ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕΝ ΑΣΤΕΙΥΟΝΤΑΙ

 

«Οι Έλληνες δεν αστειεύονται»

 

«Κανείς να μην εκπλαγεί εάν έρθουμε κάποια νύχτα ξαφνικά» αναφέρει σε ένα παραληρηματικό του άρθρο ο Τούρκος δημοσιογράφος Emin Şirin, λέγοντας ότι "σύντομα" η Τουρκία μπορεί να προχωρήσει σε επιχείρηση «σε κάποιο από τα νησιά  που έχει υπό κατάληψη η Ελλάδα."

Είναι σχεδόν καθημερινό, έντονο αποκρουστικό και απαράδεκτο αυτό που  συμβαίνει σε όλους τους τόνους από την γειτονική μας Χώρα. Η Άγκυρα θα προχωρήσει σε έρευνες ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια έχει προγραμματίσει στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτό είναι βέβαιο πλέον.

Η μία κρίση διαδέχεται την άλλη και απειλή συνεχής. Ακούω εύλογα  ν’ απορούν οι μη ειδικοί στα διεθνή θέματα και στα πολεμικά γυμνάσματα: δεν υπάρχει κανείς και τίποτε που μπορεί να σταματήσει αυτή την ξέφρενη απειλή; Μήπως ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ κανείς ; Κατ’ αρχήν ας είμαστε ευγνώμονες που είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής  Ένωσης γιατί αλλιώς τα χειρότερα θα είχαν συμβεί πολύ καιρό, ακόμα και όταν κανείς μα κανείς δεν μπορεί ν’ αναχαιτίσει αυτήν την βαρβαρότητα. Πέρα όμως από κάποιες δηλώσεις συμπαράστασης και απειλές κυρώσεων κατά προσώπων, η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη να παραβιάζει την κυριαρχία ενός πλήρους κράτους-μέλους της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. Η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι να μειώσει την παρουσία της Ελλάδος στα δρώμενα στην Μεσόγειο και να γίνει ο κυρίαρχος στρατηγικός παίχτης στην περιοχή. Η επιθετική στάση αυτή είναι προπομπός δυσάρεστων εξελίξεων για το σύνολο της περιοχής. Η Κύπρος μας δίδει το στίγμα των μελλόντων να συμβούν.

Πρέπει να προετοιμασθούμε για τις εξελίξεις, χωρίς να αποκλείουμε τον διάλογο, όμως πρέπει να δούμε άμεσα την διεθνή  ενημέρωση για την απειλή και κυρίως να χαλυβδώσουμε την άμυνα μας.

Χρόνια τώρα προσπαθούμε να κερδίσουμε «χρόνο», φαίνεται όμως πως το ρολόι της ιστορίας τρέχει γρήγορα γι’ αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι. Η Χώρα στάθηκε όρθια δυο φορές μέσα στον ίδιο χρόνο μία στον Έβρο και την άλλη στο Αιγαίο. Αυτό οφείλεται στην αποφασιστικότητα των παιδιών της και της ηγεσίας που είπε τα πράγματα με το όνομα τους.

Είναι γνωστό ότι είπε η Μέρκελ σε Ερντογάν: «Οι Έλληνες δεν αστειεύονται»

1.8.2020

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

 

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΡΑ

 

Η δικαιοσύνη χρειάζεται άμεση  ουσιαστική στήριξη…

«…Ο βασιλιάς Ξέρξης αναρωτιέται πώς μπορούν οι Έλληνες να αντισταθούν στον τεράστιο στρατό του.  Ένας Σπαρτιάτης που βρίσκεται κοντά του, του δίνει μία εκπληκτική απάντηση. Ο βασιλιάς ρωτά λοιπόν: «Πως θα μπορέσει να αντισταθεί αυτός ο μικρός λαός; Δεν έχουν έναν αρχηγό ο οποίος, όπως εγώ, μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να υπακούσουν χτυπώντας τους, χρησιμοποιώντας τη βία». Και ο Σπαρτιάτης απαντά: «Επειδή έχουν έναν αρχηγό τον οποίον τρέμουν ακόμη περισσότερο απ’ ότι τρέμουν εσένα οι υποτελείς σου. Ο Αρχηγός αυτός είναι ο Νόμος»[1]

Η κατάσταση  όμως που επικρατεί στην Δικαιοσύνη δεν είναι  καθόλου ευχάριστη και λόγω της καθυστέρησης απονομής της και λόγω των εγγενών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, παρά τον μόχθο των δικαστών .

Επιτέλους ακούστηκαν(;) οι φωνές της κοινωνίας για την βραδύτητα και  άρχισε συζήτηση για την αναθεώρηση ενός  αναποτελεσματικού δικονομικού  συστήματος που επικρατεί σε όλους τους κλάδους  απονομής της Δικαιοσύνης. Δεν είναι προς τιμήν της Χώρας μας  οι  συνεχείς καταδίκες της για παραβιάσεις  των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,λόγω της αδικαιολόγητης βραδύτητας απονομής της Δικαιοσύνης και ιδίως της Ποινικής.

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν  βάσιμες ελπίδες για βελτίωση της καταστάσεως με  την διαμεσολάβηση, αλλά δεν αρκεί χρειάζονται δραστικά μέτρα και πρώτα υποστήριξη των λειτουργών της . Χωρίς την συνεργασία όλων και ιδίως των δικαστών και  δικηγόρων δεν μπορεί να προκύψει κάτι θετικό στην προσπάθεια.

Στο ζήτημα της εμπέδωσης της διαμεσολάβησης ως εργαλείου επιτάχυνσης απονομής της δικαιοσύνης, θεωρώ αναγκαίο να πρωτοστατήσουν οι δικηγόροι.

Βέβαια ούτε σκέψη υπάρχει  από την δημοσία διοίκηση να εφαρμόσει ένα τέτοιο ζήτημα στις δικές της αποζημιωτικές  διαφορές και να επιταχύνει έτσι την απονομή της δικαιοσύνης.

Όλο και περισσότεροι  ομιλούν για τον μεγάλο ασθενή που επιβραδύνει ακόμη  και αναστέλλει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια διαχρονικά και αυτός είναι αποκλειστικά :η Δημόσια Διοίκηση. Δεν υπάρχει υπόθεση και δικαιοδοσία στην οποία εμπλέκεται το Δημόσιο σαν διάδικος που να μην εξαντληθούν από την πλευρά του  όλα τα ένδικα μέσα και τελικά να μην εφαρμοσθούν οι δικαστικές αποφάσεις. Το ΝΣΚ «συμβάλλει αποφασιστικά» σε κάθε προσπάθεια της Διοίκησης για την καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης, με την άσκηση παρελκυστικών και αβάσιμων ενδίκων μέσων ταλαιπωρίας του Έλληνα Πολίτη.

Όλοι ανεξαιρέτως οι Υπουργοί της δικαιοσύνης εξαγγέλλουν την  ίδρυση της Δικαστικής Αστυνομίας. τον Δεκέμβριο του 2002 η Ολομέλεια της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου με εισήγηση του τότε Εισαγγελέα του ΑΠ ,αείμνηστου  Ευαγγέλου Κρουσταλάκη έκρινε ότι επιβάλλεται: «Η δημιουργία δικαστικής αστυνομίας. Σε αυτήν θα μετέχουν και άλλοι φορείς από κλάδους βασικών ειδικοτήτων (γραφολόγοι, μηχανικοί κ.λπ.), επιλεγόμενοι με κριτήρια δικαστικά και αδιάβλητα.» Η Κυρία Άννα Μπενάκη ως Υπουργός Δικαιοσύνης με εντολή του Κωσταντίνου Μητσοτάκη, με τον Ν 2145/1993 στο άρθρο 36 έκαμε το πρώτο βήμα για την δημιουργία Δικαστικής Αστυνομίας. Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόσθηκε ποτέ επί 27 ολόκληρα χρόνια!!!!!  Το γεγονός αυτό και όλα τα παραπάνω αποτελούν βάναυση προσβολή στο  «Κράτος Δικαίου» που οφείλει να είναι η Χώρα μας  και έτσι δικαιώνεται ο Εμμανουήλ Ροΐδης «Εν Ελλάδι», είχε πει κάποτε, «ενός μόνον νόμου έχομεν χρείαν, του περί εφαρμογής των νόμων».

ΥΓ Είναι αδύνατη κάθε βελτίωση της κατάστασης  στην Δικαιοσύνης αν δεν αναβαθμισθεί το τρωθέν κύρος της, από τις καθημερινές επιθέσεις που δέχεται και αυτό είναι καθήκον όλων και προεχόντως της ιδίας.

3/8/2020

---

[1]Jacqueline De Romilly  της Γαλλικής Ακαδημίας. «Πόσο επίκαιρη είναι η Αθηναϊκή Δημοκρατία σήμερα ;». Εκδοτική Ερμής ΕΠΕ, 2009. 

ΚΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι …

Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 46 ετών το «κοριτσάκι με τις Ξύστρες» όπως όλοι την αποκαλούσαν η Δήμητρα Κουτσουρίδου από τα Βαλτόνερα Φλώρινας που μπήκε στο ρεκόρ Γκίνες το 2004 συγκεντρώνοντας 8.514 ξύστρες από όλο το κόσμο. Η ιστορία του τυφλού κοριτσιού είχε συγκινήσει όλο το κόσμο όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, καθώς χιλιάδες γράμματα έφταναν από όλη τη γη με ξύστρες για τις περιλάβει στην συλλογή της.

Μέσα σ’ ένα κόσμο που σπαράσσεται  από την βία, υπάρχουν γεγονότα που μας κάνουν να συγκινηθούμε γιατί μιλούν στην καρδιά μας. Εμείς ακόμη ζούμε στη γη του «φιλότιμου», της «φιλοξενίας» και της «καλοσύνης» και της «ανθρωπιάς». Αυτές οι Ελληνικές λέξεις αντιπροσωπεύουν καλύτερα αυτό που αγαπώ στον Ελληνικό πολιτισμό και για το οποίο είμαστε περήφανοι. Το «κοριτσάκι με τις ξύστρες» είναι μια ανθρώπινη ιστορία που συγκίνησε  τον κόσμο ολόκληρο και συγκινεί ο αγώνας ενός  ανθρώπου . Πέθανε σε ηλικία 90 ετών η Μαρίτσα Μαυραπίδου, παιδί προσφύγων από τα Μοσχονήσια της Μικρασίας, η μία από τις τρεις γιαγιάδες που αποτέλεσαν σύμβολο της αλληλεγγύης του λαού της Λέσβου στους εκατοντάδες χιλιάδες Σύρους -στη μεγάλη πλειονότητά τους- πρόσφυγες, που πέρασαν τη διετία 2015 - 2016 από τις απέναντι ακτές στο χωριό της, τη Σκάλα Συκαμινιάς. Η γιαγιά Μαρίτσα μαζί με τις φίλες της, την Αιμιλία Καμβύση και την Ευστρατία Μαυραπίδου, οι οποίες πέρασαν όλη τη ζωή τους στο ψαροχώρι, τη Σκάλα, έγιναν σύμβολα της εθελοντικής προσφοράς της Λέσβου, όταν ο φωτογραφικός φακός τις «συνέλαβε» να περιποιούνται στην ακτή ένα βρέφος, παιδί μίας γυναίκας πρόσφυγα από τη Συρία, που μόλις είχε αποβιβασθεί στην ακτή. Συνέχιζαν, δε, να κάνουν το ίδιο, προσφέροντας -παρά τα χρόνια τους- ό,τι μπορούσαν στους πρόσφυγες, όλον αυτόν τον καιρό που το χωριό τους έγινε το επίκεντρο της προσφυγικής-ανθρωπιστικής κρίσης. Κάθε μέρα κατέβαιναν στην ακτή και κάθονταν μαζί με άλλους αλληλέγγυους στους πρόσφυγες πολίτες, συμπαραστεκόμενοι με όποιον τρόπο μπορούσαν στους ανθρώπους που καθημερινά φτάνουν από τις απέναντι τουρκικές ακτές. Όταν τον Νοέμβριο του 2015 επισκέφθηκε τη Συκαμινιά ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, είχε συναντηθεί με μία από τις τρεις γιαγιάδες, τη γιαγιά Μηλίτσα, την οποία είχε συγχαρεί για ό,τι έκανε μαζί με τις δύο φίλες της. Τότε εκείνη, εκ μέρους και των άλλων δύο γιαγιάδων, του είχε απαντήσει: «Γιατί λες μπράβο, γιε μου; Τι έκανα;».

Παιδιά από την Κρήτη ήταν κι εκείνα, σε εκπαιδευτική εκδρομή των παιδιών στο Λονδίνο που πήγαν στο Βρετανικό Μουσείο  που ξεδίπλωσαν μιαν ελληνική σημαία, πλαισίωσαν την ορφανεμένη στα ξένα Καρυάτιδα και της τραγούδησαν το «Τζιβαέρι». Το τραγούδι, αφορά τον πόνο μιας μάνας που το πολύτιμο «τζιαβέρι της ξενιτιάς το χαίρεται».

Αυτά τα τόσο σημαντικά τα κρύβουμε, προβάλουμε ότι πουλάει,  θεώμεθα τα τρομερά  συμβαίνοντα,όπως τον βασανισμό του μαθητή στο Βύρωνα,  απαθείς, χωρίς ενοχές, χωρίς αντιδράσεις. Αντικαταστήσαμε τα οράματα με τα λάθη, παραγνωρίζοντας ότι τα λάθη, κατά τραγική ειρωνεία, προλογίζουν επικήδειο...                    

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ ;

ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΟΥΜΕ ;

Από τα μαθητικά μας χρόνια (προτού υποβαθμιστεί τελείως η κλασική παιδεία και οι ανθρωπιστικοί κλάδοι) διδασκόμασταν τις έννοιες της ηθικής και της δικαιοσύνης. Πέρασαν τα χρόνια κι αυτά που θεωρούσαμε δεδομένα στην κοινωνία μας θεωρούνται πια ζητήματα  μικρής σημασίας . Κάθε κακό που έρχεται στην κοινωνία μας ξεχνιέται γρήγορα και κάθε καλό έργο θεωρείται ότι «δεν πουλάει» και θάβεται από στις οθόνες των τηλεοράσεων. Η απαξίωση τα σκεπάζει όλα και η Δικαιοσύνη αργεί τόσο πολύ, που όταν έρχεται η Νέμεσις όλοι έχουν ξεχάσει τα γεγονότα. Σε μια κοινωνία που δεν έχει πλέον ανθρωπιστική παιδεία, τα διλήμματα αυτά δεν απασχολούν σχεδόν κανέναν. Το εκπαιδευτικό σύστημα προσεγγίζει τους μαθητές σαν κοτόπουλα της φάρμας, που πρέπει πάση θυσία να μείνουν ακινητοποιημένα στο πόστο τους για να συνεχίσουν να μασούν αδιάκοπα την ογκώδη ύλη που θα τους παχύνει αρκετά ώστε να πιάσουν τόπο τα λεφτά των γονιών τους στα φροντιστήρια. Η αναζήτηση ηθικών αξιών και αρχών έχει αφαιρεθεί από τις προτεραιότητες της παιδείας, αφού πρώτα υποβιβάστηκαν στη συνείδηση της κοινωνίας. Τα τραγικά αποτελέσματα αυτής της κατάστασης  αρχίσαν να φαίνονται, ενώ υπάρχουν πολλά φωτεινά αντίθετα παραδείγματα, απόδειξη πως ίσως υπάρχει ελπίδα ακόμη.

 Έτσι θεωρώ  αναγκαίο ν’ αναφερθώ  σε μερικά κατ’ εμέ σπουδαία γεγονότα που αξίζουν της προσοχής μας :

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί στην κοινωνία το περιστατικό ομαδικού ξυλοδαρμού μαθητή στον Βύρωνα. Το συγκλονιστικό περιστατικό σημειώθηκε το πρωί της περασμένης Δευτέρας στο 1ο ΓΕΛ Βύρωνα, το οποίο μοιράζεται το ίδιο προαύλιο με το 1ο Γυμνάσιο της περιοχής. Σύμφωνα με την καταγγελία που έκανε ο 17χρονος μαθητής του Βύρωνα, δέχθηκε βίαιη επίθεση από 17 μαθητές του Γυμνασίου, όταν εκείνος προσπάθησε να υπερασπιστεί την αδελφή του Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, παρά την αναφορά του θύματος για 17 άτομα, στο αστυνομικό τμήμα Βύρωνα προσήχθησαν μόνον 8 άτομα!!! Κατά την παραμονή τους στο ΑΤ Βύρωνα, οι νεαροί, , ανέβασαν στο διαδίκτυο φωτογραφίες, δείχνοντας ότι δεν έχουν καμία συναίσθηση της πράξης τους.

Την ίδια  ώρα ένα βίντεο στο διαδίκτυο  που δείχνει μια ομάδα παιδιών από σχολείο της Κρήτης στην αίθουσα με τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο, να κάθονται οκλαδόν μπροστά σε κλεμμένο άγαλμα μιας από τις Καρυάτιδές μας, στη βάση του οποίου άπλωσαν την ελληνική σημαία, και ταυτόχρονα να τραγουδούν το «Τζιβαέρι». Ένα δημοτικό τραγούδι για τον καημό μιας μάνας που το παιδί της λείπει στο εξωτερικό.

Δύο  διαφορετικά γεγονότα που δίνουν μια αλήθεια, πώς  η κοινωνία μας  πρέπει να δείχνει Μόνο θαυμασμό και σεβασμό έχω προς τέτοιους ανθρώπους σαν και τη Δασκάλα που πήγε τα παιδιά στο Μουσείο, αποδεικνύοντας στα παιδιά ότι καμιά φορά τα καλύτερα μαθήματα δίνονται έξω από τις σχολικές αίθουσες. Όσο για τα παιδιά  του Βύρωνα χρειάζονται απ’ τους δασκάλους τους να μάθουν τι σημαίνει σεβασμός στον συνάνθρωπο, ελευθερία και αξιοπρέπεια και ντροπή. Δεν θα γίνουν καλύτεροι με τις ποινικές καταδίκες, μάλλον χειρότεροι θα γίνουν νομίζω. Παιδεία χρειάζονται τα παιδιά και αγάπη.

Η ανάγκη για αντίδραση και ενδιαφέρον από κάθε έναν που θέλει και πρέπει να είναι ενεργός πολίτης, πρέπει να αφορά όλα τα ζητήματα που βλέπει να εκτυλίσσονται μπροστά του και για τα οποία αισθάνεται ή διαπιστώνει τη συντέλεση μιας αδικίας ή μιας μη επιτρεπτής ηθικά και όχι μόνο πράξης. Η αδιαφορία βλάπτει και η σιωπή δεν είναι χρυσός.-

ΥΓ. Τρομερό,29χρονος αστυφύλακας συνελήφθη στην Αγία Παρασκευή και σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας για 11 ληστείες κατ’ εξακολούθηση και παράβαση του νόμου περί όπλων! Στις 21/6/2017 φοιτήτρια κατήγγειλε βιασμό από τον υπάλληλο security, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την φύλαξη των εστιών του Πανεπιστημίου Αιγαίου. «Ποιος μας φυλάει από τους φύλακες;»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΙΑ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας» 2

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

ΑΝΤΩΝΗ Π.ΑΡΓΥΡΟΥ

Όταν πολλά χρόνια πριν ξεκινούσα την δικηγορία, έβλεπα με τρόμο στο Αρχείο του Πρωτοδικείου τις δικογραφίες βορά των τρωκτικών ,τις αίθουσες των συνεδριάσεων  παγωμένες και τα Πρακτικά των συνεδριάσεων να γράφονται στο χέρι. Κατά καιρούς φιλότιμοι δικαστές και δικηγόροι έχαναν τη ζωή τους ακόμα και μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων από τον μόχθο και την ένταση της εργασίας. Τα χρόνια περνούσαν  και κάθε τόσο  ένα καινούργιο νομοθέτημα για την «επιτάχυνση» της Δικαιοσύνης έρχονταν  για να καθυστερήσει τελικά την υπόθεση της απονομής της δικαιοσύνης. Μόνο τα τελευταία χρόνια ψηφίστηκαν, πάνω από  40  νόμοι για την επιτάχυνση απονομής της Δικαιοσύνης, αλλά το πρόβλημα δεν λύθηκε, αφού οι όποιες δικονομικές ρυθμίσεις δεν πλήττουν την ρίζα του προβλήματος. Η πολυνομία και η κακή νομοθέτηση  μας βασανίζει όλους  από το 2001 έως το 2016 θεσπίστηκαν 1.569 νόμοι, δηλαδή 100 νόμοι περίπου ανά έτος. Εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός των Προεδρικών Διαταγμάτων, καθώς μέχρι το 2016 εκδόθηκαν 3.585, ενώ οι κανονιστικές και ατομικές διοικητικές πράξεις αγγίζουν τις 43.250. Σε διάστημα 50 μόλις μηνών, σε 4 από τους βασικότερους νόμους που εφαρμόστηκαν το 2014 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, κλπ) έγιναν 82 μεταβολές, προσθέτοντας ή καταργώντας ταυτόχρονα διατάξεις. Όσον αφορά στην απονομή δικαιοσύνης, οι εκκρεμείς αποφάσεις ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων ανέρχονταν σε 288.229 το καλοκαίρι του 2017, από 400.238 το 2013, και 306.918 το 2015.Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνεχώς καταδικάζει την Ελλάδα για την κατάσταση αυτή, όμως τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο  εφιαλτικά στο ζήτημα αυτό.

Έχω την εντύπωση ότι αντί βαρύγδουπών διατάξεων χρειάζονται πρακτικά μέτρα και απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα:

1)      Τι εμποδίζει και δεν εφαρμόζεται σε όλα τα δικαστήρια η τήρηση των Πρακτικών ηλεκτρονικά;

2)      Τι εμποδίζει η υποχρεωτική κατάθεση δικογράφων σε όλα τα δικαστήρια που μόνο θεωρητικά  γίνεται;

3)      Τι εμποδίζει η αντίστοιχη ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων στην Ποινική  διαδικασία  σε όλα τα στάδια της;

4)      Τι εμποδίζει  η εφαρμογή φραγής ασύρματων τηλεφωνικών επικοινωνιών σε όλα και χωρίς εξαίρεση τα σωφρονιστικά καταστήματα;

5)      Τι εμποδίζει η εγκατάσταση ενός Εισαγγελέα Ποινικής  Δίωξης στο κτίριο της ΓΑΔΑ, ώστε να αποφεύγονται άσκοπες μεταγωγές;

6)      Τι εμποδίζει η ηλεκτρονική τήρηση των Αρχείων των Δικαστηρίων;

7)      Τι εμποδίζει η δημιουργία ενός φορέα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης   με την συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων με το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, έτσι ώστε να υπάρχει η αναγκαία αλληλοενημέρωση κλπ ;

8)      Τι εμποδίζει η εισαγωγή των Ειρηνοδικών στην Σχολή Δικαστών και εξέλιξη τους ;

9)      Τι εμποδίζει ώστε να ανασχεδιαστεί ο δικαστικός χάρτης και να δημιουργηθούν ή καταργηθούν δικαστήρια εκεί που υπάρχουν ανάγκες πραγματικές;

10)   Τι εμποδίζει να αυξηθούν οι θέσεις δικαστικών λειτουργών έτσι που ν’ απορροφηθούν τα ζητήματα των νέων κωδίκων και να επιτυχανθεί άμεσα  η ποινική δικαιοσύνη ;

Αυτά τα εντελώς ενδεικτικά που πολλά δεν προκαλούν δημοσιονομικό κόστος, αλλιώς με αργή δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

" ΑΓΑΠΗΣ ΑΝΤΙΔΩΡΟΝ ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΡΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΦΩΚΑ».

Σύντομη παρουσίαση του αφιερωματικού τόμου της Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας

 " ΑΓΑΠΗΣ ΑΝΤΙΔΩΡΟΝ ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΡΟΥ  ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΦΩΚΑ».

Ο τόμος αποτελεί καρπό σοβαρού  επιστημονικού έργου  46 επιστημόνων « Μνήμη Μητροπολίτου Κυρού  Γερασίμου Φωκά» με  επιμελητή έκδοσης τον Ν.Γ.Μοσχονά και πρόλογο του Μητροπολίτου Κεφαλληνίας Κυρίου  Δημητρίου και εκδόθηκε από την ίδια Ι. Μητρόπολη το 2019 των 675 σελίδων . Ο τόμος αυτός αποσκοπεί στην παρουσίαση στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό της, προκειμένου οι παλαιότεροι να θυμηθούν και οι νεότεροι να διδαχθούν από την μεγάλη αυτή μορφή της Κεφαλλονίτικης εκκλησιαστικής μας ιστορίας. Ο μακαριστός αγαπήθηκε όσο κανένας άλλος μέχρι σήμερα από τον λαό της Κεφαλλονιάς   και παραμένει εσαεί στην μνήμη όλων μας , ως ο εκκλησιαστικός εκείνος άνδρας, ο οποίος με την αγία πνευματική μορφή του, την ευρύτητα του πνεύματος, τον βαθυστόχαστο θεολογικό του λόγο, αποτελεί παράδειγμα αυθεντικής Ορθόδοξης χριστιανικής μαρτυρίας  της νεότερης εκκλησιαστικής μας ιστορίας.  Ο επιμελητής της εκδόσεως καταξιωμένος επιστήμων Ν.Γ.Μοσχονάς μεταξύ άλλων αναφέρει: «Ο  ΠΑΡΩΝ ΤΙΜΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΟΣ, που εκδίδεται στη μνήμη του μακαριστού κυρού Γεράσιμου Φωκά, εκλεγμένου και χειροτονηθέντος μητροπολίτη Κεφαλληνίας, περιέχει μελετήματα και αναφορές προσώπων που είχαν τη χάρη να γνωρίσουν από κοντά τον τιμώμενο είτε ως λαϊκό είτε ως ιερωμένο, αλλά και άλλων που συνεισέφεραν τη συμβολή τους από σεβασμό προς τη μορφή και τη φήμη του. Το κάλεσμα που απευθύνθηκε σε κληρικούς και λαϊκούς βρήκε πρόθυμη και πλατιά ανταπόκριση αποφέροντας σαράντα επτά εκλεκτά κείμενα που καλύπτουν διάφορους γνωστικούς τομείς. Συνακόλουθα, ο τόμος απαρτίζεται από τέσσερα μέρη σύμφωνα με το είδος των συμβολών: στο πρώτο περιλαμβάνονται οκτώ κείμενα που αναφέρονται στην προσωπογραφία του τιμώμενου, στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνονται έξη μελετήματα αγιολογικού περιεχομένου, στο τρίτο μέρος που υποδιαιρείται σε δύο τμήματα εντάσσονται πέντε μελέτες με θεολογικό περιεχόμενο και δέκα μελετήματα εκκλησιαστικής ιστορίας, ενώ στο τέταρτο μέρος που υποδιαιρείται σε τέσσερα ειδικότερα τμήματα περιέχονται πέντε μελετήματα σχετικά με την εκκλησιαστική τέχνη, εννέα μελέτες με ιστορικό περιεχόμενο, τρεις φιλολογικές μελέτες και μία φιλοσοφικού περιεχομένου. Πρωτότυπα και αξιόλογα τα κείμενα αυτά γραμμένα από σπουδαίους ειδικούς μελετητές αποτελούν συμβολές που προάγουν την επιστημονική γνώση στους αντίστοιχους τομείς...» Αξιόλογος όμως και ο πρόλογος του Σεβ. Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ. Δημητρίου, ο οποίος  μεταξύ άλλων αναφέρει: «0  ΑΟΙΔΙΜΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ κύρος Γεράσιμος, σεπτός προκάτοχος ημών, υπήρξε πανθομολογουμένως μια φωτεινή φυσιογνωμία άξιου κληρικού τής νεότερης ιστορίας της Τοπικής μας Εκκλησίας. Σεμνός και τίμιος τόσον ως λαϊκός, όσον και ως κληρικός με άφθαστο ψυχικό μεγαλείο. Υπήρξε ό άνθρωπος τής αγάπης και τής προσφοράς, τής προσευχής και τής ασκήσεως, αυστηρώς με τον εαυτό του και επιεικής με τούς άλλους. Πολυτάλαντος Κεφαλονίτης, αυθεντικός, ευγενής, φιλόξενος και αρχοντικός όχι μόνον εις το παράστημα, αλλά και κυρίως εις την ψυχή και τα αισθήματά του. Τηρητής τής Παραδόσεως, ζηλωτής τής πίστεως, με αυταπάρνηση διά την Εκκλησία άόκνως εργαζόμενος διά το θέλημα του Θεού, κάνοντάς το πράξιν εις την ζωήν του, δίδοντας καθημερινώς «τήν καλήν μαρτυρίαν Ιησού Χριστου». Θεάρεστο και πολύπλευρο το πνευματικό, ποιμαντικό και φιλανθρωπικό του έργο, ώστε να αληθεύει εις τό πρόσωπόν του ό λόγος του Αποστόλου Παύλου «φιλάγαθος, δίκαιος, όσιος, έγκρατής» (Τίτ. α, 8). Ή πηγαία ευσέβειά του, ή ευλάβεια και ή άφοσίωσίς του εις τον Προστάτην τής Νήσου μας, τον θαυματουργόν 'Άγιον Γεράσιμον , ήτο κάτι το συγκλονιστικόν δι’ όσους τον γνώριζαν καλώς έκ του σύνεγγυς. Έξ αυτού αντλούσε δύναμιν, ώστε να παραμένει ακαταπόνητος εις το ευρύτατο, πολύπλευρο, ποιμαντικό του έργο και την εν γένει δραστηριότητά του να ευρίσκεται διαρκώς πλησίον των πασχόντων αδελφών του, φίλων του και πνευματικών του τέκνων.

Θεία συνάρσει και ευλογία κυκλοφορείται ό παρών τιμητικός επιμνημόσυνος τούτος Τόμος, αφιερωμένος εις τιμήν του αλήστου μνήμης προκατόχου ημών προσφιλεστάτου και πολυσεβάστου αδελφού κυρού Γερασίμου.»

Επίσημη παρουσίαση του Τόμου θα γίνει προσεχώς στο Αργοστόλι.

Ο ΦΟΒΕΡΌΣ 2019 ΦΕΎΓΕΙ κι έρχεται ο καινούργιος 2020

Ο ΦΟΒΕΡΌΣ 2019 ΦΕΎΓΕΙ  κι έρχεται ο καινούργιος 2020!

 Ήταν η χρονιά των εκλογών. Ψηφίσαμε για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και για βουλευτικές εκλογές. Ο χάρτης άλλαξε εντελώς. Έχουμε μία νέα Κυβέρνηση που προσπαθεί μέσα σε δυσκολίες  μα εφαρμόσει το πρόγραμμα της. Ένα όμως δεν μπορεί να εξαφανισθεί  δια μαγείας: τη βαθιά δυσπιστία των Ελλήνων απέναντι στην δημοσιονομική κρίση που δέκα χρόνια βασάνισε κάθε Ελληνική οικογένεια .Έτσι κάθε μέτρο ανακούφισης είναι καλοδεχούμενο. Μπορεί να επικρατεί μια συγκρατημένη αισιοδοξία στου πολίτες .Τα χρόνια που πέρασαν η Ευρωπαϊκή Οικογένεια να ασχολήθηκε με το «Ελληνικό πρόβλημα» τώρα πρέπει ασχοληθεί με το Brexit. Το δράμα που παίχτηκε στην Αγγλία από το καλοκαίρι του 2016 που η πλειοψηφία των Βρετανών αποφάσισε ότι θέλουν να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται πως, μετά τις εκλογές έφτασε στην τελευταία πράξη του, τουλάχιστον ως προς το τυπικό της αποχώρησης. «Δεν είχαμε επιδείξει επαρκή αλληλεγγύη απέναντι στην Ελλάδα στη διάρκεια της κρίσης», επεσήμανε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, μιλώντας σε σύντομη τελετή για τα 20 χρόνια του ευρώ στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η Ευρώπη αλλάζει ενώ στην περιοχή μας συντελείται αλλά και στον κόσμο μια ανακατανομή ισχύος. Η Άγκυρα προφανώς και γνωρίζει πως μέσα από αυτή την ανακατανομή πρέπει να παίξει και το τελευταίο της χαρτί κυρίως να αποτρέψει την δημιουργία Κουρδικού κράτους και να επεκταθεί στις Μεσογειακές  ενεργειακές ζώνες. Γι’ αυτό και επιστρατεύει τη στρατηγική τής ισχύος» των κανονιοφόρων» για να κερδίσει. Το πνεύμα των εορταστικών ημερών, φέτος, σκιάζεται από το πνεύμα των συνήθων τουρκικών απειλών και της μεγάλης ελληνικής διπλωματικής υπερπροσπάθειας, αν όμως τελικά το Τουρκικό  γεωτρύπανο μπει στην ελληνική ΑΟΖ τότε τα πράγματα αλλάζουν, τότε πλέον ανοίγει  τότε την πόρτα του τρελοκομείου ο Ερντογάν; Η Χώρα στην ιστορία της για πρώτη φορά έζησε 70 ολόκληρα χρόνια ειρήνης και ευημερίας (1949-2020) και από το 1974 η Πολιτεία  μας απέκτησε ένα σταθερό Σύνταγμα που αναθεωρήθηκε (αν  και ατελώς φέτος). Η λειτουργία των θεσμών μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης δέκα ετών και είναι ικανοποιητική και η ομαλή εναλλαγή των πολιτικών κομμάτων στην Εξουσία  εμπέδωσε την λειτουργία του Πολιτεύματος . Αποτελεί εθνική επιτυχία η καθιέρωση της ψήφου Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό ,με μοναδική έκφραση εθνικής συναίνεσης, του πολιτικού κόσμου και των Ελλήνων συνολικά. Τόσο η κυβερνητική πλειοψηφία της Ν.Δ. όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛΛ., ΚΚΕ, Ελληνική Λύση), πλην του ΜέΡΑ25, υπερψήφισαν τις σχετικές διατάξεις του υπουργείου Εσωτερικών. Επισήμανε ο Πρωθυπουργός, κάνοντας λόγο για το γεγονός αυτό «νίκη του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας και υπόδειγμα συναίνεσης και πολιτικής συνεννόησης».  Η  καινούργια Κυβέρνηση προέκυψε από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και ένας νέος βηματισμός της οδηγεί τα δεδομένα σε νέες κατευθύνσεις με πιο αισιόδοξες προοπτικές για την οικονομία, με την ελπίδα και την ευχή να μην ανακοπεί η προσπάθεια από εξωγενή γεγονότα. Στη δικαιοσύνη όμως, τα πράγματα καθόλου ευχάριστα δεν είναι και η εικόνα της αλληλοσπαρασσομένης δικαιοσύνης δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας στον Πολίτη, εδώ χρειάζονται άμεσα μέτρα  έκτακτης ανάγκης. Επείγει η λήψη ουσιαστικών μέτρων στην Παιδεία ,έτσι ώστε να εμπεδωθεί το πνεύμα της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας για τα οποία έχει δημιουργηθεί μέγα έλλειμμα στο παρελθόν , ιδίως με την αλόγιστη και προεκλογική ανωτατοποίηση  των ΤΕΙ και  τις εκπαιδευτικές πολιτικές της αμάθειας και της απάθειας. Υπάρχουν πολλά όμως που πρέπει να γίνουν για να καταστεί η Χώρα ένα αληθινό Κράτος δικαίου.  Σήμερα το ζητούμενο για τον Τόπο  είναι η συναίνεση για το αυτονόητο. Αν η λέξη συναίνεση είναι το νέο πολιτικό σύνθημα, ανεξαρτήτως πολιτικού περιεχομένου, ακόμη και χωρίς κανένα περιεχόμενο, μας προδιαθέτει θετικά. Αλήθεια , γιατί όχι, καλό είναι να συνενώνουμε τις δυνάμεις μας, εγκαταλείποντας την αντιπαλότητα. Το ζητούμενο δεν μπορεί όμως σε καμιά περίπτωση να έχει εκπτώσεις  σε θέματα Αρχών και ιδίως προσώπων που  χρησιμοποιούν την συναίνεση ως εργαλείου ανόδου και μόνον.

 ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 2020