" ΑΓΑΠΗΣ ΑΝΤΙΔΩΡΟΝ ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΡΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΦΩΚΑ».

Σύντομη παρουσίαση του αφιερωματικού τόμου της Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας

 " ΑΓΑΠΗΣ ΑΝΤΙΔΩΡΟΝ ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΥΡΟΥ  ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΦΩΚΑ».

Ο τόμος αποτελεί καρπό σοβαρού  επιστημονικού έργου  46 επιστημόνων « Μνήμη Μητροπολίτου Κυρού  Γερασίμου Φωκά» με  επιμελητή έκδοσης τον Ν.Γ.Μοσχονά και πρόλογο του Μητροπολίτου Κεφαλληνίας Κυρίου  Δημητρίου και εκδόθηκε από την ίδια Ι. Μητρόπολη το 2019 των 675 σελίδων . Ο τόμος αυτός αποσκοπεί στην παρουσίαση στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό της, προκειμένου οι παλαιότεροι να θυμηθούν και οι νεότεροι να διδαχθούν από την μεγάλη αυτή μορφή της Κεφαλλονίτικης εκκλησιαστικής μας ιστορίας. Ο μακαριστός αγαπήθηκε όσο κανένας άλλος μέχρι σήμερα από τον λαό της Κεφαλλονιάς   και παραμένει εσαεί στην μνήμη όλων μας , ως ο εκκλησιαστικός εκείνος άνδρας, ο οποίος με την αγία πνευματική μορφή του, την ευρύτητα του πνεύματος, τον βαθυστόχαστο θεολογικό του λόγο, αποτελεί παράδειγμα αυθεντικής Ορθόδοξης χριστιανικής μαρτυρίας  της νεότερης εκκλησιαστικής μας ιστορίας.  Ο επιμελητής της εκδόσεως καταξιωμένος επιστήμων Ν.Γ.Μοσχονάς μεταξύ άλλων αναφέρει: «Ο  ΠΑΡΩΝ ΤΙΜΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΟΣ, που εκδίδεται στη μνήμη του μακαριστού κυρού Γεράσιμου Φωκά, εκλεγμένου και χειροτονηθέντος μητροπολίτη Κεφαλληνίας, περιέχει μελετήματα και αναφορές προσώπων που είχαν τη χάρη να γνωρίσουν από κοντά τον τιμώμενο είτε ως λαϊκό είτε ως ιερωμένο, αλλά και άλλων που συνεισέφεραν τη συμβολή τους από σεβασμό προς τη μορφή και τη φήμη του. Το κάλεσμα που απευθύνθηκε σε κληρικούς και λαϊκούς βρήκε πρόθυμη και πλατιά ανταπόκριση αποφέροντας σαράντα επτά εκλεκτά κείμενα που καλύπτουν διάφορους γνωστικούς τομείς. Συνακόλουθα, ο τόμος απαρτίζεται από τέσσερα μέρη σύμφωνα με το είδος των συμβολών: στο πρώτο περιλαμβάνονται οκτώ κείμενα που αναφέρονται στην προσωπογραφία του τιμώμενου, στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνονται έξη μελετήματα αγιολογικού περιεχομένου, στο τρίτο μέρος που υποδιαιρείται σε δύο τμήματα εντάσσονται πέντε μελέτες με θεολογικό περιεχόμενο και δέκα μελετήματα εκκλησιαστικής ιστορίας, ενώ στο τέταρτο μέρος που υποδιαιρείται σε τέσσερα ειδικότερα τμήματα περιέχονται πέντε μελετήματα σχετικά με την εκκλησιαστική τέχνη, εννέα μελέτες με ιστορικό περιεχόμενο, τρεις φιλολογικές μελέτες και μία φιλοσοφικού περιεχομένου. Πρωτότυπα και αξιόλογα τα κείμενα αυτά γραμμένα από σπουδαίους ειδικούς μελετητές αποτελούν συμβολές που προάγουν την επιστημονική γνώση στους αντίστοιχους τομείς...» Αξιόλογος όμως και ο πρόλογος του Σεβ. Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κ. Δημητρίου, ο οποίος  μεταξύ άλλων αναφέρει: «0  ΑΟΙΔΙΜΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ κύρος Γεράσιμος, σεπτός προκάτοχος ημών, υπήρξε πανθομολογουμένως μια φωτεινή φυσιογνωμία άξιου κληρικού τής νεότερης ιστορίας της Τοπικής μας Εκκλησίας. Σεμνός και τίμιος τόσον ως λαϊκός, όσον και ως κληρικός με άφθαστο ψυχικό μεγαλείο. Υπήρξε ό άνθρωπος τής αγάπης και τής προσφοράς, τής προσευχής και τής ασκήσεως, αυστηρώς με τον εαυτό του και επιεικής με τούς άλλους. Πολυτάλαντος Κεφαλονίτης, αυθεντικός, ευγενής, φιλόξενος και αρχοντικός όχι μόνον εις το παράστημα, αλλά και κυρίως εις την ψυχή και τα αισθήματά του. Τηρητής τής Παραδόσεως, ζηλωτής τής πίστεως, με αυταπάρνηση διά την Εκκλησία άόκνως εργαζόμενος διά το θέλημα του Θεού, κάνοντάς το πράξιν εις την ζωήν του, δίδοντας καθημερινώς «τήν καλήν μαρτυρίαν Ιησού Χριστου». Θεάρεστο και πολύπλευρο το πνευματικό, ποιμαντικό και φιλανθρωπικό του έργο, ώστε να αληθεύει εις τό πρόσωπόν του ό λόγος του Αποστόλου Παύλου «φιλάγαθος, δίκαιος, όσιος, έγκρατής» (Τίτ. α, 8). Ή πηγαία ευσέβειά του, ή ευλάβεια και ή άφοσίωσίς του εις τον Προστάτην τής Νήσου μας, τον θαυματουργόν 'Άγιον Γεράσιμον , ήτο κάτι το συγκλονιστικόν δι’ όσους τον γνώριζαν καλώς έκ του σύνεγγυς. Έξ αυτού αντλούσε δύναμιν, ώστε να παραμένει ακαταπόνητος εις το ευρύτατο, πολύπλευρο, ποιμαντικό του έργο και την εν γένει δραστηριότητά του να ευρίσκεται διαρκώς πλησίον των πασχόντων αδελφών του, φίλων του και πνευματικών του τέκνων.

Θεία συνάρσει και ευλογία κυκλοφορείται ό παρών τιμητικός επιμνημόσυνος τούτος Τόμος, αφιερωμένος εις τιμήν του αλήστου μνήμης προκατόχου ημών προσφιλεστάτου και πολυσεβάστου αδελφού κυρού Γερασίμου.»

Επίσημη παρουσίαση του Τόμου θα γίνει προσεχώς στο Αργοστόλι.

Ο ΦΟΒΕΡΌΣ 2019 ΦΕΎΓΕΙ κι έρχεται ο καινούργιος 2020

Ο ΦΟΒΕΡΌΣ 2019 ΦΕΎΓΕΙ  κι έρχεται ο καινούργιος 2020!

 Ήταν η χρονιά των εκλογών. Ψηφίσαμε για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και για βουλευτικές εκλογές. Ο χάρτης άλλαξε εντελώς. Έχουμε μία νέα Κυβέρνηση που προσπαθεί μέσα σε δυσκολίες  μα εφαρμόσει το πρόγραμμα της. Ένα όμως δεν μπορεί να εξαφανισθεί  δια μαγείας: τη βαθιά δυσπιστία των Ελλήνων απέναντι στην δημοσιονομική κρίση που δέκα χρόνια βασάνισε κάθε Ελληνική οικογένεια .Έτσι κάθε μέτρο ανακούφισης είναι καλοδεχούμενο. Μπορεί να επικρατεί μια συγκρατημένη αισιοδοξία στου πολίτες .Τα χρόνια που πέρασαν η Ευρωπαϊκή Οικογένεια να ασχολήθηκε με το «Ελληνικό πρόβλημα» τώρα πρέπει ασχοληθεί με το Brexit. Το δράμα που παίχτηκε στην Αγγλία από το καλοκαίρι του 2016 που η πλειοψηφία των Βρετανών αποφάσισε ότι θέλουν να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται πως, μετά τις εκλογές έφτασε στην τελευταία πράξη του, τουλάχιστον ως προς το τυπικό της αποχώρησης. «Δεν είχαμε επιδείξει επαρκή αλληλεγγύη απέναντι στην Ελλάδα στη διάρκεια της κρίσης», επεσήμανε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, μιλώντας σε σύντομη τελετή για τα 20 χρόνια του ευρώ στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η Ευρώπη αλλάζει ενώ στην περιοχή μας συντελείται αλλά και στον κόσμο μια ανακατανομή ισχύος. Η Άγκυρα προφανώς και γνωρίζει πως μέσα από αυτή την ανακατανομή πρέπει να παίξει και το τελευταίο της χαρτί κυρίως να αποτρέψει την δημιουργία Κουρδικού κράτους και να επεκταθεί στις Μεσογειακές  ενεργειακές ζώνες. Γι’ αυτό και επιστρατεύει τη στρατηγική τής ισχύος» των κανονιοφόρων» για να κερδίσει. Το πνεύμα των εορταστικών ημερών, φέτος, σκιάζεται από το πνεύμα των συνήθων τουρκικών απειλών και της μεγάλης ελληνικής διπλωματικής υπερπροσπάθειας, αν όμως τελικά το Τουρκικό  γεωτρύπανο μπει στην ελληνική ΑΟΖ τότε τα πράγματα αλλάζουν, τότε πλέον ανοίγει  τότε την πόρτα του τρελοκομείου ο Ερντογάν; Η Χώρα στην ιστορία της για πρώτη φορά έζησε 70 ολόκληρα χρόνια ειρήνης και ευημερίας (1949-2020) και από το 1974 η Πολιτεία  μας απέκτησε ένα σταθερό Σύνταγμα που αναθεωρήθηκε (αν  και ατελώς φέτος). Η λειτουργία των θεσμών μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης δέκα ετών και είναι ικανοποιητική και η ομαλή εναλλαγή των πολιτικών κομμάτων στην Εξουσία  εμπέδωσε την λειτουργία του Πολιτεύματος . Αποτελεί εθνική επιτυχία η καθιέρωση της ψήφου Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό ,με μοναδική έκφραση εθνικής συναίνεσης, του πολιτικού κόσμου και των Ελλήνων συνολικά. Τόσο η κυβερνητική πλειοψηφία της Ν.Δ. όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛΛ., ΚΚΕ, Ελληνική Λύση), πλην του ΜέΡΑ25, υπερψήφισαν τις σχετικές διατάξεις του υπουργείου Εσωτερικών. Επισήμανε ο Πρωθυπουργός, κάνοντας λόγο για το γεγονός αυτό «νίκη του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας και υπόδειγμα συναίνεσης και πολιτικής συνεννόησης».  Η  καινούργια Κυβέρνηση προέκυψε από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και ένας νέος βηματισμός της οδηγεί τα δεδομένα σε νέες κατευθύνσεις με πιο αισιόδοξες προοπτικές για την οικονομία, με την ελπίδα και την ευχή να μην ανακοπεί η προσπάθεια από εξωγενή γεγονότα. Στη δικαιοσύνη όμως, τα πράγματα καθόλου ευχάριστα δεν είναι και η εικόνα της αλληλοσπαρασσομένης δικαιοσύνης δημιουργεί αισθήματα ανασφάλειας στον Πολίτη, εδώ χρειάζονται άμεσα μέτρα  έκτακτης ανάγκης. Επείγει η λήψη ουσιαστικών μέτρων στην Παιδεία ,έτσι ώστε να εμπεδωθεί το πνεύμα της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας για τα οποία έχει δημιουργηθεί μέγα έλλειμμα στο παρελθόν , ιδίως με την αλόγιστη και προεκλογική ανωτατοποίηση  των ΤΕΙ και  τις εκπαιδευτικές πολιτικές της αμάθειας και της απάθειας. Υπάρχουν πολλά όμως που πρέπει να γίνουν για να καταστεί η Χώρα ένα αληθινό Κράτος δικαίου.  Σήμερα το ζητούμενο για τον Τόπο  είναι η συναίνεση για το αυτονόητο. Αν η λέξη συναίνεση είναι το νέο πολιτικό σύνθημα, ανεξαρτήτως πολιτικού περιεχομένου, ακόμη και χωρίς κανένα περιεχόμενο, μας προδιαθέτει θετικά. Αλήθεια , γιατί όχι, καλό είναι να συνενώνουμε τις δυνάμεις μας, εγκαταλείποντας την αντιπαλότητα. Το ζητούμενο δεν μπορεί όμως σε καμιά περίπτωση να έχει εκπτώσεις  σε θέματα Αρχών και ιδίως προσώπων που  χρησιμοποιούν την συναίνεση ως εργαλείου ανόδου και μόνον.

 ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ 2020

12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944 αρχή ne bis in idem

12  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944  ΜΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 

43 ΧΡΟΝΙΑ

ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΙΑ

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

Βουλίας δικάζει, έλεγαν οι αρχαίοι για υποθέσεις των οποίων η τακτοποίηση αργοπορούσε πολύ. Ο Βουλίας ήταν ένας Αθηναίος δικαστής, ο οποίος ανέβαλε συνεχώς τις υποθέσεις, ώστε το πιθανότερο ήταν να έχουν πεθάνει οι διάδικοι μέχρι να γίνει η δίκη.

Αυτό το κατάντημα βιώνουν αρκετές φορές και σήμερα οι Έλληνες Πολίτες που βασανίζονται να βρουν το δίκιο τους σ’ ένα κράτος που κάνει ότι μπορεί για να ταλαιπωρήσει τους υπηκόους του και να εισπράξει ότι μπορεί περισσότερα . Το κράτος δεν είναι κατά την άποψη του Πλάτωνα μια σύμβαση, αλλά βασίζεται στη φύση του ανθρώπου . Είναι αδιανόητη η λειτουργία του κράτους όμως, χωρίς γρήγορη και αποτελεσματική δικαιοσύνη.

Σε άλλες  χώρες η  γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης είναι θαυμαστή όπως: Ο πλέον αποτρόπαιος εγκληματίας δολοφόνος Anders Behring Breivik που εμφανίστηκε στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες και μάλιστα στην ειρηνικότερη χώρα της, στην Νορβηγία, δικάστηκε και καταδικάστηκε μόλις μερικούς μήνες από την σύλληψη του. Η δίκη του Timothy McVeigh, του τρομοκράτη της Οκλαχόμα ξεκίνησε ένα χρόνο μετά. Στην Κύπρο ο κατά συρροήν δολοφόνος, λοχαγός της Εθνικής Φρουράς, Νίκος Μεταξάς, συνελήφθη  και δικάστηκε το 2019. Ο νόμος (διαφορετικός σε κάθε περίπτωση) εφαρμόστηκε. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα ικανοποιήθηκε. Στην Ελλάδα, χρόνια κάποιοι περιμένουν την δικαίωση και στο μεταξύ η ζωή δίνει άλλες λύσεις.

Όλες οι προσπάθειες που έγιναν διαχρονικά για την αναμόρφωση της Δικαιοσύνης  και μέχρι σήμερα απέτυχαν παταγωδώς κι αυτό γιατί όλες γίνονται χωρίς μελέτη και προετοιμασία και έτσι είναι βέβαιο ότι τελικά  θα αποτύχουν.

Για να ζήσει αυτός ο τόπος χρειάζεται Ανάπτυξη.

Όλοι ξέρουν ότι  ανάπτυξη με την  δικαιοσύνη να  λειτουργεί  σε ρυθμούς χελώνας δεν  μπορεί να υπάρξει, αλλά ούτε με το σύστημα λειτουργίας του να περιφρονεί τους πολίτες ,να αγνοεί συστηματικά τις δικαστικές αποφάσεις και εκδίδει νόμους που δεν είναι απλά ανεφάρμοστοι δεν μπορούν κάν να διαβαστούν λόγω του μεγέθους τους .Καλή η συζήτηση στα συνέδρια για την απονομή της δικαιοσύνης από ανθρώπους με πλούσια βιογραφικά και σπουδές οι οποίοι όμως δεν έχουν μπει σε δικαστική αίθουσα ή έχουν μπει και θέλουν να προωθήσουν τα συμφέροντα της επαγγελματικής τους τάξης.

Επιτροπές πολυπρόσωπες συγκροτούνται που δεν μπορούν να συνεδριάσουν αποτελεσματικά λόγω του αριθμού των μελών τους.   Υπάρχουν και κάποιοι που διαμαρτύρονται  αλλά δεν τους ακούει κανείς.

Περιμένουν απαντήσεις τα προβλήματα της Δικαιοσύνης:

 Η Ελλάδα έχει, μία από τις χειρότερες αναλογίες δικαστικών υπαλλήλων ανά δικαστή (1,5:1, το 2016 –μέσος όρος χωρών Συμβουλίου της Ευρώπης 3,9:1)ενώ τεχνολογικά βρίσκεται στον προηγούμενο αιώνα, παρά τις διακηρύξεις. Εύχομαι την ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων σε όλα τα δικαστήρια και ιδίως στη Πολιτική Δικαιοσύνη.

Η Ελλάδα έχει, από τους μεγαλύτερους αριθμούς δικαστηρίων κατά κεφαλήν στην Ε.Ε. Μερικά από τα δικαστήρια αυτά υπολειτουργούν εντελώς και υπάρχουν όπως και τα άχρηστα στρατόπεδα, για εξυπηρέτηση του πελατειακού κράτους. Η στατιστική το αποδεικνύει άμεσα.

Η Ελλάδα έχει δαπανά λιγότερα χρήματα για τη λειτουργία του δικαστικού της συστήματος. (-33% οι δημόσιες δαπάνες για τη δικαιοσύνη το διάστημα 2014-2016)

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, στην Ελλάδα χρειάζονται 1.580 ημέρες για την επίλυση μιας συγκεκριμένου τύπου δικαστικής διαφοράς για μια επιχείρηση.

Η Ελλάδα είναι η 132η από τις 190 χώρες στη λίστα «Doing Business» της Παγκόσμιας Τράπεζας ως προς την ταχύτητα της απονομής της δικαιοσύνης (2018)

Είναι επιτακτική ανάγκη  η ριζική αναμόρφωση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας εν γένει Η Πολιτεία με επαχθή μέτρα και τα τεράστια παράβολα και δυσθεώρητα τέλη και μεγάλα δικονομικά εμπόδια, την μεροληπτική νομοθέτηση υπερ. του πανίσχυρου Κράτους με συνεχή προνόμια υπερ. του και σε βάρος των αδυνάτων, εμποδίζει τον αδύναμο πολίτη να καταφύγει στην Δικαιοσύνη και έτσι μαζί με την μακρόχρονη καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης ,την πολυνομία και την κακονομία ,δεν μπορούμε να μιλάμε για την δυνατότητα του πολίτη να βρει το δίκιο του μπορούμε να μιλάμε για γενικευμένη αρνησιδικία . Οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με τα μεγάλα ζητήματα της Δικαιοσύνης, τις μεγάλες δίκες και τις πολιτικές αντιδικίες, ασχολούνται με την αδυναμία να βρουν το δίκιο τους. Ας σκεφτούμε την επαχθέστατη θέση των εργαζομένων και συνταξιούχων στην εποχή μας.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ

15/7/74 :Η ΝΤΡΟΠΗ

20/7/1974:  Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ  ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

«Αν αυτοί οι άνθρωποι παραμείνουν ατιμώρητοι, τότε η έννοια του νόμου θα έχει χάσει το νόημά της και η υπόλοιπη ανθρωπότητα θα πρέπει να ζήσει στον φόβο»

Αυτά ήταν τα λόγια του Μπένζαμιν Φεράντζ, ενός από τους κατηγόρους στη δίκη της Νυρεμβέργης.

 Αυτοί που άφησαν τον ΑΤΤΙΛΑ να περάσει, οι παρόμοιοί τους της 15ης του Ιούλη 1974 παρέμειναν ατιμώρητοι... Σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια μετά!

Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου και την ΕΟΚΑ Β΄, κατ' εντολή του Ιωαννίδη , με σκοπό την ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπου Μακάριου Γ .

Τα γεγονότα του πραξικοπήματος  έφεραν τους Τούρκους στην  Κύπρο. Ο “Αττίλας” ήταν θέμα ημερών. Στις 4 το πρωί της 20ης Ιουλίου ο Τούρκος πρωθυπουργός του ανακοινώνει ότι η Τουρκία θα επέμβει στην Κύπρο. Τα τουρκικά αποβατικά ήδη έχουν ξεκινήσει από τη Μερσίνα, με προορισμό την περιοχή της Κερύνειας...Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν. Η ελληνική πλευρά  δυστυχώς λόγω της προδοσίας δεν εφάρμοσε τα σχέδια άμυνας  και αντίδρασή της εκδηλώθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974). Ήταν μέρος ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού και όσοι συνεργάστηκαν, συμμετείχαν και στηρίζουν, έχουν συμβάλει προς την κατεύθυνση ολοκλήρωσής του, με την εισβολή και κατάληψη τμήματος της Κύπρου από τους Τούρκους.  Η εισβολή στην Κύπρο και οι προδοτικοί χειρισμοί της  δικτατορίας Ιωαννίδη,  οδήγησαν ώστε ένας λαός συντρίφτηκε στην ΕΘΝΙΚΉ ΜΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ ΤΟΥ 1974. Η 20η Ιουλίου 1974 αποτελεί την πιο τραγική σελίδα στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και του Ελληνισμού γενικότερα, Ήταν το νέο 1922. Δεν έλειψαν πράξεις υψίστου  ηρωισμού από τους Ελληνοκυπρίους και Έλληνες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς, και τους άνδρες της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ).

Οι πρώτοι νεκροί ήταν ο τότε υποπλοίαρχος του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, Ελευθέριος Τσομάκης, οι αξιωματικοί και οι ναύτες δυο παλιών τορπιλακάτων, που βγήκαν στα ανοικτά της Κερύνειας για να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό αποβατικό στόλο. Μάλιστα δύο τορπιλάκατοι βγήκαν να πολεμήσουν το στόλο εισβολής, ένα εξαίρετο δείγμα προγονικής αρετής και ανδρείας, Η ΕΛΔΥΚ έδωσε άνισες μάχες στο αεροδρόμιο Λευκωσίας και στο στρατόπεδο της διοίκησης της στον Γερόλακο. Οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν, χωρίς κάλυψη από πυροβολικό και αεροπορία. Οι απώλειες πολλές… Μεταξύ των νεκρών και τότε λοχαγός Σωτήρης Σταυριανάκος, ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρίες, πολέμησε με ένα πιστόλι εναντίον των τουρκικών αρμάτων. Χάρη στο σθένος των μαχητών της ΕΛΔΥΚ, των Λοκατζήδων υπό  τον Ταγματάρχη  Παπαμελετίου  το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και το στρατόπεδο βρίσκονται από το 1974 στην «νεκρή ζώνη» της Λευκωσίας.

Οι πρωταγωνιστές και θύτες της κυπριακής τραγωδίας, δεν κατηγορήθηκαν και δεν δικάστηκαν ποτέ, για το ότι άφησαν τη “μικροκόρη” της Μεσογείου αβοήθητη και μόνη στις ορέξεις του Αττίλα. Η ιστορία θα είναι αμείλικτη μαζί τους: Θα έχουν την αιώνια καταδίκη της. Άφησαν τα παιδιά της Ελλάδας να σφαγιαστούν ενώ πολεμούσαν για την πατρίδα, οι συγκλονιστικά τραγικές στιγμές των παλληκαριών που δεν πέταξαν το όπλο τους αλλά στάθηκαν και έδωσαν την ζωή τους

"Τότε πεθαίνουν οι νεκροί,

όταν τους λησμονούνε".

Κωστής Παλαμάς

ΕΚΛΟΓΕΣ….ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ….ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

Κυρίες και κύριοι βαίνομεν προς εκλογάς...

Οι εκλογές, η γιορτή της πολιτικής, έχουν και αυτές τις δικές τους μεγάλες ιστορίες.

Πρέπει να θυμηθούμε τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και να  θυμηθούμε τις ταινίες με θέμα τις εκλογές που έχουν ένα διαφορετικό άρωμα και που θυμίζουν στους παλαιότερους εποχές που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αν και πάντα υπάρχουν οι δεσμοί με τις σύγχρονες εποχές. Θα θυμηθούμε «βαίνομε προς εκλογάς», τους αξέχαστους Γκρούεζα, Μαυρογιαλούρο και Γκόρτσο, τους ψευτοθόδωρους και τους απαραίτητους κλακαδόρους. Η ταινία  «Υπάρχει και Φιλότιμο» διαθέτει αξέχαστες ατάκες και διαλόγους («μαύρο δαγκωτό», «φάγανε, φάγανε, φάγανε..») ή τις οικείες πλέον σκηνές με τα φάσκελα των χωρικών όταν ακούγεται το όνομα του Μαυρογιαλούρου , αλλά και την περίφημη σκηνή που ο Μαυρογιαλούρος προβάρει τον λόγο του και είναι έτοιμος να πει ακόμη ένα από τα «θα» του και τον καλύπτει ένα γκάρισμα γαϊδάρου. Πως να  ξεχάσουμε και τον θρυλικό «Καλοχαιρέτα» και την αθάνατη ατάκα του: «Ε-τε-λεί-ω-σε».

Ο μποναμάς (στα Ιταλικά ‘’bona mano’’ – δηλαδή, «καλό χέρι») μεταφέρθηκε στην Ελλάδα σαν το πρωτοχρονιάτικο δώρο σε μετρητά  των γονιών ,αλλά και των συγγενών και νονών   προς τα μικρά παιδιά. Όλοι σαν μικρά παιδιά  περιμέναμε το μαγικό φακελάκι με τα λιγοστά χαρτονομίσματα , προκειμένου να σπεύσουμε για την αγορά των απαραίτητων βόλων ,εφ’ όσον ο μποναμάς δεν είχε κατασχεθεί από τους γονείς προκειμένου να μπει στον απαραίτητο κουμπαρά. Σήμερα και λόγω της κρίσης οι μποναμάδες έχουν σχεδόν εκλείψει υπάρχουν όμως είτε ως προεκλογικές παροχές είτε ως ειδοποιητήρια οφειλών  μας προς την Δ.Ο.Υ, τον ΕΦΚΑ την ΔΕΗ και τους λοιπούς «φιλανθρωπικούς και ευρωδιαίτους» οργανισμούς και επιχειρήσεις.

Οι εκλογές του παρελθόντος και ιδίως της περιόδου 1950-1967 ,όταν μάλιστα δεν υπήρχε τηλεόραση είχαν την «γοητεία» τους. Στην προεκλογική περίοδο, στα χωριά μας έκανε την εμφάνιση της η κάθε φύσεως «εξουσία», προκειμένου ν’ «αφουγκρασθεί» τα τοπικά αιτήματα και να τα μεταφέρει προς ενημέρωση στους υποψηφίους ,οι οποίοι όταν εμφανίζονταν με κουστωδία μπράβων και οπαδών γνώριζαν πολύ καλά τα τοπικά προβλήματα και ήταν έτοιμοι  να τα επιλύσουν. Για τους πιτσιρικάδες οι χαρά ήταν μεγάλη γιατί απολάμβαναν του κεράσματος του τοπικού κομματάρχη στους παρευρισκόμενους στην  προεκλογική μάζωξη και δεν ξεχνώ ότι για τα παιδιά ήταν η χαρά τους ν ’απολαμβάνουν μια σοκολάτα της δραχμής. Όμως το κέρασμα για τους μεγαλύτερους ήταν η εγγραφή στο τεφτέρι του κομματάρχη που πανηγυρικά και δημόσια μεταβιβάζονταν στον υποψήφιο και τα αιτήματα ήταν ο διορισμός του παιδιού, η μετάθεση του φαντάρου, το δάνειο της αγροτικής, αλλά και προώθηση αρμοδίως για ευνοϊκό χαρτί κοινωνικών φρονημάτων για μπορέσει ν’ αποδημήσει κάποιος ή λάβει ναυτικό φυλλάδιο. Έτσι οι υποσχέσεις έπεφταν «σύννεφο» η υλοποίηση τους όμως πολλές φορές αργούσαν μέχρι τις επόμενες εκλογές και βάλε. Στο παρελθόν υπήρξαν λεφούσια  κομματόσκυλων  που ακολουθούσαν ως περιπλανώμενοι χειροκροτητές. τον εκλεκτό τους πολιτικάντη στις περιοδείες του . Ήταν αυτοί που έπειτα από τόσο αγώνα εμφάνιζαν μια ανήκεστο βλάβη της υγείας τους(μία ασθένεια ήτανε αυτή της τυφλότητας) και διεκδικούσαν και κατόρθωναν να πάρουν μια ισόβια συνταξούλα κι έτσι κυλούσε η ζωή  ή πετύχαιναν τον πολυπόθητο διορισμό στο Ελληνικό Δημόσιο. Είναι αξιοσημείωτο ότι πολιτευτής έπρεπε να έχει πολλά βαφτιστήρια με τα οποία συναντιόνταν στις προεκλογικές περιοδείες και που συνήθως δεν τα γνώριζε καν, έφερναν οι κουμπαριές ψήφους. Όχι όμως τα ρουσφέτια ,όπως μου έλεγε ο  μακαρίτης Θανάσης ο Κανελλοπουλος που  έλαβε τους μίσους ψήφους από όσους διόρισε! Τέτοια αχαριστία.

Μεγάλο πανηγύρι η μέρα των εκλογών, που προηγείτο της αφίξεως στο δημοτικό σχολείο που θα ήταν το εκλογικό κατάστημα ομάδας ενόπλων στρατιωτών για την φρούρηση της κάλπης.  Στην είσοδο του σχολείου τοποθείτο ένοπλος φρουρός με κράνος και ξιφολόγχη το όπλο μου, που η παρουσία του προκαλούσε το ενδιαφέρον των παιδιών, που σε χωριά σαν το δικό μου, δεν είχαν δει ποτέ ένοπλο φαντάρο. Μετά κατέφθανε  ο δικαστικός αντιπρόσωπος που  συνήθως ήταν Αθηναίος δικηγόρος . Όλοι έσπευδαν να περιποιηθούν τον κ αντιπρόσωπο και να το φιλοξενήσουν προνόμιο που συνήθως είχε ο πρόεδρος της κοινότητος . Μερικοί τυχεροί δικαστικοί αντιπρόσωποι σε τέτοιες εκλογές γνώρισαν τον έρωτα της ζωής τους. Αξίζει να σημειωθεί η αυστηρή  απαγόρευση από την παραμονή  των εκλογών και όλη την ημέρα, για κατανάλωση οινοπνεύματος σε ταβέρνες, καφενεία κλπ. Οι συνήθεις ύποπτοι έπρεπε να αποφύγουν τέτοιες παγίδες, όμως οι κομματάρχες πάντα εύρισκαν τον τρόπο να παραβιάσουν την απαγόρευση.

Υπήρχε  άλλωστε πλην της μέθης και η μέθοδος του ελέγχου και εξαγοράς ή καταδολιεύσεως   της ψήφου, με το σύστημα της κλοπής ενός άδειου φακέλου ψηφοφορίας με την μονογραφή του δικαστικού αντιπροσώπου. Ο ύποπτος έπαιρνε από τον κομματάρχη  τον κλειστό φάκελο μέσα στον οποίο υπήρχε το ψηφοδέλτιο που επιθυμούσε ο κομματάρχης σταυρωμένο ,ο ύποπτος ψήφιζε με τον κλειστό φάκελο  και  επέστρεφε τα ψηφοδέλτια και τον φάκελο που έδωσαν για ψηφίσει. Έτσι στήνονταν η ασφαλής μηχανή αλλοιώσεως του εκλογικού αποτελέσματος που δεν κινδύνευε κανείς ν’ αποκαλυφθεί, αν ακολουθούνταν σωστά τα βήματα. Απεκάλυψα ένα τέτοιο δίκτυο σε εκλογές στην Πελοπόννησο ,ως δικαστικός αντιπρόσωπος .

 Το βράδυ της εκλογής, από το ΕΙΡ στο τοπικό καφενείο ακούγαμε τα αποτελέσματα που καταγράφονταν σε στρατσόχαρτο περιτυλίγματος από τον πιο προκομμένο μαθητή και σε σταδιακά ανακοινώνονταν τα τελικά αποτελέσματα, όποτε είχαμε τις συνήθεις επιδοκιμασίες, ύβρεις και αλαλαγμού, ακόμη και συμπλοκές. Τα κεράσματα αλληλοδιαδέχονταν το ένα το άλλο και τελικά έφθανε το πρωί και τελικό αποτέλεσμα δεν υπήρχε.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Υπάρχει η ελπίδα να γυρίσει σελίδα η χώρα με αυτές τις εκλογές;

 Οι εκλογές είναι μια ελληνική γιορτή. Αφορμή για να βρεθούν οι φίλοι και οι οικογένειες στο μεγάλο κυριακάτικο τραπέζι. Δεν λείπουν φυσικά οι καυγάδες «για τα πολιτικά» και η σχετική καζούρα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων Όμως το πιο σημαντικό είναι :

«Λίγοι είμαστε κι αλίμονο στη γης αν ξοφληθεί η γενιά μας» είχε πει ο Ν.Καζαντζάκης. 

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ