Στη Δημοκρατία αδιέξοδα δεν υπάρχουν.

Στη Δημοκρατία αδιέξοδα δεν υπάρχουν.

Η ΧΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΗΡΕΜΙΑ.

http://news247.gr/eidiseis/gnomes/antonis-argyros/sth_dhmokratia_adieksoda_den_yparxoyn_h_xwra_xreiazetai_hremia.2432598.html

 Οι πολίτες μένουν κατάπληκτοι μπροστά στα όσα τρομακτικά, ανήκουστα , εφιαλτικά και αποτρόπαια αποκαλύπτονται .

Παράλληλα αγανακτισμένοι πολλοί δυσφορούν με  όσους υποστηρίζουν ή διευκολύνουν τη διενέργεια εθνικών  εκλογών αυτή την  στιγμή .

Μια πρωτοφανής  για την Ελληνική πολιτική πραγματικότητα  ποινική υπόθεση που αφορά ένα πολιτικό κόμμα  την ΧΑ και οδηγεί στην Δικαιοσύνη  ένα μεγάλο αριθμό ηγετικών στελεχών του  ύστερα από το αποτρόπαιο έγκλημα του Πειραιά και  την παράνομη και αποκρουστική  δραστηριότητα. 

Με απόλυτο σεβασμό στην Δικαιοσύνη περιμένουμε με νηφαλιότητα όλοι μας, να αποδώσει την αναγκαία κάθαρση.

Ελπίζουμε επιτέλους,  οι μη ειδικοί να σταματήσουν τα αντιεπιστημονικά «μαθήματα» Συνταγματικού Δικαίου, στα οποία επιδίδονται με ανεπιτηδειότητα  από τηλεοράσεως.

Κακό κάνουν στον Τόπο και στην Δημοκρατία.

Ας ακούσουμε  όμως και την σοφή έκκληση του Σαράντου Καργάκου:

«  Χαμηλῶστε τούς τόνους. Μή ρίχνετε λάδι στή φωτιά. Ἡ φωτιά, ὅταν φουντώσει, θά κάψει πρώτα τά παιδιά. Ἡ ἀγάπη πρός τή δημοκρατία δέν ἐκδηλώνεται μέ τή φωνασκία. Γιά τή στερέωση τῆς δημοκρατίας προέχει ἡ ἀγάπη πρός τήν πατρίδα. Ὁ περισσότερο ἐπίκαιρος ἀπό κάθε ἄλλη φορά Ἰωάννης Καποδίστριας εἶχε πεῖ: «Ἄν θέλετε νά ἔχετε κράτος ἰσχυρόν καί ἔνδοξον, ἀγαπήσατε τήν πατρίδα σας».  

Η  διενέργεια αυτή την στιγμή  εκλογών  προκαλεί φοβούμαι  κινδύνους περαιτέρω  αποσταθεροποίησης του εθνικού μας βίου αρκούν οι εφιαλτικές συνέπειες της νομισματικής κρίσης, ενώ η Μεσόγειος φλέγεται και τα εθνικά μας θέματα βρίσκονται σε σημαντική καμπή. Ο τόπος  χρειάζεται καλλαγή ,αλλιώς «ο Θεός να μας λυπηθεί». Η κοινωνία που υποφέρει χρειάζεται διαρκή συνομιλία και κατανόηση, αλήθεια και δίκαιη καθοδήγηση· δεν αντέχει τακτικισμούς . Στην κρίσιμη ιστορική φάση που βρισκόμαστε, η καταλλαγή και η συνοχή είναι τα απολύτως πρώτα αναγκαία.

Η κοινωνία  μας αποστρέφεται το ναζισμό, η συμπεριφορά της δεν είναι προϊόν πολιτικής αλλαγής, είναι δυστυχώς αποτέλεσμα αγανάκτησης που προέρχεται από τις συνέπειες της κρίσης αλλά και  της «αρνησιδικίας»  και της ατιμωρησίας εκείνων που καταλήστεψαν τον Ελληνικό Λαό.

Η χώρα και οι πολίτες της θα αποφύγουν τελικά ελπίζω τις καταστροφικές λογικές των εκλογών, αυτή την  στιγμή.

Στη Δημοκρατία αδιέξοδα δεν υπάρχουν.

εθνική ομοψυχία συναίνεση

http://news247.gr/eidiseis/gnomes/antonis-argyros/pws_ftasame_edw_oxi_sthn_via.2417439.html


«Θεέ μου, βοήθησε να μην φαγωθούμε μεταξύ μας».

«Η διχόνοια οπού βαστάει

Ένα σκήπτρο η δολερή,

Καθενός χαμογελάει

Πάρτο, λέγοντας, και συ...»

Δ. Σολωμός,Εθνικός Ύμνος.

Το αποτρόπαιο φονικό στη φτωχολογιά στο Κερατσίνι αποτελεί σημάδι Εθνικού συναγερμού, για να σταματήσει  άμεσα το φοβερό κακό που άρχισε.

Πήγε στο Κερατσίνι για να σκοτώσει, ο δράστης της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο συλληφθείς ομολόγησε ότι δεν ήταν παρών στην αρχική συμπλοκή και ότι ειδοποιήθηκε για να «ενισχύσει» την ομάδα των τραμπούκων που είχαν ήδη εμπλακεί στο επεισόδιο.

Πράγματα πρωτοφανή και ανήκουστα για μια κοινωνία πολιτισμένη που στενάζει μέσα  στην οικονομική κρίση . Φαίνεται όμως ότι μια νέα  δύσκολη περίοδος αρχίζει. Πολλά τα περιστατικά πολιτικής βίας συμβαίνουν   τελευταία με αποκορύφωμα την στυγερή δολοφονίας .

Τι είναι τούτο το κακό, είναι ποτέ δυνατόν μετά όσα πολλά αίματα χύθηκαν σε τόσους εμφύλιους να ξαναπέσουμε στην διχόνοια και τελικά στην αλληλοσφαγή; Ποιος τολμάει να σπέρνει μίσος στις ψυχές και οπλίζει αδελφικά χέρια ; Τι σαράκι   έχουμε στο αίμα μας και στο DNA  μας εμείς οι Έλληνες και, μόλις πράξουμε έργα σπουδαία, ακόμα και λαμπρά, μόνοι μας, με δικές μας ενέργειες , τα ανατινάζουμε και τα ερειπώνουμε; Τι σύνδρομο του Ηρόστρατου μας κατατρέχει ; Του φονιά,  που φαίνεται ότι  ζήλεψε τη δόξα του Ηρόστρατου, του ανθρώπου που το 356 π.χ. έκαψε τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο, απλά και μόνο για να μείνει το όνομά του χαραγμένο στην ιστορία.

Διηγείται ο Γέρος του Μοριά στους φοιτητές στην Πνύκα: «Εις τον πρώτο χρόνο της επανάστασης παιδία μου, είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι.,,Εάν αυτή η ομόνοια βαστούσε ακόμη δύο χρόνους ήθελε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία και ίσως έφθανε και εις την Κωνσταντινούπολη, τόσο ετρομάξαμε τους Τούρκους, όπου άκουγαν Έλληνα και έφευγαν μίλια μακριά. Αλλά δεν βάσταξε... ήρχισε η διχόνοια και εχάθει η ομόνοια... ίσως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθ' ένας κατά την γνώμη του»

 Η βασική κατάκτηση της δημοκρατίας είναι το να λύνουμε με διάλογο και διά της πλειοψηφίας τις διαφορές μας στην κοινωνία, δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Ο  Τόπος πόνεσε πολύ στο παρελθόν, ας σταματήσει άμεσα  κάθε διχαστική προσπάθεια .Δεν μας φτάνει η φτώχεια μας, το μαύρο μας το χάλι θέλουμε κι άλλο κακό ;

 Η Βουλή να συνέλθει άμεσα και να καταδικάσει κάθε μορφή βίας. Οι πολιτικοί ας πάρουν τις ευθύνες τους δημόσια και χωρίς προφάσεις. Όλοι μας ας πούμε όχι στη βία Η εθνική ομοψυχία και η συναίνεση είναι αναγκαίες συνθήκες για να ζήσουμε. Κανένας Έλληνας δεν περισσεύει. Η αποκατάσταση της σωστής λειτουργίας των θεσμών θα επιφέρει σταδιακά την ανάκτηση της αξιοπιστίας τους στα μάτια των πολιτών. 

Τα είχε γράψει ο Δ.Σολωμός στον εθνικό μας ύμνο...

«Μην ειπούν στο στοχασμό τους
τα ξένα έθνη αληθινά:
"Εάν μισούνται ανάμεσό τους

δεν τους πρέπει ελευθεριά»

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ Απάντηση Ινδιάνου στον Αμερικανό πρόεδρο του 1855

 ΙΣΤΟΡΙΚΗ Απάντηση Ινδιάνου στον Αμερικανό πρόεδρο του 1855

Το παρακάτω κείμενο χρονολογείται γύρω στα 1855 και αποτελεί την απάντηση του Σιάτλ, αρχηγού μιας φυλής Ινδιάνων, στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Φραγκλίνο Πηρς, ο οποίος ζήτησε από τους Ινδιάνους να πουλήσουν τη γη τους στην αμερικανική κυβέρνηση. Η πρόταση αυτής της αγοραπωλησίας ήταν εντελώς ξένη στις αντιλήψεις και στον τρόπο ζωής των Ινδιάνων, ο δεσμός των οποίων με τη φύση είναι ιερός και αδιάσπαστος, όπως η αδερφική αγάπη. Ο Σιάτλ εκφράζει με περηφάνια και σεβασμό στην παράδοση τον τρόπο σκέψης της φυλής του, ο οποίος διαφέρει πλήρως από τις υλικές αξίες και τον κατακτητικό πολιτισμό των λευκών. Οι σκέψεις που διατυπώνει ο Σιάτλ απέχουν από εμάς ενάμιση σχεδόν αιώνα, είναι όμως εξαιρετικά επίκαιρες στην εποχή μας. Τώρα που όλοι πλέον βιώνουμε τις ολέθριες συνέπειες από την υπερβολική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, τη μόλυνση του περιβάλλοντος αλλά και την αίσθηση που έχουμε πως κάποιος ξένος χτυπά την πόρτα του σπιτιού μας...για να το αγοράσει. "... Ο μεγάλος αρχηγός στην Ουάσιγκτον μηνάει πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. O μεγάλος αρχηγός μηνάει ακόμα λόγια φιλικά και καλοθέλητα. Καλοσύνη του, γιατί ξέρομε πως αυτός λίγο τη χρειάζεται αντίστοιχα τη φιλία μας. Την προσφορά του θα τη μελετήσομε, γιατί ξέρομε πως, αν δεν το πράξομε, μπορεί ο λευκός να προφτάσει με τα όπλα και να πάρει τη γη μας. Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό - τη ζέστα της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο δε μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας; Κάθε μέρος της γης αυτής είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε αστραφτερή πευκοβελόνα, κάθε αμμούδα στις ακρογιαλιές, κάθε θολούρα στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε ζουζούνι που ζουζουνίζει είναι, στη μνήμη και στην πείρα του λαού μου, ιερό. Ξέρομε πως ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Τα μέρη της γης, το ένα με το άλλο, δεν κάνουν γι' αυτόν διαφορά, γιατί είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα και παίρνει από τη γη όλα όσα τού χρειάζονται. Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός που πρέπει να τον καταχτήσει, και αφού τον καταχτήσει, πηγαίνει παρακάτω. Με το ταμάχι που έχει θα καταπιεί τη γη και θα αφήσει πίσω του μια έρημο. Η όψη που παρουσιάζουν οι πολιτείες σας, κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Όμως αυτό μπορεί και να συμβαίνει επειδή ο ερυθρόδερμος είναι άγριος και δεν καταλαβαίνει. Αν αποφασίσω και δεχτώ, θα βάλω έναν όρο. Τα ζώα της γης αυτής ο λευκός θα πρέπει να τα μεταχειριστεί σαν αδέρφια του. Τι είναι ο άνθρωπος δίχως τα ζώα; Αν όλα τα ζώα φύγουν από τη μέση, ο άνθρωπος θα πεθάνει από μεγάλη εσωτερική μοναξιά, γιατί όσα συμβαίνουν στα ζώα, τα ίδια συμβαίνουν στον άνθρωπο. Ένα ξέρομε, που μπορεί μια μέρα ο λευκός να το ανακαλύψει: ο Θεός μας είναι ο ίδιος Θεός. Μπορεί να θαρρείτε πως Εκείνος είναι δικός σας, όπως ζητάτε να γίνει δική σας η γη μας. Αλλά δεν το δυνόσαστε. Εκείνος είναι Θεός των ανθρώπων. Και το έλεός Του μοιρασμένο απαράλλαχτα σε ερυθρόδερμους και λευκούς. Αυτή η γη Του είναι ακριβή. Όποιος τη βλάφτει, καταφρονάει το Δημιουργό της. Θα περάσουν οι λευκοί - και μπορεί μάλιστα γρηγορότερα από άλλες φυλές. Όταν μαγαρίζεις* συνέχεια το στρώμα σου, κάποια νύχτα θα πλαντάξεις από τις μαγαρισιές σου. Όταν όλα τα βουβάλια σφαχτούν, όταν όλα τα άγρια αλόγατα μερέψουν, όταν την ιερή γωνιά του δάσους τη γιομίσει το ανθρώπινο χνότο και το θέαμα των φουντωμένων λόφων το κηλιδώσουν τα σύρματα του τηλέγραφου με το βουητό τους, τότες πού να βρεις το ρουμάνι;* Πού να βρεις τον αϊτό; Και τι σημαίνει να πεις έχε γεια στο φαρί σου και στο κυνήγι; Σημαίνει το τέλος της ζωής και την αρχή του θανάτου. Πουθενά δε βρίσκεται μια ήσυχη γωνιά μέσα στις πολιτείες του λευκού. Πουθενά δε βρίσκεται μια γωνιά να σταθείς να ακούσεις τα φύλλα στα δέντρα την άνοιξη ή το ψιθύρισμα που κάνουν τα ζουζούνια πεταρίζοντας. Όμως μπορεί, επειδή, καταπώς είπα, είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω - μπορεί μονάχα για το λόγο αυτόν ο σαματάς να ταράζει τα αυτιά μου. Μα τι μένει από τη ζωή, όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί τη γλυκιά φωνή που βγάνει το νυχτοπούλι ή τα συνακούσματα των βατράχων ολόγυρα σε ένα βάλτο μέσα στη νυχτιά; Ο ερυθρόδερμος προτιμάει το απαλόηχο αγέρι λαγαρισμένο* από την καταμεσήμερη βροχή ή μοσχοβολημένο με το πεύκο. Του ερυθρόδερμου του είναι ακριβός ο αγέρας, γιατί όλα τα πάντα μοιράζονται την ίδια πνοή - τα ζώα, τα δέντρα, οι άνθρωποι. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει προσοχή στον αγέρα που ανασαίνει. Σαν ένας που χαροπολεμάει για μέρες πολλές, δεν οσμίζεται τίποτα. Αν ξέραμε, μπορεί να καταλαβαίναμε - αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού, τις ελπίδες που περιγράφει στα παιδιά του τις μακριές χειμωνιάτικες νύχτες, τα οράματα που ανάφτει στο μυαλό τους, ώστε ανάλογα να δέονται για την αυριανή. Αλλά εμείς είμαστε άγριοι. Μας είναι κρυφά τα όνειρα του λευκού. Και επειδή μας είναι κρυφά, θα εξακολουθήσομε το δρόμο μας. Αν τα συμφωνήσομε μαζί, θα το πράξομε, για να σιγουρέψομε τις προστατευόμενες περιοχές που μας τάξατε. Εκεί θα ζήσομε, μπορεί, τις μετρημένες μέρες μας καταπώς το θελήσομε. Όταν ο στερνός ερυθρόδερμος λείψει από τη γη, και από τη μνήμη δεν απομείνει παρά ο ίσκιος από ένα σύννεφο που ταξιδεύει στον κάμπο, οι ακρογιαλιές αυτές και τα δάση θα φυλάγουν ακόμα τα πνεύματα του λαού μου - τι αυτή τη γη την αγαπούν, όπως το βρέφος αγαπάει το χτύπο της μητρικής καρδιάς. Αν σας την πουλήσομε τη γη μας, αγαπήστε την, καθώς την αγαπήσαμε εμείς, φροντίστε την, καθώς τη φροντίσαμε εμείς, κρατήστε ζωντανή στο λογισμό σας τη μνήμη της γης, όπως βρίσκεται τη στιγμή που την παίρνετε, και με όλη σας τη δύναμη, με όλη την τρανή μπόρεσή σας, με όλη την καρδιά σας, διατηρήστε τη για τα τέκνα σας, και αγαπήστε την, καθώς ο Θεός αγαπάει όλους μας. Ένα ξέρομε - ο Θεός σας είναι ο ίδιος Θεός. Η γη Του είναι ακριβή. Ακόμα και ο λευκός δε γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα..." Μετάφραση Ζήσιμος Λορεντζάτος - Το Βήμα, 16/1/1977 - Πηγή goodstory.gr Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr