Παναγιώτης Π. Τσούκας:

«Ο ασάλευτος χρόνος της Ελληνικής Δικαιοσύνης: Εξήντα επτά κείμενα κριτικής, 1880-2011»

(έκδοση Kαλλιγράφος.: Αθήναι 2012, σελ. 361)

    Ο κ. Παναγιώτης Π. Τσούκας , Πάρεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας    παρουσίασε το βιβλίο του με τίτλο «Ο ασάλευτος χρόνος της Ελληνικής Δικαιοσύνης: Εξήντα επτά κείμενα κριτικής, 1880-2011».

Στο εξαίρετο αυτό βιβλίο, ένας δικαστικός λειτουργός, παράλληλα με τα σοβαρότατα καθήκοντα του, επιδόθηκε σε μια εξαντλητική έρευνα  ως ιστορικός του δικαίου, για να συγκεντρώσει μελετήματα από 130 χρόνια ζωής της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Το βιβλίο περιλαμβάνει εξήντα επτά κείμενα κριτικής από το 1880 έως το 2011, με πρόλογο του Γιάννη Αναστασόπουλου, εκλογή κειμένων-εισαγωγή-επιμέλεια του ίδιου του κ. Παναγιώτη Π. Τσούκα.  

Στην στην εισαγωγή του ο επιμελητής της ύλης κ. Τσούκας επισημαίνει: «0 ανά χείρας τόμος περιέχει κείμενα που αφορούν τη δικαιοσύνη, το δικαστικό δηλαδή σύστημα ως συνεκτικά αρθρωμένο σύνολο νομοθετημένων θεσμών, με τους οποίους ασκείται η μία εκ των τριών λειτουργιών του κράτους: η δικαστική. Περιέχει, επίσης, κείμενα που αφορούν τους λειτουργούς της δικαιοσύνης: τους δικαστές, τους εισαγγελείς και τους δικηγόρους, με τις πρακτικές, τις συμπεριφορές και νοοτροπίες των οποίων το δικαστικό σύστημα λειτουργεί και το δίκαιο απονέμεται. Τα κείμενα του τόμου είναι εξαιρετικά. Αποτελούν εξαιρέσεις από τον κανόνα καθώς αποκλίνουν από το συνήθη τρόπο, με τον οποίο η δικαιοσύνη και οι λειτουργοί της γίνονται αντικείμενο δημόσιας συζήτησης και κριτικής. ….Τα κείμενα του τόμου δεν απηχούν τον επίσημο δικαστικό/εισαγγελικό ή δικηγορικό λόγο….»

Η συλλογή μελετημάτων που έχουν περιληφθεί στο βιβλίο,  αφορά την λειτουργία της Δικαιοσύνης , τους δικαστές, τους εισαγγελείς αλλά και τους δικηγόρους και όπως σοφά αναφέρει ο κ Τσούκας στην εισαγωγή του: «Στον προκείμενο τόμο περιελήφθησαν κείμενα που δεν αφορούν μόνο τους δικαστές και τους εισαγγελείς, αλλά και τους δικηγόρους. 0 λόγος δεν βρίσκεται μόνο στην αντίληψη του νομοθέτη (αρ. 38 του Ν.Δ. 3026/1954) ότι οι δικηγόροι είναι «άμισθοι δημόσιοι λειτουργοί[1]», οφείλεται πολύ περισσότερο στη στέρεη πεποίθηση ότι οποιαδήποτε σοβαρή σκέψη και συζήτηση περί δικαιοσύνης που παραλείπει έναν από αυτούς τους βασικούς παράγοντες λειτουργίας του δικαστικού συστήματος είναι ανεπαρκής και ανεδαφική, αφού δικαιοσύνη με κακούς δικαστές και εισαγγελείς ή κακούς δικηγόρους είναι κακή δικαιοσύνη, ακόμα και αν ένας από τους παράγοντες αυτούς κατόρθωνε, παραδόξως, να είναι άριστος!»

                Το βιβλίο είναι μια  επιτυχής αλλά και αγωνιώδης προσπάθεια αποτύπωσης της κατάστασης που αναφέρεται στην λειτουργία της Δικαιοσύνης στον τόπο μας. Η Δικαιοσύνη αποτελεί το θεμέλιο κάθε «πολιτικής κοινωνίας» και τον ακρογωνιαίο λίθο της κοινωνικής ευρυθμίας, όπως λέγει ο Πίνδαρος «βάθρον πολιών οσφαλές  δίκα»[2] αλλά και ο Αριστοτελης «Αύτη μεν ούν η δικαιοσύνη ου μέρος αρετής, αλλ' όλη αρετή εστιν»[3]. Xωρίς την διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, η οποία καθιερώνει το δικαίωμα του πολίτη να προσφύγει στη δικαστική εξουσία και να ζητήσει την προστασία των δικαιωμάτων του, όλες οι διατάξεις προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν το «κράτος δικαίου»  θα ήταν χωρίς αντικείμενο[4].

Τα εξαιρετικά μελετήματα για την Δικαιοσύνη που παρουσιάζονται στο βιβλίο μπορούν να συμβάλλουν στο να έλθουν σε επαφή όχι μόνο οι  θεράποντες Της (Δικαστές, Δικηγόροι) στη Χώρα μας, αλλά και ο Ελληνικός Λαός και οι  μελετητές της Ιστορίας  του Δικαίου, με αναλύσεις και απόψεις και την κριτική στάση, επιφανών δικαστών, δικηγόρων, πανεπιστημιακών, πολιτικών και δημοσιογράφων, μέσα από τα οποία καταγράφεται η διαχρονική τραγική αγωνιώδης κατάσταση και εξέλιξη  και τα  αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει η λειτουργία  της Ελληνικής Δικαιοσύνης, αναφέρονται τα θεμελιακά προβλήματα της και αντιμετωπίζονται με κριτική στάση οι λειτουργοί της . Η συλλογή αυτή, εκτός από ένα χρήσιμο βοήθημα για όλους τους νομικούς , μπορεί να φωτίσει όλους εκείνους που εργάζονται πιο συστηματικά για την ανάπτυξη λύσεων για τα σημερινά δαιδαλώδη προβλήματα της δικαιοσύνης να προσεγγίσουν, να εμπλουτίσουν τη θεματολογία και να βαθύνουν τον προβληματισμό τους. Νομίζω ότι όλοι πρέπει να μελετήσουν το βιβλίο και κυρίως εκείνοι που ασκούν την κυβερνητική λειτουργία ή νομοθετούν δήθεν, για να βελτιώσουν την απονομή της Δικαιοσύνης, ενώ με τις πρακτικές τους επιδιώκουν με κάθε τρόπο να την «χειραγωγήσουν». Όταν οι δικηγόροι τολμούν να αντιστέκονται στην κρατική αυθαιρεσία[5], τότε τους διασύρουν και τους εξευτελίζουν. Διαχρονικά οι εκάστοτε κυβερνώντες, δημιούργησαν  ένα απαράδεκτο τριτοκοσμικού τύπου θεσμικό πλαίσιο, ώστε: α) με τους νόμους για την ευθύνη Υπουργών και την βουλευτική ασυλία να έχουν το πλήρες  ανεύθυνο και ακαταδίωκτο β) το Δημόσιο να ασκεί αβάσιμα ένδικα μέσα και να πλημμυρίζει τα Δικαστήρια και ιδίως  τα Διοικητικά Δικαστήρια και το ΣτΕ με δικόγραφα αμφίβολης ποιότητας, γ) να μην μπορεί να υπάρξει πειθαρχική καταδίκη στους παραβιάζοντες την δεοντολογία και τον νόμο, δ) το δικαστήριο αγωγών κακοδικίας[6] να υπάρχει για να εκδίδει απορριπτικές αποφάσεις παγίως ε) ο πολίτης με την υπερβολική αύξηση της δαπάνης της δίκης (παράβολα ,δικαστικό ένσημο, προεισπράξεις κλπ) να οδηγείται στην αποτροπή[7] προσφυγής στη Δικαιοσύνη. Θέλουν οι εκάστοτε κυβερνήτες μας, δήθεν  τον Δικαστή Ανεξάρτητο[8] και όταν δεν είναι αρεστός με τις Αποφάσεις του, τον καταδιώκουν με άδικες διώξεις και τον παραδίδουν  βορά στον λαϊκισμό.

Ταυτόχρονα, αποκαλύπτεται από τις μελέτες που δημοσιεύονται, ότι το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο δημιουργεί ασφυκτικές[9] συνθήκες απονομής της Δικαιοσύνης, ώστε κανόνας  να γίνεται η μέχρι αρνησιδικίας[10] καθυστέρηση[11]. Στα μελετήματα του βιβλίου παρουσιάζονται με σχεδόν «χειρουργικό τρόπο», οι ευθύνες όλων των πλευρών, ιδίως της Πολιτείας αλλά και των  δικαστών και δικηγόρων.  Η κριτική ανάγνωση και αξιοποίηση των μελετών του βιβλίου είναι επίσης χρήσιμη επειδή στις τραγικές μέρες μας χρειάζεται ένα νέος πρακτικός λόγος αλήθειας για την αντιμετώπιση διαχρονικών ζητημάτων για τα οποία πολλά έχουν αποτυπωθεί και αναλύονται στο βιβλίο,  όπως : η ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης, οι νομικές σπουδές, η «ανύπαρκτη» και απαράδεκτη άσκηση των νέων δικηγόρων¸ ο εφιαλτικός δικηγορικός πληθωρισμός, ο ρόλος του δικαστή[12] και του δικηγόρου στην απονομή της δικαιοσύνης, η νομική παιδεία, η διοίκηση της δικαιοσύνης, η επαγγελματική δεοντολογία των δικηγόρων, ο πειθαρχικός έλεγχος των δικαστικών λειτουργών αλλά και ο ελλιπής (έως ανύπαρκτος) πειθαρχικός έλεγχος των δικηγόρων, η ποιότητα του επιστημονικού λόγου στην απονομή της δικαιοσύνης, οι επεμβάσεις[13] τρίτων στην απονομή της Δικαιοσύνης[14], τα «παραδικαστικά» και άλλα «κυκλώματα» που τραυματίζουν τη δικαιοσύνη,η πολυνομια[15]  κ.λπ.

                Αληθινά είναι αξιοθαύμαστο πως τα ζητήματα της απονομής της Δικαιοσύνης, αποτυπώνονται τόσο έντονα σε όλες τις περιόδους του εθνικού μας βίου στα  εκπληκτικά κείμενα που παρατίθενται  όπως: του μαχητικού δημοσιογράφου Βλάση Γαβριηλίδη το 1880, του νομομαθούς Γ. Φιλάρετου το 1885, του εξαίρετου πολιτικού και νομικού  Δημήτριου Γούναρη το 1907, του σοφού νομικού Νικολάου Δημητρακόπουλου, του μεγάλου νομοδιδασκάλου Γεώργιου Μπαλή το 1923, του συγγραφέα Γιώργου Θεοτοκά το 1926, του πολιτικού Κωνσταντίνου Καλλία το 1942, του  νομικού Πέτρου Ζήση,  του  νομομαθούς Αλέξανδρου Βαμβέτσου το 1960,  του Καθηγητή Δημήτρη Τσάτσου το 1998, του νομοδιδασκάλου Μιχάλη Σταθόπουλου του 2001, του  ετ Προέδρου του ΑΠ Στέφανου Ματθία το 2001, του εκλεκτού καθηγητή Παύλου Σούρλα, του εμβριθέστατου Δικαστή Γεωργίου Βελλή το 2002, του νομοδιδασκάλου Γεωργίου Κουμάντου, του Καθηγητή Χαρίδημου Τσούκα το 2008, του Προέδρου του ΔΣΑ Γιάννη Αδαμόπουλου, αλλά και του συγγραφέα, όπως και πολλών άλλων.

Είναι αλήθεια ότι όπως λέγει ο Δημόκριτος: «Ετεή δε ουδέν ίδμεν. Εν βυθώ η αλήθεια.» (Στην πραγματικότητα δε γνωρίζουμε τίποτα ,η αλήθεια είναι στο βυθό). Πολλή συζήτηση γίνεται για την Δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της ,όμως η συλλογή των εκλεκτών αυτών μελετών αποτελεί μια πλήρη αποκάλυψη . Η ανεξαρτησία των Ελλήνων δικαστών από την εποχή ακόμη της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, το 1827, βρέθηκε στο στόχαστρο της εκτελεστικής εξουσίας και η στοχοποίησή της αυτή δυστυχώς είναι πάντα επίκαιρη. Αυτό συμβαίνει διότι τη Δικαστική Ανεξαρτησία διασφαλίζει μόνο η πραγματική δημοκρατία στη χώρα μας. Ο κ. Π. Τσούκας έχει προσφέρει μια εξαιρετική  υπηρεσία, στην διάγνωση των φαινομένων που ταλανίζουν την Ελληνική Δικαιοσύνη με το έργο αυτό και καλό είναι όλοι μας, να ξανασκεφτούμε τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε  την Δικαιοσύνη και τους Λειτουργούς της. Ας μου επιτρέψει ο ευγενής αυτός δικαστικός λειτουργός  να προσθέσω ένα ακόμα κείμενο στο βιβλίο του με τίτλο «Ο ασάλευτος χρόνος της Ελληνικής Δικαιοσύνης: Εξήντα επτά κείμενα κριτικής, 1880-2011» αυτό του  αείμνηστου Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευαγγέλου Κρουσταλάκη που εκφώνησε στην Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων που έγινε στο Ηράκλειο στις 2 Νοεμβρίου 2002 :

"Σε μια δημοκρατική κοινωνία ο δικηγόρος έχει να επιτελέσει το ύψιστο λειτούργημα. Λειτούργημα που συνδέεται με την ανακάλυψη της αλήθειας και με την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου. Και έχει να υλοποιήσει ένα έργο που στοχεύει στην υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών. Μπροστά στην πραγματικότητα της πολύπλοκης νομοθεσίας , η ισότητα των ανύποπτων πολιτών θα ήταν κενό γράμμα αν δεν υπήρχε η βοήθεια του νομικού συμπαραστάτη, του δικηγόρου, ο οποίος επιτυγχάνει να εξισώσει τους εκ των πραγμάτων άνισους μεταξύ τους πολίτες , που είναι ακόμη πιο άνισοι και αισθάνονται ανίσχυροι έναντι της ποικιλόμορφης εξουσίας.

Μεγάλος ο ρόλος των δικηγόρων στο χώρο της Δικαιοσύνης. Υψηλή η αποστολή των Δικηγορικών συλλόγων στη σύγχρονη κοινωνία. Αντίστοιχες και οι μεγάλες ευθύνες σας. Είσαστε οι φυσικοί υπερασπιστές της δικαστικής ανεξαρτησίας και οι κυματοθραύστες απέναντι στα κύματα αμφισβήτησης του κύρους της Δικαιοσύνης.

Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση μόνο των δικαστικών λειτουργών (των δικαστών και των Εισαγγελέων). Είναι και δική σας ευθύνη και μέριμνα. Είμαστε μαζί αναγκαίοι συμμέτοχοι στην ικανοποίηση του αιτήματος ορθής απονομής της Δικαιοσύνης. Δεν μπορεί παρά να είμαστε και αναγκαίοι ομόδικοι στην αξίωση για δίκαιες δίκες. Δεν έχει κανένας μας το δικαίωμα να μονοπωλεί την αγάπη για τη δικαιοσύνη. Ο Ελληνικός λαός στο όνομα του οποίου απονέμεται η Δικαιοσύνη, μας την έχει εμπιστευθεί και απαιτεί να μη γίνεται μάρτυρας «σκηνών ζηλοτυπίας», οι οποίες μπορεί κάποτε να σημαίνουν υπερβολική αγάπη προς την κοινή μας «αγαπημένη» τη Δικαιοσύνη , δεν παύουν όμως να είναι πάντοτε εκδηλώσεις παθολογικές . Ο συνήγορος του Λουδοβίκου 16ου , πρόεδρος του σώματος των δικηγόρων του Παρισιού, που ορίστηκε από αυτούς να τον υπερασπισθεί στη Συνέλευση του λαού, άρχισε την αγόρευση του ενώπιον της – εχθρικά προκατειλημμένης – για τον κατηγορούμενο Συνέλευσης με τη φράση: «υποβάλλω στη Συνέλευση την αλήθεια και το κεφάλι μου. Μπορείτε να διαθέσετε το κεφάλι μου , αφού όμως ακούσετε την αλήθεια». Πρόκειται για μια υπέροχη εικόνα της αποστολής του δικηγόρου. Επικαλείται και προσάγει την αλήθεια και γι΄ αυτή θυσιάζει και το κεφάλι του. Ότι πολυτιμότερο δηλαδή διαθέτει σ΄ αυτή τη ζωή.

Με τέτοιο πάθος και με τέτοιο πνεύμα αυτοθυσίας ας πορευτούμε στον κοινό δρόμο της Δικαιοσύνης. Μπορεί να είναι, και είναι αναμφίβολα, ανηφορικός και δυσβάστακτος. Μπορεί κάποτε να μας εκτρέπει από την ευθεία είτε εμάς, είτε εσάς. Μπορεί μερικές φορές να μας ποτίζει με πικρίες ή απογοητεύσεις. Όλα αυτά είναι ανθρώπινα και αναμενόμενα . Κατά πως έλεγε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος «η ανθρώπινη δικαιοσύνη δεν θεία, γι΄ αυτό δικαιούται να σφάλλει». Εκείνο που κανένας μας δεν δικαιούται να κάνει είναι να εγκαταλείψει τον αγώνα για την αλήθεια και τη Δικαιοσύνη. "

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

argyrospa@yahoo.com

---

[1] Από τις διατάξεις των άρθρων 1, 38, 39, 46, 63 παρ. 3-5, 91, 92 παρ. 1-2 και 170 του Ν.Δ. 3026/1954 "περί του Κώδικος των Δικηγόρων", σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 648 επ. και 713 επ. Α.Κ., προκύπτει ότι ο δικηγόρος είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός, ενεργεί ελεύθερα έναντι του εντολέος κατά την επιστημονική του πεποίθηση και η έννομη σχέση μεταξύ αυτών είναι εκείνη της αμειβόμενης εντολής. Σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει εξαρτημένη εργασία και όταν ακόμη παρέχει τις υπηρεσίες του με πάγια αμοιβή κατά το άρθρο 63 παρ. 4 του ανωτέρω Κώδικα. (Βλ ΑΠ 476/2007)

[2] Θεμέλιο για τις πόλεις αποτελεί η αμερόληπτη απονομή της δικαιοσύνης, το οποίο περιέχεται σε Ύμνο του Πίνδαρου (Ολυμπιόνικος 13, στίχος 6).

[3] Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια, 1130b 11-12:μ' αυτήν την έννοια η δικαιοσύνη δεν είναι απλώς τμήμα της αρετής, αλλά ολόκληρη η αρετή.

[4]Βλ. Στ. Ματθία, Η ευθύνη του δικαστή για την πραγμάτωση του κράτους δικαίου (ΝοΒ 2004. 553). 

[5] Έτσι και η προσπάθεια να καταργηθεί το άρθρο 199ΔΚΚ,με επίκληση του οποίου οι δικηγορικοί σύλλογοι κατέφυγαν το 2010-2011 στο ΣτΕ για μείζονος σημασίας ζητήματα  (Περιβαλλοντολογικά ,Χαράτσι ΔΕΗ, Μνημόνιο κλπ)

[6] Το δικαστήριο αγωγών Κακοδικίας κατά δικαστικών λειτουργών, το οποίο αποτελεί νομικό απολίθωμα μιας άλλης εποχής και έπρεπε να έχει καταργηθεί από καιρό, αφού όπως φαίνεται το σύνολο της αρνητικής νομολογίας του δεν βρήκε ποτέ ευθύνη, και πώς άραγε θα το έκανε, αφού όπως ορίζει το άρθρο 6 του ν. 693/1977 «οι δικαστικοί λειτουργοί ευθύνονται… ένεκα δόλου, βαρείας αμελείας ή αρνησιδικίας, εφόσον προέκυψε ζημία στον ενάγοντα».

[7] Η δικαστική προστασία είναι συνταγματικό δικαίωμα του ατόμου, δηλαδή αντιστοιχεί σε θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας να εγγυηθεί ότι τα δικαιώματά του θα προστατευθούν από ένα δικαστήριο (άρθρο 20 του Συντάγματος). Όταν αυτή η Πολιτεία προσθέτει διαρκώς νέα εμπόδια για την άσκηση της δικαστικής προστασίας σημαίνει ότι παρακωλύει την ενάσκηση του συνταγματικού δικαιώματος. Σημαίνει ότι δεν εκπληρώνει με την ευχέρεια που αναμένεται την υποχρέωσή της για προστασία των πολιτών.

[8] Βλ. Μ. Πικραμένος «Κλασσικές εγγυήσεις και αθέατες όψεις της δικαστικής ανεξαρτησίας», Δ/νη 2005. 1611.

[9] Είναι χαρακτηριστικός ο  μεγάλο αριθμό των εκκρεμών υποθέσεων που υπάρχει στα Διοικητικά Δικαστήρια ο οποίος ανέρχεται στις 418.715!!.

[10] Οι δικαστικές διαδικασίες είναι εξαιρετικά αργές και οδηγούν την Ελλάδα σε καταδίκες, σχεδόν κάθε μήνα, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Κατά το διάστημα 1999-2008, η Ελλάδα καταδικάστηκε 272 φορές για υπέρβαση του εύλογου χρόνου απονομής Δικαιοσύνης (Ετήσια Έκθεση Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου 2008, σελ.138).

[11] Βλ Απόφαση 19-3/1997 ΕΔΔΑ ,ΕΔΚΑ/1997 (497)

[12] «το άδικον τούτο άνισον όν ισάζειν πειράται ο δικαστής» Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια, Ε' 1132a 8-9:ο δικαστής έχει αποστολή να αποκαθιστά την ισορροπία που διαταράσσεται από την αδικία.

[13] Η διαφθορά, οι πολιτικές παρεμβάσεις και η έλλειψη πόρων διαβρώνουν την ανεξαρτησία και την αξιοπιστία της δικαστικής εξουσίας, υποστήριξε ενώπιον της Ολομέλειας της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης ο απερχόμενος Επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Οργανισμού Τόμας Χάμαρμπεργκ(26.1.2012).

[14] «Δεν υπάρχει πρόβλημα ανεξαρτησίας της Διοικητικής Δικαιοσύνης. Αυτοί που μιλούν για ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι οι ύποπτοι, οι οποίοι δεν θέλουν την ανεξαρτησία της». Αυτά ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ΣτΕ Π. Πικραμμένος  στην ετήσια Γενική Συνέλευση των μελών της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών(20.10.2010).-

[15] Ο Εμμανουήλ Ροΐδης είχε γράψει κάποτε αυτό που σήμερα λέγεται ως ανέκδοτο: Ότι η «Βουλή πρέπει να ψηφίσει ένα νόμο που να επιβάλει την εφαρμογή όλων των νόμων».

ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ απο το ΣΤΕ

ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ απο  το ΣΤΕ

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατατέθηκε η πρώτη αίτηση (σύμφωνα με το νέο νομοθετικό πλαίσιο), με την οποία Έλληνας πολίτης ζητάει να του καταβάλλει το ελληνικό Δημόσιο ως αποζημίωση 30.000 ευρώ, καθώς το δικαστήριο καθυστέρησε να εκδώσει την απόφαση του κατά 8 έτη, 6 μήνες και 18 ημέρες

Το ποσό αυτό το διεκδικεί ως δίκαιη ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την παραβίαση του δικαιώματος του σε ταχεία απονομή της Δικαιοσύνης.

Η νέα αυτή διαδικασία για την καταβολή αποζημίωσης λόγω καθυστέρησης έκδοσης δικαστικής απόφασης από την ελληνική Δικαιοσύνη («δίκαιη ικανοποίηση» όπως λέγεται) προβλέφθηκε για πρώτη φορά με τα άρθρα 53 έως 58 του Ν. 4055/2012. Μέχρι τώρα οι Έλληνες πολίτες προσέφευγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όταν η ελληνική Δικαιοσύνη καθυστερούσε έντονα στην έκδοση απόφασης και οι καταδίκες της χώρας μας είναι πολλές.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση δικηγόρος από το Βόλο κατέθεσε στις 27 Ιουνίου 2003 στο Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση ακύρωσης κατά του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η συζήτηση της αίτησης αναβλήθηκε 11 φορές και τελικά πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2009.

Η διάσκεψη της υπόθεσης έγινε 4 μέρες μετά (9.2.2009), αλλά η απόφαση δημοσιεύθηκε επί έδρας 32 μήνες μετά (20.10.2011) και καθαρογράφηκε στις 17 Ιανουαρίου 2012, όπου και έλαβε αντίγραφο της υπ' αριθμ. 3267/2011 αποφάσεως του Γ' Τμήματος του ΣτΕ.

Ο δικηγόρος αναφέρει ότι αρχικά η υπόθεσή του προσδιορίστηκε να συζητηθεί στις 6 Μαΐου 2004, αλλά χωρίς ποτέ αυτό να το ζητήσει αναβλήθηκε 11 φορές.

Μάλιστα, σημειώνει ότι ήταν μία ιδιαιτέρως απλή υπόθεση που αφορούσε την ακύρωση πράξης του Πρυτανικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για την πρόσληψη δικηγόρου.

Η μεγάλη αυτή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσής του είχε ως συνέπεια να υποστεί ανυπέρβλητη ψυχική ταλαιπωρία, έντονο άγχος αλλά και αγωνία αναμένοντας για 8,5 και πλέον χρόνια την έκδοση απόφασης για ένα τόσο σημαντικό για την επαγγελματική του πορεία (πρόσληψή του).

Η καθυστέρηση αυτή του προκάλεσε ηθική βλάβη, ενώ η μη δημοσίευση της αποφάσεως, του προκαλούσε συχνά αισθήματα ανασφάλειας και απογοητεύσεως, ενώ όλα αυτά είχαν ως συνεπεία την δυσπιστία προς τη Δικαιοσύνη.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι παραβιάστηκε και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ που προβλέπει ότι οι υποθέσεις πρέπει να εκδικάζονται μέσα σε εύλογη προθεσμία, ενώ επικαλείται και αποφάσεις του δικαστηρίου του Στρασβούργου με τις οποίες η χώρα μας έχει καταδικαστεί για καθυστερήσεις στην έκδοση αποφάσεων.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΕΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΣΤΟ ΣΤΕ

Άρθρο 41 Ν 4055/2012

Συνοπτική έκθεση δικογράφου και ηλεκτρονική διεύθυνση

Στο τέλος της παρ. 2 του άρθρου 19 του π.δ. 18/1989 (Α`8) προστίθενται εδάφια ως εξής:

«Αν το δικόγραφο υπογράφεται από δικηγόρο, αναγράφεται η ηλεκτρονική του διεύθυνση. Στο δικόγραφο περιέχεται και συνοπτική έκθεση των τιθέμενων νομικών ζητημάτων, η οποία δεν υπερβαίνει τις διακόσιες λέξεις. Ο Κανονισμός του Συμβουλίου της Επικρατείας μπορεί να καθορίζει το περιεχόμενο της έκθεσης. Η υποχρέωση αυτή δεν αφορά την αίτηση αναστολής. Το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει στον διάδικο, ο οποίος δεν τήρησε την ως άνω υποχρέωση και ηττήθηκε, αυξημένη δικαστική δαπάνη κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 39 του παρόντος διατάγματος. Αν ο διάδικος νικήσει, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει δικαστική δαπάνη υπέρ αυτού.»

Καθορισμός αποδοχών δικηγόρων που παρέχουν υπηρεσίες με σχέση πάγιας και περιοδικής έμμι-σθης εντολής

Signature Not VerifiecL^.

Digitally flgned by J Theodoras Mournce Date: 2012Ό3.(Μ*Γθ:08:22 EET

8619

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Αρ . Φύλλου 498

28 Φεβρουαρίου 2012

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Καθορισμός αποδοχών δικηγόρων που παρέχουν
υπηρεσίες με σχέση πάγιας και περιοδικής έμμι-
σθης εντολής στους φορείς της παρ. 1 του άρ-
θρου 4 του ν. 4024/2011 (Α' 226).............................     1

Καθορισμός αποδοχών του ειδικού επιστημονικού
προσωπικού και των δικηγόρων με σχέση έμμι-
σθης εντολής των Ανεξάρτητων Διοικητικών ή
Ρυθμιστικών Αρχών, της Επιτροπής Κεφαλαιαγο-
ράς και της Επιτροπής Λογιστικής Τυποποίησης
και Ελέγχων...................................................................    2

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Αριθμ. οικ 2/17132/0022                                                       (1)

Καθορισμός αποδοχών δικηγόρων που παρέχουν υπη­ρεσίες με σχέση πάγιας και περιοδικής έμμισθης εντολής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 4 του

ν. 4024/2011 (Α' 226).

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙ­ΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ -ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ

ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1.         Τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 1 του ν. 4024/2011
«Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο - βαθμο-
λόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρ-
μογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής
Στρατηγικής 2012-2015» (Α' 226).

2.             Τις διατάξεις του άρθρου 90 του π.δ. 63/2005 (Α' 98).

3.Την με αριθμ. Υ25/6-12-2011 απόφαση του Πρωθυ­πουργού «Καθορισμός αρμοδιοτήτων των Αναπληρωτών Υπουργών Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη και Παντελή Οικονόμου» (Β' 2792).

4.Την με αριθμ. 23564/2011 κοινή απόφαση του Πρωθυ­πουργού και του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης «Ανάθεση αρμοδιοτή­των στους Υφυπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κωνσταντίνο Ρόβλια και Παντελή Τζωρτζάκη» (Β' 2741).

5. Το γεγονός ότι, από τις διατάξεις αυτής της απόφα­σης προκαλείται δαπάνη, το ύψος της οποίας δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί, αποφασίζουμε:

1. Στους δικηγόρους, που παρέχουν υπηρεσίες με
σχέση πάγιας και περιοδικής έμμισθης εντολής, στους
φορείς της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 4024/2011, κατα-
βάλλεται βασικός μισθός ως εξής:

α) Στους δικηγόρους στο Πρωτοδικείο, ο μισθός του 2ου μισθολογικού κλιμακίου του Ε' βαθμού

β) Στους δικηγόρους στο Εφετείο, ο μισθός του 2ου μισθολογικού κλιμακίου του Γ' βαθμού και

γ) Στους δικηγόρους στον Άρειο Πάγο, ο μισθός του

Β' βαθμού.

Επιπλέον, καταβάλλεται χρονοεπίδομα 2% επί του βασικού μισθού για κάθε δύο έτη δικηγορίας από την ημερομηνία εγγραφής τους στα Μητρώα του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου.

2. Στους ανωτέρω δικηγόρους χορηγούνται επιδόμα-
τα εορτών και αδείας καθώς και οικογενειακή παροχή,
εφαρμοζομένων αναλογικά των διατάξεων των άρθρων

16 και 17 του ν. 4024/2011.

3. Δικηγόροι οι οποίοι ασκούν καθήκοντα προϊσταμέ­νου νομικής υπηρεσίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των καταστατικών εσωτερικών κανονισμών ή τις αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων λαμβάνουν επίδομα θέσης ευ­θύνης σύμφωνα με το άρθρο 18 του ν. 4024/2011.

4. Για τους δικηγόρους οι οποίοι συνδέονται με σχέση έμμισθης εντολής με τους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 4024/2011 προ της 1.11.2011, εφόσον από την εφαρμογή της παρούσας προκύπτει διαφορά σε σχέση με τις μηνιαίες συνολικές αποδοχές που λάμβαναν κατά τον τελευταίο μήνα προ της έναρξης ισχύος της, εφαρ­μόζεται η παρ. 2 του άρθρου 29 του ν 4024/2011.

5. Η παρούσα απόφαση ισχύει από 1-11-2011 και από την ημερομηνία αυτή παύει να ισχύει η αριθμ. 2/8250/0022/ 10-2-2004 (Β' 355) κοινή υπουργική απόφαση.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 2012

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΥΦΥΠ. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΒΛΙΑΣ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

8620

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ)

Αριθμ. οικ. 2/17127/0022                                                      (2)

Καθορισμός αποδοχών του ειδικού επιστημονικού προ­σωπικού και των δικηγόρων με σχέση έμμισθης εντο­λής των Ανεξάρτητων Διοικητικών ή Ρυθμιστικών Αρχών, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και της Επι­τροπής Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχων.

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1.Τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 3 του ν. 4024/2011 «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο - βαθμο­λόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρ­μογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015» (Α' 226).

2.Τις διατάξεις του άρθρου 90 του π.δ. 63/2005 (Α' 98).

3.Την με αριθμ. Υ25/6-12-2011 απόφαση του Πρωθυ­πουργού «Καθορισμός αρμοδιοτήτων των Αναπληρωτών Υπουργών Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη και Παντελή Οικονόμου» (Β' 2792).

4.Την με αριθμ. 23564/2011 κοινή απόφαση του Πρωθυ­πουργού και του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης «Ανάθεση αρμοδιοτή­των στους Υφυπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κωνσταντίνο Ρόβλια και Παντελή Τζωρτζάκη» (Β' 2741).

5.Το γεγονός ότι, από τις διατάξεις αυτής της απόφα­σης προκαλείται δαπάνη, το ύψος της οποίας δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί, αποφασίζουμε:

1. Με την παρούσα απόφαση καθορίζονται οι αποδο­χές του ειδικού επιστημονικού προσωπικού και των δι­κηγόρων με σχέση έμμισθης εντολής των Ανεξάρτητων Διοικητικών ή Ρυθμιστικών Αρχών, της Επιτροπής Κεφα­λαιαγοράς και της Επιτροπής Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχων. Οι ρυθμίσεις της παρούσας απόφασης καταλαμβάνουν όλους, όσοι, μετά από πρόσληψη, από­σπαση ή μετάταξη, κατέχουν, με δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου σχέση, οργανική θέση ειδικού επιστημονικού προσωπικού καθώς και όσους απασχολούνται ως δι­κηγόροι με σχέση έμμισθης εποχής, στους φορείς του πρώτου εδαφίου.

2. Στο προσωπικό της παραγράφου 1 καταβάλλεται ως βασικός μισθός, ο μισθός του Α' βαθμού.

3. Το προσωπικό της παραγράφου 1, πλην των δι­κηγόρων με σχέση έμμισθης εντολής, εξελίσσεται σε δεκαοκτώ (18) μισθολογικά κλιμάκια, με εισαγωγικό το δέκατο όγδοο (18ο) Μ.Κ. και καταληκτικό το πρώτο (1ο) Μ.Κ. Τα Μ.Κ. χορηγούνται ανά διετία. Η εξέλιξη σε αυτά γίνεται αυτοδίκαια με την παρέλευση του ανω­τέρω οριζόμενου χρόνου. Κάθε αλλαγή Μ.Κ. επιφέρει προσαύξηση του βασικού μισθού της παραγράφου 2 σε ποσοστό 2%. Για τον καθορισμό του μισθολογικού κλι­μακίου του νεοδιοριζόμενου υπαλλήλου προσμετράται ο χρόνος κάθε προηγούμενης σχετικής απασχόλησης, σύμφωνα με βεβαίωση του οικείου ασφαλιστικού φορέα. Ο χρόνος προϋπηρεσίας στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα που έχει αναγνωριστεί για τη βαθμολογική ή μισθολογική εξέλιξη του προσωπικού της παραγράφου 1, πλην των δικηγόρων με σχέση έμμισθης εντολής, λαμβάνεται υπόψη για την κατάταξη στα Μ.Κ. του πρώ­του εδαφίου.

4. Στους δικηγόρους των ΑΔΑ με έμμισθη εντολή κα­ταβάλλεται χρονοεπίδομα 2% επί του β. μισθού της παραγράφου 2, το οποίο χορηγείται αυτοδικαίως ανά διετία από την ημερομηνία εγγραφής τους στα μητρώα του οικείου Δικηγ. Συλλόγου.

5. Οι διατάξεις των άρθρων 16, 17, 18 και 20 του ν. 4024/2011, εφαρμόζονται και σε ό,τι αφορά τις απο­δοχές του προσωπικού της παραγράφου 1.

6. Για το προσωπικό που απασχολείται στις θέσεις της παραγράφου 1 πριν από την 1.11.2011, εφόσον από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης προκύπτει διαφο­ρά σε σχέση με τις μηνιαίες συνολικές αποδοχές που λάμβαναν κατά τον τελευταίο μήνα προ της έναρξης ισχύος της, εφαρμόζεται η παρ. 2 του άρθρου 29 του

ν. 4024/2011.

7. Όλες οι διατάξεις που διέπουν την υπαγωγή σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης, το ύψος των καταβαλ­λομένων εισφορών και γενικότερα το καθεστώς κοινω­νικής ασφάλισης του προσωπικού της παραγράφου 1 διατηρούνται σε ισχύ.

8. Η παρούσα απόφαση ισχύει από την 1.11.2011 και από την ημερομηνία αυτή καταργείται κάθε υπουργική απόφαση αντίθετη στις διατάξεις της παρούσας.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 2012

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ

ΥΦΥΠ. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ                                                                                                           ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ                                                                                                                                   ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΒΛΙΑΣ               ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ

I Ijlllilllljllilllip

ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ

ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΟΥ 34 * ΑΘΗΝΑ 104 32 * ΤΗΛ. 210 52 79 000 * FAX 210 52 21 004

ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:ΘΑ ΠΑΜΕ ΟΜΩΣ ΣΤΟ ΕΔΔΑ

ΤΕΛΟΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:ΘΑ ΠΑΜΕ ΟΜΩΣ ΣΤΟ ΕΔΔΑ

Αισθανομαι ιδιαιτερη χαρά για την αποφαση του Συμβουλίου της Επικρατείαας, αφού η δική μου ατομική Προσφυγή εισήχθη πρώτη στην ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ του ΣΤΕ σε πρότυπη δίκη και παραλληλα ως πληρεξούσιος δικηγόρος του ΔΣΑ και ΔΣΚαλαμάτας ασκήσαμε με τον Σταθη Μπακάλη, τις προσφυγές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) και Καλαμάτας στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) για το ειδικό τέλος ακινήτων που εισπράττεται με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ.
Με τις προσφυγές μας ζητήσαμε από το ΣτΕ την ακύρωση της επιβολής του τέλους ως παράνομου και αντισυνταγματικού και επιφυλάχθηκαμε για περαιτέρω ενέργειες. Εκφράζω την ικανοποιήση μου που το ΣΤΕ προέβη σε μιαν μεγάλη τομή : α) εκρινε μνημονικό νόμο αντισυνταγματικό β)κρίθηκε μια για πάντα ότι η ΔΕΗ δεν μπορεί να κόβει το ρεύμα στον κοσμάκη που δεν μπορεί να πληρώνει το "χαράτσι" αφού το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό γ) κρίθηκε οτι το" χαράτσι" ειναι νόμος περιορισμένης χρονικής ισχύος, με τεράστιες συνέπειες για το μέλλον.
Ευχαριστώ αυτούς που στήριξαν την μάχη και ιδίως τους Δικηγορικούς Συλλόγους Αθήνας και Καλαμάτας και τους εκλεκτούς συναδέλφους Σταθη Μπακαλη,Θ.Σχοινά και Δεσποινα Στειροπουλου που δωσαμε την μάχη στο ΣτΕ .-
Περιμένω την δημοσίευση της Αποφάσεως ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΦΎΓΩ ΣΤΟ ΕΔΔΑ ΑΤΟΜΙΚΆ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΤΉΣΩ ΑΠΌ ΤΟΝ ΔΣΑ και ΔΣΚαλαμάτας ΝΑ ΠΡΟΣΦΎΓΕΙ ΜΑΖΊ ΜΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΙ ΠΛΗΡΩΣ Ο ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΝΟΜΟΣ .