12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944 αρχή ne bis in idem

12  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944  ΜΕΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 

43 ΧΡΟΝΙΑ

ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΙΑ

«Αρνησιδικία : η ανώτερη μορφή τρομοκρατίας»

Βουλίας δικάζει, έλεγαν οι αρχαίοι για υποθέσεις των οποίων η τακτοποίηση αργοπορούσε πολύ. Ο Βουλίας ήταν ένας Αθηναίος δικαστής, ο οποίος ανέβαλε συνεχώς τις υποθέσεις, ώστε το πιθανότερο ήταν να έχουν πεθάνει οι διάδικοι μέχρι να γίνει η δίκη.

Αυτό το κατάντημα βιώνουν αρκετές φορές και σήμερα οι Έλληνες Πολίτες που βασανίζονται να βρουν το δίκιο τους σ’ ένα κράτος που κάνει ότι μπορεί για να ταλαιπωρήσει τους υπηκόους του και να εισπράξει ότι μπορεί περισσότερα . Το κράτος δεν είναι κατά την άποψη του Πλάτωνα μια σύμβαση, αλλά βασίζεται στη φύση του ανθρώπου . Είναι αδιανόητη η λειτουργία του κράτους όμως, χωρίς γρήγορη και αποτελεσματική δικαιοσύνη.

Σε άλλες  χώρες η  γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης είναι θαυμαστή όπως: Ο πλέον αποτρόπαιος εγκληματίας δολοφόνος Anders Behring Breivik που εμφανίστηκε στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες και μάλιστα στην ειρηνικότερη χώρα της, στην Νορβηγία, δικάστηκε και καταδικάστηκε μόλις μερικούς μήνες από την σύλληψη του. Η δίκη του Timothy McVeigh, του τρομοκράτη της Οκλαχόμα ξεκίνησε ένα χρόνο μετά. Στην Κύπρο ο κατά συρροήν δολοφόνος, λοχαγός της Εθνικής Φρουράς, Νίκος Μεταξάς, συνελήφθη  και δικάστηκε το 2019. Ο νόμος (διαφορετικός σε κάθε περίπτωση) εφαρμόστηκε. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα ικανοποιήθηκε. Στην Ελλάδα, χρόνια κάποιοι περιμένουν την δικαίωση και στο μεταξύ η ζωή δίνει άλλες λύσεις.

Όλες οι προσπάθειες που έγιναν διαχρονικά για την αναμόρφωση της Δικαιοσύνης  και μέχρι σήμερα απέτυχαν παταγωδώς κι αυτό γιατί όλες γίνονται χωρίς μελέτη και προετοιμασία και έτσι είναι βέβαιο ότι τελικά  θα αποτύχουν.

Για να ζήσει αυτός ο τόπος χρειάζεται Ανάπτυξη.

Όλοι ξέρουν ότι  ανάπτυξη με την  δικαιοσύνη να  λειτουργεί  σε ρυθμούς χελώνας δεν  μπορεί να υπάρξει, αλλά ούτε με το σύστημα λειτουργίας του να περιφρονεί τους πολίτες ,να αγνοεί συστηματικά τις δικαστικές αποφάσεις και εκδίδει νόμους που δεν είναι απλά ανεφάρμοστοι δεν μπορούν κάν να διαβαστούν λόγω του μεγέθους τους .Καλή η συζήτηση στα συνέδρια για την απονομή της δικαιοσύνης από ανθρώπους με πλούσια βιογραφικά και σπουδές οι οποίοι όμως δεν έχουν μπει σε δικαστική αίθουσα ή έχουν μπει και θέλουν να προωθήσουν τα συμφέροντα της επαγγελματικής τους τάξης.

Επιτροπές πολυπρόσωπες συγκροτούνται που δεν μπορούν να συνεδριάσουν αποτελεσματικά λόγω του αριθμού των μελών τους.   Υπάρχουν και κάποιοι που διαμαρτύρονται  αλλά δεν τους ακούει κανείς.

Περιμένουν απαντήσεις τα προβλήματα της Δικαιοσύνης:

 Η Ελλάδα έχει, μία από τις χειρότερες αναλογίες δικαστικών υπαλλήλων ανά δικαστή (1,5:1, το 2016 –μέσος όρος χωρών Συμβουλίου της Ευρώπης 3,9:1)ενώ τεχνολογικά βρίσκεται στον προηγούμενο αιώνα, παρά τις διακηρύξεις. Εύχομαι την ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων σε όλα τα δικαστήρια και ιδίως στη Πολιτική Δικαιοσύνη.

Η Ελλάδα έχει, από τους μεγαλύτερους αριθμούς δικαστηρίων κατά κεφαλήν στην Ε.Ε. Μερικά από τα δικαστήρια αυτά υπολειτουργούν εντελώς και υπάρχουν όπως και τα άχρηστα στρατόπεδα, για εξυπηρέτηση του πελατειακού κράτους. Η στατιστική το αποδεικνύει άμεσα.

Η Ελλάδα έχει δαπανά λιγότερα χρήματα για τη λειτουργία του δικαστικού της συστήματος. (-33% οι δημόσιες δαπάνες για τη δικαιοσύνη το διάστημα 2014-2016)

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, στην Ελλάδα χρειάζονται 1.580 ημέρες για την επίλυση μιας συγκεκριμένου τύπου δικαστικής διαφοράς για μια επιχείρηση.

Η Ελλάδα είναι η 132η από τις 190 χώρες στη λίστα «Doing Business» της Παγκόσμιας Τράπεζας ως προς την ταχύτητα της απονομής της δικαιοσύνης (2018)

Είναι επιτακτική ανάγκη  η ριζική αναμόρφωση του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας εν γένει Η Πολιτεία με επαχθή μέτρα και τα τεράστια παράβολα και δυσθεώρητα τέλη και μεγάλα δικονομικά εμπόδια, την μεροληπτική νομοθέτηση υπερ. του πανίσχυρου Κράτους με συνεχή προνόμια υπερ. του και σε βάρος των αδυνάτων, εμποδίζει τον αδύναμο πολίτη να καταφύγει στην Δικαιοσύνη και έτσι μαζί με την μακρόχρονη καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης ,την πολυνομία και την κακονομία ,δεν μπορούμε να μιλάμε για την δυνατότητα του πολίτη να βρει το δίκιο του μπορούμε να μιλάμε για γενικευμένη αρνησιδικία . Οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με τα μεγάλα ζητήματα της Δικαιοσύνης, τις μεγάλες δίκες και τις πολιτικές αντιδικίες, ασχολούνται με την αδυναμία να βρουν το δίκιο τους. Ας σκεφτούμε την επαχθέστατη θέση των εργαζομένων και συνταξιούχων στην εποχή μας.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ

15/7/74 :Η ΝΤΡΟΠΗ

20/7/1974:  Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ  ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

«Αν αυτοί οι άνθρωποι παραμείνουν ατιμώρητοι, τότε η έννοια του νόμου θα έχει χάσει το νόημά της και η υπόλοιπη ανθρωπότητα θα πρέπει να ζήσει στον φόβο»

Αυτά ήταν τα λόγια του Μπένζαμιν Φεράντζ, ενός από τους κατηγόρους στη δίκη της Νυρεμβέργης.

 Αυτοί που άφησαν τον ΑΤΤΙΛΑ να περάσει, οι παρόμοιοί τους της 15ης του Ιούλη 1974 παρέμειναν ατιμώρητοι... Σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια μετά!

Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου και την ΕΟΚΑ Β΄, κατ' εντολή του Ιωαννίδη , με σκοπό την ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπου Μακάριου Γ .

Τα γεγονότα του πραξικοπήματος  έφεραν τους Τούρκους στην  Κύπρο. Ο “Αττίλας” ήταν θέμα ημερών. Στις 4 το πρωί της 20ης Ιουλίου ο Τούρκος πρωθυπουργός του ανακοινώνει ότι η Τουρκία θα επέμβει στην Κύπρο. Τα τουρκικά αποβατικά ήδη έχουν ξεκινήσει από τη Μερσίνα, με προορισμό την περιοχή της Κερύνειας...Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν. Η ελληνική πλευρά  δυστυχώς λόγω της προδοσίας δεν εφάρμοσε τα σχέδια άμυνας  και αντίδρασή της εκδηλώθηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974). Ήταν μέρος ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού και όσοι συνεργάστηκαν, συμμετείχαν και στηρίζουν, έχουν συμβάλει προς την κατεύθυνση ολοκλήρωσής του, με την εισβολή και κατάληψη τμήματος της Κύπρου από τους Τούρκους.  Η εισβολή στην Κύπρο και οι προδοτικοί χειρισμοί της  δικτατορίας Ιωαννίδη,  οδήγησαν ώστε ένας λαός συντρίφτηκε στην ΕΘΝΙΚΉ ΜΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ ΤΟΥ 1974. Η 20η Ιουλίου 1974 αποτελεί την πιο τραγική σελίδα στην σύγχρονη ιστορία της Κύπρου και του Ελληνισμού γενικότερα, Ήταν το νέο 1922. Δεν έλειψαν πράξεις υψίστου  ηρωισμού από τους Ελληνοκυπρίους και Έλληνες αξιωματικούς της Εθνικής Φρουράς, και τους άνδρες της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ).

Οι πρώτοι νεκροί ήταν ο τότε υποπλοίαρχος του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, Ελευθέριος Τσομάκης, οι αξιωματικοί και οι ναύτες δυο παλιών τορπιλακάτων, που βγήκαν στα ανοικτά της Κερύνειας για να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό αποβατικό στόλο. Μάλιστα δύο τορπιλάκατοι βγήκαν να πολεμήσουν το στόλο εισβολής, ένα εξαίρετο δείγμα προγονικής αρετής και ανδρείας, Η ΕΛΔΥΚ έδωσε άνισες μάχες στο αεροδρόμιο Λευκωσίας και στο στρατόπεδο της διοίκησης της στον Γερόλακο. Οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν, χωρίς κάλυψη από πυροβολικό και αεροπορία. Οι απώλειες πολλές… Μεταξύ των νεκρών και τότε λοχαγός Σωτήρης Σταυριανάκος, ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρίες, πολέμησε με ένα πιστόλι εναντίον των τουρκικών αρμάτων. Χάρη στο σθένος των μαχητών της ΕΛΔΥΚ, των Λοκατζήδων υπό  τον Ταγματάρχη  Παπαμελετίου  το αεροδρόμιο της Λευκωσίας και το στρατόπεδο βρίσκονται από το 1974 στην «νεκρή ζώνη» της Λευκωσίας.

Οι πρωταγωνιστές και θύτες της κυπριακής τραγωδίας, δεν κατηγορήθηκαν και δεν δικάστηκαν ποτέ, για το ότι άφησαν τη “μικροκόρη” της Μεσογείου αβοήθητη και μόνη στις ορέξεις του Αττίλα. Η ιστορία θα είναι αμείλικτη μαζί τους: Θα έχουν την αιώνια καταδίκη της. Άφησαν τα παιδιά της Ελλάδας να σφαγιαστούν ενώ πολεμούσαν για την πατρίδα, οι συγκλονιστικά τραγικές στιγμές των παλληκαριών που δεν πέταξαν το όπλο τους αλλά στάθηκαν και έδωσαν την ζωή τους

"Τότε πεθαίνουν οι νεκροί,

όταν τους λησμονούνε".

Κωστής Παλαμάς

ΕΚΛΟΓΕΣ….ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

ΕΚΛΟΓΕΣ….ΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

Κυρίες και κύριοι βαίνομεν προς εκλογάς...

Οι εκλογές, η γιορτή της πολιτικής, έχουν και αυτές τις δικές τους μεγάλες ιστορίες.

Πρέπει να θυμηθούμε τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και να  θυμηθούμε τις ταινίες με θέμα τις εκλογές που έχουν ένα διαφορετικό άρωμα και που θυμίζουν στους παλαιότερους εποχές που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αν και πάντα υπάρχουν οι δεσμοί με τις σύγχρονες εποχές. Θα θυμηθούμε «βαίνομε προς εκλογάς», τους αξέχαστους Γκρούεζα, Μαυρογιαλούρο και Γκόρτσο, τους ψευτοθόδωρους και τους απαραίτητους κλακαδόρους. Η ταινία  «Υπάρχει και Φιλότιμο» διαθέτει αξέχαστες ατάκες και διαλόγους («μαύρο δαγκωτό», «φάγανε, φάγανε, φάγανε..») ή τις οικείες πλέον σκηνές με τα φάσκελα των χωρικών όταν ακούγεται το όνομα του Μαυρογιαλούρου , αλλά και την περίφημη σκηνή που ο Μαυρογιαλούρος προβάρει τον λόγο του και είναι έτοιμος να πει ακόμη ένα από τα «θα» του και τον καλύπτει ένα γκάρισμα γαϊδάρου. Πως να  ξεχάσουμε και τον θρυλικό «Καλοχαιρέτα» και την αθάνατη ατάκα του: «Ε-τε-λεί-ω-σε».

Ο μποναμάς (στα Ιταλικά ‘’bona mano’’ – δηλαδή, «καλό χέρι») μεταφέρθηκε στην Ελλάδα σαν το πρωτοχρονιάτικο δώρο σε μετρητά  των γονιών ,αλλά και των συγγενών και νονών   προς τα μικρά παιδιά. Όλοι σαν μικρά παιδιά  περιμέναμε το μαγικό φακελάκι με τα λιγοστά χαρτονομίσματα , προκειμένου να σπεύσουμε για την αγορά των απαραίτητων βόλων ,εφ’ όσον ο μποναμάς δεν είχε κατασχεθεί από τους γονείς προκειμένου να μπει στον απαραίτητο κουμπαρά. Σήμερα και λόγω της κρίσης οι μποναμάδες έχουν σχεδόν εκλείψει υπάρχουν όμως είτε ως προεκλογικές παροχές είτε ως ειδοποιητήρια οφειλών  μας προς την Δ.Ο.Υ, τον ΕΦΚΑ την ΔΕΗ και τους λοιπούς «φιλανθρωπικούς και ευρωδιαίτους» οργανισμούς και επιχειρήσεις.

Οι εκλογές του παρελθόντος και ιδίως της περιόδου 1950-1967 ,όταν μάλιστα δεν υπήρχε τηλεόραση είχαν την «γοητεία» τους. Στην προεκλογική περίοδο, στα χωριά μας έκανε την εμφάνιση της η κάθε φύσεως «εξουσία», προκειμένου ν’ «αφουγκρασθεί» τα τοπικά αιτήματα και να τα μεταφέρει προς ενημέρωση στους υποψηφίους ,οι οποίοι όταν εμφανίζονταν με κουστωδία μπράβων και οπαδών γνώριζαν πολύ καλά τα τοπικά προβλήματα και ήταν έτοιμοι  να τα επιλύσουν. Για τους πιτσιρικάδες οι χαρά ήταν μεγάλη γιατί απολάμβαναν του κεράσματος του τοπικού κομματάρχη στους παρευρισκόμενους στην  προεκλογική μάζωξη και δεν ξεχνώ ότι για τα παιδιά ήταν η χαρά τους ν ’απολαμβάνουν μια σοκολάτα της δραχμής. Όμως το κέρασμα για τους μεγαλύτερους ήταν η εγγραφή στο τεφτέρι του κομματάρχη που πανηγυρικά και δημόσια μεταβιβάζονταν στον υποψήφιο και τα αιτήματα ήταν ο διορισμός του παιδιού, η μετάθεση του φαντάρου, το δάνειο της αγροτικής, αλλά και προώθηση αρμοδίως για ευνοϊκό χαρτί κοινωνικών φρονημάτων για μπορέσει ν’ αποδημήσει κάποιος ή λάβει ναυτικό φυλλάδιο. Έτσι οι υποσχέσεις έπεφταν «σύννεφο» η υλοποίηση τους όμως πολλές φορές αργούσαν μέχρι τις επόμενες εκλογές και βάλε. Στο παρελθόν υπήρξαν λεφούσια  κομματόσκυλων  που ακολουθούσαν ως περιπλανώμενοι χειροκροτητές. τον εκλεκτό τους πολιτικάντη στις περιοδείες του . Ήταν αυτοί που έπειτα από τόσο αγώνα εμφάνιζαν μια ανήκεστο βλάβη της υγείας τους(μία ασθένεια ήτανε αυτή της τυφλότητας) και διεκδικούσαν και κατόρθωναν να πάρουν μια ισόβια συνταξούλα κι έτσι κυλούσε η ζωή  ή πετύχαιναν τον πολυπόθητο διορισμό στο Ελληνικό Δημόσιο. Είναι αξιοσημείωτο ότι πολιτευτής έπρεπε να έχει πολλά βαφτιστήρια με τα οποία συναντιόνταν στις προεκλογικές περιοδείες και που συνήθως δεν τα γνώριζε καν, έφερναν οι κουμπαριές ψήφους. Όχι όμως τα ρουσφέτια ,όπως μου έλεγε ο  μακαρίτης Θανάσης ο Κανελλοπουλος που  έλαβε τους μίσους ψήφους από όσους διόρισε! Τέτοια αχαριστία.

Μεγάλο πανηγύρι η μέρα των εκλογών, που προηγείτο της αφίξεως στο δημοτικό σχολείο που θα ήταν το εκλογικό κατάστημα ομάδας ενόπλων στρατιωτών για την φρούρηση της κάλπης.  Στην είσοδο του σχολείου τοποθείτο ένοπλος φρουρός με κράνος και ξιφολόγχη το όπλο μου, που η παρουσία του προκαλούσε το ενδιαφέρον των παιδιών, που σε χωριά σαν το δικό μου, δεν είχαν δει ποτέ ένοπλο φαντάρο. Μετά κατέφθανε  ο δικαστικός αντιπρόσωπος που  συνήθως ήταν Αθηναίος δικηγόρος . Όλοι έσπευδαν να περιποιηθούν τον κ αντιπρόσωπο και να το φιλοξενήσουν προνόμιο που συνήθως είχε ο πρόεδρος της κοινότητος . Μερικοί τυχεροί δικαστικοί αντιπρόσωποι σε τέτοιες εκλογές γνώρισαν τον έρωτα της ζωής τους. Αξίζει να σημειωθεί η αυστηρή  απαγόρευση από την παραμονή  των εκλογών και όλη την ημέρα, για κατανάλωση οινοπνεύματος σε ταβέρνες, καφενεία κλπ. Οι συνήθεις ύποπτοι έπρεπε να αποφύγουν τέτοιες παγίδες, όμως οι κομματάρχες πάντα εύρισκαν τον τρόπο να παραβιάσουν την απαγόρευση.

Υπήρχε  άλλωστε πλην της μέθης και η μέθοδος του ελέγχου και εξαγοράς ή καταδολιεύσεως   της ψήφου, με το σύστημα της κλοπής ενός άδειου φακέλου ψηφοφορίας με την μονογραφή του δικαστικού αντιπροσώπου. Ο ύποπτος έπαιρνε από τον κομματάρχη  τον κλειστό φάκελο μέσα στον οποίο υπήρχε το ψηφοδέλτιο που επιθυμούσε ο κομματάρχης σταυρωμένο ,ο ύποπτος ψήφιζε με τον κλειστό φάκελο  και  επέστρεφε τα ψηφοδέλτια και τον φάκελο που έδωσαν για ψηφίσει. Έτσι στήνονταν η ασφαλής μηχανή αλλοιώσεως του εκλογικού αποτελέσματος που δεν κινδύνευε κανείς ν’ αποκαλυφθεί, αν ακολουθούνταν σωστά τα βήματα. Απεκάλυψα ένα τέτοιο δίκτυο σε εκλογές στην Πελοπόννησο ,ως δικαστικός αντιπρόσωπος .

 Το βράδυ της εκλογής, από το ΕΙΡ στο τοπικό καφενείο ακούγαμε τα αποτελέσματα που καταγράφονταν σε στρατσόχαρτο περιτυλίγματος από τον πιο προκομμένο μαθητή και σε σταδιακά ανακοινώνονταν τα τελικά αποτελέσματα, όποτε είχαμε τις συνήθεις επιδοκιμασίες, ύβρεις και αλαλαγμού, ακόμη και συμπλοκές. Τα κεράσματα αλληλοδιαδέχονταν το ένα το άλλο και τελικά έφθανε το πρωί και τελικό αποτέλεσμα δεν υπήρχε.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Υπάρχει η ελπίδα να γυρίσει σελίδα η χώρα με αυτές τις εκλογές;

 Οι εκλογές είναι μια ελληνική γιορτή. Αφορμή για να βρεθούν οι φίλοι και οι οικογένειες στο μεγάλο κυριακάτικο τραπέζι. Δεν λείπουν φυσικά οι καυγάδες «για τα πολιτικά» και η σχετική καζούρα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων Όμως το πιο σημαντικό είναι :

«Λίγοι είμαστε κι αλίμονο στη γης αν ξοφληθεί η γενιά μας» είχε πει ο Ν.Καζαντζάκης. 

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Τα δίκαια, τα συμφέροντα και η δικαιοσύνη

Δεν υπάρχει τέλος πριν από το τέλος

-

« Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα….

 Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους.    

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.»

Από το ποίημα του Καβάφη Περιμένοντας τους βαρβάρους

«Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι αγαπημένε/ Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε» Το “προς Επτανησίους” δίστιχο του Διονυσίου Σολωμού αυτές τις μέρες,  είναι στον νου μου. Μαζί με τη γνωστή φράση του Ελευθερίου Βενιζέλου ότι «δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, αλλά μόνο εθνικά συμφέροντα», ωστόσο εδώ είναι  πολλά και αλληλοσυγκρουόμενα τα συμφέροντα των μεγάλων στην περιοχή μας. Οι τελευταίες εξελίξεις του Κυπριακού και του Τουρκικού επεκτατισμού στην Ανατολική Μεσόγειο  επιβεβαιώνουν ότι η έννοια του δικαίου έχει διαγραφεί από τις προδιαγραφές της διεθνούς κοινότητας. Στην Ελλάδα, αμφισβητεί  η Τουρκία απροκάλυπτα τα κυριαρχικά δικαιώματά της στο μισό Αιγαίο (εναέριος, θαλάσσιος χώρος, 152 νησιά, νησίδες, βραχονησίδες) και στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην Κύπρο πλέον η διχοτόμηση επιδιώκεται προφανώς και μέσω αυτής ο έλεγχος των κοιτασμάτων του νησιού. 

 «Κατρακυλήσαμε στην αθλιότητα» κάποιοι ελάχιστοι, να είναι  ικανοποιημένοι απλώς από την θλιβερή πραγματικότητα  του σήμερα και  μοιραίοι και άβουλοι μπροστά στον καθημερινό πιά προπηλακισμό της διεθνούς νομιμότητας από τον Σουλτάνο και στην πράξη εκλιπαρώντας στρατιωτική κάλυψη από υπερδυνάμεις!!!.

Όχι μην περιμένουμε τίποτε από τους ισχυρούς του κόσμου την κρίσιμη στιγμή, να ευχόμαστε να τηρήσουν τις Αρχές του διεθνούς Δικαίου, στο οποίο ορκίζονται και δεν το εφαρμόζουν. Που είναι ο ΟΑΣΕ ,ο ΟΗΕ κλπ. Διεθνείς  Οργανισμοί; Απουσιάζουν ,όπως απουσίαζε η ΚτΕ  μπροστά στην ανθρωποσφαγή που ετοίμαζε ο Χίτλερ !

Έζησα την θλιβερή ιστορία του 1974, όταν εγκληματίες με το προδοτικό πραξικόπημα, οδήγησαν στην μεγαλύτερη εθνική συμφορά μετά το 1922.Εχω τις φρικτές πολεμικές αναμνήσεις του πατέρα μου για την ζοφερή περίοδο 1940-1049,όχι στον πόλεμο.

Ζήσαμε ειρηνικά, μα δύσκολα  από το 1950 μέχρι σήμερα. Ο Τόπος θέλει προκοπή και δουλειές, όμως κανένας τόπος δεν ζει ,όπως και κανένας Άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια. Οι «φίλοι» μας θα δράσουν, έτσι έκαναν πάντα κατά συμφέροντα τους.

Για δικαιοσύνη ούτε λόγος να γίνεται. Εάν εφαρμόζονταν οι αρχές της ΕΕ και του ΟΗΕ, δεν θα συζητούσαμε  σήμερα για την διχοτομημένη Κύπρο για την αρπαγή των υδρογονανθράκων της από τον «ληστή» γείτονα , ούτε για τους ομόδοξους συμμάχους του. Αλλά αυτά δεν αγγίζουν την υπόθεση μας,  ειδικά όταν όλοι ξέρουν ότι ο τουρκικός στόλος έχει περικυκλωμένη την Κύπρο και μας απειλεί το Καστελόριζο.. Η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία είναι ένα σημαντικό ζητούμενο στην έκβαση της υποθέσεως.

Θα χαραχτεί  μετά τις εκλογές ελπίζω και εύχομαι μια πραγματικά εθνική πολιτική που θα εκμεταλλευτεί τις όποιες χαραμάδες υπάρχουν με το δεδομένο ότι  «το διεθνές δίκαιο, το δίκαιο εν γένει, δεν αποτελεί σήμερα τη βάση των λύσεων των διεθνών συγκρούσεων και προβλημάτων. Κυριαρχεί το δίκαιο της ισχύος και όχι η ισχύς του δικαίου». Η διεκδίκηση των δικαίων μας δεν είναι έργο εύκολο. Απαιτεί ενότητα, αγώνα και θυσίες, όπως επισημαίνεται και από τον Θουκυδίδη, «το δε δίκαιον και καλόν μετά κινδύνου δράσθαι». Πρέπει Κύπρος και Ελλάδα να αναζητήσουμε νέους τρόπους προβολής, προώθησης και στήριξης των εθνικών μας συμφερόντων και διεκδικήσεων με ενίσχυσης της άμυνας και της οικονομίας  αλλά και να δράσουμε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Η στάση μας πρέπει να είναι  αποφασιστική απέναντι σ’ όλους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στάσης του Καποδίστρια απέναντι στους ισχυρούς του κόσμου  , όπως το καταγράφει ο Γ. Βλαχογιάννης στην Ιστορική Ανθολογία του: «Όταν αναγκάστηκε να παραιτηθεί ο Σπ. Τρικούπης από Γραμματέας της Επικρατείας, ο αντιπρέσβυς της Αγγλίας Ντώκινς πήγε στον Κυβερνήτη και του είπε: –Η Αγγλία θα δυσαρεστηθεί, αν αποχωρήσει ο κ. Τρικούπης. Ο Καποδίστριας είπε: –Τη στιγμή που η Αγγλία, ή όποια άλλη Δύναμη, θελήσει να επιβάλλει στην Κυβέρνηση της Ελλάδας τον έναν ή τον άλλον, εγώ δε θα είμαι πιά Κυβερνήτης της Ελλάδος».-

               

ΑΝΤΩΝΗΣ Π .ΑΡΓΥΡΟΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΜΕΛΛΟΝΤΑ ΠΡΩΘΠΟΥΡΓΟ

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ: Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός……

Η 7^η Ιουλίου πλησιάζει. Ακούω καθημερινά πολλά και διάφορα που υπόσχονται στους πολίτες ακόμη και εκείνοι που δεν έχουν ελπίδα εκλογικής νίκης. Όμως νομίζω σαν πολίτης να έχω τη δυνατότητα να ζητήσω ταπεινά από τους διεκδικητές της Εξουσίας ν’ ακούσουν την ευχή μου:

Να επιστρέψει  η ανάπτυξη. Οι πληγές μας παραμένουν παντού και πρέπει να επουλωθούν. Τα ζητήματα συνεχίζονται για χρόνια, διαβρώνοντας την εμπιστοσύνη μας. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά, μετά από τη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων επιστημόνων λόγω της κρίσης ότι πρέπει να γυρίσουν τα παιδιά μας πίσω. Η Ελλάδα, που έχει απομείνει με ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες, πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, αδύναμα θεσμικά όργανα και άθλια δημογραφικά στοιχεία, πρέπει να ξαναμπεί στην μάχη της προόδου.

Υπάρχουν ανέξοδες και εύκολες λύσεις που απαιτούν πολιτική βούληση και κυρίως αποφασιστικότητα κι έχουν τεράστιες ευνοϊκές δημοσιονομικές συνέπειες. Δεν είναι όμως πολιτικά ευχάριστες,  γι’ αυτό και δεν ακούγονται, έχω να πω μερικά τέτοια:

Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός να αποφασίσει :

1) Μικρό Υπουργικό Συμβούλιο: να επιλεγούν  για τη διακυβέρνηση της Χώρας, μόνο δέκα πέντε (15) Υπουργούς και Υπουργεία  και όχι 40 και 50 όπως μέχρι σήμερα. Να επιλέξει τους αρίστους, επαγγελματίες που βγάζουν μόνοι τους το ψωμί τους, επιστήμονες καταξιωμένους. Την καθιέρωση μόνιμων Αναπληρωτών Υπουργών ή Υφυπουργών στα Υπουργεία Άμυνας, Εξωτερικών, Παιδείας και επί του Προϋπολογισμού είναι απαραίτητη. Να ληφθούν αυστηρά μέτρα με την τοποθέτηση Υπουργών με τα ανάλογα προσόντα, ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα ασφαλείας ν ασκούν απερίσπαστοι το καθήκον τους  κάτω από την φυσική τους Ηγεσία.

2)Κατάργηση Στρατιάς Κρατικών Αξιωματούχων: να καταργηθούν οι στρατιές των Γενικών και Ειδικών Γραμματέων, Συμβούλων και Παρασυμβούλων ,Συμβουλίων και Ανεξάρτητων Αρχών συγγενών και φίλων. Ένας Γενικός Γραμματέας ανά Υπουργείο. Ανεξάρτητες Αρχές  να διατηρηθούν μόνο εκείνες που προβλέπει το Σύνταγμα.

3) Λογοδοσία-Διαφάνεια: Λογοδοσία σε όλους του Κρατικούς Λειτουργούς και πρώτα απ’ όλα στο Δημόσιο και στους Υπουργούς. Η ώρα του Πρωθυπουργού και των Υπουργών να γίνεται σταθερά ανά μήνα, με την ενημέρωση στη Βουλή ανεξάρτητα από τον Κοινοβουλευτικό έλεγχο .Να επιβληθεί η  ηλεκτρονική τήρηση πρακτικών σε όλα τα συλλογικά όργανα της διοικήσεως, για λόγους διαφάνειας.

4). Την άμεση ψηφιοποίηση  των διαφόρων διαδικασιών της δημόσιας διοίκησης και η υποχρεωτική  ψηφιακή υπογραφή για την δημόσια διοίκηση.

5)  Την λιτότητα στο κράτος και όχι μόνο  στους πολίτες:  να καταργηθούν άμεσα οι στόλοι των κρατικών αυτοκινήτων, να επιβληθεί η  θέρμανση των κρατικών κτιρίων με φυσικό αέριο, να αξιοποιηθούν τα δημόσια κτίρια έτσι ώστε να γλυτώσει ο τόπος από την Κρατική σπατάλη και τις επιχορηγήσεις σε ανύπαρκτους φορείς.

6)Συνήγορος των πτωχών, να δημιουργηθεί ένα μικρός φορέας προστασίας των αδυνάτων στην Γραμματεία του Πρωθυπουργού, τον «Συνήγορο των Πτωχών» που να επεμβαίνει άμεσα σε ζητήματα ακραίας φτώχιας.

7) Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός, να εντάξει σαν πρώτη προτεραιότητα του την Παιδεία και το δημογραφικό και τη Ανομία, που είναι οι σημερινές πληγές του Έθνους.

8) Πραγματική ενοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών του Κράτους κάτω από τον έλεγχο ανώτατου δικαστικού λειτουργού «Γενικού Επιτρόπου» και όχι κομματικού φίλου, που θα διορίζεται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο με διετή μη ανανεώσιμη θητεία. Η καθιέρωση ενός  ανεξάρτητο δικαστικού ελεγκτή νομιμότητας, για τη διαφύλαξη της σύννομης και χρηστής διοικητικής δράσης που επάγεται δημοσιονομικό αποτέλεσμα και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Στο «Γενικο Επίτροπο» υπάγονται διοικητικά ολοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του Κράτους. Η διαμόρφωση και η συνεπής εφαρμογή ενός αξιόπιστου και αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου των πολιτικών δαπανών και χρηματοδοτήσεων μέσω αποκλειστικά της Δικαιοσύνης, με την ευθύνη του «Γενικού Επιτρόπου».Ο έλεγχος της διαφθοράς είναι αποκλειστική δουλειά της δικαιοσύνης,ενώ το Σωφρονηστικό σύστημα είναι ανύπαρκτο.

9) Να καθιερωθεί ανώτατο όριο θητειών για όλα τα αιρετά αξιώματα.

10) Ελπίζω ο αυριανός Πρωθυπουργός, να κάνει πράξη την πραγματική σεισάχθεια» καταργώντας την πολυνομία και κακονομία και κυρίως την νομοθέτηση με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής και να επιβάλλει το προληπτικό έλεγχο συνταγματικότητας των νόμων και Υπουργικών Αποφάσεων από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

11) Διάλογος για όλα τα μεγάλα θέματα να ανοίξει  ένας ευρύτατος διάλογος  με όλα τα μέσα ενημέρωσης και με το διαδίκτυο, όπου όλοι οι Έλληνες πολίτες θα μπορούν να καταθέτουν τις απόψεις τους για τα κρίσιμα ζητήματα της Χώρας, με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης. Η Κυβέρνηση μπορεί και πρέπει ν' ανοίξει ιστοσελίδα στο διαδίκτυο ,όπου οι πολίτες θα γραφούν  την άποψη τους.

12) Το πρώτο όμως κεφαλαιώδες ζήτημα είναι η άμεση ενδυνάμωση της αξιοκρατίας και η απόδοση Δικαιοσύνης σ' εκείνους τους σιωπηλούς, έντιμους και ακεραίους δικαστικούς λειτουργούς που αγόγγυστα τόσα χρόνια, μοχθούν και δικαιούνται άμεσης δικαίωσης. Ο στόχος είναι κάποιοι να τρέξουν «το καράβι» και αυτοί είναι γνωστοί και στην Κοινωνία και στην Πολιτεία. Ας επιλέγουν τους άξιους και ας τους δώσουν τα μέσα, αλλά κυρίως να τους αφήσουν να κάνουν την δουλειά τους. Ας σταματήσει η πολυνομία που οδηγεί στην «ανομία» και οι νόμοι «κουρελού» που κάθε μέρα κατασκευάζονται!

13) Δεν αντιλαμβάνομαι έν όψει Συνταγματικής Αναθεώρησης αν  θα κλείσει η Βουλή το καλοκαίρι , θα ήταν εξαιρετικά κακό σημάδι .

Όπως έχει διατυπώσει με τρόπο κλασσικό ο Montesquieu^[i], «το καλύτερο πολίτευμα είναι εκείνο στο οποίο υπάρχουν θεσμικά όρια στην υπερβολική συγκέντρωση της εξουσίας, και τα καλύτερα όρια είναι όταν τα πράγματα έχουν έτσι διευθετηθεί "ώστε η (μία) εξουσία να αναχαιτίζει την (άλλη) εξουσία». Χαρακτηριστικά της νέας διακυβέρνησης πρεπει να είναι η αμοιβαια λογοδοσία των εξουσιών και η αξιοκρατία και η διαφάνεια λειτουργίας του πολιτεύματος και ο πόλεμος στον λαικισμό.Κανείς απολύτως δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι υπεράνω του νόμου και κανείς δεν θα μπορεί να μένει ατιμώρητος, όπως συμβαίνει δυστυχώς σήμερα,σε πάμπολλες περιπτώσεις

Ο Λαός μας ποθεί την Ανάσταση: «Κρασί δεν είναι, αδέρφια, η λευτεριά μήτε γλυκιά γυναίκα, μήτε και βίος μες στα κελάρια σας μήτε και γιος στην κούνια έρμο τραγούδι 'ναι ακατάδεχτο και σβήνει στον αγέρα!»

(Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ «Οδύσσεια»).

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

  

---

[i] Βλ: σε άρθρο Αντώνη Μακρυδημήτρη: ΒΗΜΑ 04/02/2001«Οι αρμοδιότητες του Προέδρου»« Το καλύτερο πολίτευμα είναι εκείνο στο οποίο υπάρχουν θεσμικά όρια στην υπερβολική συγκέντρωση της εξουσίας» (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=130421)