ΣτΕ : Υπάγονται σε ΦΠΑ 23% και οι αποδοχές των εμμίσθων δικηγόρων

Friday April 01, 2011

ΣτΕ : Υπάγονται σε ΦΠΑ 23% και οι αποδοχές των εμμίσθων δικηγόρων

Οι αποδοχές των έμμισθων δικηγόρων, δηλαδή των δικηγόρων, που εργάζονται με πάγια αντιμισθία στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, στους ΟΤΑ, τις Τράπεζες, κ.λπ., θα επιβαρύνονται με ΦΠΑ 23%, όπως έκρινε το Β' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ' αριθμ. 909/2011 απόφασή του. 

Κατά συνέπεια με ΦΠΑ 23% θα επιβαρύνονται οι αμοιβές των "μαχόμενων" ελεύθερων δικηγόρων, όσο και των εμμίσθων δικηγόρων.

Ειδικότερα, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχε προσφύγει ο δικηγόρος Αθηνών, Παν. Γιαννόπουλος, υποστηρίζοντας ότι τόσο η από 24.6.2010 εγκύκλιος του υπουργείου Οικονομικών, όσο και οι διατάξεις του Ν. 3842/2010 με τις οποίες οι δικηγόροι υπάγονται στο καθεστώς ΦΠΑ, είναι πολλαπλά αντισυνταγματικές και παράνομες.
Ο κ. Γιαννόπουλος είχε επισημάνει ότι καταστρατηγείται η συνταγματικά προστατευόμενη ισότητα των πολιτικών, καθώς επιβάλλεται ΦΠΑ στους ελεύθερους - μάχιμους δικηγόρους, ενώ στους έμμισθους συναδέλφους του, δεν επιβάλλεται παρά το γεγονός ότι παρέχουν το ίδιο έργο. Έτσι, όμως, η μη υπαγωγή των δικηγόρων με πάγια αντιμισθία στον ΦΠΑ λειτουργεί υπέρ "των οικονομικώς ισχυρών, που έχουν τη δυνατότητα απασχολώντας δικηγόρους με πάγια αντιμισθία να μην καταβάλλουν ΦΠΑ για τις δικηγορικές υπηρεσίες που παρέχουν", ανέφερε ο κ. Γιαννόπουλος προσθέτοντας ότι αντίθετα, ο απλός πολίτης όταν καταφεύγει στους δικηγόρους καταβάλλει ΦΠΑ.

Οι σύμβουλοι Επικρατείας (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος, Φιλοκτήμων Αρναούτογλου, και εισηγήτρια η Ευαγγελία Νίκα) επισημαίνουν ότι "οι δικηγόροι δεν συνδέονται προς τον εντολέα τους δια σχέσεως εξηρτημένης εργασίας, αλλά ασκούν ελευθέριο επάγγελμα ακόμη και όταν παρέχουν τις νομικές υπηρεσίες τους με σχέση έμμισθης εντολής και με πάγια αντιμισθία. Εξάλλου, το ότι το εισόδημα τού επί πάγια αντιμισθία αμειβόμενου δικηγόρου θεωρείται κατά πλάσμα του νόμου ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, δεν μεταβάλλει τη φύση των δικηγορικών υπηρεσιών ως υπηρεσιών ελευθέρου επαγγελματία, ούτε τη συνδέουσα αυτόν με τον πελάτη του σχέση εμμίσθου εντολής σε σχέση εξηρτημένης εργασίας.

Συνεπώς, οι δικηγόροι, έστω και αν αμείβονται δια παγίας αντιμισθίας, εμπίπτουν, κατ' άρθρο 3 του Κώδικα ΦΠΑ, στους υποκείμενους στον φόρο προστιθέμενης αξίας (23%)".

Ακόμη, οι δικαστές έκριναν ότι πρέπει να ακυρωθεί η υπ' αριθμ. ΠΟΛ.1100/24.6.2010 πράξη του υπουργού Οικονομικών κατά το σκέλος εκείνο που αναφέρει ότι "οι δικηγόροι που εργάζονται με πάγια αντιμισθία και, κατά τις διατάξεις της φορολογίας εισοδήματος θεωρούνται ως μισθωτοί, δεν υπάγονται στο ΦΠΑ για τις εν λόγω αμοιβές".

ΤΟ ΑΤΙΜΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΠΕΛΑΤΩΝ

Ήταν τρεις το μεσημέρι, γύρισα στο σπίτι στου Ζωγράφου  με υψηλό πυρετό από ουρολοίμωξη που είχα «εισπράξει» στις Βρυξέλλες, κανείς ποιος άλλωστε να με περιμένει δεν υπήρχε κανείς ούτε φαγητό ,ούτε τίποτε  ,όχι είχα ένα καραφάκι ούζο ένα ψωμί που μου είχαν κάνει δώρο και λαδάκι. Καλός νοικοκύρης είμαι σκέφτηκα ,που είσαι δάσκαλε (είχε «φύγει» πριν ένα εξάμηνο πριν το Ιουλη του 1994 .Την ώρα που μονάχος μου “έριχνα” μια ένεση “garamysin”, κτύπησε το τηλέφωνο, είπα έχω ψηλό πυρετό ανένδοτος ο πελάτης απαιτητικός: έλα τώρα στο Γραφείο «τσακώθηκα με την γυναίκα μου, σε πληρώνω» (σαν να μιλούσε σε πουτάνα). Έκλεισα βίαια το τηλέφωνο άρπαξα το πακέτο ΜΑΛΒΟΡΟ τα τσιγάρα μου και βγήκα στη βροχή με το πουκάμισο «Άει γαμήσου» μονολογούσα και περπατούσα σκυφτός αδιαφορώντας για το ρούχο μου που βρεχόταν, για τους περαστικούς που τον κοιτούσαν περίεργα, για τους οδηγούς που τον έβριζαν και κορνάριζαν καθώς διέσχιζα τους δρόμους χωρίς να ελέγχω τα φανάρια «Άει γαμήσου για τύχη» η οργή μου αντί να ξεπλένεται γινόταν ένα με το μούτρο μου,τα γυαλια μου μυωπιας ειχαν γεμίσει νερα και δεν έβλεπα μπροστά μου,το πρόσωπο κατακόκκινο έτσι είχαν αλλάξει τα χαρακτηριστικά μου, αγριεύοντας τη φάτσα μου, κάνοντας τις μανάδες που κρατούσαν μικρά παιδιά να τα τραβάνε προς το μέρος τους προστατευτικά.

Τίποτα δεν έβλεπα. Τίποτα δεν καταλάβαινα. Ούτε καν τους λόγους  που με είχαν κάνει έξαλλο ,ένοιωθα μόνος, προδομένος, προσβεβλημένος από αυτό που ο δάσκαλος μου στην  δικηγορία είχε πει «να προσέχεις το άτιμο γένος των πελατών»
Τελευταίως,μετα 16 ετη  το ίδιο «γένος» για μια αλλη υπόθεση με παρέπεμψε σ’ ένα ιδιότυπο «δικαστήριο» από ένα συνταξιούχο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟ του ΑΠ,που αγνοούσε το θέμα αλλά ηλθε να με κρίνει…
Ουστ ρε…

ΕΔΔΑ: η άρνηση άρσης της βουλευτικής ασυλίας παραβιάζει το δικαίωμα πρόσβασης στη Δικαιοσύνη | eThemis.gr

ΕΔΔΑ: η άρνηση άρσης της βουλευτικής ασυλίας παραβιάζει το δικαίωμα πρόσβασης στη Δικαιοσύνη | eThemis.gr

Με «λευκή απεργία» απειλούν οι δικαστικοί — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Με «λευκή απεργία» απειλούν οι δικαστικοί — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Για ποια Δικαιοσύνη, αλήθεια, μιλάμε;

Για ποια Δικαιοσύνη, αλήθεια, μιλάμε;

Του Βασιλειου Φλωριδη*
Πριν από δύο μήνες περίπου, είδαμε όλοι στον Τύπο ότι τρεις Αγγλοι βουλευτές τιμωρήθηκαν από αγγλικά δικαστήρια σε ποινές φυλάκισης από 12 έως 18 μήνες για παραποίηση στοιχείων, σχετικά με τις φορολογικές τους δηλώσεις δηλ. για πλασματικά έξοδα από 10.000 έως 35.000 ευρώ, περίπου. Αμέσως μετά οδηγήθηκαν στη φυλακή. Οι δικαστές και εισαγγελείς έκπληκτοι αναρωτηθήκαμε τι είδους ποινική Δικαιοσύνη επιτέλους απονέμουμε εμείς σ' αυτήν τη χώρα. Ποιους Ελληνες πολίτες δικάζουμε και καταδικάζουμε. Ποιοι τελικά είναι αυτοί που καταλήγουν στα σωφρονιστικά καταστήματα. Ας κάνουμε λοιπόν μια ενδοσκόπηση στο δικανικό μας σύστημα.
Το καθεστώς βέβαια που διέπει την ποινική δίωξη των πολιτικών είναι λίγο πολύ γνωστό. Εφτιαξαν ένα Σύνταγμα, το οποίο αντί να είναι ο χάρτης που εξασφαλίζει την ισονομία και ισοπολιτεία σε όλους τους Ελληνες πολίτες, κατάντησε να είναι το εργαλείο για τη συγκάλυψη των εγκλημάτων κάποιων συναδέλφων τους. Αυτό αδικεί και την πλειοψηφία. Το πιο απογοητευτικό όμως είναι ότι οι ελάχιστοι διεφθαρμένοι ακόμη αντιστέκονται σε ό,τι τους απειλεί. Μετράει ακόμη ο λόγος τους.
Ας δούμε όμως ένα παράδειγμα από την καθημερινή δικαστηριακή πρακτική. Πρόσφατα ήμουν εισαγγελέας σε ποινικό εφετείο όπου κάποιος υπάλληλος μιας εταιρείας είχε υπεξαιρέσει το ποσό των 16.000 ευρώ που του είχε δώσει η εταιρεία του για να το διανείμει σε προμηθευτές της. Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί για την πράξη του σε ποινή φυλάκισης 2 ετών και 8 μηνών. Πριν από την έναρξη της δίκης ο πρόεδρος του δικαστηρίου ρώτησε τον κατηγορούμενο εάν στο μεταξύ είχε αποζημιώσει την εταιρεία του. Η συνήθης (άτυπη) δικαστηριακή πρακτική είναι να διερευνάται πάντα αν οι διάδικοι έχουν στο μεταξύ ειρηνεύσει. Εάν «τα βρήκαν», όπως λέμε κοινώς. Εάν διαπιστωθεί αυτό, τότε πολλά δικαστήρια δεν διστάζουν να προχωρήσουν ακόμη και σε αθώωση του κατηγορουμένου, «μασώντας» στην κυριολεξία τις αποδείξεις. Ο κατηγορούμενος απάντησε αρνητικά. Προτιμούσε τη βέβαιη καταδίκη του. Ολοι καταλάβαμε γιατί. Ο κατηγορούμενος είχε ποινικό μητρώο «λευκό». Επομένως, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, η όποια ποινή στην οποία θα καταδικάζονταν θα αναστελλόταν. Και αυτό γιατί με τις αλλεπάλληλες «φιλελεύθερες» τροποποιήσεις του Ποινικού μας Κώδικα και ιδίως αυτή του περασμένου Δεκεμβρίου, φθάσαμε πλέον να δικαιούται αναστολής όποιος καταδικάστηκε και σε ποινή φυλάκισης έως 5 έτη! Και μάλιστα να δικαιούται αναστολής ακόμη κι αν έχει ξανακαταδικαστεί προηγούμενα σε ποινή φυλάκισης έως ένα έτος! Το δικαστικό μας σύστημα λοιπόν στην ουσία κατάντησε στο να οδηγεί τους πολίτες να προτιμούν τις καταδίκες από την αθώωση. Γιατί είναι πιο φθηνές. Αφήνει όμως έτσι και τα θύματα αναποζημίωτα. Ο εν λόγω υπάλληλος αντί να αποζημιώσει την εταιρεία του με το ποσό των 16.000 ευρώ και να αθωωθεί, προτίμησε να πληρώσει τα έξοδα από 255 ευρώ και την αμοιβή του δικηγόρου του. Θα ήταν όμως έτσι τα πράγματα αν ο εν λόγω υπάλληλος ήξερε ότι μετά την καταδίκη του θα οδηγούνταν στη φυλακή; Ασφαλώς όχι. Θα έσπευδε να βρει τα χρήματα για να τα επιστρέψει στην εταιρεία και στη συνέχεια θα εκλιπαρούσε τον «καλό λόγο» από τον πρώην εργοδότη του για να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης. Το ίδιο θα συμβεί βέβαια και στην περίπτωση που θα συλληφθεί επ' αυτοφώρω ένας διεφθαρμένος υπάλληλος να δωροδοκείται, στις σπάνιες περιπτώσεις που ένας πολίτης θα βρει το θάρρος να τον καταγγείλει. Μετά την καταδίκη του ακόμη και σε φυλάκιση 5 ετών θα αφεθεί ελεύθερος πληρώνοντας μόνο τα έξοδα.
Αυτό είναι τελικά το ποινικό οπλοστάσιο που διαθέτει η χώρας μας απέναντι στο έγκλημα. Αυτό είναι το Κράτος Δικαίου που διαμορφώσαμε. Ομως έτσι οι πολίτες εθίστηκαν στην ατιμωρησία. Εκτεταμένη φοροδιαφυγή, μαζική διαφθορά, τεράστιες καταπατήσεις δημοσίων κτημάτων.
Με μια σειρά και επί πολλά έτη ταξικών και ρουσφετολογικών τροποποιήσεων των ποινικών μας νόμων (τις περισσότερες των οποίων εισηγήθηκαν πανεπιστημιακοί που ασκούν δικηγορία δηλ. υπέρ των πελατών τους), και με το ψευδοεπειχείρημα ότι δήθεν «θα γεμίσουν οι φυλακές», φθάσαμε στο σημείο να καταλήγουν στη φυλακή κατά πλειοψηφία φτωχοί άνθρωποι, τοξικομανείς και όσοι δεν έχουν διασυνδέσεις με πολιτικούς ή ισχυρούς. Οσοι δηλ. δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν μια πολυτελή υπεράσπιση ή την ποινή τους ή δεν έχουν πρόσβαση σε πολιτικό για να τροποποιήσει υπέρ αυτών τον νόμο.
* Ο κ. Βασίλειος Φλωρίδης είναι αντεισαγγελέας Εφετών.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΕΔΑΔ :ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Η παραμονή του Εσταυρωμένου στις σχολικές αίθουσες δεν παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, εφόσον επιτρέπεται από την εκάστοτε εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Δύο χρόνια πριν, το δικαστήριο είχε εκδώσει απόφαση αντίθετου περιεχομένου, δικαιώνοντας μία ιταλίδα που προσέφυγε στη δικαιοσύνη για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Κατά της απόφασης του ΕΔΑΔ είχε ασκήσει έφεση η Ιταλία με τη στήριξη ακόμη δέκα χωρών και αρκετών θρησκευτικών οργανώσεων, ζητώντας το θέμα να εξεταστεί από το Τμήμα Ευρείας Συνθέσεως του Δικαστηρίου.

ΕΠΙΔΟΜΑ 176€

• 
  
• Με την υπ' αριθμό 306/2011 απόφασή του, ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι και οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δικαιούνται το επίδομα των 176 ευρώ, που προβλέπεται από το άρθρο 14 του Ν. 3016/2002. Το δικαστήριο, με τη συγκεκριμένη απόφασή του, απέρριψε αίτηση του ελληνικού Δημοσίου που ζητούσε να αναιρεθεί απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καστοριάς, η οποία είχε δικαιώσει αναπληρωτές εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και είχε επιδικάσει για τη διετία 2005 - 2006 το επίδομα των 176 ευρώ.
  Ο Άρειος Πάγος υπογραμμίζει ότι η μη καταβολή του συγκεκριμένου επιδόματος παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας. Στην ίδια απόφαση, άλλωστε, το επίδομα υποστηρίζεται ότι έχει προσλάβει χαρακτήρα γενικής προσαύξησης των τακτικών αποδοχών των εργαζομένων.
  Εξάλλου, το δικαστήριο επισημαίνει ότι το επίδομα των 176 ευρώ δεν μπορεί να συμψηφιστεί με το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης που καταβάλλεται στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σύμφωνα με του νόμους 2470/1997 και 3205/2003.