ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ

ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ 

Μια ζωη στην γραμμή του φεγγαριού

Έναν Αύγουστο όμορφο . Ζεστό, σαν το πρώτο άγγιγμα αγάπης, στην καρδιά ενός χειμώνα. Ανεξέλεγκτο, σαν αυτά που νιώθω .

 Ηταν η αναγκη να χωρέσω τις λέξεις που δε σου είπα ταλαίπωρε εαυτέ μου. Να πάρω, όσες στιγμές και νύχτες γυριζα στ κρεβάτι προσμένοντας την λύτρωση του ακούσιου βάσανου,το καλοκαίρι . Να χαρίσω θάλασσες και ξημερώματα, ήλιους και το τραγούδι που ποτε δεν επαψες να λές,ακόμα στη στιγμή της αγωνίας και του πόνου. Να ψιθυρίσω συναισθήματα και να φωνάξω γέλια. Να ζήσω για μια φορά ακόμα, όπως θέλω εγω,τόσα καλοκαίρια περάσαμε και νομίζω πως δεν πέρασε κανένα . Να ζήσεις εαυτέ μου,για μια φορά, όπως σου αρμόζει. Μην περιμένεις αλλο ελεος και απο κανέναν κυριολεκτικά,παρά τα βαθειά νερα της θαλασσας μας να σε χαιδεύουν σχεδόν ερωτικά σχεδόν βελούδινα,οπως πάντα όλα τα χρόνια που πέρασαν και φετος . Μου τον χρωστούσες εναν Αύγουστο, για να κλείσει η αλμύρα της θάλασσας τις πληγές που άνοιξε η ζωή και να μην πονάνε άλλο πια,δύσκολο πράγμα φαίνεται μα οχι αδύνατο .

 Εναν Αύγουστο,εαυτέ μου αφού μου ρήμαξες το χειμώνα,μου τον εδωσες ως σήμερα πλούσιο,χαμογελαστό,αληθινό,χωρίς ματωμένα τηλέφωνα,χωρίς την πίκρα που δεν ελειψε ολο τον χρόνο,εναν λυτρωτικό Αυγουστο,αυτόν θέλω ως το τέλος του και εχει λιγες μέρες ακόμα. 

Χαρισες το μήνα, που το γαλάζιο γίνεται πιο έντονο κι ο ήλιος καίει πιο πολύ, που όλοι είναι χαρούμενοι κι η ζωή χαμογελάει. Μου τον χρωστούσες το μήνα, που ομορφαίνουν όλα. 

Ο Αύγουστος ηταν η ευκαιρία, που σου ζητούσα καιρό και λίγη καλή τυχη. Ενας Αύγουστος γεμάτος παραλίες και φεγγάρια.

 Με γεύση καρπούζι και ουζακι. Ένας Αύγουστος τρελός και παθιασμένος, γεμάτος χρώματα και μουσικές.Με τις παρακλήσεις στην Παναγιά ,με τα πανηγύρια στα χωριά μας, με το σμίξιμο των συμμαθητών του δημοτικού Σχολείου,με την φεγγαρολουστη λεωφόρο της πανσελήνου «που ο τρελλός ανέβαίνει μεχρι τ΄ αστρα»

.Πρεπει να μην λησμονήσω τη συνάντηση των συμμαθητών με το γέρο Λυκειάρχη τον φιλολόγο μας  ,που με την αγάπη του και την σοφία του μας φωτισε και μας φωτίζει ακόμα .

Αυτόν τον Αύγουστο κάποιοι μας ξέχασαν,καποιοι μας ελειψαν,κάποιοι μας λείπουν.Κάποιοι μας διέγραψαν οριστικά απ’την ζωή τους....οπως συμβαίνει  πάντα στις μεγάλες αλλαγές. 

Είναι όμως κι άλλοι που σου λείπουν τόσο ώστε να αναρωτιέσαι αν μπορείς χωρίς αυτούς,ναι τους θυμίζει η  φωτογραφία των αγαπημένων που ταξειδεύουν στην αιωνιότητα,ένα δακρυ μια επίσκεψη στο κοιμητήρι του χωριού μας.

Ποτέ δε σου είναι εύκολο να βγάζεις ανθρώπους απ’ τη ζωή σου.

Άλλωστε «ό,τι αξίζει, μένει».

Κι Αυγουστος μένει,

Μην πιστέψεις οτι αγαπησες δεν μένει,μενει και συντροφεύει και στα δύσκολα και στα όμορφα μενα πονο της εγκαταληψης.

Το καλοκαίρι ετοιμάζει βαλίτσες και μαζί του σιγα σιγά τις ετοιμάζω κι εγώ.

ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΕΛΙΓΟ.

«Έσσεται Ήμαρ»

Από το μέτωπο 28/8/2018

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ  “ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΘΥΕΛΛΑ”

«Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ»2018.

«Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ[i]»2018.

Ο Αύγουστος είναι αναμφισβήτητα ο αγαπημένος μήνας  όλων μας, ο μήνας της ξεγνιασιάς,των διακοπών,των παιδιών και των απανταχού ερωτευμένων.Μήνας χαλάρωσης. Ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού, ο Αύγουστος, ήταν γεμάτος σημαντικά γεγονότα που τάραξαν την ζωή και την καθημερινότητα μας,όπως εκείνος ο φοβερός Αυγουστος του 1974 με τον δύτερο Αττιλα να ξεκινά ανήμερα της Παναγιάς στην ματοβαμμένη Κύπρο μας και φέτος με την δολοφονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική που αρχισε την αποφράδα ημέρα της 23ης Ιουλιου και εδωσε κοντα 100 νεκρούς αλλά και την αιφνιδιαστική αποφυλάκιση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών μετά από 5μηνη και πλέον ομηρία.

Μας γεμισε πόνο και πίκρα η εκατόμβη των νεκρών της Ανατολικής Αττικής, υπήρξε γεμάτος προσμονή και αγωνία για το μέλλον μας μετα την οκταχρονη πίκρα της «πτώχευσης» και των μνημονίων της εθνικής μας ταπείνωσης.Βγήκαμε από την οκταχρονη οδυνηρή εμπειρία ,αλλά με βαρύτατες ανειλημμένες δεσμεύσεις για πολλές δεκαετίες και με καθεστώς αυστηρής εποπτείας. Παρόλα αυτά, ο οκταετής και βάλε μνημονιακός κύκλος κλείνει και ελπίζεται ότι η χώρα θα επανέλθει με κάποιον τρόπο στην κανονικότητα παρα το γεγονός ότι η Ελλάδα πρέπει να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060!. Σύντομα (οι εκλογές προβλέπονται αλλά δεν προαναγγέλονται) ο κυριάρχος λαός θα κληθεί να βαθμολογήσει τα πεπραγμένα όσων κυβέρνησαν τον τόπο και να δόσει τις προσδοκίες του σε εκείνους που του υπόσχονται «καλύτερες μέρες».

Οι συμφωνίες της Ελλάδας με τους εταίρους και πιστωτές πρέπει να τηρηθούν και μετά το τέλος του τρίτου μνημονίου, τονίζει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών και αντικαγκελάριος Όλαφ Σολτς σε συνέντευξή του και ετσι μπαίνουν νέα ζητήματα στην προεκλογική περιόδο που ερχεται και ας μην λησμονούμε παράλληλα τις εκλογές για το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο και της Δημοτικές εκλογές του Μαιου 2019 .

Μπροστά μας,η αναμφισβήτητη προεκλογική περιοδος που σηματοδοτεί το ξεκινημα της ο φερόμενος σαν επικείμενος κυβερνητικός ανασχηματισμός αλλά και τα μεγάλα προβλήματα που παραμέρησαν προσωρινά  η εθνική συμφορά της φωτιάς  και η θερινή ραστώνη.Το πρώτο αμεσο πρόβλημα είναι  η Συμφωνία των Πρεσπών, οι   σχέσεις της Τουρκίας με ΗΠΑ-Ρωσία που αναμφισβήτητα επηρεάζουν την Ελλάδα, η οικονομική κρίση στην Τουρκία. Η πιθανή επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, η  νεα πραγματικότητα της έντασης στο  Αιγαίο και την Θράκη, η κινητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, με επίκεντρο την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου είναι τα επόμενα ζητήματα. Ασφαλώς βρισκόμαστε εν αναμονή σημαντικών εξελίξεων,που σαφώς θα προσδιορίσουν και το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων και όχι μόνον.

Όμως αυτή μπορεί να είναι η δύσκολη κατάσταση που επηρεαζει ,όμως η καθημερινότητα είναι κάπως πιο δραματική και χρειαζονται λύσεις.

Το 2007 η Ελλάδα ήταν η 14η πλουσιότερη χώρα μεταξύ των 27 τότε κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης (δεν είχε γίνει μέλος ακόμη η Κροατία) και το πραγματικό μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ βρισκόταν στο 95,1% του κοινοτικού. Το 2017 η Ελλάδα ήταν πλέον η 24η πλουσιότερη χώρα της Ε.Ε.-28 και και το πραγματικό μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ είχε καταποντισθεί στο 69,7% του κοινοτικού.Παραλληλα πολλά ακουγονται για την αναστολή της μείωσης των συντάξεων μέχρι την αύξηση του κατώτατου μισθού και την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων.Ολα αυτά είναι ευκτέα αναμφισβήτητα μα το ζήτημα είναι  πολύ πιο σοβαρό και πρεπει να μας πουν οι αρμόδιοι αν η  συζήτηση δεν γίνεται για κατάργηση της μείωσης των συντάξεων, αλλά για «αναστολή»  του μέτρου κι αυτό είναι ανησυχητικό πολλαπλώς.

Μπορεί όλα αυτά να είναι δύσκολα, μα η Χώρα βρίσκεται ακόμη σε νηπιακή κατασταση στα ζητηματα του θεσμικού εκσυχρονισμού και γιαυτο δεν φταιει καιρίως η μνημνιακή οκταετία, η Αναθεώρηση του Συντάγματος συνεχώς εξαγγέλεται αλλά δεν προχωρά,η δικαιοσύνη καρκινοβατεί βραδυδρομούσα,ο νόμος για την ευθυνη των Υπουργών διατηρείται ακέραιος,η  «πολυνομία, κακονομία, ανομία» καλά κρατούν. Το κόστος της γραφειοκρατίας υπολογίζεται στο 6,5% του ΑΕΠ. Από το 2013 μέχρι και 2017, νομοθετήματα που επηρεάζουν τις ζωές όλων, όπως είναι ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, ο Κώδικας Φορολογικών Διαδικασιών, ο νόμος του ΕΝΦΙΑ, ο νόμος του ΦΠΑ, αλλά και τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα, έχουν υποστεί τόσες παρεμβάσεις ώστε να επηρεάζονται 394 διαφορετικά άρθρα και 912 διαφορετικές παράγραφοι. Οι αλλαγές έρχονται με συχνότητα ακόμη και μία ανά 90 ημέρες, γεγονός που καταδεικνύει πόσο ασταθές είναι το φορολογικό περιβάλλον στην Ελλάδα και είναι αδιανόητη κάθε σοβαρή αναπτυξιακή προσπάθεια.Ο εκτρωματικός νόμος Κατρουγκαλου  εφερε ώστε 1,16 εκατ. Συνταξιούχοι να ζουν με κύρια σύνταξη μόλις 364 εύρω - Ο νόμος Κατρούγκαλου «κούρεψε» τις νέες κύριες συντάξεις έως 30%, μείωσε τις επικουρικές και τις συντάξεις χηρείας, ενώ αύξησε και τις εισφορές - Νέα μείωση κατά 18% στις κύριες και επικουρικές συντάξεις από 1/1/2019 !

Τώρα που Χώρα μπήκε στην κανικότητα ,πρέπει να ανοίξει ένα παραθυρο στην αποκατάσταση των αδικιών  και την κοινωνική δκαιοσύνη,πράγμα που μόνο μεσα από την Δικαιοσύνη μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να ανατραπεί η νομισματική σταθερότητητα που με τόσες βαρύτατες θυσίες  ελπίζουμε ότι επιτεύχθηκε.

26/8/2018

---

[i] «Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ» τίτλος βιβλίου Συγγραφέας: ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Εκδότης: ΛΙΒΑΝΗΣ-ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ 2

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ 2

 Σήμερα η Χώρα εξέρχεται των Μνημονίων,αλλά παραμένει στις

συνέπειες της πτώχευσης .Η μέρα είναι Ιστορική, αλλά και συνάμα μέρα περισυλλογής γιατί φθάσαμε εκεί που φθάσαμε και κυρίως γιατι εχουμε οδηγηθεί στην ομαδική κατάθλιψη της τελικής μη εξόδου, όχι από τα Μνημόνια μα από την Εθνική μας κρίση.

Αρχικά η Ελλάδα καλείται να αποπληρώσει τα δάνεια του ESM από το 2034 έως το 2060 ενώ τα δάνεια του EFSF (Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) έχει προγραμματιστεί να αποπληρωθούν από το 2023 έως το 2056.

Ωστόσο, εξαιτίας της συμφωνίας του Eurogroup του Ιουνίου, περί μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους, η αποπληρωμή δανείων ύψους 96,4 δισ. ευρώ παρατείνεται κατά 10 έτη.Παράλληλα, η χώρα έχει δεσμευθεί να διατηρεί πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022. Το ποσοστό αυτό θα πρέπει να παραμείνει κοντά στο 2%, στη συνέχεια.

Αναλογιζόμαστε το μαύρο παρελθόν και απορούμε καταπληκτοι,από την μαύρη οκταετία .

Ποιοι παράγοντες δεν επέτρεψαν, αλλ’ απαγόρευσαν την «Ανάσταση»;

Ποιοι Γραμματείς και Φαρισαίοι, Πιλάτοι και Κεντυρίωνες, Κουστωδίες και Ιούδες, απαγόρευσαν και απαγορεύουν την «Ανάσταση της Πατριδας» ;

Ποιοι άπιστοι, ολιγόπιστοι, δειλοί, απαρνησάμενοι, αργυρώνυτοι, Βαραββόφρονες, οδήγησαν τον λαό της Αναστάσεως στο να μην πιστεύει ότι είναι ο ίδιος Αναστάσιμος;

Ποιοι τον κατάντησαν να υποτάσσεται, να συμπράττει, να συμβιβάζεται και να διαπραγματεύεται με τους σταυρωτές του, σχέδια αποκλεισμού και απαγόρευσης της Ανάστασης; Σχέδια νομιμοποίησης και μονιμοποίησης της Σταύρωσης;

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ήττα δεν ήταν τελικά η Σταύρωση- η πτώχευση.

Δεν είναι ο Γολγοθάς. Δεν είναι τα Τριάκοντα Αργύρια, οι Κουστωδίες, οι Φαρισαίοι κι οι Πιλάτοι,το μαρτύρο της σταγόνας. Αλλά η αναίρεση, η θανάτωση της πίστης στην Ανάσταση,το τέλος της ελπίδας . Η αποτροπή κι η εξάλειψη εκείνη της αναστάσιμης πίστης που, μόνη αυτή, θα μπορούσε να οδηγήσει τον σταυρωμένο λαό, μονιασμένο, να διοργανώσει ομοθυμαδόν, επίμονα κι επίπονα, τα βήματά του, τις δυνάμεις του, τις ενέργειες, το νου και την καρδιά του, ψυχή τε και σώματι, στην Ανάσταση της πατρίδας, τη λευτεριά της από το «Κυλώνειο Άγος» της πτώχευσης.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ σημαίνει, πρώτ’ απ’ όλα, την πίστη σε αυτήν. Την ακράδαντη κι ανέκπτωτη πίστη ότι είναι η νομιμότερη και η υπέρτατη προσδοκία και δικαίωμα και καθήκον. Την πίστη ότι, με την ευψυχία στα έργα και στην επιμονή τους, οι αναστάσιμες δυνάμεις μπορούν να την καταστήσουν εφικτή. Η φρικτή, απαξιωτική, προσβλητική και θλιβερή πείρα και γνώση του συνεχιζόμενου Γολγοθά και της διαρκούσας Σταύρωσης το μαρτυρεί: Η υποταγή στους σταυρωτήδες, οι συμβιβασμοί με τα σχέδια των Πιλάτων, η συνάφεια κι η συνδιαλλαγή με τις Κουστωδίες και τους Κεντυρίωνες, δεν οδηγεί, αλλ’ απαγορεύει την Ανάσταση.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, λοιπόν, σημαίνει και προϋποθέτει και χρειάζεται, εμπράκτως υλοποιούμενη, την γρανιτένια κι αδαμάντινη πίστη του λαού ότι είναι ο ίδιος αναστάσιμος.Δηλαδή ότι θα πετάξει από πάνω του όλα εκείνα τα βαρίδια που τον κρατούν σταυρωμένο κι αυτό μόνος εκείνος που αφεντικό στο σπίτι του μπορεί να το κάνει ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ .

AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

 

«Μοναχή το δρόμο επήρες,

εξανάλθες μοναχή,

δεν ειν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλή»

Πλησιάζει η 21 Αυγούστου 2018 ,οποτε η Χώρα πρόκειται να «εξέλθει» του μνημονιακού ζυγού που της επεβλήθη από τους δανειστές της και ανακοινώθηκε  με το Πρωθυπουργικό Διάγγελμα από το Καστελόριζο.  H ανακοίνωση της προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης έγινε στις 23 Απριλίου 2010 και ήταν αποτέλεσμα της δραματικής δημοσιονομικής κρίσης χρέους της Χώρας.Η ανακοίνωση αυτή δεν συνοδεύτηκε από την πανηγυρική διαπίστωση «δυστυχώς επτωχεύσαμε» και μέχρι σήμερα η επίσημη Ελληνική Ηγεσία, δεν θέλησε να δώσει την πλήρη εκταση του γεγονότος και ας μου επιτραπεί της «εθνικής ήττας».Εκτοτε πέρασαν οκτώ χρόνια συνεχους αυστηρής λιτότητας και θυσιών του Ελληνικού Λαού που συνεχίζονται μέχρι σήμερα και εχουν δημιουργήσει σημαντικά προβληματα επιβιώσης στην Ελληνική Κοινωνία,με στόχο  την  δημοσιονομική προσαρμογή  και  ειδικότερα, την  δημοσιονομική εξυγίανση.

Οκτώ χρόνια ο Ελληνικός Λαός πέρασε το «μαρτύριο της σταγόνας» για την πληρωμή της επόμενης δόσης δανείου,τους εξευτελισμούς από τους εκπροσώπους των δανειστών,την ανώμαλη πολιτική παρακαταθήκη και κυρίως το αίσθημα της συνολικής εθνικής ανασφαλειας.

 Η κρίση εφερε τεράστια καθημερινα ζητήματα με διόγκωση της ανεργίας και της φτώχειας και της αναγκαστικής  μεταναστευσης των νεων επιστημόνων και  της νεολαίας για την ανεύρεση εργασίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.Η Εθνική μας Ασφάλεια υπονομεύθηκε καίρια από την αδυναμία καλύψεως του συνόλου των  αναγκών άμυνας και ασφάλειας, ενώ η διεθνής θέση της χώρας αντιμετωπίσθηκε πολλές φορές  μεσα στο κλίμα της οικονομικής μας ανεχειας και ευτυχώς μεσα στα πλαισια της στρατηγικής γεωπολιτικής θέσης.Εγκυροι αναλυτές συμφωνούν ότι μετά την εκπνοή του προγράμματος στήριξης η Ελλαδα  θα παραμείνει σε καθεστώς εποπτείας, όπως προκύπτει από το κείμενο του ‘Συμπληρωματικού Μνημονίου‘ της Κομισιόν. των ελέγχων που θα κληθούν να διασφαλίσουν ότι και μετά τις 20 Αυγούστου διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομική πειθαρχία θα συνεχιστούν. Ως προς τις περικοπές και τους στόχους του προϋπολογισμού η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευθεί. Το Μάρτιο του 2010, πριν τη προσφυγή στα μνημόνια, το χρέος ήταν στα 310,3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Δελτίο Δημοσίου Χρέους. Το 2013 το χρέος ήταν στο 175% AEΠ (319,1 δισ ευρώ), από 156,9% το 2012 και 171,3% το 2011. Στις 31.3.2015 διαμορφώθηκε στο ποσό των 312,7 δισ. ευρώ και σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ σε 174,7% (με ΑΕΠ αναφοράς 31.12.2014) σύμφωνα με τον ΟΔΔΗΧ. Στο 180,4% του ΑΕΠ ανήλθε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας (322,568 δισ. ευρώ) το πρώτο τρίμηνο του 2018, καταγράφοντας αύξηση κατά 11,907 δισ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2017, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Οι πληγές της οικονομικής κρίσης δεν θεραπεύονται τόσο εύκολα.Η υποχρέωση που ανέλαβε η Χώρα για πρωτογεννή πλεονάσματα 3,5% έως το 2022 και 2,2% έως το 2060.Αν αναλογισθεί κανείς πως το φθινόπωρο του 1897 ενώ η Ελλάδα είχε χρεοκοπήσει επεβλήθη ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) δηλαδή ο έλεγχος των δημοσίων οικονομικών της Ελλάδας , με στόχο την αποπληρωμή των χρεών της προς τους πιστωτές της. Τον έλεγχο εκτελούσε μια εξαμελή επιτροπή, η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή (Commission Internationale Financière de la Grèce), με μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα από το 1897 μέχρι το 1978, για 81 χρόνια!

Είναι αλήθεια ότι η έξοδος από το καθεστώς των μνημονίων, δεν μας εκαμε σοφότερους όπως ισως θα έπρεπε,αλλά είναι αλήθεια αναμφισβητητη ότι είναι μια νέα αφετηρία ελπίδας. Πρεπει να επισημάνουμε ,ότι η Ελληνική Πολιτεια σε επίκληση της δημοσιονομικής κρίσης χρεους,δηλαδή της καταστάσεως «εκτακτης αναγκης» ,ελαβε εξαιρετικά μέτρα σε βάρος των ατομικών δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού, που παρεκλείνουν κατά πολύ, από τα προστατευομενα από το Σύνταγμα,την Ευρωπαική Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,το Ευρωπαικό Κοινωτικό κεκτημένο.Οι περικοπές μισθών και συντάξεων η επιβολή σκληρής (αβαστακτης)φορολογίας και η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας ήταν μέτρα και καταστάσεις που οπωσδήποτε βάρυναν την ζωή και την καθημερινότητα του Ελληνα πολίτη. Ελπίζουμε ότι τουλάχιστον δικαστικά θα ανοίξει ο δρόμος μετα την 21 Αυγούστου και μετα την «εξοδο» για την διεκδίκηση των χαμένων δικαιωμάτων μετα την κατάργηση του «εκτακτου καθεστώτος». Κάθε έκτακτο μέτρο που θα ληφθεί μετα την 21/8/2018 θα εχει νομίζω  προβλήματα συμβατότητας με το Σύνταγμα και την ΕΔΔΑ.

Μέχρι σήμερα η Αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μόνο μια συζήτηση, που μόνο προεκλογικές ανάγκες  θελει να υπηρετήσει αλλά αναγκαίος εκσυγχρονισμός δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς Αναθεώρηση.Η δικαιοσύνη βραδύνει στην αναγκαία κάθαρση του δραματος και στην αποκτασταση των αδικιών .

Ελπίζουμε οτι με την «εξόδο»  ότι επιτελους θα δημιουργηθει ένα κλίμα ευνοϊκό για επενδύσεις στη χώρα, απαραίτητες για την ανάκαμψη της οικονομίας, με αποτέλεσμα την αύξηση των δημοσίων εσόδων και τη μείωση της ανεργίας. Σε αυτές τις περιστάσεις εκείνο που προέχει είναι το εθνικό συμφέρον, έστω και αν αυτό θα διασφαλισθεί με την προσγείωση ολων  στην ωμή πραγματικότητα, χωρίς φαντασιώσεις και μεγαλοστομίες και χωρίς λαικισμούς,προεκλογικά ρουσφέτια και ανόητες ύβρεις και υστερίες.…Επιτέλους χρειάζεται ΤΩΡΑ εθνική ενότητα και αλήθεια.

Ας ακούσούμε τον Σολωμό στον Υμνο στη Ελευθερία:

«Αν μισούνται ανάμεσα τους δεν τους πρέπει λευτεριά»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ