Σιγή βαθειά....

Σιγή βαθειά....

Για την Παιδεία και την Δικαιοσύνη.

«Εάν δε το άλας μωρανθή εν τίνι αλισθήσεται;»

Τελικά οι Έλληνες, σαν να ξυπνήσαμε ξαφνικά από ένα δυνατό τράνταγμα, “συζητούμε” για την Παιδεία και την αναθεώρηση του άρθρου 16 Σ. Για τις ελλείψεις της, τα λάθη της, τον προσανατολισμό της. Καθώς είμαστε παγιδευμένοι από μια καταναλωτική κοινωνία που τελικά πτώχευσε , οι ανάγκες μας, ατομικές και συλλογικές, ούτε έχουν κορεσμό, ούτε ήνιοχούνται. Έτσι, καταντήσαμε να βλέπουμε τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια σαν εργοστάσια που έχουνε αποστολή να προετοιμάζουν τα όργανα της παραγωγής. Στραγγίσαμε τη ζωή από το μεταφυσικό της νόημα και ο παραλογισμός νέκρωσε τις ψυχές μας κι έκαμε τούς ανθρώπους απλά όργανα παραγωγής και κατανάλωσης. Οι καιροί αλλάζουν κι η Ιστορία προχωρεί αγκομαχώντας. Όμως η τιμή ,η Αξιοπρέπεια του ανθρώπου, η Ελευθερία του δηλαδή, είναι αμετάθετος, ριζικός καημός καθενός που έχει την αξίωση να νιώθει πώς είναι άνθρωπος και να τον βλέπουν, και να τον σέβονται .

Η ψυχή της Παιδείας είναι η Γλώσσα, η ζωντανή γλώσσα του λαού μας. Κι αυτή βρίσκεται σε θανάσιμη εμπλοκή . Είναι αξιοθρήνητο φαινόμενο ν' ακούμε επίσημους κι ανεπίσημους λόγους και πανηγυρικούς εκφράσεις που δεν τιμούν την Ιστορία αυτού του Τόπου. Είναι ανεκδιήγητη η εκφορά το λόγου στα ΜΜΕ και όχι μόνον.

Τελικά είναι ντροπή κάποιοι δάσκαλοι να πουλάνε την ψυχή τους στο διάβολο για μια” καρέκλα” ευκαιρίας και να σιωπούν γιαυτό το εθνικό μας κατάντημα για το οποίο διαχρονικά διαπράττεται το έγκλημα. Είναι ντροπή να μην γίνεται καμμιά γνωστή συζήτηση στα συλλογικά τους όργανα στα Πνευματικά μας Ιδρύματα για την Συνταγματική Αναθεώρηση και ειδικά για τα θέματα Παιδείας και Δικαιοσύνης . Δεν άκουσα κανένα Πνευματικό Ίδρυμα να ερωτάται από την Πολιτεία αλλά και μόνο του εκφέρει την γνώμη του για ενα τόσο σοβαρό ζήτημα . Κρίμα. Μια ακόμη φορά δεν άκουσα και τα Δικαστήρια με τις Ολομέλειες τους να παίρνουν θέσεις για την Συνταγματική Αναθεώρηση, όπως συνέβαινε πολλές φορές στο παρελθόν.

Κρίμα.....

“Τα σκολειά χτίστε” είπε ο Παλαμάς.

ΤΕΛΟΣ ΧΡΟΝΟΥ-ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Τέλος του χρόνου-

Τέλος εποχής ;

"Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί,

όπου και να θολώνει ο νους σας

μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό

και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη",

έγραφε ο Οδυσσέας Ελύτης στο "Αξιον Εστί".

Είναι αλήθεια αναντίρρητη πως περάσαμε ακόμα έναν πολύ  δύσκολο χρόνο, γεμάτο προβλήματα και με μια συνεχή κίνηση του εκκρεμούς της ζώσας πραγματικότητας και μίαν ελπίδα να βγούμε ολοκληρωτικά από τον λαβύρινθο και ν ’απαλλαγούμε από τον Μινώταυρο της δημοσιονομικής κρίσης και των Μνημονίων, ενώ μάς συνθλίβουν οι εξωτερικές απειλές και πιέσεις.

Σε λίγες ώρες ανατέλλει το 2019 και οι ελπίδες μας θα ξαναφορτωθούν στις καρδιές μας και η καινούργια χρονιά θα μας φέρει πλούσιες εκλογικές μάχες .

Είναι η μόνη απάντηση οι εκλογές, που ο κυρίαρχος ΛΑΟΣ μπορεί να δώσει με το μοναδικό του όπλο την ψήφο του, στο εφιαλτικό του σήμερα και στην προσδοκία του για το αύριο. Αυτός ο λαός μας πρέπει και μπορεί ν’ αποφασίσει για την τύχη του και η απόφαση του θα σημαδέψει την πορεία του Έθνους. Αυτό είναι η Δημοκρατία, το μόνο Πολίτευμα.

Μα δεν πρέπει μέρες χαράς και ελπίδας να σημαδέψουμε την γραφή μας με την συνήθη για την εποχή μας εύκολη αντιπαράθεση, το σύνθημα μας είναι η καταλλαγή και η συναίνεση, αλλιώς “Άξια ων επράξατε απολαμβάνετε… .” Όχι είναι πράγματι δύσκολα τα πράγματα ,από παντού λυσσομανούν οι άνεμοι του πολέμου ,η Ευρώπη προσμένει με ανησυχία τις Ευρωεκλογές ,εμείς προσμένουμε αδικαιολόγητα χείρα βοηθείας στα μεγάλα μας προβλήματα, η κρίση παραμονεύει , αλλά παρ’ όλα αυτά ο Κόσμος το 2019 δεν θα είναι πια ο ίδιος ,μια εποχή τελείωσε οριστικά και ο καινούργιος χρόνος θα φέρει μια νέα Ανατολή, θα βρούμε, όπως ο Θησέας, επιτέλους τον «Μίτο της Αριάδνης».

Ζούμε δραματικές αλλαγές στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων, τις οποίες θα αντιληφθούμε ίσως σε μερικά χρόνια στην πλήρη τους έκταση. Στην νέα εποχή πού έρχεται και δεν μπορεί να την σταματήσει κανείς , όπως δεν μπορεί να εμποδίσει το γεννοβόλημα της ιστορίας εμείς ζούμε πολλές φορές την ιδιότυπη απομόνωση της δικής μας "σφαίρας" από τα διεθνή δρώμενα και αυτό είναι εθνικό ολίσθημα. Για εμάς αυτά όλα είναι ίσως ακαδημαϊκά ζητήματα που αφορούν έναν άλλο πλανήτη. Ο κόσμος αλλάζει και αυτό σίγουρα θα επηρεάσει τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Ίσως απλώς είναι νωρίς για να δούμε πώς ακριβώς . Υπάρχουν αρκετοί που δεν έχουν συνειδητοποιήσει την κοσμογονία που συντελείται Η ρήση του Ηράκλειτου «τα πάντα ρει» είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Ας προσέξουμε πολύ να συμμαζέψουμε το σπίτι μας για να μην ξαναδούμε “πτώχευση” και να έχουμε ιδιαίτερη περίσκεψη στην συζήτηση για τη θέση μας στην σημερινή κατάσταση πραγμάτων.

Το  θλιβερό εθνικό μας “επίτευγμα” μετά  το 1821 είναι η διχόνοια και οι εμφύλιες συγκρούσεις προϊόν και ξένων επεμβάσεων, αλλά και των δικών εγκληματικών λαθών.

Η έλλειψη εθνικής συνειδητοποίησης, η απομάκρυνση από αρχές και αξίες και την ιστορική μνήμη, αποδυναμώνουν μαζί με τον λαϊκισμό την άμυνα μας, ας δούμε τι έλεγε ο Παπαδιαμάντης: “ Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.”

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, στην εφημερίδα «Ακρόπολις» 122 χρόνια πριν...

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΝΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ;

Τότε που λέγαμε εμείς τα κάλαντα – Ωραίες αναμνήσεις για τους λίγο μεγαλύτερους

Τότε που λέγαμε με τον φίλο μου τον  Θανάση, τα κάλαντα

ΣΠΑΡΤΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

Παραμονή Χριστουγέννων.

Τα κάλαντα είναι, ίσως, μια από τις πιο γλυκές αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων γιατί εκτός του γεγονότος ότι αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι των εορτών των Χριστουγέννων είναι το έθιμο που αφορά, όσο κανένα άλλο, τα παιδιά.

Γιατί όπως και να το κάνουμε Χριστούγεννα χωρίς κάλαντα δεν γίνονται.

Ξύπνημα νωρίς. Ντυνόμασταν ζεστά, φοράγαμε τα σκουφάκια που μας είχε πλέξει η νόνα μας και αφού πίναμε γρήγορα γρήγορα το γάλα μας  πέρναμε το τρίγωνο μας και φεύγαμε για να πούμε τα κάλαντα. Θέλαμε να είμαστε από τους πρώτους που θα χτυπάγαμε την πόρτα. Ναι, κινδυνεύαμε να μην μας ανοίξουν πρωί πρωί, όμως αν θα ήμασταν εμείς που θα κάναμε το ποδαρικό και θα περνάμε επαξίως τον καλύτερο μπουναμά. Με τα κάλαντα εύχονται υγεία, χαρά, καλή σοδειά, και το σπίτι να ΄ναι στέρεο και γερό, για να στεγάζει την ευτυχία και την προκοπή των κατοικούντων. Τα κάλαντα εγώ τα τραγουδούσα καλά ,ο Θανάσης φάλτσος μουρμούριζε ,πάντως η σοδειά(η είσπραξη ) καλή.

"Εντω σπηλαίω τίκτεται, εν Βηθλεέμ τη πόλει..."

Οι χωριανοί μας καλοδέχονταν (γιος του δάσκαλου εγώ , γιος του Γραμματέα ο Θανάσης είχαμε "πρόσωπο") μόνο η κυρά Μαρία του καπετάν * δεν μας επέτρεψε να μπούμε στο σπίτι "μην της λερώσουμε το πάτωμα" από τις λάσπες που είχαμε στα παπούτσια μας. Γιατί και λάσπες είχαμε στους δρόμους του χωριού μας  και τα κεράσματα ήταν καλοδεχούμενα, καθώς οι δραχμούλες (το μοναδικό μας χαρτζιλίκι).

Στο μαγαζί του Αντρογιαννη του  Λορεντζατου μας ζητούσανε ( ο μακαρίτης ο Σπύρος ο ταχυδρόμος κλπ ) να τους πούμε τα κάλαντα ,αλλά ήταν όλοι τόσο μεθυσμένοι και δεν καταλαβαίναν τι λέγαμε ,αντί χρημάτων μας πρότειναν κρασάκι και μεζέ, πράγμα που δεν δεχθήκαμε αφού κάτι τέτοιο ήταν απολύτως αδιανόητο για δεκάχρονα την εποχή εκείνη ! Στα σπίτια λέγαμε μετά τα κάλαντα και τα ακόλουθα: "σ' αυτό το σπίτι προήρθαμε πέτρα να μην ραΐσει και ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει " και μετά " κοίταξα στον ουρανό κι είδα σταυρό στην μέση κι απ' όλα τα ονόματα το.... μου αρέσει " (λέγαμε το όνομα του οικοδεσπότη, που αν ήταν και ναυτικός η οικοδέσποινα έδινε μεγάλο φιλοδώρημα πχ πέντε δραχμές!)

Κι έπεφτε το χρήμα, ιδίως στα καπιτανόσπιτα.

Υπήρχαν και οι περίεργοι που δεν ήθελαν να τα "πούμε".

Πάντως αυτό δεν συνέβαινε με τους φτωχούς που καλοπλήρωναν ! Ο πιο κουβαρδάς ήταν ο μακαρίτης ο  παπά Διονύσης ο Γαρμπής, η νόνα μου (λόγω "θαυμασμού" στο βλαστάρι της οικογένειας) ,η σιόρα Κάτε η Πεταλούδη και η Ερασμία Μεσολωρά και η Αλίκη και άλλοι που τώρα δεν θυμάμαι .

Στο τέλος της μέρας, η μάνα μου με ερεύνησε επιμελώς και έτσι αναγκαστικώς της παρέδωσα και το τελευταίο φράγκο (που είχε απομείνει μετά την αγορά των βόλων από το μαγαζί του Λάμπρου του Διλαλου) που μπήκε στον κουμπαρά που θα άνοιγε την Πρωτοχρονιά.

Όταν ήμουνα παιδί θαύμαζα με τις ώρες τους μικρούς γυάλινους βόλους των παιδικών μας παιχνιδιών. Περιεργαζόμουν πάντα ένα καινούργιο βόλο στον ήλιο και απολάμβανα τα χρωματικά του παιχνιδίσματα. Πολύχρωμοι, με περίτεχνα εσωτερικά σχέδια που στα μάτια των παιδιών αποκτούσαν παραμυθένιες διαστάσεις.

Με αυτούς τους μικρούς πολύχρωμους βόλους, στους χωμάτινους δρόμους στήνονταν ομάδες, αγώνες, πολύωρα παιχνίδια και ενίοτε καυγάδες. Σημειώνεται ότι, οι βόλοι ήταν απαγορευμένο παίγνιο στο σχολείο την εποχή εκείνη στο χωριό μας και μόλις άνοιγαν τα σχολεία, ο δάσκαλος έκανε σωματική ερεύνα στους μαθητές και επέβαλε άμεση κατάσχεση με ξυλοδαρμό με βέργα ελιάς που έφερνε στον δάσκαλο ,ο Σπύρος ο Δρακόπουλος ο σημερινός επιχειρηματίας ψαράς, με την γνωστή ταβέρνα στον Κληματσιά.

Την ποιότητα της βέργας πρώτος εγώ δοκίμαζα αναγκαστικά για παραδειγματισμό στα πόδια μου , από τον δάσκαλο πατέρα μου!

«χρόνια πολλά να χαίρεστε πάντα ευτυχισμένοι

σωματικώς και ψυχικώς να είστε πλουτισμένοι»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π ΑΡΓΥΡΟΣ

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Αριθμός 2615/2018 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Δεκεμβρίου 2018, με την εξής σύνθεση: Αικ. Σακελλαροπούλου, Πρόεδρος, Δ. Σκαλτσούνης, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Ι. Μαντζουράνης, Αικ. Χριστοφορίδου(εισηγήτρια), Δ. Αλεξανδρής, Π. Ευστρατίου, Γ. Ποταμιάς, Ε. Αντωνόπουλος, Γ. Τσιμέκας, Π. Καρλή, Μ. Παπαδοπούλου, Ά. Καλογεροπούλου, Ό. Ζύγουρα, Β. Ραφτοπούλου, Κ. Κουσούλης, Θ. Αραβάνης, Τ. Κόμβου, Π. Μπραΐμη, Α.-Μ. Παπαδημητρίου, Χρ. Ντουχάνης, Δ. Εμμανουηλίδης, Ό. Παπαδοπούλου, Μ. Σωτηροπούλου, Ι. Σύμπλης, Α. Γαλενιανού-Χαλκιαδάκη, Α. Μίντζια, Χρ. Σιταρά, Σύμβουλοι, Σ. Κωνσταντίνου, Δ. Τομαράς, Π. Χαλιούλιας, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Ι. Σύμπλης και Α. Γαλενιανού-Χαλκιαδάκη, καθώς και ο Πάρεδρος Δ. Τομαράς μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008 

 ΠΕΡΙΛΗΨΗ : . οι προσβαλλόμενη πράξεις( η από 17 Ιουνίου 2018 συμφωνία των Πρέσπων καο η 16.10.2018 αποφάση του Υπουργού Εξωτερικών «Συγκρότηση του Ελληνικού Τμήματος της Μεικτής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων (ΜΔΕΕ) Ελλάδας-πΓΔΜ για ιστορικά, αρχαιολογικά και εκπαιδευτικά θέματα») είναι πράξεις διαχειρίσεως της πολιτικής εξουσίας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και συνδέονται ευθέως με τη διαχείριση των διεθνών σχέσεων της Χώρας. Ως εκ τούτου, έχουν κυβερνητικό χαρακτήρα, μη υποκείμενες στον ακυρωτικό έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 45 παρ. 5 του π.δ. 18/1989 

 Δικηγόροι: Ειρήνη Μαρούπα ,Χρήστος Παπασωτηρίου ,Ευσταθία Τσαούση ΝΣΚ, Γεωργία Παπαδάκη ΝΣΚ,

. …………………. Με την αίτηση αυτή οι αιτούσες επιδιώκουν να ακυρωθεί η από 17.6.2018 διοικητική πράξη υπογραφής από τον Υπουργό Εξωτερικών της «Τελικής Συμφωνίας για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των μερών» και κάθε άλλη, αμέσως ή εμμέσως, συναφής προγενέστερη ή μεταγενέστερη πράξη ή παράλειψη, καθώς και πράξη εκτελέσεως. ……. 

3. Επειδή, η αόριστη ως άνω μνεία στο δικόγραφο της κρινόμενης αιτήσεως ως συμπροσβαλλόμενης και «κάθε άλλης, αμέσως ή εμμέσως, συναφούς προγενεστέρας ή μεταγενεστέρας πράξεως ή παραλείψεως, καθώς και πράξεως εκτελέσεως» δεν υποχρεώνει το Δικαστήριο να ερευνήσει την υπόθεση από την άποψη αυτή, ενώ η προσβολή με το δικόγραφο πρόσθετων λόγων της από 16.10.2018 αποφάσεως του Υπουργού Εξωτερικών «Συγκρότηση του Ελληνικού Τμήματος της Μεικτής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων (ΜΔΕΕ) Ελλάδας-πΓΔΜ για ιστορικά, αρχαιολογικά και εκπαιδευτικά θέματα» είναι απαράδεκτη, προεχόντως λόγω ανεπίτρεπτης διεύρυνσης του αντικειμένου της δίκης. Τούτο δε, ανεξαρτήτως αν αυτή αποτελεί ή όχι πράξη συναφή με τις αρχικώς προσβαλλόμενες (ΣτΕ 1164, 1166/2018 Ολ.).

 4. Επειδή, οι αιτούντες …. δεν νομιμοποίησαν τον υπογράφοντα το δικόγραφο δικηγόρο … συνεπώς, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. 5. Επειδή, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, μετά τη διάλυση της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, η πρώην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας ζήτησε να ενταχθεί στον ΟΗΕ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Από την ελληνική κυβέρνηση εκφράσθηκαν αντιρρήσεις σχετικά με την ονομασία αυτή. Με την απόφαση 817 (1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, αφού ελήφθη υπόψη η διαφωνία που προέκυψε σε σχέση με το όνομα του υπό ένταξη κράτους, προτάθηκε στη Γενική Συνέλευση να γίνει αποδεκτή η αίτηση ένταξης στα Ηνωμένα Έθνη του εν λόγω κράτους, αναφερομένου προσωρινά και για όλους τους σκοπούς εντός του ΟΗΕ ως «Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» [πΓΔΜ], μέχρι την οριστική διευθέτηση του ζητήματος της ονομασίας. Με την απόφαση 845 (1993), το Συμβούλιο Ασφαλείας προέτρεψε τις δύο πλευρές να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για ταχεία διευθέτηση του ζητήματος. Στο πλαίσιο αυτό, στις 13 Σεπτεμβρίου 1995 υπεγράφη στη Νέα Υόρκη από τους Υπουργούς Εξωτερικών των δύο κρατών Ενδιάμεση Συμφωνία, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 13 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, σύμφωνα με το άρθρο 23 αυτής. Με τη συμφωνία αυτή επιβεβαιώθηκαν τα υπάρχοντα διεθνή σύνορα μεταξύ των δύο κρατών ως διαρκή και απαραβίαστα (άρθρο 2), απαγορεύθηκε η χρήση του συμβόλου του ήλιου της Βεργίνας στη σημαία της πΓΔΜ (άρθρο 7 παρ. 2, σε συνδυασμό με την συνημμένη στο κείμενο της συμφωνίας από 13 Σεπτεμβρίου 1995 επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας), συμφωνήθηκε η συνέχιση των διαπραγματεύσεων σχετικά με την ονομασία του κράτους της πΓΔΜ (άρθρο 5) και ανέλαβε η Ελληνική Δημοκρατία να μην αντιταχθεί σε αίτηση εισδοχής ή στη συμμετοχή της πΓΔΜ ως μέλους σε διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς στους οποίους η Ελληνική Δημοκρατία είναι μέλος, εκτός εάν -και στο μέτρο που- η πΓΔΜ πρόκειται να αναφέρεται στους οργανισμούς αυτούς με άλλο όνομα από το ορισθέν στην 817 (1993) απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (άρθρο 11 παρ. 1). Τέλος, τα μέρη συμφώνησαν ότι η εξελισσόμενη οικονομική ανάπτυξη της πΓΔΜ θα πρέπει να υποστηριχθεί μέσω της διεθνούς συνεργασίας, όσο το δυνατόν περισσότερο μέσω στενής σχέσης της πΓΔΜ με τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και την Ευρωπαϊκή Ένωση (άρθρο 11 παρ. 2). Στη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού της Συνθήκης του Βόρειου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ) στις 2 και 3 Απριλίου 2008 στο Βουκουρέστι, η Ελληνική Κυβέρνηση δεν συναίνεσε στην υποψηφιότητα της πΓΔΜ, γεγονός που κρίθηκε αντίθετο προς το άρθρο 11 παρ. 1 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (απόφαση της 5.12.2011). 6. Επειδή, στις 17 Ιουνίου 2018 υπεγράφη στις Πρέσπες από τους Υπουργούς Εξωτερικών των δύο κρατών κείμενο «Τελική[ς] Συμφωνία[ς] για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών». Με τη συμφωνία αυτή ορίζεται ως επίσημο όνομα του δεύτερου μέρους το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», εν συντομία δε «Βόρεια Μακεδονία», ως ιθαγένεια η «Μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» και ως γλώσσα η «Μακεδονική Γλώσσα» (άρθρο 1 παρ. 3), επιβεβαιώνεται δε το υφιστάμενο κοινό σύνορο ως ισχυρό και απαραβίαστο διεθνές σύνορο (άρθρο 3). Για τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας, αποφασίστηκε να ακολουθηθούν ορισμένα στάδια, πρώτα από το δεύτερο μέρος (κύρωση της συμφωνίας από το κοινοβούλιο, ενημέρωση της Ελληνικής Δημοκρατίας, δημοψήφισμα, εφόσον τούτο αποφασιστεί, συνταγματικές τροποποιήσεις μέχρι το τέλος του 2018, ενημέρωση της Ελληνικής Δημοκρατίας επί όλων των ανωτέρω) και στη συνέχεια από την Ελληνική Δημοκρατία (κύρωση της συμφωνίας) [άρθρο 1 παρ. 

4]. Τα μέρη μετά την ολοκλήρωση των εσωτερικών τους διαδικασιών οφείλουν να ενημερώσουν σχετικά το ένα το άλλο γραπτώς εντός δύο εβδομάδων (άρθρο 20 παρ. 3). Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία λήψεως της τελευταίας γνωστοποίησης από το οικείο μέρος (άρθρο 20 παρ. 3). Στο άρθρο 20 παρ. 4 προβλέπονται τα εξής: Το άρθρο 8 παρ. 5 θα εφαρμόζεται προσωρινά, ενόσω εκκρεμεί η θέση σε ισχύ της παρούσας Συμφωνίας. Εάν η Συμφωνία δεν τεθεί σε ισχύ, αυτή, στο σύνολό της και ως προς τις διατάξεις της ξεχωριστά, δεν θα έχει περαιτέρω ισχύ ή εφαρμογή, προσωρινή ή άλλη, και δεν θα δεσμεύει οποιοδήποτε από τα μέρη με οποιονδήποτε τρόπο. Στο εν λόγω άρθρο 8 παρ. 5 προβλέπεται η συγκρότηση Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων προκειμένου να εξεταστούν και να αναθεωρηθούν, εφόσον θεωρηθεί κατάλληλο, σχολικά εγχειρίδια και βοηθητικό σχολικό υλικό. Τέλος, αναφορικά με τις διαδικασίες ένταξης του δεύτερου μέρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, η Ελληνική Δημοκρατία ανέλαβε, με τη λήψη της γνωστοποίησης της κύρωσης της συμφωνίας από το κοινοβούλιο του δεύτερου μέρους, να γνωστοποιήσει αφενός στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της ΕΕ αφετέρου στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ ότι υποστηρίζει την έναρξη ενταξιακών στην ΕΕ διαπραγματεύσεων και την πρόσκληση ένταξης του δεύτερου μέρους στο ΝΑΤΟ, αντίστοιχα, επιφυλασσόμενη να φέρει προς κύρωση το Πρωτόκολλο για την ένταξη του δεύτερου μέρους στο ΝΑΤΟ μετά την ολοκλήρωση και των συνταγματικών τροποποιήσεων στο Σύνταγμα του δεύτερου μέρους (άρθρο 2 παρ. 4). 

 7. Επειδή, υπό τα δεδομένα αυτά, οι προσβαλλόμενες πράξεις συνιστούν καθεαυτές πράξεις διαχειρίσεως της πολιτικής εξουσίας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και συνδέονται ευθέως με τη διαχείριση των διεθνών σχέσεων της Χώρας. Ως εκ τούτου, έχουν κυβερνητικό χαρακτήρα, μη υποκείμενες στον ακυρωτικό έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 45 παρ. 5 του π.δ. 18/1989. Η κατά τα ανωτέρω δε μη υπαγωγή των κυβερνητικών πράξεων σε δικαστικό έλεγχο, που αφορά σε ελάχιστες κατηγορίες πράξεων, προσδιοριζόμενες, άλλωστε, εκάστοτε από το ίδιο το δικαστήριο, δεν τελεί υπό την αρνητική προϋπόθεση της ελλείψεως αντανακλαστικών συνεπειών από την εφαρμογή των πράξεων αυτών στην άσκηση ατομικών δικαιωμάτων. Οι πράξεις αυτές μπορούν να έχουν, όπως κάθε πράξη, επίπτωση σε συνταγματικώς προστατευόμενα ατομικά δικαιώματα ή σε πολιτικά δικαιώματα. Η μη υπαγωγή τους σε δικαστικό έλεγχο υπαγορεύεται και δικαιολογείται μόνον από τη φύση τους, δεν συναρτάται δε με τις τυχόν επιπτώσεις και συνέπειές τους και δεν συνδέεται με την βαρύτητα καθεμιάς απ’ αυτές. Εξ άλλου, η μη υπαγωγή των πράξεων αυτών σε ευθύ ακυρωτικό έλεγχο ούτε συνεπάγεται την αποδέσμευση του οργάνου που τις εκδίδει από την υποχρέωση τηρήσεως των οικείων συνταγματικών διατάξεων ούτε αποκλείει την ανόρθωση ενδεχόμενων δυσμενών επιπτώσεών τους σε ιδιώτες κατά τρόπους και διαδικασίες που, κατά περίπτωση, προβλέπονται από την έννομη τάξη. Έχει απλώς την έννοια ότι, για τους προεκτεθέντες λόγους, οι πράξεις αυτές δεν υπόκεινται στον συγκεκριμένο έλεγχο. Το γεγονός δε της, υπό τις ως άνω συνθήκες, αδυναμίας ακυρωτικού ελέγχου των εν λόγω πράξεων δεν προσκρούει στις διατάξεις που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πλήρους και αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, δεδομένου ότι το δικαίωμα αυτό δεν είναι απόλυτο, αλλά υπόκειται και σε περιορισμούς, μεταξύ των οποίων και οι εν προκειμένω κρίσιμοι, δηλαδή εκείνοι που δικαιολογούνται από τον νόμιμο σκοπό του σεβασμού των κανόνων του διεθνούς δικαίου [ΣτΕ 22/2007 Ολ. σκ. 6, 3669/2006 Ολ. σκ. 6, 1209/2014 σκ. 5-6, 1393-5/2004, ΕΔΔΑ (Μείζων Σύνθεση) απόφαση της 14.12.2006, Markovic και άλλοι κατά Ιταλίας, αριθμός προσφυγής 1398/03, ΕΔΔΑ απόφαση επί του παραδεκτού – décision – της 16.4.2009, Βλαστός κατά Ελλάδας, αριθμός προσφυγής 28803/07, απόφασή του επί του παραδεκτού - décision – της 12.12.2002, Καλογεροπούλου και λοιποί κατά Ελλάδας (αριθμός προσφυγής 59021/00)]. Συνεπώς, τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα ως προς τη φύση των προσβαλλόμενων πράξεων, καθώς και ως προς την αντισυνταγματικότητα της διατάξεως του άρθρου 45 παρ. 5 του π.δ. 18/1989 και την αντίθεσή της προς το άρθρο 6 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α. είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Κατά τη γνώμη όμως του Συμβούλου Γ. Ποταμιά, η έννοια των κυβερνητικών πράξεων αποτελούσε κατάλοιπο του πρώιμου σταδίου του δικαστικού ελέγχου της διοικητικής δράσεως και συνεπαγόμενη αδυναμία του ακυρωτικού δικαστού να ελέγξει τη συμφωνία ορισμένου εμπειρικώς διαμορφωμένου καταλόγου διοικητικών πράξεων προς τον νόμο και το Σύνταγμα δεν δύναται να θεωρηθεί υφιστάμενη υπό την πλήρη ισχύ του συνταγματικού κράτους δικαίου θεμέλιο του οποίου είναι η αρχή της νομιμότητας της διοικήσεως και ο ακυρωτικός έλεγχος των πράξεών της. Τούτο άλλωστε προκύπτει και εκ του συνδυασμού των συνταγματικών διατάξεων των άρθρων 20 παρ. 1, 82 παρ. 1, 87 παρ. 2 και 95 παρ. 1 του Συντάγματος, επί τη βάσει των οποίων δεν καταλείπεται στη διοίκηση στάδιο αυθαιρέτου δράσεως ούτε παρέχεται στον δικαστή ευχέρεια όπως, αυτοπεριοριζόμενος, απέχει του ελέγχου πράξεων, τις οποίες ήθελε χαρακτηρίσει κυβερνητικές. Εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη πράξη αποτελεί μία συμφωνία που υπεγράφη από τους Υπουργούς Εξωτερικών των δύο κρατών σχετικά με την Τελική Συμφωνία για την επίλυση των διαφορών, οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τη λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995. Όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από το άρθρο 1 παρ. 2 της Συμφωνίας τα μέρη αναγνωρίζουν ως δεσμευτικό το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Σε συνέχεια αυτών των διαπραγματεύσεων έχουν γίνει αμοιβαίως αποδεκτά και συμφωνήθηκαν, μεταξύ άλλων, α) ότι το επίσημο όνομα του δευτέρου μέρους θα είναι «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» και θα χρησιμοποιείται erga omnes, β) η ιθαγένεια του δευτέρου μέρους θα είναι «μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας», γ) η επίσημη γλώσσα του δευτέρου μέρους θα είναι η «μακεδονική γλώσσα». Περαιτέρω, στο άρθρο 2 παρ. 4 γίνεται αναφορά στις διαδικασίες ενσωμάτωσης του δευτέρου μέρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ). Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της Συμφωνίας της 17 Ιουνίου 2018 τα μέρη θέλησαν μέσω αυτής και πριν κυρωθεί με νόμο από την ελληνική Βουλή να έχει έννομες συνέπειες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Εν όψει του περιεχομένου της επίδικης συμφωνίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 της Συνθήκης της Βιέννης (ν.δ. 402/1974, ΦΕΚ Α΄ 141), με τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν με την επίδικη συμφωνία όλα τα όργανα της ελληνικής πολιτείας οφείλουν να απέχουν από ενέργειες οι οποίες αντιβαίνουν στο περιεχόμενο της συμφωνίας. Με τα ως άνω δεδομένα, η προσβαλλόμενη πράξη υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο ως εκτελεστή διοικητική πράξη κατ’ άρθρα 20 παρ. 1 και 95 παρ. 1 του Συντάγματος και άρθρο 45 παρ. 1 του π.δ. 18/1989. 8. Επειδή, κατόπιν τούτου, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση. ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Όμοια και 2616/2018 Απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ.-

ΣΠΑΡΤΙΑ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 22/11/2018 ΜΕΓΑΡΟ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ-ΕΚΠΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ-ΣΙΝΑ ΩΡΑ 6ΜΜ

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ….

 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΩΝ  ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ….

 

 «Άλλος με την Πύλαρο και μια μακαρονάδα».

Έφτασε και η 21 Αυγούστου 2018 ,οποτε η Χώρα «εξήλθε» του μνημονιακού ζυγού που της επεβλήθη από τους δανειστές της. Η ένταξη μας είχε ανακοινωθεί  με το Πρωθυπουργικό Διάγγελμα από το Καστελόριζο και η έξοδος μας ανακοινώθηκε  με αντίστοιχο διάγγελμα από την Ιθάκη.  

H ανακοίνωση της προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης έγινε στις 23 Απριλίου 2010  και ήταν αποτέλεσμα της δραματικής δημοσιονομικής κρίσης χρέους της Χώρας.

Το ιστορικό αυτό γεγονός  της εξόδου εκαλύφθη όμως, από το τραγικό συμβάν της πυρκαγιάς στο Μάτι και από την εκατόμβη των νεκρών της. Εκτοτε αναζητούνται οι υπεύθυνοι και ευελπιστούμε να ακούσουμε συντόμα την αδέκαστη δκαιοσύνη να αποδίδεται σε κάθε υπαίτιο,αν και μέχρι σήμερα η πορεία της υποθέσεως μας αφήνει ανήσυχους δια τις εξελίξεις.Σαν να μην εφθανε η μία τραγωδία μας προέκυψε νεα εθνική περιπέτεια η λεγομένη «συμφωνία των Πρεσπών». Έκτοτε μεταξύ άλλων καθημερνά ο λαός μας «ενημερώνεται» και «απολαμβάνει» το πάσης μορφής και φύσεως εθνικό ξεκατίνιασμα μεταξύ των ιδίων και αλλήλων, με την ευγενή συμπαραστση παντός επιθυμούντος να συνδράμει στην ενημέρωση μας. Άλλωστε η ενημέρωση γίνεται ,από οποιονδήποτε δηλώνει ειδικός και επαΐων επι της εθνικής και διεθνούς πολιτικης.

Ταυτόχρονα ο ερίτιμος σύμμαχος μας κάνει τις βόλτες του με τα καράβια του στο Αιγαίο και μας «απειλεί» ότι προτίθεται να σερβιριστεί καφέ στο Καστελόριζο.

Αυτά έλεγε κι ο ΝΤΟΥΤΣΕ και ιδετε τι έπαθε.

Το ζήτημα όμως  είναι μέγιστο και περιμένω από τους «ταγούς» του Εθνους να μας ενημερώσουν υπευθύνως μέσω του Κοινοβουλίου. Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι ήλθε η ώρα για μια πιο υπευθυνη ενημέρωση και από την απούσα πνευματική Ηγεσία,με πρώτη την Ακαδημία των Αθηνών.

Τα «δαιμόνια» της επομένης των συμφορών ημέρας εχουν επιδοθεί και σε άλλες πολυποίκιλες δραστηριότητες,ένόψει του ότι «ασμένως βαίνομεν προς εκλογάς»,όποτε πρέπει και το σεβαστόν Υπουργείον της Απαιδείας να συνδράμει ωστε να γινει η κατασταση στην Παιδεια περαιτέρω  περίπλοκος και όλα τα ΤΕΙ να γίνουν Πανεπιστήμια και να διαλυθούν περαιτέρω και τα δημοτικά και τα Γυμνάσια.Τι το νοιάζει το Υπουργείο τα παιδιά παίρνουν το δρόμο της ξενιτειάς!

Οκτώ χρόνια ο Ελληνικός Λαός πέρασε το «μαρτύριο της σταγόνας» για την πληρωμή της επόμενης δόσης δανείου,τους εξευτελισμούς από τους εκπροσώπους των δανειστών,την ανώμαλη πολιτική παρακαταθήκη και κυρίως το αίσθημα της συνολικής εθνικής ανασφαλειας και ντροπής.Παραλληλα αρχισε πλεον άλλο μαρτύριο αν θα κοπούν ή όχι οι συντάξεις, πράγμα εντελώς παράλογο και εξαιρετικά επώδυνο ιδίως για μεγάλους στη ηλικία πολίτες. Η κρίση εφερε τεράστια καθημερινα ζητήματα με διόγκωση της ανεργίας και της φτώχειας και της αναγκαστικής  μεταναστευσης των νεων επιστημόνων και  της νεολαίας για την ανεύρεση εργασίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Η Εθνική μας Ασφάλεια υπονομεύθηκε καίρια από την αδυναμία καλύψεως του συνόλου των  αναγκών άμυνας και ασφάλειας, ενώ η διεθνής θέση της χώρας αντιμετωπίσθηκε πολλές φορές  μεσα στο κλίμα της οικονομικής μας ανεχειας και ευτυχώς μεσα στα πλαισια της στρατηγικής γεωπολιτικής θέσης.

Το Μάρτιο του 2010, πριν τη προσφυγή στα μνημόνια, το χρέος ήταν στα 310,3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Δελτίο Δημοσίου Χρέους. Το 2013 το χρέος ήταν στο 175% AEΠ (319,1 δισ ευρώ), από 156,9% το 2012 και 171,3% το 2011. Στις 31.3.2015 διαμορφώθηκε στο ποσό των 312,7 δισ. ευρώ και σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ σε 174,7% (με ΑΕΠ αναφοράς 31.12.2014) σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ. Στο 180,4% του ΑΕΠ ανήλθε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας (322,568 δισ. ευρώ) το πρώτο τρίμηνο του 2018, καταγράφοντας αύξηση κατά 11,907 δισ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Οι πληγές της οικονομικής κρίσης δεν θεραπεύονται βέβαια τόσο εύκολα. Η υποχρέωση που ανέλαβε η Χώρα για πρωτόγεννή πλεονάσματα 3,5% έως το 2022 και 2,2% έως το 2060 είναι επώδυνη. .Είναι αλήθεια ότι η έξοδος από το καθεστώς των μνημονίων, δεν μας εκαμε σοφότερους όπως ισως θα έπρεπε,αλλά είναι αλήθεια αναμφισβητητη ότι πρεπει είναι μια νέα αφετηρία ελπίδας. Πρεπει να επισημάνουμε ,ότι η Ελληνική Πολιτεια σε επίκληση της δημοσιονομικής κρίσης χρεους,δηλαδή της καταστάσεως «εκτακτης αναγκης», ελαβε εξαιρετικά μέτρα σε βάρος των ατομικών δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού, που παρεκλείνουν κατά πολύ, από τα προστατευομενα από το Σύνταγμα,την Ευρωπαική Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,το Ευρωπαικό Κοινωτικό κεκτημένο.Οι περικοπές μισθών και συντάξεων η επιβολή σκληρής (αβαστακτης)φορολογίας και η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας μηδε των αρχαιων θυσαυρών μας, ήταν μέτρα και καταστάσεις που οπωσδήποτε βαραίνουν την ζωή και την καθημερινότητα του Ελληνα πολίτη.

Ελπίζουμε ότι πλέον, τουλάχιστον μόνον δικαστικά θα ανοίξει ο δρόμος μετα την «εξοδο» για την διεκδίκηση των χαμένων δικαιωμάτων  μας, μετά  την κατάργηση του «εκτάκτου καθεστώτος».

Ήδη οι πολίτες ετοιμάζονται με ομαδικές προσφυγές να διεκδικήσουν τα δίκια τους, πρός μεγίστη χαρά δικαστών και δικηγόρων, Η Απόφαση 1/2018 ΤΟΥ Μισθοδικείου δείχνει τον ασφαλή δρόμο των διεκδικήσεων.

Κάθε έκτακτο μέτρο που θα ληφθεί μετα την 21/8/2018 θα εχει νομίζω  προβλήματα συμβατότητας με το Σύνταγμα και την ΕΔΔΑ.

Τα «τελώνεια» κα τα «δαιμόνια» εχουν αρχίσει παράλληλα το προεκλογικό πάρτυ και πολλοί υποσχοντα τα πάντα και εγω διερωτώμαι για το ποσο το μείγμα που δημιουργείται θα δώσει την απάντηση στην χρόνια αγωνά μας.Ξέρω πως κάποιοι θα με βρίσετε για αυτά που γραφω μα δεν ανησυχώ και σας προτρέπω να διαβάστε το υστερογραφο για χαμογελάσει το χειλάκι σας.

ΥΓ: Ιστορική έχει μείνει η ατάκα «Άλλος με την Πύλαρο και μια μακαρονάδα». Το επιβατηγό πλοίο «Πύλαρος», ήταν δρομολογημένο στη γραμμή Πειραιά – Κεφαλλονιά. Ήταν τόσο έντονος ανταγωνισμός, που ο πλοιοκτήτης του πλοίου Νικόλαος Αθανασούλης σκέφτηκε ότι για να προσελκύσει επιβάτες, έπρεπε να προσφέρει ένα ισχυρό κίνητρο. Μετά από σκέψη, λοιπόν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι επειδή το ταξίδι ήταν μεγάλο, θα ήταν ελκυστικό να προσφέρει στους επιβάτες μια μακαρονάδα. Έτσι, οι ναυτικοί πράκτορες και οι τελάληδες φώναζαν στην Ακτή Ξαβερίου την γνωστή φράση: «Άλλος με την Πύλαρο και μια μακαρονάδα».

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ

Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΩΣ ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ;

Με αφορμή την 1694/2018 Απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας και την γιορτή της Δικαιοσύνης(3 Οκτωβρίου)

ΤΟ ΣτΕ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΔΣΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΦΥΓΑΔΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΛΛΕΙΨΕΙ  «ΕΝΝΟΜΟΥ  ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ»!!!

1.-Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σε μια συνέντευξη που παραχώρησε το 1919, έλεγε: «Κατ' επανάληψιν διηρωτήθην εάν θα έπρεπε να είμαι δικηγόρος κατ' επάγγελμα και επαναστάτης κατά διαλείμματα ή και αντιστρόφως. Αφ' ης όμως οι συμπολίται μου συνάντησαν αντίστασιν εις τας προσπάθειας των δια την ένωσιν της Κρήτης με την μητέρα Ελλάδα, φυσικά έγινα πλέον επαναστάτης κατ' επάγγελμα»

            Έχω την εντύπωση πως ο Εθνάρχης έδωσε το παράδειγμα του ιδανικού δικηγόρου και κατά τον Εισαγγελέα του ΑΠ Ε.Κρουσταλλακη^[1]: «ο ιδανικός δικηγόρος - και κατά προέκταση ο άξιος της αποστολής του Δικηγορικός Σύλλογος - από επαναστάτες κατά διαλείμματα, που από την αποστολή τους είναι, οφείλουν να μετατρέπονται σε επαναστάτες κατ' επάγγελμα, κάθε φορά που διαπιστώνουν τη φαλκίδευση των αρχών του κράτους δικαίου ή την παραβίαση των ατομικών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών, κάθε φορά που βλέπουν την απονομή της Δικαιοσύνης να χωλαίνει και την εφαρμογή των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου να μη ανταποκρίνεται στις κοινωνικές ανάγκες.»

2.- Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών παρενέβη στην εκκρεμή δίκη για τους Τούρκους φυγάδες, ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας  προβάλλοντας με το δικόγραφο της παρεμβάσεως ότι “η υπόθεση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών, που διέφυγαν με ελικόπτερο στην Ελλάδα ... λίγες ώρες μετά την καταστολή της απόπειρας ανατροπής της κυβέρνησης Ερντογάν, έχει εύλογα προκαλέσει το ενδιαφέρον της ελληνικής κοινής γνώμης. Η παροχή ασύλου σε πρόσωπα που διώκονται για την πολιτική δράση τους στην χώρα προέλευσής τους αποτελεί βασική αρχή του κράτους δικαίου, όπως αυτό γίνεται δεκτό στην ελληνική, στην ευρωπαϊκή έννομη τάξη και αποτελεί γενικά παραδεδεγμένο κανόνα δικαίου”.

3.-Η παρέμβαση έγινε όπως προβλέπεται από το άρθρο 90 του Κώδικα Δικηγόρων (ν. 4194/2013 – Α΄208) ορίζεται ότι : “Στους Δικηγορικούς Συλλόγους ανήκει : α) Η υπεράσπιση των αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου σε μια δημοκρατική πολιτεία. β) ... ζ) Η άσκηση παρεμβάσεων ενώπιον των δικαστηρίων και κάθε αρχής (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι ανεξάρτητες αρχές) για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού , πολιτισμικού, οικονομικού ενδιαφέροντος και περιεχομένου που ενδιαφέρει τα μέλη του συλλόγου ή το δικηγορικό σώμα γενικότερα, καθώς και για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος.» Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έκρινε με την ανωτέρω απόφαση του 1694/2018   παρά την ανωτέρω σαφή νομοθετική ρύθμιση  ότι «η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία είναι ατομική διοικητική πράξη, δεν θίγει τα συμφέροντα των μελών του ως επαγγελματικής τάξεως, ενώ η χορήγηση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας σε συγκεκριμένο αλλοδαπό, ανεξάρτητα από την υπηκοότητά του, δεν δύναται να θεωρηθεί ότι συνδέεται με βασική αρχή του κράτους δικαίου ή με ζήτημα γενικότερου εθνικού ενδιαφέροντος.».

4.-Δημιουργεί πικρία  πώς το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο δέχθηκε την παραπάνω άποψη  που ουσιαστικά αδρανοποιεί την διάταξη του άρθρου 90 του ν 4194/2013 και θεωρεί ότι η περίπτωση των «ικετών  φυγάδων» από την αιμάσουσα γείτονα  δεν συνδέεται με βασική αρχή του κράτους δικαίου ή με ζήτημα γενικότερου εθνικού ενδιαφέροντος. Εύλογα έχουμε την απορία τι θα ήταν άραγε  εκείνο το συνταρακτικό  γεγονός που θα συνδέονταν με τα παραπάνω. Όμως  σε άλλη περίπτωση με  αίτηση Ακυρώσεως του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, το ΣτΕ  με την 3944/2015 Απόφαση του ακύρωσε  την κοινή υπουργική απόφαση, περί απευθείας παραχώρησης έναντι ανταλλάγματος του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών στους ΟΤΑ α' βαθμού.

5.-Για μια ακόμα φορά ο Δ.Σ.Α βρέθηκε πρωτοπόρος στην υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων , όπως το έπραξε  στην περίπτωση του Μνημονίου ,του ΕΕΤΗΔΕ[2] και τόσων άλλων περιπτώσεων[3] στο παρελθόν και συνεχίζει μέχρι σήμερα υποστηρίζοντας και πειθαρχώντας στις ευγενικές και μαχητικές  παραδόσεις του δικηγορικού Σώματος. Άλλωστε η Ιστορία του τόπου αυτού έχει αναφέρει πολλά παραδείγματα που το δικηγορικό Σώμα βρέθηκε στην πρωτοπορία των κοινωνικών και εθνικών αγώνων και πλήρωσε ακριβά και με αίμα το τίμημα.

6.-Ο ρόλος αυτός του δικηγόρου και των δικηγορικών συλλόγων, σαν  μαχητή και υπερασπιστή των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων πρέπει είναι κυρίαρχος και να  συμπληρώνει την  βασική ιδιότητα του   δικηγόρου ως  «συλλειτουργού της δικαιοσύνης»^[4].Οι δικηγορικοί Σύλλογοι αλλά και μεμονωμένοι δικηγόροι έδωσαν και δίνουν σε όλη την διάρκεια του Εθνικού μας βίου στους Εθνικούς Αγώνες και πολλαπλές μάχες  για την υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων σε όλες τις εποχές.  Δεν είναι λίγοι νεκροί δικηγόροι σ’ όλους  στους πολέμους ,στην Αντίσταση και στους Κοινωνικούς Αγώνες. .- Εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς^[5] : Ιωάννης Χαραλ. Κατεβατής, (+ 7-1-1943), Αλέξανδρος Mix. Κάίρης, (+ 2-11-1943), Ανδρέας Διον. Καλύβας (+ 2-9-1944), Αλέξανδρος Νικολ. Ιωαννίδης, (+ 8-9-1944) και Κωνσταντίνος Χρ. Σύρρος (+ 30-3-1944).Αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης: Μεταξύ πολλών δικηγόρων αντιστασιακών, οι αείμνηστοι Πρόεδροι του ΔΣΑ Ευάγγελος Μαχαίρας και Ευάγγελος Γιαννόπουλος .

 7.-Μέσα στα πλαίσια αυτά ο ΔΣΑ ,με μαχητικές παρεμβάσεις αλλά και με την άσκηση νόμιμων ενδίκων μέσων παρεμβαίνει για την προστασία των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των Πολιτών. Αυτό έπραξε και στην προκειμένη περίπτωση. Πολλές παρεμβάσεις του ΔΣΑ είχαν ευτυχή κατάληξη ,όπως στην περίπτωση  3944/2015 Απόφαση του ΣτΕ ,άλλες όχι .Πάντως οι παρεμβάσεις αυτές έδωσαν φωνή στη Κοινωνία, που αδυνατούσε η ιδία να  ασκήσει ένδικα μέσα για λόγους προφανείς και απέδωσαν την πραγματική διάσταση του μαχητή δικηγόρου.

8.-Το ΕΔΔΑ στη υπόθεση EZELIN c. FRANCE (Requête no11800/85)  έκρινε ότι ο δικηγόρος είναι "Συλλειτουργός της δικαιοσύνης" . Δυστυχώς  η Ελληνική νομολογία προσπάθησε και εν μέρει το «επέτυχε» και με την ανωτέρω απόφαση την 1694/2018  χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις, των διανοουμένων του Νομικού Κόσμου, να περιορίσει την  δυνατότητα προσφυγής των δικηγορικών Συλλόγων στα δικαστήρια αποκλειστικά και  μόνο στην προάσπιση των συμφερόντων των μελών τους.

9.-Αυτό είναι μια ήττα, «ένα νέο «Ματζικερτ^[6]» για την προστασία της Κοινωνίας και αυτό είναι μια στρατηγική ήττα της Κοινωνίας . Όμως η νομολογία  «επέτυχε» προσωρινά πιστεύω, μια ακόμη εξαιρετικά δυσάρεστη απόφαση  και σε βάρος των δικηγόρων που τους έβαλε «στο απόσπασμα». Οι δικηγόροι αγωνίζονται να κερδίσουν τη χαμένη τους ελπίδα το 2018 και να παραμείνουν ζωντανοί στη δικηγορία ,παρά τα μαύρα σύννεφα της κρίσης και του Ασφαλιστικού «άγους». Η κρίση έχει κάνει καθημερινό αγώνα πλέον, την παραμονή στη δικηγορία. Τα ποσοστά των δικηγόρων με μηδενικές παραστάσεις χρόνο με το χρόνο αυξάνουν. Η συνταξιοδότηση έχει καταστεί αδιανόητη υπόθεση. Τι μπορεί άραγε να πει κανείς σ’ έναν νέο δικηγόρο;

10.- Ο  συνήγορος  του  Λουδοβίκου 16ου, πρόεδρος του σώματος των Δικηγόρων του Παρισιού, που ορίστηκε από αυτούς να τον υπερασπισθεί στη Συνέλευση του λαού, άρχισε την αγόρευση του ενώπιον της – εχθρικά προκατειλημμένης – για τον κατηγορούμενο Συνέλευσης με τη φράση: «υποβάλλω στη Συνέλευση την αλήθεια και το κεφάλι μου. Μπορείτε να διαθέσετε το κεφάλι μου, αφού όμως ακούσετε την αλήθεια». Πρόκειται για μια υπέροχη εικόνα της αποστολής του Δικηγόρου. Επικαλείται και προσάγει την αλήθεια και γι’ αυτή θυσιάζει και το κεφάλι του. Ό,τι πολυτιμότερο δηλαδή διαθέτει σ΄ αυτή τη ζωή.

11.- Χωρίς Ελπίδα Διαφυγής

Δυστυχώς δεν διαθέτω μεγάλες ελπίδες για αλλαγή της στάσης της Πολιτείας απέναντι στο χειμαζόμενο από την ανεργία και την μιζέρια  δικηγορικό Σώμα. Η κρίση υπήρξε καταλύτης, η δικηγορία είναι στο απόσπασμα.

 «Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή δεν είναι η δικηγορία που ονειρεύτηκα, σπούδασα, δούλεψα κι αγάπησα^[7]».

Όμως οι δικηγόροι,

«Πρέπει να χτυπούμε, να χτυπούμε τη μοίρα μας, ως ν' ανοίξουμε πόρτα, να γλιτώσουμε!»

(Ν. Καζαντζάκη «Αναφορά στον Γκρέκο»)

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Ένας μαχόμενος επί  42 χρόνια δικηγόρος.

---

[1] Βλ Ε.Κρουσταλάκη:  «Οι Δικηγόροι,οι Δικηγορικοί Σύλλογοι και η απονομή της Δικαιοσύνης» σε Ελληνική Δικαιοσύνη τεύχος 6 /2005 σελ 1625-1630

[2] Απόφαση 3343/13 ΣτΕ

[3] Βλ Αποφάσεις ΣτΕ 668/2012. Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ Μνημονίου 1 έφτασε μέχρι το ΕΔΔΑ^[3]( Προσφυγές αριθ. 57665/12 και 57657/12 Ιωάννα ΚΟΥΦΑΚΗ^[3] κατά Ελλάδας και ΑΔΕΔΥ κατά Ελλάδας) 2527/2013 ΣτΕ, 1283/2012 ΣτΕ

[4] Βλ Κασίμη  Γεώργιου, Πρωτοδίκης Κορίνθου "Δικηγόροι ως συλλειτουργοί της δικαιοσύνης: Δικαιώματα ή και Υποχρεώσεις;" σε http://dikastis.blogspot.gr/2012/10/blog-post_3023.html

[5] Βιβλιογραφία: α) Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, Χαϊδάρι 8 Σεπτεμβρίου 1944. Η αόρατη στρατιά στο απόσπασμα, 2003. β) Ιωάννα Τσάτσου, Εκτελεσθέντες επί Κατοχής, 1976. γ) Η Αθήνα της Κατοχής-

[6] Μία από τις πιο σημαντικές μάχες της χιλιόχρονης ιστορίας του Βυζαντίου είναι η περίφημη Μάχη στο Ματζικέρτ που έγινε στις 26 Αυγούστου 1071. Αντίπαλες δυνάμεις σ΄αυτή τη μάχη ήταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία της οποίας ηγείτο ο στρατιωτικός ηγεμόνας Ρωμανός και οι Σελτζούκοι Τούρκοι, με αρχηγό τον Αλπ Αρσλάν..Η ήττα αυτή ήταν η Αρχή του τέλους του Βυζαντίου.

[7] Αφιέρωση από βιβλίο που μου χάρισε ο αδικοχαμένος συνάδελφος Ανδρέας Αγγελακόπουλος ,από το Σπάθαρι Αρκαδίας.