ΕΤΣΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟ 1940

Εξιστόρηση της σημαντικότερης μάχης του 44ου ΣΠΝέα Ονομασία: 44 Σύνταγμα Κρητών "Σεντέλι"

Τη νύκτα 12/13 Φεβρουαρίου, επικρατούσε ισχυρή χιονοθύελλα στην περιοχή της Τρεμπεσίνας. Από τις πρωινές ώρες της 13ης Φεβρουαρίου συνεχίστηκε η κίνηση των Ι και ΙΙ Ταγμάτων του 44ου Συντάγματος Πεζικού για κατάληψη των θέσεων εξορμήσεως στην Τρεμπεσίνα. Η πρόταση αναβολής της επιθετικής ενέργειας της V Μεραρχίας προς Μετζγκοράνη -Σεντέλι, λόγω ισχυρής χιονοθύελλας, δεν υιοθετήθηκε από τους Διοικητές των 43ου και 44ου Συνταγμάτων Πεζικού, οι οποίοι ανέφεραν ότι επειδή τα τμήματα ήταν ήδη στη βάση εξορμήσεως ήταν αδύνατη η μεταβίβαση της διαταγής περί αναβολής και θα υπήρχε κίνδυνος να δημιουργηθούν ανεπιθύμητα ενδεχόμενα. Τελικά, αποφασίστηκε να εκδηλωθεί η επίθεση. Τα τμήματα του 44ου Συντάγματος Πεζικού, απώθησαν τις ιταλικές δυνάμεις που συνάντησαν στο υψ. 1816 και εγκαταστάθηκαν στις δυτικές πλαγιές του, η δε επίθεση προς τον αυχένα Μετζγκοράνη ανακόπηκε λόγω χιονοθύελλας. Στις 14 Φεβρουαρίου, η V Μεραρχία διέταξε το 44ο Σύνταγμα Πεζικού να επιτεθεί στην κατεύθυνση υψ. 1260 - Πουντα Νορντ που αποτελεί την κορυφογραμμή του όρους Σεντέλι. Το ΙΙΙ/44 Τάγμα εμπλέχθηκε σε αγώνα στο υψ. 1178, ενώ οι Ιταλοί επιτέθηκαν προς ανακατάληψη του υψώματος 1178, όπου και αποκρούσθηκαν. Το ΙΙΙ/44 Τάγμα, τελικά καθηλώθηκε προ του υψώματος 1260. Τότε, η V Μεραρχία διέταξε να πραγματοποιηθεί η επίθεση κατά του ζωτικής σημασίας υψώματος Πούντα Νορντ με δύο τμήματα του 44ου Συντάγματος Πεζικού υπό τον Υποδιοικητή του και να πραγματοποιηθεί εντός της ημέρας η κατάληψη του υψώματος. Το πρωί της 13ης Φεβρουαρίου το ΙΙΙ/44 Τάγμα, μετά από σκληρό αγώνα, κατέλαβε το υψ. 1260, το Π/44 Τάγμα το υψ. Πούντα Νορντ (1647) ενώ το Ι/44 Τάγμα αφού προωθήθηκε κατέλαβε τον αυχένα Μπετζκοράνη. Τα τμήματα του 44ου Συντάγματος πεζικού, αφού εγκαταστάθηκαν στην κορυφογραμμή του όρους Σεντέλι, κατόρθωσαν να διατηρήσουν την τοποθεσία παρά την ισχυρή ιταλική αντίδραση, με αποτέλεσμα να υποστούν σημαντικές απώλειες από τα εχθρικά πυρά και τα κρυοπαγήματα. Το πρωί της 16ης Φεβρουαρίου, οι Ιταλοί πραγματοποίησαν δύο επιθέσεις για την ανακατάληψη των υψωμάτων 1260 και 1178, χωρίς επιτυχία. Το Δε ΙΙ/44 Τάγμα ολοκλήρωσε την κατάληψη του Πούντα Νορντ και κατόρθωσε να διατηρήσει τις θέσεις του, παρά τις εχθρικές αντεπιθέσεις, με σημαντικώς όμως απώλειες. Η κατάληψη του όρους Σεντέλι και η διατήρηση της τοποθεσίας, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την προέλαση των Ελληνικών Δυνάμεων προς τον κόμβο του Τεπελενίου. Οι απώλειες του Συντάγματος ανήλθαν σε έναν αξιωματικό και 45 οπλίτες νεκρούς, σε 15 αξιωματικούς και 267 οπλίτες, τραυματίες και 41 οπλίτες με κρυοπαγήματα.ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΔΙΣ/ΓΕΣ: "Χειμεριναί επιχειρήσεις - Ιταλική επίθεσις, Μάρτιος 1941" Αθήνα 1966(Σελ. 75-77 Σχεδιάγραμμα Επιχειρήσεων 9).

H ποινική ευθύνη των υπουργών.

H ποινική ευθύνη των υπουργών.

Ο πρώτος νόμος περί ευθύνης υπουργών ήταν ο ΦΠΣτ του 1876, όπως τροποποιήθηκε από τον N. XE του 1873.

Το νομοθετικό αυτό καθεστώς διατηρήθηκε σε ισχύ για έναν αιώνα μέχρι την έκδοση του ΝΔ 802/1971.

Οι ρυθμίσεις του τελευταίου, οι οποίες πάντως επαναλαμβάνουν τις ως τότε ισχύουσες αρχές, διατηρήθηκαν σε ισχύ και από το Σύνταγμα του 1975 με ρητή μεταβατική διάταξη (άρθρο 115 παρ.1) «ώσπου να εκδοθεί ο από το άρθρο 86 παρ. 1 προβλεπόμενος νόμος».

Ο νόμος αυτός εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1997 (N. 2509/1997) .

Οι διατάξεις όμως εκείνες είχαν επικριθεί έντονα και έτσι κρίθηκε η ανάγκη τροποποιήσεώς τους.

Το σχετικό άρθρο 86 του Συντάγματος αναθεωρήθηκε το 2001. Αντί να βελτιώσει τη κατάσταση την χειροτέρεψε.

H νέα ρύθμιση του άρθρου 86 Σ είναι ατυχέστατη και σκοπεί δυστυχώς στο ακαταδίωκτο αφού θεσμοθετήθηκε μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία για την ποινική δίωξη των υπουργών, η οποία πιστεύω ότι είναι αδύνατο ή μάλλον ανέφικτο, να καταλήξει στην παραπομπή τους στο ακροατήριο. Συγκεκριμένα, χρειάζεται να αποφασίσει το Κοινοβούλιο δύο φορές, με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, ώστε να ασκηθεί ποινική δίωξη!!!

Την πρώτη φορά, για να συσταθεί η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης και την δεύτερη, όταν το πόρισμα της επιτροπής αυτής εισαχθεί στην Ολομέλεια, η οποία τελικά αποφασίζει για την άσκηση ή μη διώξεως.

Είναι προφανές ωστόσο ότι αν ο «εγκαλούμενος» υπουργός ανήκει στο κόμμα που διαθέτει την πλειοψηφία στη Βουλή, τότε η λήψη αποφάσεως της Βουλής, τόσο για τη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα διενεργήσει την προκαταρκτική εξέταση όσο και την τελική κρίση για τη δίωξη, καθίσταται σχεδόν αδύνατη. Αξίζει να σημειωθεί ότι με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού του βουλευτών, η Βουλή μπορεί να ανακαλέσει την απόφασή της ή να αναστείλει τη δίωξη, την προδικασία ή την κύρια διαδικασία, οποτεδήποτε, δηλαδή και αν ακόμη έχει περαιωθεί η ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου και αναμένεται η έκδοση της αποφάσεώς του. Το πλέον όμως σκανδαλώδες είναι το προτελευταίο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 86Σ, σύμφωνα με το οποίο «η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της (να συστήσει δηλαδή επιτροπή και να ασκήσει δίωξη) μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος». Με τη διάταξη αυτή η ατιμωρησία καθίσταται σχεδόν βεβαία για τα αδικήματα που τελέστηκαν κατά την τελευταία σύνοδο της προηγούμενης βουλευτικής περιόδου εφόσον το ίδιο κόμμα κερδίσει τις εκλογές. H προθεσμία αυτή είναι ασφυκτική και οδηγεί στην εξάλειψη του αξιόποινου των πράξεων μέσα σε ελάχιστα χρόνια από την τέλεσή τους . Ο νέος νόμος περί ευθύνης υπουργών (N.3126/2003) προβλέπει (άρθρο 3) ότι οι αξιόποινες πράξεις των υπουργών (πλημμελήματα, κακουργήματα) παραγράφονται με τη συμπλήρωση 5 ετών από την ημέρα που τελέστηκαν. Είμαι προφανές ότι οι διατάξεις που ισχύουν σήμερα παραβιάζουν κάθε έννοια ισότητας και δικαίου και αντίκεινται στην ουσία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και είναι αντισυνταγματικές, πρέπει λοιπόν να καταργηθούν άμεσα.

Στον Κορυδαλλο παραμενει ο "Δεσπότης"

Στη φυλακή παραμένει ο πρώην Μητροπολίτης Αττικής, Παντελεήμων.

Η αίτηση αποφυλάκισης του κ. Παντελεήμονα που είχε καταδικαστεί για υπεξαίρεση χρημάτων από ιερά μονή, απορρίφθηκε από το πενταμελές Εφετείο Αναστολών.

Σε βάρος του πρώην μητροπολίτη επιβλήθηκε, τον περασμένο Ιούνιο, ποινή κάθειρξης έξι ετών για την κατηγορία της υπεξαίρεσης ποσού 190.000 ευρώ από την ιερά μονή οσίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη την περίοδο 1995-1996.

Σε πρώτο βαθμό, ο κ. Παντελεήμων είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη οκτώ ετών.

Απορίες :

1)Τι γιεται με την εκκλησιαστική Δικαιοσύνη?

2)Ο κ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ λαμβανει τον μισθο του απο το Δημοσιο Ταμείο?

3)Καμμια ΣΥΓΓΝΩΜΗΝ απο κανεναν,ούτε τον ιδιο ούτε τους αδελφούς του!