεν μπορεί να διανοηθεί κανείς εκτός από το φριχτό θάνατο ενός εικοσάχρονου κοριτσιού, το φρικτό και ατιμώρητο από τον ποινικό νόμο έγκλημα σε βάρος του μωρού της που θα μεγαλώσει χωρίς την μάνα του και θα έχει έναν πατέρα φρικτό δολοφόνο. Ποια τραγωδία θα μπορούσε να μιλήσει για το δράμα ; 

 Ο Σοφοκλής στον ΟΙΔΊΠΟΔΑ ΤΥΡΑΝΝΟ μας λέει ότι ο Οιδίποδας, σαν έμαθε, τελευταίος απ' όλους, την αλήθεια, από το μάντη Τειρεσία και άλλους μάρτυρες, κι αφού είδε κρεμασμένη την Ιοκάστη (τη μητέρα και γυναίκα του), πήρε μια περόνη και την έμπηξε βαθιά μέσα στα μάτια του. Πώς μπορούσε πια να βλέπει τον κόσμο; 18/6/2021

Αστική ευθύνη του Δημοσίου από ζημιογόνο δράση δικαστικού λειτουργού. Οι Αποφάσεις Ολ. ΣτΕ (799-803/21) επέφεραν ανατροπή της νομολογίας της.

 

Αστική ευθύνη του Δημοσίου από ζημιογόνο δράση δικαστικού λειτουργού.

Οι  Αποφάσεις Ολ. ΣτΕ (799-803/21) επέφεραν ανατροπή της νομολογίας της.

ΝΤΡΟΠΗ

 

Τι ντροπή για την ανθρωπότητα!

Giovanni Brusca: Ένα «τέρας» κυκλοφορεί ξανά ελεύθερον.

Μετά από 25 χρόνια φυλάκισης, το αφεντικό της μαφίας Giovanni Brusca είναι ελεύθερος. Ο Giovanni Brusca είναι Ιταλός μαφιόζος και πρώην μέλος της φυλής Corleonesi της μαφίας της Σικελίας. Είχε μείζονα ρόλο στις δολοφονίες του εισαγγελέα της Επιτροπής Αντιμοφίας Giovanni Falcone το 1992 και του επιχειρηματία Ignazio Salvo, και δήλωσε κάποτε ότι είχε διαπράξει μεταξύ 100 και 200 ​​δολοφονιών.

Στην Χώρα μας το έγκλημα έχει πάρει περίεργες διαστάσεις όπως και οι αποφυλακίσεις γνωστών και μεγάλων εγκληματιών με την εφαρμογή ευεργετικών νόμων, όπως κατήγγειλε αρμόδιος Υπουργός . Τα εγκληματικά κυκλώματα χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τις νέες τεχνολογίες και εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία για την εξάπλωση των παράνομων δραστηριοτήτων τους, τόσο στο διαδίκτυο όσο και εκτός διαδικτύου.  Τα τελευταία ειδεχθή εγκλήματα, στα Γλυκά Νερά ,στην Ζάκυνθο κλπ, αν και είναι βέβαιο ότι θα αποκαλυφθούν, προκαλούν εύλογη ανησυχία στους πολίτες. Ακόμη ανησυχία προκαλούν μεμονωμένα γεγονότα  όπως προέκυψε από έρευνα, αστυνομικός είχε παραδώσει, έναντι μηνιαίας χρηματικής αμοιβής(!!) ύψους 2.000 ευρώ, υπηρεσιακό ασύρματο σε δύο άτομα, προκειμένου να τον χρησιμοποιούν στις παράνομες δραστηριότητές τους.( Βλ. TA NEA 7 Ιουνίου 2021). Θεωρώ επιτυχημένη την τελευταία παρέμβαση του Εισαγγελέα του ΑΠ στο θέμα της πάταξης της εγκληματικότητας. Παράλληλα πρέπει να παταχθούν τα φαινόμενα που ταλανίζουν τις φυλακές, όπως να ελεγχθούν  τα συστήματα επικοινωνίας των κρατουμένων, με συστήματα σίγασης των κινητών τηλεφώνων κλπ.

Σήμερα η κοινωνία μας ζει για μια ακόμα φορά στην ιστορία της τον εφιάλτη της ασύμμετρης εγκληματικότητας. Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα σημαντικό και σε ένταση με το πέρασμα της πανδημίας. Η κοινή γνώμη αντιλαμβάνεται με αγωνία τα νέα δεδομένα αναφορικά με τις νέες μορφές απειλών και το πρόβλημα που αναδεικνύεται κάθε μέρα και περισσότερο, από την δράση  του οργανωμένου εγκλήματος στην καθημερινότητα μας. Η αντιμετώπιση της εγκληματικής πράξης στον πολιτισμένο κόσμο είναι δεδομένη, η διαλεύκανση, η αποκάλυψη των ενόχων και η παραπομπή τους στη δικαιοσύνη. Η απειλή αυτή αφορά προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών, την προστασία της ιδιοκτησίας και τη διασφάλιση της ευνομίας και ευταξίας. Η εγκληματικότητα αποτελεί τον καθρέφτη της κοινωνίας. Οποιαδήποτε αψυχολόγητη κίνηση, μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ακόμα χειρότερη κατάσταση στο μέλλον. Εδώ βέβαια, εισηγούμαστε στην εκπόνηση σωφρονιστικού σχεδίου με στόχο την αντιμετώπιση της απειλής. Μέσα στο σχέδιο αυτό είναι να δούμε  ξανά με αυστηρότητα τα μέτρα σωφρονισμού και δημιουργίας συστήματος ποινών που θα αντικατοπτρίζουν την υπαρκτή πραγματικότητα αντιμετωπίσεως του εγκλήματος.  Εκείνο που είναι ουσιώδες στο σοβαρό έγκλημα είναι όταν δεν αποκαλύπτονται οι δράστες ή παραμένουν ασύλληπτοι ή ακόμα χρησιμοποιούν μέσα και μεθόδους που η Πολιτεία αδυνατεί ν’ αντιμετωπίσει. Απαιτούνται μέτρα και όχι δημοσιογραφικές ανούσιες συζητήσεις, προτείνεται ενδεικτικά : α) η χρήση ρηξικέλευθων τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας. Προετοιμασία των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και των δικαστικών αρχών για την ψηφιακή εποχή  β)  εκστρατείες διαφώτισης του κοινού για το πρόβλημα γ) αναδιάταξη του αστυνομικού προσωπικού και προεχόντως  η εκπαίδευση και ενημέρωση του δ)η αυστηρή απαγόρευση εσκεμμένων ή μη διαρροών στα ΜΜΕ για σοβαρά εγκλήματα και ιδίως από τους προανακριτικούς υπαλλήλους.

Επιτέλους  ήρθε η ώρα της δημιουργίας της δικαστικής αστυνομίας, ενός μικρού και ευέλικτου σώματος που θα διοικείται από ανώτατο δικαστικό λειτουργό και θα στελεχώνεται από πτυχιούχους της νομικής και οι οποίοι θα συμπράττουν αποτελεσματικά στην διαλεύκανση πολύ σοβαρών υποθέσεων όπως π.χ. συμβαίνει στις ΗΠΑ, στο Βέλγιο, στη Γαλλία, τη Γερμανία,. Διαχρονικά δεν υπάρχει Υπουργός Δικαιοσύνης που να μην το έχει εξαγγείλει την ίδρυση δικαστικής αστυνομίας  και η εξαγγελία να μένει στα χαρτιά, όπως και ο νόμος της Άννας Μπενάκη (ν.2145/1993) παρά το γεγονός ότι η λειτουργία της προβλέπεται από του… Οθωνα τα χρόνια με το Β.Δ. 85/31-12-1836 το οποίο ποτέ δεν εφαρμόστηκε.

Την άμεση λήψη σειράς νομοθετικών μέτρων για την αντιμετώπιση της διαφθοράς στο δημόσιο τομέα ζήτησε τον Δεκέμβριο του 2002 η Ολομέλεια της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου με εισήγηση του τότε Εισαγγελέα του ΑΠ, αείμνηστου  Ευαγγέλου Κρουσταλάκη .. Η  Ολομέλεια έκρινε ότι: «Επιβάλλεται η δημιουργία δικαστικής αστυνομίας. Σε αυτήν θα μετέχουν και άλλοι φορείς από κλάδους βασικών ειδικοτήτων (γραφολόγοι, μηχανικοί κ.λπ.), επιλεγόμενοι με κριτήρια δικαστικά και αδιάβλητα.»  Η έκκληση της Ολομελείας των Εισαγγελέων του ΑΠ έμεινε στο κενό ,όπως και ανάλογες εκκλήσεις των δικηγορικών συλλόγων, των δικαστικών Ενώσεων, της επιστημονικής κοινότητας ,των κομμάτων.

Δεν μπορώ να αγνοήσω ότι στον πόλεμο για την πάταξη των εγκληματικότητας υπάρχουν πολλά θύματα ,αλλά και θύματα του καθήκοντος, αστυνομικοί και δικαστικοί και σ’ αυτούς και τις οικογένειες τους η Πολιτεία οφείλει τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη της. Σημειώνεται  ότι  από το έτος 1984 έως 2019 έχουν τραυματισθεί θανάσιμα εκατόν τριάντα οκτώ (138) αστυνομικοί συνεπεία τρομοκρατικών ενεργειών, ένοπλων συμπλοκών, τροχαίων και άλλων ατυχημάτων εν ώρα Υπηρεσίας και πολλοί δεν αποζημιώνονται.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΠΟ ΖΗΜΙΟΓΟΝΟ ΔΡΑΣΗ ΟΡΓΑΝΟΥ ΕΝΤΑΓΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. H ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΊΑΣ (ΣτΕ Ολ 799-803/2021)

ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΠΟ ΖΗΜΙΟΓΟΝΟ ΔΡΑΣΗ ΟΡΓΑΝΟΥ ΕΝΤΑΓΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. H ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΊΑΣ (ΣτΕ Ολ 799-803/2021)