ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στη υπόθεση Λιοναράκη κατά Ελλάδος (Απόφαση της 5.7.2007 (Αριθ. Προσφυγής 1131/05) με την οποία κρίθηκε το ζήτημα της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης από προσβολές της τιμής διά των τηλεοπτικών μέσων, αρχή της αναλογικότητας και αναιρετικός έλεγχος του Αρείου Πάγου. Η δικαστική απόφαση κατά την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης για δυσφήμηση πρέπει να εμφανίζει μία εύλογη σχέση αναλογικότητας με την προσβολή της υπόληψης. Στο ύψος της επιδίκασης της χρηματικής αυτής ικανοποίησης το Δικαστήριο οφείλει να συνυπολογίζει την προσωπική κατάσταση του εναγομένου και κυρίως τους μισθούς και τα εισοδήματα του, όπως αυτά προκύπτουν από την εξέταση του φακέλου της υπόθεσης. Η επιδίκαση από τα εσωτερικά δικαστήρια «μίνιμουμ χρηματικής αποζημίωσης» στερεί τον διάδικο από τη δυνατότητα να αποδείξει ότι η βλάβη που υπέστη ήταν ενδεχομένως κατώτερη του ποσού αυτού. Με την ίδια απόφαση κρίθηκε ότι, παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο το Δημόσιο δεν φέρει ευθύνη για την ζημία που προκλήθηκε από αποφάσεις των Δικαστηρίων σύμφωνα με το άρθρο 99 του Σ ,έχει ευθύνη το Δημόσιο σύμφωνα με το άρθρο 41 της ΕΣΔΑ για την παραβίαση της ΕΣΔΑ και υποχρεώθηκε σε αποζημίωση.

---

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝΔΙΚΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Η Τουρκία είναι αντιμέτωπη με μια ακόμη «μεταμοντέρνα» επέμβαση στην πολιτική της ζωή. Αυτή τη φορά ο εκτελεστής της αποστολής διάσωσης του κοσμικού χαρακτήρα της Τουρκίας είναι ο γενικός εισαγγελέας Αμπ. Γιαλτσίνκαγια.

Ο γενικός εισαγγελέας ζητά από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας να διατάξει την απαγόρευση της λειτουργίας του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, ΑΚΡ. Το Συνταγματικό Δικαστήριο θα αποφασίσει εντός των ερχόμενων οκτώ ημερών εάν θα κάνει δεκτή την προσφυγή της εισαγγελίας. Στην αίτηση του προς το Συνταγματικό Δικαστήριο, η οποία συνοδεύεται από αποδεικτικό υλικό 162 σελίδων, ο γενικός εισαγγελέας κατηγορεί το ΑΚΡ ότι έχει καταστεί «κέντρο αντικοσμικών δραστηριοτήτων» και ότι η ηγεσία του επιδιώκει τον μετασχηματισμό της Τουρκικής Δημοκρατίας σε θρησκευτικό κράτος.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Α.- Η συμμετοχή της Ελλάδος στη Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σαν συνέπεια την υπαγωγή της στη αρμοδιότητα του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου, το οποίο έχει αρμοδιότητα στην τήρηση της νομιμότητας της Χώρας μας στη Κοινοτική νομοθεσία . Η Ελλάδα φαίνεται όμως,ότι δεν τηρεί τις Κοινοτικές της υποχρεώσεις της και γι αυτό ,όλο και περισσότερο σύρεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο . Ίσως το γεγονός αυτό να μην ενδιαφέρει τους Έλληνες πολίτες αφού πολλοί αγνοούν ότι οι καταδίκες της Χωρας από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο, είναι η επιβολή προστίμων πολλών εκατομμυρίων Ευρώ που πληρώνει ο Κρατικός Προϋπολογισμός, δηλαδή εμείς. Έτσι 28 ελληνικές υποθέσεις βρίσκονται «κρεμασμένες» προς εκδίκαση στο πινάκιο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Οι υποθέσεις αυτές αφορούν μόνο παραπομπές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά της χώρας μας για παραβάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, χωρίς να περιλαμβάνονται προσφυγές άλλων φορέων ή προσώπων. Είναι εντυπωσιακό ότι συνολικά 90 υποθέσεις ελληνικού ενδιαφέροντος είναι εκκρεμείς στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) και στο ΠΕΚ - Πρωτοδικείο, σύμφωνα με στοιχεία του ΔΕΚ ( 26.9.2005). Επειδή όμως οι παραπάνω υποθέσεις δεν είναι αρκετές έπεται συνέχεια στις προσφυγές της Κομισιόν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της χώρας μας. Ηδη 107 υποθέσεις που αφορούν παραβάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, κυρίως στους τομείς της Υγείας, του περιβάλλοντος και της λειτουργίας της αγοράς, βρίσκονται στο στάδιο της «αιτιολογημένης γνώμης» (ένα βήμα πριν από την παραπομπή). Οι 63 χρονολογούνται από την περίοδο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και οι 44 από την περίοδο διακυβέρνησης του ΠαΣοΚ. Μάλιστα μόνο στο χρονικό διάστημα από 1.1.2005 ως 19.7.2005 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε στην Ελλάδα 44 επιστολές αιτιολογημένης γνώμης -ένα στάδιο πριν από την προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο -ζητώντας από τη χώρα μας να λάβει μέτρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κομισιόν έχει κινήσει διαδικασία κατά της Ελλάδας για συνολικά 312 υποθέσεις. Πρέπει να επισημάνουμε ότι καταδικάστηκε η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον. Ειδικότερα, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι η χώρα μας δεν θέσπισε τις αναγκαίες νομοθετικές διατάξεις για την εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας προς την Οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 2001, σχετικά με τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και για την κατάργηση της προηγούμενης Οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Η εν λόγω Οδηγία του 2001 αποσκοπεί στην προσέγγιση των διατάξεων των νομοθεσιών των κρατών - μελών και την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος. Τα κράτη - μέλη όφειλαν να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις, προκειμένου να συμμορφωθούν με την οδηγία, μέχρι τις 17 Οκτωβρίου 2002. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η Ελλάδα υποστήριξε ότι εκπόνησε σχέδιο υπουργικής απόφασης, που βρίσκεται στο τελικό στάδιο επεξεργασίας. Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παραπέμπεται η Ελλάδα για τη μη εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 200/34/ΕΚ για την οργάνωση του χρόνου εργασίας, όπως προκύπτει από την απάντηση του αρμόδιου για την Απασχόληση επίτροπου Βλαντιμίρ Σπίντλα Στην απάντησή του ο Τσέχος επίτροπος αναφέρει ότι όσον αφορά τη μεταφορά της οδηγίας 2000/34/ΕΚ «η Επιτροπή ξεκίνησε διαδικασία παράβασης εναντίον της Ελλάδας για τη μη κοινοποίηση των εθνικών μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στην προβλεπόμενη ημερομηνία, δηλαδή την 1η Αυγούστου 2003 για όλους τους τομείς και τις δραστηριότητες, εκτός από τους ασκούμενους ιατρούς. Μετά την αποστολή στην Ελλάδα της προειδοποιητικής επιστολής και της αιτιολογημένης γνώμης που προβλέπεται στο άρθρο 226 της Συνθήκης, η Επιτροπή αποφάσισε, στις 14 Δεκεμβρίου 2004, να παραπέμψει την υπόθεση αυτή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο». Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μεταφέρεται και η διαφορά με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την άρνηση της Ελλάδας να αναγνωρίσει τα πτυχία των ιδιωτικών Κολλεγίων-Πανεπιστημίων. H Επιτροπή υποστηρίζει, ότι η Ελλάδα παραβιάζει τις κοινοτικές Οδηγίες επειδή δεν αναγνωρίζει τα διπλώματα που χορηγήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές άλλου κράτους-μέλους, στο πλαίσιο σπουδών βάσει συμφωνιών δικαιόχρησης. (franchise) Τέλος, η υπουργός Παιδείας επαναλαμβάνει ότι το Σύνταγμα απαγορεύει τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Έτσι και η υπόθεση αυτή θα κριθεί από το Ευρωπαϊκό δικαστήριο ,όπως και η υπόθεση της επιδότησης της< ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ. Β) Τελείως ανεξάρτητο από την Ευρωπαϊκή Ένωση Όργανο είναι «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων » με έδρα το Στρασβούργο: που αντλεί την εξουσία του από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που υπεγράφη στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης θεμελίωσε ένα πρωτότυπο σύστημα διεθνούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παρέχοντας στα άτομα το πλεονέκτημα του δικαστικού ελέγχου όσον αφορά το σεβασμό των δικαιωμάτων τους. Το σημαντικό είναι ότι οι προσφυγές στο «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποβάλλονται από ένα κράτος ή από ένα άτομο• Η ιδέα της προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ΕΣΔΑ διατυπώθηκε επανειλημμένα αλλά σε γνώμη της 28ης Μαρτίου 1996, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης απεφάνθη ότι η Κοινότητα δεν έχει τη δυνατότητα να προσχωρήσει στη σύμβαση δεδομένου ότι η συνθήκη ΕΚ δεν προέβλεπε καμία αρμοδιότητα για θέσπιση κανόνων ή σύναψη διεθνών συμφωνιών σε θέματα Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε τη σαφή αναφορά στο κείμενο της συνθήκης του ¶μστερνταμ στο σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων τα οποία εγγυάται η σύμβαση, σχηματοποιώντας παράλληλα τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον εν λόγω τομέα. Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ των δύο δικαστηρίων, η πρακτική που ανέπτυξε το Δικαστήριο να ενσωματώσει τις αρχές της σύμβασης στο δίκαιο της Ένωσης, επέτρεψε να διατηρηθεί η συνοχή στις εργασίες των δικαστηρίων αυτών καθώς και η ανεξαρτησία τους. Η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που κύρωσαν με νόμο ( ν.δ. 2329/1953) την Ευρωπαϊκή Σύμβαση «για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών» (ΕΣΔΑ), ενσωματώνοντάς την έτσι στο εσωτερικό δίκαιο. Μετά την καταγγελία της από το δικτατορικό καθεστώς την 12.12.1969, η Σύμβαση κυρώθηκε εκ νέου με το ν.δ. 53/1974 και απέκτησε αυξημένη έναντι των κοινών νόμων τυπική ισχύ με βάση το άρθρο 28 παρ.1 Συντ. 1975. Η συνταγματική αυτή ρύθμιση, η οποία αφορά βέβαια όλες τις κυρωμένες με νόμο διεθνείς συμβάσεις, εξακολουθεί και σήμερα να είναι αρκετά προωθημένη, με βάση τα διεθνή δεδομένα, αφού πολλά από τα συμβαλλόμενα κράτη έχουν ενσωματώσει την ΕΣΔΑ στο εσωτερικό τους δίκαιο με ισχύ απλού νόμου και μερικά μάλιστα με χαρακτηριστική καθυστέρηση ( π.χ. το Ηνωμένο Βασίλειο μόλις τον Νοέμβριο του 1998, μισό σχεδόν αιώνα αφότου συνυπέγραψε τη Σύμβαση στις 4.11.1950). Και όμως στην πράξη η προσαρμογή της ελληνικής έννομης τάξης στο ευρωπαϊκό «κεκτημένο» προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων αποδεικνύεται, σε ορισμένους τομείς τουλάχιστον, όπως η θρησκευτική ελευθερία, η προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων και οι εγγυήσεις απονομής δικαιοσύνης, δυσχερής. Δεν είναι προς τιμήν της Χώρας η καταδίκη της για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,λόγω της αδικαιολόγητης βραδύτητας απονομής της Δικαιοσύνης Ειδικά όμως οι Έλληνες Νομικοί (δικαστές και Δικηγόροι ) αδιαφορούν για τη επίκληση στις δικαστικές υποθέσεις της ΕΣΔΑ ,όπως και η επιμονή των ελληνικών δικαστηρίων ν' αγνοούν επιδεικτικά τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και πάντως ν' αποφεύγουν την παραπομπή στις αποφάσεις του τελευταίου, Τέλος υπάρχουν παμπολλοι Έλληνες πολίτες, που από άγνοια στερούνται βασικών δικαιωμάτων τους από την Ευρωπαϊκή σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων , αλλά και παντελώς αγνοούν ότι μπορούν να επικαλεσθούν στις δίκες τους την «Ευρωπαϊκή σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και έτσι να έχουν από τα Ελληνικά δικαστήρια πιο αποτελεσματική δικαστική προστασία . Παράλληλα οι Έλληνες Πολίτες έχουν μετά την εξάντληση των ενδίκων μέσων στα Ελληνικά δικαστήρια δικαίωμα να καταφύγουν στο «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»,όπου θα βρουν οπωσδήποτε αποτελεσματική προστασία και θα λάβουν δίκαιη αποζημίωση για παραβίαση στα ανθρωπινα δικαιώματα ,οπως ενδεικτικά :της ιδιοκτησίας(όπως π.χ. παράνομη και χωρίς αποζημίωση καταπάτηση της ιδιοκτησίας από το δημόσιο η το δήμο, ή για αδικαιολόγητη καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης, για παράνομη μη πληρωμή δεδουλευμένων μισθών ιδιοκτησίας από το δημόσιο ή το δήμο, για προσβολή των ατομικών δικαιωμάτων κ.λ.π Η είσοδος μας στη Ευρωπαϊκή Οικογένεια ,μας φέρνει πιο κοντά στη δικαίωση των επιδιώξεων μας για ένα πιο δίκαιο και ασφαλή κόσμο. Η πρακτική απεδειξε οτι το Κρατος διαχρονικά δεν ασχολειται και πολύ με την διασφαλιση των δικαιωματων μας ,ετσι απαιτείται η ατομική μας δραση..Ας μην περιμενουμε απο κανέναν απόλύτως να καμει κατι για μάς,χωρις την αποφασιστική ασκηση των δικαιωμάτων μας.Τα αποτελεσματικά όπλα που παρέχονται για την προστασία των δικαιωμάτων των Ελλήνων Πολιτών μέσα από τα παραπάνω όργανα :το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις παραβιάσεις της Κοινοτικής Νομοθεσίας και το «Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τις παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πρέπει να χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά από τους Έλληνες και ιδίως από τους νομικούς . Έτσι η Πολιτεία μας θα υποχρεωθεί και θα αποφασίσει επιτέλους μετά 187 χρόνια Ελευθέρου Ελληνικού Έθνους να προσαρμόσει την καθημερινότητα μας στα Ευρωπαϊκά πρότυπα. Είθε….. Για να μην γιορτάζουμε τύποις μονάχα το ΟΧΙ της 28/10/1940 και την Εθνεγερσία της 25 Μαρτίου 1821.-. ΑΜΗΝ.

ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ

ΡΕΣΑΛΤΟ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΙ Η ΒΟΥΛΗ

ΠΑΡΑΓΑΦΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΩΝ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑΤΩΝ

Αρκετοί δικηγόροι έχουν τιμωρηθεί πειθαρχικά για τη απαράδεκτη συμπεριφορά τους στη κοινωνία ,απαράδεκτη συμπεριφορά σε πελάτες αντιδίκους κλπ ,τηλεδικες και ότι μπορεί να φανταστεί ο νους του ανθρώπου. Ο Νόμος (ΑΡΘΡΟ 65 ΔΚΚ)προβλέπει να παραγράφονται τα πειθαρχικά παραπτώματα των δικηγορων στα 5 χρόνια εκτός κι ' αν υπάρχει ποινική δίκη σε εξέλιξη .

Κατά των αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων και του ανωτάτου πειθαρχικού συμβουλίου των δικηγόρων χωρεί το ένδικο βοήθημα της αιτήσεως κυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας,. όπως ΟΡΘΑ έκρινε η Ολομέλεια του Σ.τ.Ε με την με αριθμό189/2007, η οποία έκρινε ότι είναι Αντισυνταγματικός ο αποκλεισμός της άσκησης της αίτησης ακύρωσης κατά όλων, αδιακρίτως των αποφάσεων των πειθαρχικών συμβουλίων των δικηγόρων.

Κατόπιν της εξελίξεως αυτής οδηγούμεθα μοιραίως ,εν όψει και της μεγάλης βραδύτητας απονομής της δικαιοσύνης στο Σ.τ.Ε, σε περίπτωση ακυρώσεως των αποφάσεων του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου σε οριστική παραγραφή των όλων των υποθέσεων αυτών και εντεύθεν σε αδυναμία πειθαρχικού ελέγχου από τους δικηγορικούς Συλλόγους πολύ σοβαρών πειθαρχικών παραπτωμάτων .

Το πρόβλημα θα ανακύψει άμεσα ,ευθύς ως υπάρξουν ακυρωτικές αποφάσεις του Σ.τ.Ε και το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο ,θα μεταβληθεί σε όργανο που θα βεβαιώνει την παραγραφή.

ΥΓ

ΤΟ ΘΕΜΑ ΡΥΘΜΙΣΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ 65 ΔΚΚ

Ως ΕΞΗΣ:

  "Αρθρον 65.
 
      1. Τα πειθαρχικά παραπτώματα παραγράφονται μετά τριετίαν από  της 
 τελέσεως  αυτών,  πάσα  όμως  πράξις  πειθαρχικής διαδικασίας ως και η 
 υποβολή της εγκλήσεως και πάσα πράξις ο  ποινικής  διώξεως,  διακόπτει 
 την  παραγραφήν.  Εν  πάση όμως περιπτώσει η προς οριστικήν παραγραφήν 
 προθεσμίαν ούδεποτε δύναται  να  υπερβή  τα  5  έτη.   Το  πειθαρχικόν 
 συμβούλιον  δύναται  δι`  αποφάσεώς  του  να διατάξη την αναστολήν της 
 πειθαρχικής διώξεως εφ` όσον υφίσταται εκκρεμής ποινική  δίωξις  μέχρι 
 πέρατος  αυτής.  Εν  τοιαύτη  περιπτώσει  ο  χρόνος της παραγραφής του 
 πειθαρχικού παραπτώματος δεν συμπληρούται προ της παρόδου  ενός  έτους 
 από της τελεσιδικίας της αποφάσεως του ποινικού Δικαστηρίου.
 
"Δεν παραγράφεται το πειθαρχικό παράπτωμα για το οποίο εκδόθηκε πειθαρχική 
απόφαση που επιβάλλει πειθαρχική ποινή σε πρώτο βαθμό."

***  Το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 προστέθηκε με το άρθρο 78 παρ.1 
Ν.3659/2008,ΦΕΚ Α 77/7.5.2008.ΠΡΟΣΟΧΗ: `Εναρξη ισχύος από 8/6/2008.

      2.   Ο αρμόδιος Εισαγγελεύς υποχρεούται ν` ανακοινοί αμελλητί εις 
 τον Πρόεδρον του  οικείου  Δικηγορικού  Συλλόγου  παν  κατά  Δικηγόρου 
 Βούλευμα και πάσαν καταδικαστικήν ή απαλλακτικήν απόφασιν.
 
      3.   Ο  Γραμματεύς  παντός  πολιτικού  ή   ποινικού   Δικαστηρίου 
 υποχρεούται   ν`  αποστέλλη  προς  τον  οικείον  Δικηγορικόν  Σύλλογον 
 αντίγραφα των κατά Δικηγόρων βουλευμάτων ή αποφάσεων εντός  10  ημερών 
 από της εκδόσεως των.
 
      4.  Περί της απονομής χάριτος εις κατιδικασθέντα Δικηγόρον ή περί 
 της αποκαταστάσεως τοιούτου, ειδοποιείται πάντοτε,  υπό  του  επί  της 
 Δικαιοσύνης  Υπουργείου,  ο  Δικηγορικός  Σύλλογος,  εις  ον  ανήκει ο 
 καταδικασθείς."

"

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΟΚΡΑΤΗΣΗ

ΣτΕ Ολ. 250/2008

Προστασία της αξίας του ανθρώπου - Δικαίωμα προσωπικής ελευθερίας - Χρέη προς δημόσιο - Προσωπική κράτηση - Αντισυνταγματικότητα διατάξεων άρθρων 1 επόμ. ν. 1867/1989 - Εφεση κατά απόφασης προσωποκράτησης - Αρμοδιότητα -.

Το μέτρο της προσωπικής κρατήσεως για χρέη προς το Δημόσιο, όπως οργανώνεται από το νόμο 1867/1989, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τους νόμους 2065/1992 και 2214/1994, απαγορεύεται καθ' εαυτό σε κάθε περίπτωση ως αντικείμενο στο Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ. 1 και 5 παρ. 3) και επομένως, οι διατάξεις των άρθρων 1 επόμ. του ν. 1867/1989, όπως ο νόμος αυτός τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τα άρθρα 46 του ν. 2065/1992 και 33 του ν. 2214/1994 δεν είναι εφαρμοστέες (Αντίθετη μειοψηφία και ειδικώτερες γνώμες). Αρμοδιότητα για την εκδίκαση εφέσεως κατά αποφάσεως περί προσωπικής κρατήσεως. Επειδή, εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη απόφαση εξεδόθη προ της ενάρξεως ισχύος του ν. 2717/1999 υπό του Προέδρου του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών ο οποίος, κατά το χρόνο δημοσιεύσεως της αποφάσεως (27-9-1995) δεν είχε αρμοδιότητα προς εκδίκαση της εφέσεως του αναιρεσείοντος Δημοσίου κατά της αποφάσεως του Προέδρου του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί αίτηση του Δημοσίου για προσωποκράτηση του αναιρεσιβλήτου, για το λόγο αυτό, αυτεπαγγέλτως ερευνώμενο, η απόφαση αυτή θα έπρεπε να αναιρεθεί

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΗ ΣΤΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

ΣτΕ Ολ. 3470/2007

Δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας - Αναλογικό παράβολο έφεσης - Αντισυνταγματικότητα διατάξεων άρθρου 277 Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας -.

Η, κατά τις διατάξεις του άρθρου 277 (παρ. 3 κ.λπ.), θέσπιση, προκειμένου περί χρηματικών φορολογικών διαφορών, της, επί ποινή απαραδέκτου, υποχρεώσεως καταβολής αναλογικού παραβόλου εφέσεως, ανερχομένου σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) του αντικειμένου της διαφοράς, χωρίς, παραλλήλως, να καθορίζεται στο νόμο σχετικό ανώτατο όριο (οροφή) για το ποσό του καταβλητέου παραβόλου, αντιβαίνει στην διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, διότι δύναται, αναλόγως του μεγέθους του αντικειμένου της διαφοράς, όπως το μέγεθος αυτό καθορίζεται από τον νόμο, να οδηγήσει σε ύψος παραβόλου τέτοιο που να υπερακοντίζει το σκοπό της επιβολής του και να καθιστά υπερμέτρως δυσχερή την άσκηση του ενδίκου μέσου. Ως αντισυνταγματικές, επομένως, οι περί της καταβολής του αναλογικού αυτού παραβόλου ως άνω διατάξεις του Κωδικός Διοικητικής Δικονομίας δεν είναι εφαρμοστέες, σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως του ύψους του παραβόλου, το οποίο θα προέκυπτε από την εφαρμογή τους σε συγκεκριμένη διαφορά .