Πανάκριβη η προσφυγή στη δικαιοσύνη. Συνεχείς αυξήσεις στα παράβολα της δίκης

Πανάκριβη η προσφυγή στη δικαιοσύνη. Συνεχείς αυξήσεις στα παράβολα της δίκης

Του δικηγόρου Γιώργου Δ. Καζολέα

Ολοένα ακριβότερη γίνεται η προσφυγή του πολίτη στη δικαιοσύνη για την προάσπιση των δικαιωμάτων του. Σε αντιστρόφως ανάλογη πορεία με τη δραματική μείωση και περικοπή των εισοδημάτων του, τα δικαστικά παράβολα αυξήθηκαν κατακόρυφα ιδιαίτερα το 2012, που μόλις μας άφησε.

Όσο αφορά την ποινική δικαιοσύνη, ήδη τα παράβολα για την κατάθεση μήνυσης έχουν αναπροσαρμοστεί από τα τέλη του 2010 από 10 σε 100 ευρώ και το παράβολο για τη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής από 5 σε 50 ευρώ. Δηλαδή από τα 15 ευρώ φτάσαμε στα 150!

Στις αστικές διαδικασίες, με τις τροποποιήσεις που έφερε ο Ν.4055/2012 περί "δίκαιης δίκης" στην πολιτική δικονομία, η κατάθεση της έφεσης απαιτεί παράβολο 200 ευρώ, η κατάθεση της αναίρεσης 300 ευρώ και η κατάθεση της αίτησης αναψηλάφησης 400 ευρώ, διαφορετικά το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Να σημειωθεί πάντως ότι σε περίπτωση νίκης επιστρέφεται το παράβολο αλλιώς το δικαστήριο διατάζει την εισαγωγή του στο δημόσιο ταμείο, καθώς επίσης και ότι τα παράβολα δεν ισχύουν για τις εργατικές διαφορές , για τις διαφορές από αμοιβές για την παροχή εργασίας και για τις διαφορές διατροφών, γονικής μέριμνας και χρήσης οικογενειακής στέγης.  Επίσης η αίτηση εξαίρεσης κοστίζει πλέον 100 ευρώ.

Επιπλέον με το τρίτο μνημόνιο, τον περασμένο Δεκέμβριο, διπλασιάστηκε το ποσοστό του δικαστικού ενσήμου επί του ζητούμενου κεφαλαίου με την άσκηση της αγωγής. Για παράδειγμα αν κάποιος ζητάει με την αγωγή του να του επιδικασθεί το ποσό των 200.000 ευρώ θα πρέπει να καταβάλει μόνο για δικαστικό ένσημο ποσό περίπου 200 ευρώ ενώ μέχρι πρότινος κατέβαλε τα μισά!

Λαμβανομένου υπόψη ότι και τα παράβολα των διοικητικών δικαστηρίων αναπροσαρμόζονται συνεχώς τα δύο τελευταία έτη προς τα πάνω, είναι προφανής η προσπάθεια τόσο της σημερινής όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων αφενός να περιορίσουν δραστικά το δικαίωμα του πολίτη να προσφεύγει ενώπιον της δικαιοσύνης, αφετέρου να μεγιστοποιήσουν τα εισπρακτικά οφέλη από τις παράλογες αυτές αυξήσεις

δωστε τα χερια

Lawnetgr

Η ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ "ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ"

Η ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ - ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ "ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ"


1.-Ο πρώτος νόμος περί ευθύνης υπουργών ήταν ο ΦΠΣτ του 1876, όπως τροποποιήθηκε από τον N. XE του 1873.Το νομοθετικό αυτό καθεστώς διατηρήθηκε σε ισχύ για έναν αιώνα μέχρι την έκδοση του ΝΔ 802/1971.Οι ρυθμίσεις του τελευταίου, οι οποίες πάντως επαναλαμβάνουν τις ως τότεισχύουσες αρχές, διατηρήθηκαν σε ισχύ και από το Σύνταγμα του 1975 με ρητή μεταβατική διάταξη (άρθρο 115 παρ.1) «ώσπου να εκδοθεί ο από το άρθρο 86 παρ. 1 προβλεπόμενος νόμος».Ο νόμος αυτός εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1997 (N. 2509/1997) .ι διατάξεις όμως εκείνες είχαν επικριθεί έντονα και έτσι κρίθηκε η ανάγκη τροποποιήσεώς τους με τον Ν. 3126 (ΦΕΚ Α' 66/19.03.2003)Το σχετικό άρθρο 86 του Συντάγματος αναθεωρήθηκε το 2001. Αντί να βελτιώσει τη κατάσταση την χειροτέρεψε.H νέα ρύθμιση του άρθρου 86 Σ είναι ατυχέστατη και σκοπεί δυστυχώς στο ακαταδίωκτο αφού θεσμοθετήθηκε μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία για την ποινική δίωξη των υπουργών, η οποία πιστεύω ότι είναι αδύνατο ή μάλλον ανέφικτο, να καταλήξει στην παραπομπή τους στο ακροατήριο. Συγκεκριμένα, χρειάζεται να αποφασίσει το Κοινοβούλιο δύο φορές, με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, ώστε να ασκηθεί ποινική δίωξη!!!Την πρώτη φορά, για να συσταθεί η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και την δεύτερη, όταν το πόρισμα της επιτροπής αυτής εισαχθεί στην Ολομέλεια, η οποία τελικά αποφασίζει για την άσκηση ή μη διώξεως.Είναι προφανές ωστόσο ότι αν ο «εγκαλούμενος» υπουργός ανήκει στο κόμμα που διαθέτει την πλειοψηφία στη Βουλή, τότε η λήψη αποφάσεως της Βουλής, τόσο για τη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα διενεργήσει την προκαταρκτική εξέταση όσο και την τελική κρίση για τη δίωξη, καθίσταται σχεδόν αδύνατη. Αξίζει να σημειωθεί ότι με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού του βουλευτών, η Βουλή μπορεί να ανακαλέσει την απόφασή της ή να αναστείλει τη δίωξη, την προδικασία ή την κύρια διαδικασία, οποτεδήποτε, δηλαδή και αν ακόμη έχει περαιωθεί η ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου και αναμένεται η έκδοση της αποφάσεώς του. Το πλέον όμως σκανδαλώδες είναι το προτελευταίο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 86Σ, σύμφωνα με το οποίο «η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της (να συστήσει δηλαδή επιτροπή και να ασκήσει δίωξη) μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος». Με τη διάταξη αυτή η ατιμωρησία καθίσταται σχεδόν βεβαία για τα αδικήματα που τελέστηκαν κατά την τελευταία σύνοδο της προηγούμενης βουλευτικής περιόδου εφόσον το ίδιο κόμμα κερδίσει τις εκλογές. H προθεσμία αυτή είναι ασφυκτική και οδηγεί στην εξάλειψη του αξιόποινου των πράξεων μέσα σε ελάχιστα χρόνια από την τέλεσή τους . 


2.-Το Σύνταγμα προβλέπει ρητά ότι η Βουλή μπορεί να ασκήσει δίωξη μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος, ενώ η Βουλή μπορεί οποτεδήποτε να ανακαλέσει την απόφασή της ή να αναστείλει την δίωξη, την προδικασία ή την κύρια διαδικασία. Η βουλευτική περίοδος είναι ανάμεσα σε δυο εκλογές και περιλαμβάνει τέσσερις κοινοβουλευτικές συνόδους. Αν και οι συνταγματολόγοι διχάζονται, ωστόσο είναι ισχυρά τα επιχειρήματα σύμφωνα με τα οποία αν και μεσολάβησε η Βουλή «της μιας ημέρας», ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαίου και Ιουλίου 2012, δεν υφίσταται θέμα παρέλευσης της προαναφερθείσας αποσβεστικής προθεσμίας, καθώς δεν υπήρξε Βουλή που να διήρκεσε τουλάχιστον δυο τακτικές συνόδους. Υπενθυμίζεται, εξάλλου, ότι προ της αναθεώρησης του 2001, προβλεπόταν για την παρέλευση της αποσβεστικής προθεσμίας η ολοκλήρωση μιας τακτικής συνόδου, κάτι που άλλαξε ώστε να υπάρχει επέκταση και διεύρυνση της σχετικής αποσβεστικής προθεσμίας προς αποφυγή παραγραφής τυχόν αδικημάτων πολιτικών προσώπων. Έτσι, σύμφωνα με την άποψη αυτή, εφόσον δεν συμπληρώθηκαν τουλάχιστον δυο τακτικές σύνοδοι στην διάρκεια της Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές του περασμένου Μαίου, καθώς διαλύθηκε αμέσως μετά την ορκωμοσία της, υπάρχει η δυνατότητα της παρούσας Βουλής να κινήσει τη διαδικασία του νόμου περί ευθύνης υπουργών και ως εκ τούτου τα όποια αδικήματα δεν παραγράφονται.




3.-Προσοχη το ζητημα εχε  αντιμετωπισθεί  με την Αποφαση  1/2011 ΕΙΔ ΔΙΚ ΥΠ(ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2011/293)Υπόθεση Βατοπεδίου. Κακουργηματική απιστία περί την υπηρεσία εις βάρος του Δημοσίου άνω των 73.000 € κατά αυτουργία, κατά συναυτουργία και κατ΄εξακολούθηση. Στοιχεία αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος.  Αποκλειστική αρμοδιότητα της Βουλής για άσκηση ποινικής δίωξης κατά Υπουργών και αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση αυτή. Εξάλειψη του αξιοποίνου. Ο χρόνος, ο οποίος αρχίζει από την τέλεση του αδικήματος και διαρκεί μέχρι του πέρατος της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου.




ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΑΕΔ 25/2012: Λόγω της οικονομικής κρίσης, το Δημόσιο μπορεί να πληρώνει χαμηλότερους τόκους από ό,τι οι ιδιώτες

ΑΕΔ: Λόγω της οικονομικής κρίσης, το Δημόσιο μπορεί να πληρώνει χαμηλότερους τόκους από ό,τι οι ιδιώτες

Κάτω από τις μνημονιακές επιταγές και τις παρούσες οικονομικές συγκυρίες δεν προσκρούει στις συνταγματικές επιταγές η νομοθετική εκείνη ρύθμιση, που προβλέπει ότι το Δημόσιο για τις οφειλές του πρέπει να καταβάλει τόκο υπερημερίας 6%, ενώ οι ιδιώτες που οφείλουν στο Δημόσιο πρέπει να πληρώνουν μεγαλύτερο επιτόκιο (περίπου από 8,75% έως 12,25%), αποφάνθηκε το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ), κάνοντας δεκτή την εισήγηση του συμβούλου Επικρατείας Παναγιώτη Ευστρατίου.

Το επίμαχο ζήτημα απασχόλησε το ΑΕΔ, μετά τις αντίθετες αποφάσεις που είχαν εκδοθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο και τον Άρειο Πάγο.

Ειδικότερα, το ΑΕΔ με την υπ' αριθμ. 25/2012 απόφασή του, με ισχυρότατη πλειοψηφία, έκρινε κατ' αρχάς, ότι λόγοι δημοσίου συμφέροντος δεν δικαιολογούν τη διαφοροποίηση του ύψους του επιτοκίου μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών. Όμως, συνιστούν λόγους δημοσίου συμφέροντος η ανάγκη διασφαλίσεως της δημοσιονομικής ισορροπίας του κράτους και η αντιμετώπιση της διαπιστωθείσας από τον νομοθέτη, οξείας δημοσιονομικής κρίσεως την οποία διέρχεται η Ελλάδα.

Για τη αντιμετώπιση της κρίσης αυτής και για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας, συνεχίζει η δικαστική απόφαση, έχουν ήδη ληφθεί διάφορα μέτρα με σκοπό τη μείωση των δαπανών και την αύξηση των δημοσίων εσόδων. Μεταξύ των άλλων μέτρων, που έχουν ληφθεί, είναι οι περικοπές των αποδοχών και των συντάξεων, η αύξηση των φόρων, η επιβολή έκτακτων φόρων, η επιβολή εκτάκτου ειδικού τέλους ηλεκτροδοτούμενων δομημένων επιφανειών (χαράτσι) κ.λπ.

Μετά τα δεδομένα αυτά, υπογραμμίζεται στην απόφαση, η διαφοροποίηση αυτή στο ύψος του τόκου, που προβλέπει ο Κώδικας Νόμων περί Δικών του Δημοσίου, δεν αντίκειται στα άρθρα 4 του Συντάγματος (ισότητα) και 25 (αρχή αναλογικότητας), λόγω «των συντρεχουσών περιστάσεων» και του σκοπού της επίμαχης διάταξης του εν λόγω Κώδικα.

Σε άλλο σημείο της απόφασης, το ΑΕΔ τονίζει ότι η διαφοροποίηση αυτή στο ύψος του τόκου δεν αντίκειται στην κατοχυρωμένη από το άρθρο 4 παράγραφος 5 του Συντάγματος, που αφορά την ισότητα ενώπιον των δημοσίων βαρών, ενόψει του γεγονότος, καθώς προς αντιμετώπιση της οξείας δημοσιονομικής κρίσεως έχουν ληφθεί μέτρα που επιβαρύνουν οικονομικώς διάφορες και μεγάλες κατηγορίες πολιτών.

Υπενθυμίζεται ότι η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου (απόφαση 2812/2011) έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) η επίμαχη διάταξη που προβλέπει τη διάκριση μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών ως προς το ύψος του τόκου και παρέπεμψε το όλο θέμα προς οριστική κρίση στο ΑΕΔ, λόγω της διχογνωμίας (αντίθετων αποφάσεων) μεταξύ των δύο Ανωτάτων Δικαστηρίων.

Από την άλλη πλευρά, ο Άρειος Πάγος, με σειρά αποφάσεών του (1127/2010, 1128/2010 κ.λπ.), έχει κρίνει ότι είναι συνταγματική η επίμαχη διάκριση για την επιβολή του τόκου και δεν αντιβαίνει στην ΕΣΔΑ.

Ετσι ξηλώνεται κάθε νομολογιακή κατάκτηση και τα προνόμια του Δημοσίου καλά κρατούν!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝ. ΠΡΩΤ. ΑΘΗΝΩΝ1864/12

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝ. ΠΡΩΤ. ΑΘΗΝΩΝ1864/12



Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ. αριθμ. 1864/2012 απόφασή του έκρινε ότι εργαζόμενη που απασχολούνταν σε πολυεθνική επιχείρηση με αντικείμενο τη μετάφραση κειμένων και την επεξεργασία project για...

συγκεκριμένο έργο και για την απασχόλησή της αυτή υπέγραφε αποδείξεις δαπανών (προσοχή όχι μπλοκάκι, οι αποδείξεις δαπανών είναι συγκεκριμένο λογιστικό έγγραφο που εκδίδουν οι ίδιες οι εταιρείες για την καταβολή πληρωμών), εργαζόταν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και όχι ανεξαρτήτων υπηρεσιών, όπως τη σύμβαση αυτή είχε βαφτίσει ο εργοδότης της εργαζόμενης. Ως κριτήριο για την κρίση του αυτή το Δικαστήριο στάθμισε το γεγονός ότι η εργοδότρια διατηρούσε πάντοτε τον έλεγχο της εργασίας της εργαζομένης, παρακολουθούσε την απόδοσή της, επέβαλε εκείνη το ρυθμό και την ταχύτητα διεκπεραίωσης της εργασίας και γενικά τελούσε κατά την εκτέλεση της εργασίας της υπό σοβαρούς δεσμούς από την εργοδότρια, όσον αφορά στους όρους παροχής της εργασίας της. Μάλιστα, έκρινε την επιγενόμενη απόλυση της εργαζόμενης ως άκυρη, διότι η εργοδότρια δεν της κατέβαλε αποζημίωση. Η απόφαση αυτή αποτελεί σταθμό στη νομολογία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας, διότι έκρινε ότι το σύστημα της πληρωμής με απόδειξη δαπανών, σύνηθες στις ημέρες μας, από μόνο του δεν αρκεί για να είναι η σύμβαση ανεξαρτήτων υπηρεσιών.

ΠΙΚΡΑΜΜΜΕΝΟΣ: ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΟΥΤΕ ΟΥΔΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΘΑ ΛΑΒΕΙ ΜΙΣΘΟ

«Να είστε παράδειγμα προσφοράς και ήθους», είπε στους υπουργούς του ο υπηρεσιακός Πρωθυπουργός Παναγιώτης Πικραμμένος, στη διάρκεια του πρώτου Υπουργικού Συμβουλίου. Παράλληλα, τους ζήτησε να προσέχουν τις δηλώσεις τους. «Λίγα λόγια, αρκετή δουλειά», είπε χαρακτηριστικά. 

Ο κ. Πικραμμένος πρότεινε και συμφώνησαν όλοι οι υπουργοί να μην λάβουν την αμοιβή που προβλέπεται για τα καθήκοντά τους 

Ο κ. Πικραμμένος ζήτησε από τους υπουργούς «λίγα λόγια, αρκετή δουλειά», κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης η οποία διήρκεσε μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά.

Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ανέφερε ότι τα προβλήματα δεν λύνονται μέσα σε ένα μήνα και στόχος της κυβέρνησης θα πρέπει να είναι «να οδηγήσει την χώρα σε ασφαλές λιμάνι στις επόμενες εκλογές, ώστε να προκύψει πολιτική λύση».

Προέτρεψε, κατά τις ίδιες πηγές, τα μέλη της κυβέρνησης να μιλούν μόνο για τα θέματα της αρμοδιότητάς τους κι όχι για ευρύτερα ζητήματα, αποφεύγοντας τις δηλώσεις που μπορεί να παρεξηγηθούν ή να αποκτήσουν κομματική χροιά και να αποτελέσουν αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Ο κ. Πικραμμένος πρότεινε και συμφώνησαν όλοι οι υπουργοί να μην λάβουν την αμοιβή που προβλέπεται για τα καθήκοντά τους στον ένα μήνα που θα τα ασκούν, ενώ τους ζήτησε διακριτικότητα και να πραγματοποιήσουν μόνο τα απαραίτητα υπηρεσιακά ταξίδια.